Huize Lotus Writings 52 | Chaos met een gouden randje

Terwijl ik tik, kom ik (mentaal en fysiek) nog bij van gisteren. We vierden de verjaardagen van onze kleintjes en ik had eerder eigenlijk ook geen tijd voor het weekoverzicht. Mocht het dus een onsamenhangend verhaal worden, vergeef het me πŸ˜‰ Ik doe mijn best in elk geval!Β 

Zaterdag 16 Bijkomen en voetbaltoernooi

Voor mij bestond de zaterdag vooral uit bijkomen van de foute bingo. Vooral omdat we zo laat thuis waren vanwege de nachtelijke file en ik dus helemaal niet zo’n zin had om nog heel veel te ondernemen vandaag. Ro ging naar een voetbaltoernooi en nam de kleintjes mee. Dat scheelde wel iets. Halverwege de middag viel ik in slaap om een uur later min of meer uitgerust wakker te worden.

June kwam thuis van haar vader en bleef nog even voor ze naar het feestje van een goede vriendin door moest. Ik bracht de post weg in het dorp en ging thuis weer verder brak op de bank hangen. Niet echt productief dus allemaal, maar in alle hectiek zijn dit soort dagen eigenlijk ook wel fijn.

Zondag 17 Vaderdag

June sliep bij een vriendinnetje en dus besloot ik dat we een Vaderdagslunch zouden doen met zijn allen. Ro kreeg in de ochtend vast zijn cadeaus van Rose en May (twee mooie papieren stropdassen) en ging vervolgens lekker met ze zwemmen. Rond half 1 bereidde ik de lunch voor (croissantjes) en niet veel later schoof June aan met haar cadeau. Van mij kreeg hij een mooi leren schort van YourSurprise, bedrukt met zijn naam.Β 

In de middag besloten we even langs mijn ouders te gaan. Ik had voor mijn vader een nieuw boek gekocht, waarvan ik bijna zeker wist dat hij het goed zou vinden. Op het moment dat hij het uitpakte, kreeg ik echter een flashback van een eerder moment. Ineens wist ik dat hij dit boek al had. In principe dus positief dat ik zijn smaak weet in te schatten, maar helaas moeten we dus wel weer terug om een nieuw exemplaar te halen.

May vond het gelukkig wel een interessant boek

Maandag 18 Werken, opruimen, schoonmaken

‘s Ochtends schreef ik een paar blogs en daarna ging ik hard aan de slag in huis. Samen met de kleintjes trouwens, al vonden die dat helemaal niet zo boeiend. Die stonden liever op de trampoline in de tuin. Snap het wel! Ben nog elke dag blij met de aankoop, hij betaalt zichzelf echt meer dan uit. Later in de middag deden we vast weer wat boodschappen voor het feest, waardoor we wat cateringtechnische voorbereidingen eigenlijk zo goed als klaar zijn. Gelukkig! Hoe meer je kan afstrepen, hoe beter.

De kleintjes hielpen me met schoonmaken (althans.. ze bekeken zichzelf in de spiegel)

Dinsdag 19 Langs opa

Doordat de komende dagen verschrikkelijk druk zijn, besloot ik vandaag even langs mijn opa te gaan. Ik wist dat ik verder weinig tijd zou hebben en wilde hem wel graag zien. Het werd nog even spannend toen Rose een klein beetje verdwaalde, maar gelukkig was ze dapper genoeg om op een bekende af te stappen met de mededeling dat ze haar moeder zocht. Pak van mijn hart, want ik stond iets verderop nogal benauwd rond te turen waar mijn kleine meisje was.

Het was fijn om tijd met mijn opa door te brengen. Uiteindelijk bleven we iets langer en kon June nog lekker met haar vriendinnen naar buiten. Een flinke file later reden we weer de straat in, eigenlijk precies op tijd voor het avondeten. Het was een lange dag, dus de kleintjes sliepen ook vrij snel gelukkig.Β Al merk ik sowieso dat ze vermoeider zijn nu we richting de zomervakantie gaan. Denk dat we allemaal toe zijn aan wat vrije dagen.Β 

Woensdag 20 Eerste kennismakingen en uit eten met June

Vandaag was best een spannende dag. June had namelijk haar eerste kennismaking op de middelbare school en wij gingen voor Rose naar de kleuterklas om kennis te maken met de juffen. Twee mijlpalen tegelijkertijd dus. Gelukkig heeft onze (nu nog) peuter het privilege dat ze vanaf de peuters regelmatig even een halfuurtje mag gaan kijken bij de kleuters, zodat ze vast kan wennen aan de groep en juffen. Dat merkten we meteen toen we binnenstapten. Ze zat al snel te spelen met de andere kindjes en wij kregen een korte rondleiding door de klas.

Na afloop wilden ze eigenlijk niet meer mee naar huis πŸ˜€

Na afloop gingen we naar huis, waar June niet heel veel later ook aanschoof. Vol verhalen over de nieuwe klas en met foto van alle leerlingen. Echt heel goed dat ze dit tegenwoordig doen; wij hikten zes lange zomerweken tegen die eerste kennismaking aan en nu hebben ze het vast achter de rug. Ze is positief gelukkig. We gingen daarna lekker uit eten samen, dus konden uitgebreid praten. Erg gezellig! Dat vind ik ook echt wel weer heel leuk aan deze nieuwe fase. Heel lang hadden we trouwens niet: bij thuiskomst moest ze zich snel omkleden voor de (school)korfbaltraining en ging ze een halfuur later alweer weg.

Ro en ik zetten de partytent op. Al mag mijn inbreng niet overschat worden: hij gaf aanwijzingen en ik volgde die – waar mogelijk – braaf op. Rond een uurtje of tien zagen mijn vingers roodpaars, deden ze verschrikkelijk veel pijn en voelde ik enorme spierpijn in mijn bovenarm, maar hij stond wel. Echt een fantastische aankoop, nu al!

Donderdag 21 Moe

Vandaag kwam er weinig uit mijn handen. Zowel in de ochtend, toen ik eigenlijk wilde gaan werken, als daarna: ik voelde me heel erg moe. Ook emotioneel trouwens. Mijn opa’s en oma tobben met hun gezondheid en ineens komt dan toch alles tegelijkertijd.

Het oefenen voor de eindshow verliep verder een beetje rommelig, waardoor ik niet echt met een opgeruimd, goed gevoel naar huis kon. Ik bracht de kleintjes naar bed en zelf gingen we eigenlijk ook nogal op tijd slapen. Geen spannende dag dus, maar die horen er ook bij.

Vrijdag 22 Voorbereidingsstress

Eigenlijk heb ik hier heel weinig last van gehad, omdat er zoveel andere zaken waren die mijn aandacht afgelopen dagen opeisten. Maar na een intensieve dag filmen, repeteren, dansen, monteren, versieren en kruipen over het podium, had ik niet heel veel energie meer over om nog een regenboogtaart te gaan bakken. En dat kwam natuurlijk allemaal niet handig uit.

Kleine verrassing van Ro voor het avondeten

Uiteindelijk sleepte ik mezelf toch maar richting de keuken, waar ik ontdekte dat de overheerlijke lunch – bestaande uit een gebakken eitje – met terugwerkende kracht niet handig was. Die eieren waren namelijk hard nodig geweest voor de taart. Oeps! Nu moest ik het doen met een hoeveelheid beslag die net genoeg was. Het werd dus een beetje inschatten. Voor het eerst moest ik laag voor laag gaan bakken en dat resulteerde in een grote schijf biscuitdeeg die meer weg had van een brosse eierkoek dan taart. Oeps! De rest van het beslag gooide ik op goed geluk in de bakvorm, in de hoop dat hij nog enigszins aan te snijden viel. Had niet heel veel nut, want er kwam een prima taartje uit van slechts 2,5 centimeter hoogte. Niet iets dat je de gasten kan voorzetten. Wat nu…?

Aan de cadeaus kan het in elk geval niet meer liggen…

Cliffhanger, volgende week het antwoord – mits je nog niet op mijn Instagram hebt gekeken.Β 

Β 

Lees hier Huize Lotus Writings 51 en Huize Lotus Writings 53

About Merel

Merel is eigenaresse en hoofdredactrice van het veelgelezen mama- en lifestylemagazine Lotus Writings. Dol op (iets te veel) snoepen, muziek uit 'haar' tijd en haar passie schrijven, maar het allermeest op Ro en hun drie temperamentvolle dochters June (12), Rose (5) en May (4).

Geef een reactie

%d bloggers liken dit:

Welkom op Lotus Writings! Door deze site te blijven gebruiken, ga je akkoord met het gebruiken van cookies. In de footer van deze website vind je mijn privacyverklaring. Hierin leg ik uit welke persoonsgegevens ik verzamel op Lotuswritings.nl en wat ik hiermee doe. meer informatie

De cookie-instellingen op deze website zijn ingesteld op 'toestaan cookies "om u de beste surfervaring mogelijk. Als u doorgaat met deze website te gebruiken zonder het wijzigen van uw cookie-instellingen of u klikt op "Accepteren" hieronder dan bent u akkoord met deze instellingen.

Sluiten