huize lotus writings

Huize Lotus Writings 46 | Chaos met een gouden randje

HUIZE LOTUS WRITINGS 46 – Vorige week heeft een flink gat in mijn energievoorraad geslagen. Met name de heen- en terugrit naar Europa-Park (van in totaal zo’n 1300 kilometer) en bijkomende spanning bleken genoeg om de halve zondag in bed te willen liggen. Overigens was dat het allemaal wel waard, maar daardoor werd afgelopen week niet heel erg spannend. 

Zaterdag 5 Bijkomen in bed

Nadat ik iets voor tienen mijn bed al opzocht op vrijdag, werd ik zaterdagochtend om half 8 wakker. Uitslapen, voor mijn doen. Maar dat betekende verder niets voor mijn slaaptekort: dat leek nog net zo groot als de avond ervoor. Elke poging die ik ondernam om iets te tikken, bleek te veel. Alleen mijn verslag voor Marstyle lukte.

Ro nam de kleintjes overdag mee naar het voetbalveld en June ging logeren bij haar opa en oma, dus daardoor had ik ook echt het rijk voor mezelf alleen. Bij nader inzien had ik toen gewoon een lekker simpele romantische komedie op moeten zetten om mijn gedachten te verzetten, want alle energie was in het artikel van die ochtend gaan zitten. Wel jammer trouwens. De inspiratie gierde tijdens de terugweg nog door mijn lijf en de meest briljante zinnen vormden zich al; maar zaterdag leken ze allemaal weer opgesloten in een zwaarbewaakte kluis. ‘s Avonds ging ik vroeg naar bed in de hoop op beterschap.

Zondag 6 Verslagen tikken

Opnieuw tevergeefs. Het enige waar ik aan kon denken, was relaxen in de zon en barbecueën. En hoewel de zon wel aanwezig was natuurlijk, de barbecue niet. Er was bovendien geen tijd voor, want ik had werk in te halen. Niet dat dat ook maar iets uitmaakte trouwens, want opnieuw kwam er weinig uit mijn vingers.

Uiteindelijk besloten we ‘s avonds een flesje wijn open te trekken van de Lidl. Die is me lekker zoet! Niet geschikt als je houdt van culinaire toestanden, maar zeker wel als je gek bent op witte wijn die wegdrinkt als limonade en perfect past bij een zonnige zomeravond. Literaire vrijheid natuurlijk, want het is nog minstens anderhalve maand lente. 

Maandag 7 Werk, buitenspelen en hard aan de slag

‘s Ochtends bracht ik Rose en May naar de peuterspeelzaal. Wat waren ze blij! Ze hadden het echt enorm gemist om naar school te kunnen gaan. Ik trouwens ook. Hoewel de dagen samen heerlijk zijn, vind ik het gebrek aan structuur een crime. Dan functioneer ik minder efficiënt, loop ik al snel achter in mijn eigen planning en je rent constant van hot naar her. Dat we natuurlijk twee keer op een mini-vakantie gingen én naar Oberhausen, werkt dan ook niet mee. 

Alvast even spieken bij groep 1!

Kortom, eindelijk tijd om constructief bezig te zijn. Er kwam weer iets uit mijn handen, ik bewerkte een aantal foto’s van Europa-Park (waarvan er toch helaas niet heel veel waren: ik heb mijn tijd vooral besteed aan genieten van het park en veel minder aan het maken van foto’s) en voor ik het wist, was het alweer tijd om terug naar school te fietsen.

‘s Middags liet ik de kleintjes lekker voor de deur spelen met een bal en bellenblaas. Simpel, maar doeltreffend: zij konden hun energie kwijt en ik eindelijk een klein beetje minder wit worden. Volgende keer misschien ook maar met een blote onderbenen: die zien witter dan een standaard A4-tje.

We sloten de avond af met de eindejaarscommissie en praatten elkaar bij over de vorderingen. De tijd vliegt ineens voorbij, de stress neemt toe en de laatste weken van groep 8 zijn nu officieel ingegaan, maar wat heb ik er tegelijkertijd ook zin in! Ik hoop toch zo dat alles wat we van plan zijn daadwerkelijk gaat lukken!

Dinsdag 8 Plotselinge koorts

June verliet het huis om kwart voor 8 en May bleef demonstratief in de voortuin staan. Ze wilde buitenspelen. En waar ik normaal gesproken strijd zou voeren om haar toch binnen te krijgen, dacht ik nu: waarom ook niet? Het was echt fantastisch weer: staalblauwe lucht, vakantietemperaturen en genoeg tegels om vol te kleuren met stoepkrijt. Dat deden we tot een uurtje of tien, toen Rose ineens meldde geen zin meer te hadden. ‘Ik ga op de bank liggen mama, ik ben moe.’

Hoewel dat niets voor haar is, dacht ik dat het te wijten was aan de drukke vakantie en dat school weer begonnen was, maar een uurtje later lag ze nog steeds voor pampus. Ze wilde me niet helpen in de tuin (wat overigens niets alarmerends is verder) en leek anders dan normaal. Uiteindelijk besloot ik haar temperatuur maar op te meten, want ze gloeide. En niet zo’n beetje ook: 39,5 graden koorts.

Ik zat even met mijn handen in het haar. Normaal trek je kleding uit, maar dat had met die hitte natuurlijk weinig nut. Een sinaspril dan maar. Het verlaagde de koorts tijdelijk naar 38,9 dus ook een tamelijk zinloze exercitie. Gelukkig viel ze in slaap en een tweede sinaspril verder zat ze op de 37,7. Op de één of andere manier bezorgt griep/koorts in de zomer toch iets meer stress dan ‘s winters. De avond sloten we af met de eerste halve finale van het Eurovisie Songfestival – één van mijn heimelijke genoegens. Niet vanwege de kwaliteit, maar gewoon vanwege het hoge ‘fout-maar-goud’-gehalte. Hoewel Bulgarije, Oostenrijk en Tsjechië verrassend uit de hoek kwamen! 

Woensdag 9 Ontspannen bij het zwembad

Misschien moet ik dit toch een beetje nuanceren. Ik ging namelijk helemaal niet ontspannen richting het zwembad hier verderop: die kleintjes maakten aan één stuk door ruzie en wilden constant met hetzelfde speelgoed spelen, duwden elkaar bijna van de trap om maar het eerst beneden te kunnen staan en fietsten op een gegeven moment met Attractie 3.0 (weliswaar inventief en hilarisch om te zien: de poppenbuggy achter de fiets met zijwieltjes gefabriceerd) door de woonkamer. Tel daar nog een paar heuveltjes bij op met een peuter die vooral lol schept in zo hard mogelijk naar beneden racen op haar minifiets en ik kwam stijf van de stress aan.

Eenmaal daar brak het zonnetje door en daarmee verbeterde mijn humeur met de minuut. Terwijl de kinderen zich vermaakten met hun beste vriendinnetje en haar broertje, kletsten vriendin C. en ik tussen de bedrijven door bij. Moeten we vaker doen. Niet veel later verraste June ons spontaan, die samen met een vriendin ook wilde gaan zwemmen. En ik besefte me eens te meer hoe groot ze wordt. Hoe hard dat gaat vooral. Redelijk ontspannen keerden we huiswaarts, waar de ruzies weer de draad oppakten. Maar ik omdat ik me een stuk beter voelde, maakte me dat niet zoveel meer uit.

Donderdag 10 June uit logeren en Hemelvaartsdag

Na een korte nacht (iets met wakkere peuters en per ongeluk op de houten bedrand van beide peuterbedjes in slaap vallen) stond ik op met een gevoelsmatig gebroken rug. Wat een ellende! Maar goed, het werk gaat door en June ging uit logeren, terwijl Ro aan de slag ging in het huis van zijn zusje. Drukte alom dus. Een Red Bull later zat ik vol energie en tikte drie blogs achter elkaar. Eindelijk!

In de middag koos ik bewust om Tony links te laten liggen en pakte een gezonde appel. Ben trots op mezelf! Ergens jammer dat het zonnetje een beetje afwezig was, maar tegelijkertijd maken die zomerse temperaturen je toch aanzienlijk minder productief. ‘s Middags vloog mijn aandachtspanne alle kanten op trouwens, behalve de goede. Ik probeerde veertig dingen tegelijkertijd te doen en – surprise, surprise – dat werkt niet zo. En voor ik het wist was het alweer half 5, tijd om bijna te stoppen. Maar goed, na zo’n dag tikken is dat niet heel erg. In elk geval ging het vele malen beter dan afgelopen weekend! Ik sloot de dag af met het Eurovisie Songfestival; Ro ging van ellende maar meteen naar bed 😉

Vrijdag 11 Werk en uit eten

Gelukkig weer een productieve dag! Ik heb heel de dag lekker zitten doorwerken, ondanks het zonnetje dat buiten weer heel aanlokkelijk scheen. Richting 17.00 uur bracht Ro de kleintjes naar mijn ouders, belde June of ze nog een nachtje mocht en sprong ik snel onder een verkwikkende douche. We gingen ‘s avonds namelijk uit eten! Heerlijk, even in stilte genieten van wat iemand anders voor je kookt.

Hoe was jullie week?

Author: Merel

Merel is eigenaresse en hoofdredactrice van het veelgelezen mama- en lifestylemagazine Lotus Writings. Dol op (iets te veel) snoepen, muziek uit 'haar' tijd en haar passie schrijven, maar het allermeest op Ro en hun drie temperamentvolle dochters June (12), Rose (4) en May (3).

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge