huize lotus writings

Huize Lotus Writings 40 | Chaos met een gouden randje

HUIZE LOTUS WRITINGS 40 – Eigenlijk was afgelopen week vooral te omschrijven als rustig – op het weekend na dan. May voelde zich helemaal niet lekker en daardoor bleven we vooral thuis. 

Zaterdag 24 Pieter Konijn en een vloggende June

‘s Ochtends ging ik meteen aan de slag, zodat ik nog wat werk kon doen voor we naar de voorpremière van Pieter Konijn gingen in Kinepolis Dordrecht. Wat een mooie bioscoop is dat trouwens! Vrij nieuw, lekker ruim en we hadden fijne plekken in het midden van de zaal. Echt een geweldige film, kan niet anders zeggen. Het bracht wat jeugdsentiment, omdat ik als kind al dol was op Beatrix Potter, en tegelijkertijd ook die heerlijke Engelse humor. Eigenlijk zou ik nog weleens terug willen om de Engelstalige versie te bekijken. June mocht van mij lekker kletsen op mijn Insta Stories, omdat ze wil oefenen met vloggen. Echt leuk om te zien hoe ze het oppakt.

Na afloop reden we langs mijn opa en oma in het ziekenhuis. Blij ze even te zien. Later stapten mijn oom en tante ook nog binnen en we hebben erg gelachen met elkaar. We reden opgeladen weer naar huis waar we hoorden dat May goed ziek was geworden die dag. Ze hing ook als een slap vogeltje in mijn armen, zielig hoor! Als ze dan echt ziek zijn, wil je ze het liefst lekker bij je houden heel de nacht. Nadat ze weer in slaap was gevallen, legden we haar op bed en keken It takes two met zijn drieën. Mooie afsluiting van de dag, we waren allemaal doodop rond een uurtje of 22.00.

Je kunt Pieter Konijn trouwens ook in 4DX bekijken in Pathé De Munt, Amsterdam en Pathé De Kuip in Rotterdam. 

Zondag 25 Moe, verkouden…

Lang niet gehad, zo’n zondag dat je wakker word en nergens zin in hebt. Zelfs niet in schrijven. Uiteindelijk bleef ik maar wat langer liggen en ging daarna toch maar aan de slag. We zijn allemaal niet helemaal lekker, al was May er natuurlijk het slechtst aan toe. Gelukkig hield ze wel een paar matzes binnen en had ze af en toe iets meer praatjes. Maar erg lekker ging het nog niet.

Rose wilde natuurlijk ook meteen. Met stroop, als een echte pannenkoek 😉

Maandag 26 May ziek thuis

Het is wel zielig hoor. Ze sliep vooral veel ‘s ochtends en was helemaal uit haar doen. Voor het eerst ook dat we op school kwamen en ze niet eens zin had om daar te blijven. Ze praatte met niemand, hing vooral over mijn schouder en at maar weinig. Richting de middag ging het gelukkig beter en nadat we Rose hadden opgehaald, was het tijd voor Kapitein Onderbroek. Ik heb nog pogingen gedaan om met die fantastische onderbroek op de foto te gaan, maar ik zal het jullie besparen. Desalniettemin: dé mode must-have van 2018 😉 Film is erg grappig.

‘s Middags maakte ik wat foto’s, knuffelde vooral extra lang en veel met May en verder hielden we het erg rustig. Rond vier uur viel ze weer in slaap en daarna ging het toch al een stukje beter gelukkig.

Dinsdag 27 Nostalgisch mijmeren

Een tijdje terug zat ik alleen met Rose in de auto richting het ziekenhuis waar mijn opa en oma lagen. Dat bracht natuurlijk herinneringen omhoog, want hier was zij geboren en haar neefje ook. Daar kletsten we een beetje over en ik vertelde hoe ze altijd dol was op gepureerde appeltjes. Tja… Mevrouw heeft een olifantengeheugen en toen ik vroeg welk fruit ze graag wilde eten, zei ze gelijk: zo’n appeltje, net als vroeger. Niet veel later slobberde ze dus gepureerde appelmoes met een snufje ‘kameel’ op. May, die normaal helemaal niet zo’n fan is van alle, wilde ook.

Verder deden we weer niet zo heel veel. Het leven met een zieke in huis maakt het allemaal niet heel spannend, kan ik je vertellen. Het is zielig, al vind ik het soms ook vermoeiend. Maar goed, beter deze zorgen dan dat er écht iets aan de hand is, denk ik dan maar. Zelf heb ik trouwens niet stilgezeten. Ik maakte van de gelegenheid gebruik en ruimde de hele keuken op: alles uit de kastjes, goed uitsoppen en weer terugzetten. Voordeel: een heerlijk frisse keuken. Nadeel: ik vergeet steeds hoe het nu staat en loop soms nog steeds te zoeken.

Woensdag 28 Opening Avonturenboerderij Molenwaard

Met een peuter op pad die eigenlijk nog grieperig is? Ik zou zeggen: niet doen. Maar goed, dat is pas nadat ik op pad ging met Rose en May naar de opening van Avonturenboerderij Molenwaard. Ze was nog steeds niet helemaal lekker en wilde constant gedragen worden, waardoor ik na een paar uur echt een lamme arm had. Een krijsende peuter die met gestrekte armpjes achter je aanhobbelt, is immers ook geen gezicht. Ze vond het gelukkig wel leuk om Fien & Teun te zien en de dieren op de kinderboerderij.

Na afloop haalden we poffertjes. Kort na het avondeten vielen ze allebei als een blok in slaap. June kwam niet veel later terug met haar vader en we kletsten nog even bij op de bank. Daarna ging ook zij naar bed en werkte ik tot een uurtje of half 10, toen Ro weer thuis kwam. Op het moment dat hij de sleutel in het slot stak, merkte ik eigenlijk pas hoe moe ik zelf was. Niet zo gek op zich.

Donderdag 29 Werk

Niet heel spannend, maar wel productief. Donderdag stond vooral in het teken van werken. May voelde zich goed genoeg om weer naar de peuterspeelzaal te gaan. Dat deed haar goed, zag ik later op de foto’s in de groepsapp. Ze zochten paaseitjes en mochten er eentje op eten. Daar hebben ze nooit problemen mee 😉

Mijn moeder haalde ze op, tot grote vreugde van de kleintjes. Die riepen namelijk al een paar dagen dat ze heel graag naar oma wilden en konden eigenlijk niet wachten. Alleen na anderhalf uur ging het toch weer mis. May was niet helemaal lekker en ik bracht schone kleding die kant op. Dan merk je wel hoe blij ze met oma zijn: ze wilde niet echt met me knuffelen, omdat ze nu lekker op de arm van mijn moeder zat en niet van plan was daar ook maar een seconde af te komen.

Vrijdag 30 Een rustige dag

Eigenlijk was het weer niet zo heel spannend. Ik werkte, Ro deed ook rustig aan en haalde wat boodschappen voor de avond. En we bespraken nog wat dingen voor het weekend: komende zondag gaan we naar de Nick Jr. Fandagen in Duinrell. Kijk er naar uit! Lekker even met zijn vijven weg, al een tijdje niet gedaan. ‘s Avonds hadden we afgesproken met vrienden, maar de griep waart overal rond en uiteindelijk ging het niet door. Hoewel jammer, kwam het uiteindelijk wel goed: half 10 viel ik al in slaap op de bank 😀

Hoe was jullie week?

Author: Merel

Merel is eigenaresse en hoofdredactrice van het veelgelezen mama- en lifestylemagazine Lotus Writings. Dol op (iets te veel) snoepen, muziek uit 'haar' tijd en haar passie schrijven, maar het allermeest op Ro en hun drie temperamentvolle dochters June (12), Rose (4) en May (3).

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge