Huize Lotus Writings 36 | Chaos met een gouden randje

HUIZE LOTUS WRITINGS 36 – Afgelopen week was in elk geval enerverend. We gingen terug in de tijd naar de jaren ’90, vierden Ro’s verjaardag en May voelde zich richting het einde van de week steeds beroerder voelen. Lees je weer mee? 

Zaterdag 24 Back to the 90s

De laatste keer dat we uitgingen? Dat was drie jaar terug. Best gek eigenlijk, vroeger gingen we veel vaker. Maar goed: twee baby’s en chronisch slaaptekort helpen niet als je tot zes uur ‘s ochtends de bloemetjes wil buiten zetten. We kochten daarom via Vakantieveiling laatst twee tickets voor Back to the 90s in Ahoy. Hoefde ik in elk geval niet bang te zijn om de aansluiting met de hedendaagse muziek te moeten missen 😉

Waar ik even overheen had gekeken, was het feit dat de jaren ’90 voor veel mensen ook de jaren waren van de housemuziek. Vond ik ook leuk hoor, maar daarnaast staat decennium voor mij ook voor bubbling, gangsterhiphop, keiharde rockmuziek en Nederlandstalige kroegmuziek. Oké, en de Macarena. Ergens verbaasde het me dan ook dat we in een grote menigte vol veertigjarige gabbers terecht kwamen die duidelijk for old time’s sake hadden ingedronken.

Voor we naar binnen konden, moesten we wachten: bij de ticketcontrole zo’n twintig minuten, tien minuten bij de wc’s en toen nog een halfuur voor een verplicht kluisje. En ik vind dat een avondje uit best iets mag kosten, maar € 18,00 uitgeven voor je ook maar een muntje hebt kunnen kopen voor de drankjes? Laten we het zo zeggen: ik was heel blij dat we de kaartjes voor een paar euro hadden gekocht.

Na een uur wandelden we de zaal in waar Alice DJ het publiek opzweepte. Een halfuur lang. Met alle respect: ik had geen idee dat ze genoeg hits had om een halfuur te kunnen vullen. En ze zingt prima, maar het is wat veel. Zeker als het je genre niet is. De dj neemt het van haar over en weet de meest suffe hits tevoorschijn te toveren die van mij best in de 90s hadden mogen blijven. Afgewisseld door de Vengaboys (wiens zanger beter, net als de rest, had kunnen playbacken) en later 5ive, waarvan slechts drie mannen het podium op komen. Tot zover ons portie jeugdsentiment.

We hadden echt wel veel lol hoor, maar dat lag niet aan de locatie en de muziek. Dus hoewel het feest zonde van het geld was, is de tijd samen gelukkig onbetaalbaar. Om 1.15 uur stappen we de auto in. Ik, normaal de persoon die het licht uitdoet, ben er dan eigenlijk (al een paar uur) wel klaar mee. Ro heeft twee voetbalwedstrijden gespeeld afgelopen dagen. De ultieme burgerlijkheid! En nu uitslapen…

Zondag 25 Brak op de bank

…dacht ik. Om 7.45 open ik mijn ogen in een soort reflex: de kinderen zullen zo wel wakker worden. Dat zal vast, maar daar merken we niks van natuurlijk. Ze slapen bij mijn ouders. Het zonnetje piept door de zijkant van het rolgordijn heen, ik denk aan mijn verslag van Wie is de mol en kan niet meer in slaap komen. Ik ga maar naar beneden. Nog een beetje bibberig en vermoeid klap ik de laptop open en begin te tikken.

Ro houdt het beter vol. Pas rond een uurtje of elf komt hij naar beneden om een eitje te bakken. Wel fijn trouwens dat we nog in onze Stoppen met snacken challenge zitten; anders had ik zeker wel een wijntje of biertje genomen en nu zijn we nog redelijk fris eigenlijk. Moet ook wel: we krijgen vrienden op bezoek. En gelukkig is het heel gezellig. Hoewel ik nog altijd doodop ben, lachen en praten we veel en eten samen patat. ‘s Avonds kijken we nog net De Luizenmoeder en Soof, daarna vallen we in slaap.

Maandag 26 Dagje bij tante

Ondanks dat we niet lang zijn uitgegaan, ben ik nog steeds een beetje suf.  Maar het werk gaat door. Dus terwijl de kleintjes lekker gaan genieten bij hun tante ga ik weer aan de slag. En het gaat best lekker vandaag. Aan het eind van de middag haal ik twee hele blije peuters op die eigenlijk het liefst nog wel even zouden blijven. Mijn neefje schiet ineens de lucht in voor mijn gevoel. Hij wordt groot, echt een dreumes die richting de peuterleeftijd gaat. Grappig om te zien!

Na afloop ren ik nog even snel de Lidl in voor wat boodschappen en thuis ga ik lekker aan de slag. Ik maak extra veel pasta, zodat we morgen ook nog iets hebben. Heerlijk! In de avond ploffen we neer voor de eerste aflevering van Dream School. Prachtig programma, ook nu zien we allerlei heftige verhalen voorbij komen en kinderen die echt een verschrikkelijke start in het leven hebben gekregen. Echt, diepe bewondering voor de makers en gastdocenten.

Dinsdag 27 Vegetariër in de dop?

Het is een wat brakke dag. Ik ben niet vooruit te branden, de kinderen hebben ook weinig zin om van alles te ondernemen en we houden het maar bij de boodschappen. We halen extra lekkere broodjes voor tussen de middag, avondeten voor de hele week en ploffen na afloop lekker thuis aan tafel. Heerlijk, zulke rustige dagen waarop je even helemaal niets moet.

In de avond eten we wraps met shoarma. Ik dacht lekker makkelijk, vinden de kinderen ook lekker en niet dat geklooi met die broodjes waar altijd van alles uitvalt. Tot zover dus mijn eigen gedachten. Rose heeft er geen zin in. Ze wil alleen maar wraps met komkommer en tomaatjes eten. Maar goed, eigenlijk komt het wel goed uit. Normaal bakt Ro het vlees en ik had een kleine inschattingsfout gemaakt, waardoor er net (niet) genoeg shoarma is. Oeps!

Woensdag 28 Ro jarig en een verrassing

Al vroeg in de ochtend vertrekt Ro naar zijn werk en een paar uur later gaan we naar de ballenbak. Rose en May kunnen eindelijk weer spelen met hun vriendinnetje en haar broertje, ik bijkletsen met hun moeder. Het is druk en werkelijk overal zie ik snotneuzen. Ik probeer ze maar te negeren en uit de buurt van de meeste kinderen te blijven, anders kan ik straks weer een week bijkomen. Het is gezellig. Ze spelen onafgebroken tot het tijd is om te gaan. We halen June bij het zwembad op en rijden naar huis, in de hoop dat de post nog niet is geweest.

Ro’s afwezigheid geeft ons de kans om zijn verjaardag voor te bereiden. Ik plak post-its op de muur als een kleine ‘speurtocht’ richting de huiskamer. Daar staat op ons weekmenu: ‘UIT ETEN!’ Blij verrast kijkt hij me aan. ‘Ik hoopte er eigenlijk al op,’ bekent hij. ‘Gaan we met zijn tweetjes?’ Ik knik en glimlach, in de hoop niets te verraden. June is op dat moment met mijn moeder onderweg om mijn vader te halen en daarna gaan ze naar het restaurant; mijn zusje en zwager komen ook. Hoewel die wat tegenslag hadden onderweg, komt iedereen op tijd aan.

Rose had haar eigen pizzaatje gemaakt

‘We moeten deze kant op,’ vertel ik Ro. Hoewel hij het restaurant kent waar we zijn, gaat nog geen belletje rinkelen. Ik doe intussen alle moeite om mijn gezicht in de plooi te houden (en wat is dat moeilijk!) Gelukkig slaapt May in mijn armen. Ik verberg mijn gezicht door haar steeds kusjes te geven en Ro volgt me wat onwennig het restaurant in. Boven staat iedereen verborgen achter een muurtje en springt tevoorschijn als we de lift uitkomen. Gelukkig! Hij is verrast en heeft écht niks doorgehad. We genieten van elkaar, het eten en hij krijgt mooie cadeaus. Geslaagde afsluiting van een lange dag!

Donderdag 1

June mocht gisteren bij opa en oma slapen en ik bracht de kleintjes ‘s ochtends vroeg naar ze toe. Aan het werk! Ik vind het eigenlijk best ellendig, die kou. Ik zat op de bank onder vier plaids geloof ik en nog had ik het koud. Ga er maar vanuit dat het komt doordat ik me niet voldoende kleed op de gevoelsmatige -10 graden buiten of omdat ik ben afgevallen en mijn beschermende vetlaag niet meer is. Ik hoop dat laatste.

May bleek niet gevrijwaard van de ‘ballenbakkoorts’: ze is echt snipverkouden en doodop. Het lijkt wel alsof ze een cocktail binnen heeft van alle mogelijke virussen die gisteren in de ballenbak rondzwierven, arm kind. Daar gaan we in elk geval voorlopig even niet meer heen. Nog meer dan eerst drink ik liters Horsepower thee weg in de hoop dat het mijn weerstand enigszins kan opkrikken.

Vrijdag 2 Werken en sneeuw

Overdag zit ik te werken terwijl Ro en de kinderen beneden zijn. June doet wat aan haar spreekbeurt, Rose kijkt film en May is een beetje hangerig. Het is echt heel zielig om te zien. In de middag slaapt ze dan ook een gat in de dag. We knuffelen haar extra veel in de hoop dat het iets helpt.

Later op de dag, als de kleintjes al even liggen te slapen en wij The Voice Kids zitten te kijken, zie ik uit het raam dat de wereld langzaam verandert in een witte wereld. Sneeuw! Eindelijk. Ik vind kou zonder sneeuw of ijs altijd zo nutteloos en nu gebeurt er tenminste iets. Het liefst zou ik even een wandeling gaan maken en als eerst mijn voeten in de verse sneeuw zetten, maar het is te laat en ik ben eigenlijk ook te moe. Mijn moeder heeft trouwens hetzelfde, zegt ze in de familie-app. Grappig hoe de appel dus niet ver van de boom valt. May wordt rond 22.00 uur weer wakker. Ik haal haar maar uit bed voor Rose ook rechtop in bed zit en ze kijkt het laatste halfuurtje van The Voice met ons mee. Ze mag bij ons in bed slapen. Feest natuurlijk: ze geniet ervan tot een uurtje of 1 (en wij dus ook); dan kruipt ze tegen me aan en valt in slaap.

Hoe was jullie week? Zijn jullie ook zo ziek geweest?

Oproepje!

Op dit moment ben ik bezig met het verbeteren van mijn website en content. Lees je hier vaker mee? Wil je dan misschien deze lijst voor me invullen? Als je op Facebook het bericht liket of onder dit bericht laat weten dat je meedoet, dan maak je kans op een goodiebag om te bedanken voor je hulp! En sowieso krijg je natuurlijk mijn eeuwige dankbaarheid 🙂

 

About Merel

Merel is eigenaresse en hoofdredactrice van het veelgelezen mama- en lifestylemagazine Lotus Writings. Dol op (iets te veel) snoepen, muziek uit 'haar' tijd en haar passie schrijven, maar het allermeest op Ro en hun drie temperamentvolle dochters June (12), Rose (4) en May (3).

Geef een reactie

%d bloggers liken dit:

Welkom op Lotus Writings! Door deze site te blijven gebruiken, ga je akkoord met het gebruiken van cookies. In de footer van deze website vind je mijn privacyverklaring. Hierin leg ik uit welke persoonsgegevens ik verzamel op Lotuswritings.nl en wat ik hiermee doe. meer informatie

De cookie-instellingen op deze website zijn ingesteld op 'toestaan cookies "om u de beste surfervaring mogelijk. Als u doorgaat met deze website te gebruiken zonder het wijzigen van uw cookie-instellingen of u klikt op "Accepteren" hieronder dan bent u akkoord met deze instellingen.

Sluiten