huize lotus writings

Huize Lotus Writings 35 | Chaos met een gouden randje

HUIZE LOTUS WRITINGS 35 – Afgelopen week draaide vooral om De Luizenmoeder en de Negenmaandenbeurs. Met de kramp van het rondwandelen nog in mijn kuiten neem ik je mee naar de afgelopen zeven dagen. Wat hebben jullie afgelopen week gedaan? 

Zaterdag 17 Buitenspelen met Rose

Het voetbalseizoen is weer begonnen. Ik kon helaas niet mee om de aftrap van het seizoen met eigen ogen te bekijken, omdat ik moest wachten op een postpakketje. Al weten jullie inmiddels best dat ik eigenlijk gewoon een hele slechte voetbalvrouw ben, dus dat ik het met deze temperaturen helemaal niet erg vond. Na een productieve ochtend ging ik naar beneden. May ging wel met Ro mee, June had afgesproken met een vriendinnetje en Rose en ik besloten toch even naar buiten te gaan.

We kleurden in de tuin met stoepkrijt, renden en voetbalden en sloten af met een semi-zwaardgevecht, dat ik uiteindelijk maar in de kiem smoorde voor ze echt in mijn ogen kon prikken. Omdat ik het inmiddels ook wel erg koud begon te vinden, stelde ik voor film te gaan kijken. Ik zette Jungle Book 2 op en we hebben heerlijk gerelaxt. Ze kwam lekker bij me op schoot zitten en keken film tot June voor de deur stond.

Niet veel later stonden Ro en May ook weer voor de deur en konden we gaan eten. ‘s Avonds was het natuurlijk weer tijd voor Wie is de Mol. Het is bijna jammer (voor jullie) dat er geen foto van is. Ik zat echt met open mond en in shock naar het scherm te staren. Waar ik eindelijk dacht alle hints te hebben begrepen en de mol te hebben ontmaskerd in één van de eerste afleveringen, vloog Stine eruit. Daar gingen al mijn zorgvuldig opgebouwde punten weer. Terug bij af.

Zondag 18 Werk en bijkomen van de shock

Stine geen mol? De hele ochtend bracht ik online door om mijn verslag van WIDM te verbeteren en aan te vullen met theorieën. Ik moest wel, aangezien mijn notitieboekje vol met aantekeningen stond waaruit bleek dat ze dus wél de mol was. Zou het dan toch Jan zijn? Simone? Of Ruben? De tijd zal het leren… Gelukkig nog maar een paar weken!

Halverwege de dag had ik even weinig inspiratie meer en besloot Rose erbij te halen. We gingen samen de Flush Force testen! Ze vond het helemaal geweldig, gelukkig. In de avond aten we lekker makkelijk: broodjes met ham en kaas uit de oven. Kwam goed uit, want we hadden eigenlijk allebei geen zin meer om te koken. We sloten bijna traditioneel de week af met De Luizenmoeder en Soof en gingen op tijd naar bed.

Maandag 19 Muizenvreugd

Klinkt bijna als een catchy rubriek op een preutse sekssite: Muizenvreugd Maandag. Maar nee, voor je denkt dat ik een vreemde dwaling ga maken met mijn schrijfcarrière: het slaat natuurlijk op de aflevering van De Luizenmoeder. Echt hilarisch. Ik had er maandagochtend nog lol om. Maar er moest natuurlijk ook hard gewerkt worden. Terwijl de meiden op school zaten, dook ik in de wondere wereld van de anticonceptie voor een blog. Verder maakte ik veel foto’s, schreef verschillende blogs en voor ik het wist kon ik alweer terug naar school. Die dagen vliegen voorbij!

‘s Middags ging het gelukkig een stuk beter dan vorige week. Hoewel ik opnieuw niet heel veel te lunchen in huis had gehaald, waren er wel lekkere pistoletjes. June en ik aten panini en de kleintjes wilden liever beschuit. Kwam goed uit! Later op de dag ging ze naar acro, haalde ik de boodschappen en kookte snel. We moesten namelijk nog naar school voor het adviesgesprek. Zo veranderde de rustige dag toch even in een hectische snelkookpan en zat ik licht verwilderd bij het gesprek. Gelukkig liep dat verder goed en zijn we allemaal blij met de uitkomst. Thuis ging June naar bed en besloten Ro en ik de televisie verder lekker uit te laten.

Dinsdag Een lelijke val

We begonnen de dag relaxed, al moet ik eerlijk bekennen dat het ook kwam doordat ik die nacht echt te weinig had geslapen. Ik zette spulletjes klaar en ‘we’ gingen schooltje spelen. Rose maakte wat opdrachtjes en May ging puzzelen. Op de één of andere manier luisterden ze veel beter toen ik in de rol van juf zat, dus ik geloof dat ik die vaker moet gaan inzetten 😉

Niet veel later werd de hele dag op zijn kop gezet. Die lieve, lieve May heeft namelijk mijn genen. In de praktijk komt het erop neer dat ze nogal eens onhandig uit de hoek kan komen. En dat terwijl ze een heel voorzichtig karakter heeft. Terwijl ik boven even de was uit de droger haalde (echt, toen ik naar boven liep zat iedereen braaf te eten), hoorde ik gehuil van beneden. Ze was gevallen. Ogenschijnlijk viel het wel mee, maar ze bleef huilen.

Ze bleek een heftige smak te hebben gemaakt en ik belde de huisarts voor de zekerheid. Die gaf haar een verbandje om het bloeden te stelpen en we moesten het in de gaten houden. Echt, dan besef je weer hoe heftig het moet zijn als je kind écht iets mankeert. Dit was maar een wondje dat gelukkig overgaat. Maar goed, les voor mezelf: niet meer boven de was proberen te doen als je kind de neiging heeft om stiekem stunts uit te halen. Volgende keer neem ik haar wel gewoon mee.

De rest van de dag bleef ik een beetje van slag. June en Rose gingen bij opa en oma logeren, May bleef bij ons. En dat was maar goed ook denk ik, anders vraag je je toch heel de tijd af hoe het gaat. Ze genoot van alle exclusieve aandacht. We aten patat (ja, ook omdat zij het zo lekker vindt en ik me nog steeds schuldig voelde) en ik nam extra de tijd om haar lekker voor te lezen. Ze viel zo tegen me aan in slaap.

Woensdag Negenmaandenbeurs

De hele woensdag stond in het teken van de Negenmaandenbeurs en dat begon al om 05.07 uur. Het leek wel alsof ik terug op de basisschool zat en op schoolreisje ging: ik sliep slecht en was dus al heel vroeg wakker. Daarna viel ik nog even in slaap, tot de wekker bikkelhard en onvermijdelijk de stilte doorbrak om 6 uur. Ik douchte op mijn gemak, vulde mijn beker thee en smeerde wat broodjes, stopte de laatste dingen in mijn tas en kuste Ro gedag. 6.50 uur reed ik de straat uit, bepakt en bezakt met trolley, rugzak en make-uptas om de tijd daar een beetje te overbruggen.

Gelukkig ontliep ik hiermee alle file en stond iets na half 9 in de parkeergarage van RAI. Ook weleens fijn om echt op tijd te zijn – al blijkt hier, eerlijk is eerlijk, ook wel weer uit dat ik slecht maat kan houden. Eenmaal boven druppelde de één na de ander binnen in de perskamer. Gezellig om iedereen weer te zien en wat een leuke groep! Vanaf dat moment zaten we in een soort stroomversnelling. Maar wat een strakke organisatie ook. Aan het eind van de dag kon ik niet meer lopen en voelde ik mijn tenen niet meer, maar het was het echt allemaal waard.

Net als vorig jaar hadden Angela en ik afgesproken om lekker een hapje te eten op de terugweg. Bij La Place dit keer (beter dan de Burger King, aangezien ik nog steeds niet snack). Was zo lekker! En omdat ik overdag eigenlijk alleen maar een krentenbol en broodje op had, viel ik om van de honger tegen de tijd dat we aan tafel gingen. Alles ging op. Ik bracht Mary-Lou naar huis en plofte om half 9 pas thuis op de bank neer, vol verhalen. Nadat ik Ro en June had bijgepraat, viel ik op de bank in slaap.

Donderdag Tikken & Temptation

May was nog niet helemaal de oude. En hoewel ik haar in eerste instantie wel naar school wilde laten gaan, besloot ik het toch maar niet te doen. Was wel meteen even oefenen voor straks, als Rose op de basisschool zit: dan zitten ze ook in hetzelfde gebouw, maar zal May toch met mij mee moeten. Gelukkig ging het goed. Scheelt misschien dat ons kleine meisje naar oma mocht. Eenmaal daar keek ze me nauwelijks nog aan.

Ik ging thuis aan de slag met het Negenmaandenbeurs artikel. Het kostte me meer dan een halve dag aan uitzoeken en bewerken van de foto’s, maar dan heb je ook wat denk ik dan maar. De rest van de dag ging ook op aan werk, koken en natuurlijk Temptation Island (en Island Talk na afloop).

Vrijdag Werk – what else…

Ik heb geen idee wat ik heb de afgelopen dagen. Ik werd namelijk wéér wakker voor zes uur. Niet omdat de kinderen al lagen te roepen, maar omdat ik kennelijk een nieuwe biologische klok heb ontwikkeld? Mag van mij wel weer worden uitgeschakeld, want ik begon doodop aan de werkdag. Ik zette nog wat puntjes op de i in de Negenmaandenbeurs-blog, deelde de leukste tips via Instagram en werkte door om de hele week vast klaar te zetten. Lukte op zich prima, maar door die vermoeidheid ging het niet helemaal zoals ik had gehoopt.

Gelukkig doorbrak de postbode mijn sikkeneurige bui en lamlendigheid met nieuwe schoenen. Oppervlakkig maar waar: daar knap je echt van op! Dat gaf de moed om wat laatste puntjes op de i te zetten. Ik vocht de hele dag tegen een onbedwingbare trek in de M&M’s uit de beurstas die me sinds woensdag liggen te roepen. Moeilijk! Wat dat betreft hadden het beter die gele kunnen zijn, die lust ik toch niet.

Ro ging in de avond zaalvoetballen en ik probeerde een beetje op tijd naar bed te gaan. Gisteravond zijn we namelijk uitgegaan en ik hoopte niet om 21.00 uur alweer bekaf naar huis te moeten…

Hoe was jullie week?

Lees hier Huize Lotus Writings 34 en Huize Lotus Writings 36

Author: Merel

Merel (36) is moeder van drie temperamentvolle dochters en zeven jaar samen met Ro, haar grote liefde. Ze is gek op Van Dobben kroketten en chocola en daardoor eeuwig aan de lijn. In 2013 studeerde ze af als historica, drie jaar later startte ze een goedlopende mamablog: Lotus Writings. Voor nuchtere ouders die houden van hun kinderen, maar ook (steeds meer) van zichzelf. Die weten dat je best doen soms belangrijker is dan de uitkomst.

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *