huize lotus writings

Huize Lotus Writings 28 | Chaos met een gouden randje

Een heel gelukkig nieuwjaar! We luidden het in met goede champagne, want ik had iets te vieren. Verder stond afgelopen week in het teken van ontspanning, inspanning en een avondje naar de bios. Na het tikken viel me bovendien op hoeveel ik deze week inga op ons eten – waarschijnlijk omdat zo op onze voeding proberen te letten deze maand. 

Zaterdag 30 Waarom niet gewoon 1200 titels veranderen?

De rust doet iets overambitieus met me. Vlak voor het einde van 2017 besloot ik alle titels op Lotus Writings vast te verbeteren. Vaak zijn ze me echt een doorn in het oog en ik dacht: dat is een leuk klusje voor die laatste dagen. Uiteindelijk kostte het me anderhalve dag, maar dan heb je ook wat.

Intussen kreeg ik foto’s van Ro, die de kinderen en zijn neefjes had meegenomen naar de ballenbak. Geweldig, die lachende gezichten. Ze kwamen pas vrij laat thuis, dus ik kon al die tijd lekker doorwerken. De rest van de dag was niet zo spannend. We hadden de dag ervoor voor het eerst naar This is us gekeken, dus goede reden om hem nog eens aan te zetten. June bleef nog een nachtje bij opa en oma logeren.

Zondag 31 Goodbye 2017

In de middag rondde ik mijn klusje af. Ik voel me altijd een beetje nostalgisch rond de jaarwisseling. Je zwaait het oude jaar gedag en zweert bepaalde dingen af voor het volgende. Elke keer hoop je toch op een beter jaar. En op de jackpot van de Staatsloterij, al win je die nooit. Eigenlijk hadden we helemaal geen concrete plannen en het leek erop dat we het gewoon met zijn drietjes zouden vieren (Rose en May slapen overal doorheen), maar toen besloten mijn ouders toch langs te komen.

De laatste oliebol van 2017 (en voorlopig ook de laatste snack)

We hebben enorm gelachen met Party & Co. De televisie stond geloof ik voor de vorm wel aan, maar zonder geluid. Anders zou niemand kunnen genieten van mijn prachtige geneurie. Helaas voor mij had mijn vader geen idee welk nummer het was, al wonnen we alsnog nipt. Dat én het feit dat we de 12 uur naderden, vroeg om champagne. Waar ik de vorige keer in het kleinste kamertje verbleef om 00.00 uur precies, zat ik nu te stuntelen met de kurk. Ik kreeg hem er niet af. Beetje jammer weer, maar we gingen het nieuwe jaar (na een paar minuten) wel in met lekkere champagne!

Maandag 1 Een grote shock en nieuwjaarswandeling

Behalve de champagne voelde ik ook een kleine shock toen ik ontdekte dat George Michael al sinds 2017 niet meer onder ons is. Waar heb ik al die tijd gezeten? Echt, sommige dingen ontgaan me gewoon volledig of ervaar ik twee keer (want toen mijn moeder vertelde hoe het was gebeurd, ging er weer een belletje rinkelen). Ik hou het maar op chronische vermoeidheid.

Na een korte nacht ging ik weer aan de slag. Werk is immers werk en ik vond het wel even lekker om te kunnen genieten van de relatieve rust van de kerstvakantie. Dan kan je allerlei klusjes oppakken die normaal blijven liggen. Ik schreef aan één stuk vier blogs voor de komende weken. Die schrijfflow had ik best een tijd gemist. Overdag had ik eigenlijk weinig moeite om niet te snacken. Sterker nog, ik besloot dat het tijd was voor een lekkere nieuwjaarswandeling. Richting mijn ouders (dus in feite was het een relatief klein ommetje), omdat we nauwelijks groenten in huis hadden en geen zin hadden in een reis naar de supermarkt. Een puntpaprika en wat gehakt later kon ik thuis aan de slag met een verrassend lekkere pasta. Goede, rustige start van het nieuwe jaar.

Dinsdag 2 Een ochtendje naar het krijspaleis

Samen met een vriendin, haar kinderen en Junes vriendinnetje brachten we de ochtend door in de ballenbak. Blijft elke keer weer een enerverende ervaring, vind ik. Geeft me ook elke keer nieuwe inspiratie. Met pijn in mijn hart negeerde ik de glanzende donuts met hun glazuurlaagje en kocht fruit. Uiteindelijk ook lekker, maar het kostte me toch wat moeite.

Na de lunch reden we richting supermarkt voor de boodschappen. En dan is het toch wel heel fijn als je twee tieners bij je hebt. Zij liepen met Rose rond en ik met May, waardoor ik me vooral kon focussen op mijn boodschappenbriefje. De laatste boodschappen haalde ik zelf en daarna ging ik plat op de bank vanwege heftige buikpijn. In de avond probeerde ik een nieuw recept uit en dat smaakte best prima. In elk geval voor een eerste keer. Is dat stoppen met snacken toch nog ergens goed voor!

Woensdag 3 Niet werken blijkt lastiger dan gedacht

‘s Ochtends gingen we even langs mijn opa om een gelukkig nieuwjaar te wensen, maar vooral ook omdat ik hem al te lang niet had gezien. Elke keer was er wel iemand verkouden hier. Het was heel gezellig. De kleintjes waren dolblij toen ze een koekje kregen en speelden met hun grote zus, terwijl mijn opa me wat fijne dingen leerde over mijn camera. Heb ik later meteen in de praktijk gebracht toen ik foto’s moest maken van Ro’s nieuwe bretels en sokkencollectie.

Aan het eind van de middag ging ik even de mist in. Mijn voornemen om niet meer te werken op dinsdag en woensdag werd getorpedeerd door mijn Mannenpanel. Ik bedacht een paar dagen voor de jaarwisseling namelijk pas dat ik hier weer nieuw leven in wilde blazen. En de korte deadline zorgde er bij de meeste mannen voor dat het last minute werk werd. Eenmaal achter de laptop ging ik toch weer andere dingen zitten doen. Merkte het ‘s avonds en donderdag meteen: ik ben dan toch iets kribbiger en voel me gestrester. Volgende week niet meer doen dus.

Die challenge laat me in elk geval wel beter eten! Falafel met tomatensalsa en sla.

‘s Avonds keken we één van de laatste afleveringen van This is us. Er zit een scène in die de tranen over mijn wangen lieten rollen. Maar echt, ook nadat de aftiteling allang was ingezet. Misschien maar goed dat Ro erbij zat, anders had ik niet meer kunnen stoppen haha. Wat een fantastische serie.

Donderdag 4

Net na de middag stond mijn zusje voor de deur om June op te halen: ze ging logeren. Ik werkte vanaf dat moment door tot Ro thuis was met ons neefje van 9. De kleintjes waren natuurlijk door het dolle heen. Leuk om te zien hoe anders een jongen is! Maar veel tijd om ervan te genieten had ik niet, want om kwart over 8 stond vriendin C. voor de deur: we gingen naar de bioscoop. Het was zo’n dag dat mijn haar en make-up perfect zaten en wij dus in het donker haha. Waarom is dat toch altijd zo?

De film Huisvrouwen bestaan niet is echt fantastisch, we hebben enorm gelachen. Daarna maakten we nog een hele berg selfies bij de kerstboom. Waarschijnlijk tot ergernis van het personeel, want toen we klaar waren en de bioscoop verlieten, sloot de bewaking de deur achter ons. Rond 12 uur stonden we alweer bij ons voor de deur, maar we bleven als vanouds kletsen tot na 02.00. En ik kon trots in bed kruipen, want hoewel zo’n bios natuurlijk vol verleidingen is (popcorn, M&M) nam ik helemaal niks. Ik kan het wel!

Vrijdag 5

De hele dag draaide om werken natuurlijk, allemaal niet heel spannend dus. In de avond keken we naar The Voice. En na afloop gingen we naar bed. Ook weleens lekker!

Hoe was jullie week?

Author: Merel

Merel is eigenaresse en hoofdredactrice van het veelgelezen mama- en lifestylemagazine Lotus Writings. Dol op (iets te veel) snoepen, muziek uit 'haar' tijd en haar passie schrijven, maar het allermeest op Ro en hun drie temperamentvolle dochters June (12), Rose (4) en May (3).

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge