huize lotus writings

Huize Lotus Writings 27 | Chaos met een gouden randje

Afgelopen week stond natuurlijk vooral in het teken van kerst – hoewel ik tot zaterdagochtend totaal geen kerstgevoel had. Gelukkig kwam dat helemaal goed. We aten vooral veel lekkers, gingen naar Kerstcircus Ahoy en ik werkte als altijd. Intussen werd June kampioen, bouwden de kinderen een hut en aten croissantjes bij opa en oma. 

Zaterdag 23 december Shoppen voor de drukte en kerstdiner

Al om 9.15 uur stond ik in de Hema, klaar voor de laatste inkopen. Ik wilde graag nog Christmas crackers in huis halen, een kleed en wat aankleding voor ‘s avonds. Spontaan besloot ik nog wat cadeautjes te kopen voor iedereen en gaf natuurlijk weer veel te veel geld uit. Omdat vorige week bij een paar kinderen de waterpokken waren opgedoken, nam ik bij Trekpleister preventief een peperduur anti-jeukmiddeltje mee voor de kinderen en ons neefje en reed tevreden naar huis. Had ik toch maar mooi geflikt in minder dan een uur tijd.

Eenmaal boven mailde ik diverse prijswinnaars en besloot een klein rondje door de regio te doen met kerstkaarten etc. Waarom niet als je tijd over hebt… Waarschijnlijk voel je hem al aankomen. Mijn planning om 15.00 uur weer thuis te zijn en dan de brownie in de oven te zetten, mislukte compleet. Net na 16.00 stapten June en ik weer binnen en, hoewel het heel gezellig was onderweg, de kerststress begon alsnog. Ik stuurde de rest naar boven en bereidde in mijn eentje het diner voor, liet het vlees aanbranden en kreeg een meningsverschil met onze puber over het belang van de oplader en.wel.nu. Kortom, de sfeer zat er lekker in! Gelukkig maakte het eten alles goed en genoten we van elkaar, de cadeaus en het eten.

Zondag 24 december Kerstcircus Ahoy en lasagne

Tijd om te chillen hadden we niet. Om 09.45 uur reden we het terrein van Ahoy Rotterdam op, klaar voor het Kerstcircus. En wat was het een fantastisch begin van onze kerst! We hebben van elke seconde zitten genieten, van begin tot het eind. Na afloop raakten we bijna Junes telefoon kwijt en besloot Rose te moeten plassen net nádat we de laatste deuren hadden gepasseerd. Maar gelukkig kwam het dankzij een hele lieve medewerker weer goed.

Kerstcircus Ahoy 2017 Duo Kvas

Daarna reden we door naar Junes oom waar ze met haar vaders familie kerst vierde. Was gezellig om iedereen even te zien en spreken. Thuis bakten Ro en ik heerlijke lasagne (vond ik zelf) met heel veel verse groenten en pasta voor de kleintjes. En daarna stond June alweer voor de deur met een stapel cadeaus en veel enthousiaste verhalen. Helemaal blij met haar nieuwe make-upkoffertje.

Maandag 25 december Hard werken op Eerste Kerstdag

Het artikel over het Kerstcircus Ahoy moest af. Met 400 foto’s een behoorlijke klus, kan ik je vertellen. Uitzoeken welke nu het best gelukt is (of in sommige gevallen überhaupt gelukt), verbeteren, knippen, plakken… Nou ja, ik was blij toen ik hem online kon zetten. Wel een voordeel: ik kon nog even nagenieten. Want het was echt een fantastische ochtend!

In de middag reden we naar Sophie, mijn zwager, neefje en de familie voor Kerstavond. Wat had ze uitgepakt! Er stond een enorme hoeveelheid eten in de keuken. Van gevulde eieren en salades tot een paar complete kalkoenen, rollade en trifle. Rollend naar huis dus! Alles smaakte even lekker en ik ben trots op haar dat ze het allemaal zo wist neer te zetten. Geloof dat ik allang huilend in een hoekje van de keuken had gelegen door de stress. Kortom, ook dit was weer een geslaagde avond.

Dinsdag 26 december Ziekenboeg en haar verven

In de nacht van maandag op dinsdag schreeuwde Rose het huis bij elkaar. Ro en ik dachten in eerste instantie dat ze ‘gewoon’ overprikkeld was van afgelopen dagen, maar halverwege de nacht bleek ik naast een kacheltje te liggen. We sliepen samen uit tot een uurtje of 9 en de thermometer vertelde ons waarom: ze had ruim 39 graden koorts. Toch iets meer dan alleen een beetje hangerig dus. Tot zover mijn moederlijke intuïtie…

Niet alleen mijn haar, ook mijn gezicht is ineens een paar tinten donkerder haha 😉

‘s Middags werkte ik mijn schoonmaakschema af terwijl Ro beneden voor de kleintjes zorgde. Rond een uurtje of drie sliepen ze allebei en besloot ik van de nood een deugd te maken: ik verfde mijn haren mahoniebruin. Beetje roodbruin glansje dus én verlost van mijn grijze haren en Junes vileine grapjes. Als ik het dan weer geverfd heb, vraag ik me af waarom ik het niet vaker doe. Het maakt zoveel verschil! In de avond hadden we ‘pech’. De Dirk bleek al dicht toen Ro op pad ging en dus waren we aangewezen op Domino’s. Leidt er trouwens wel toe dat Rose nu dagelijks informeert of de supermarkt niet al dicht is, want ze heeft zo’n trek in pizza…

Woensdag 27 december Een bijzondere mijlpaal

Vanaf 1 januari is het dan zover: ik ga beginnen als zelfstandige. De eerste stap daarvoor zette ik vandaag. Samen met mijn vader reed ik naar Rotterdam voor de administratie afwikkeling van mijn inschrijving en na afloop vierden we dat met een tompouce van de banketbakker in het dorp. Jammer alleen dat twee van de vier huisgenoten dat eigenlijk helemaal niet zo lekker vinden haha, voelde me wel even een slechte vrouw en moeder toen ik dat ontdekte. Had ik natuurlijk allang moeten weten. Maar goed, hij smaakte er niet minder om!

De rest van de dag renden Rose en May als gillende wervelwindjes rond, terwijl ik probeerde het huis enigszins op orde te krijgen. June mocht met mijn ouders mee naar Rotterdam om te gaan shoppen bij De Bijenkorf en Hudson’s Bay – haar nieuwe favoriete winkel. Ze kwam stralend en flink verwend thuis. Dat soort momenten doen me echt beseffen hoe fijn het is dat ze zo’n goede band heeft met haar opa’s en oma’s. Toch een klein cadeautje.

Donderdag 28 december Kampioenen!

Is het gênant dat ik gewoon even geen idee meer had wat ik donderdag heb gedaan? For the record, het is vrijdag terwijl ik dit tik. Behalve werken natuurlijk. In de ochtend bracht ik June, Rose en May naar opa en oma. En langzaam begint alles weer te dagen. Toen ze binnen waren, bekeken ze me eigenlijk al niet meer: opa en oma hadden namelijk croissantjes in de oven staan. Ik reed terug om lekker aan de slag te gaan en bereidde alvast de volledige komende week voor. Intussen kreeg ik deze jaloersmakend mooie foto van Sophie uit de Antwerpen Zoo.

 

‘s Middags bracht mijn moeder June naar een klasgenootje voor het schoolbasketbaltoernooi. Ro ging er ook naartoe na zijn werk en hield me, samen met wat andere aanwezige ouders, op de hoogte van hun vorderingen. En jawel, ze werden eerste! Geweldig natuurlijk, ik was zo trots. Ik kookte haar favoriete eten (pasta met spinazie) en regelde ‘s avonds nog wat dingen voor het werk, terwijl Ro rustig indommelde tijdens de Grote 2017 Quiz.

Vrijdag 29 december Hutten bouwen en pannenkoekenlunch!

Wat thuiswerken een stuk makkelijker maakt, is de wetenschap dat de kinderen het naar hun zin hebben. En dat hadden ze. Ik ging naar beneden om post aan te nemen, toen ze me meetrokken naar hun hut. Ro had samen met June dekens over de tafel gelegd en daaronder lagen allemaal kussens, een dekbed en knuffels. Heerlijk! Ik baalde eigenlijk best een beetje dat ik weer terug naar boven moest om te werken.

Net nadat ik mijn broodje salami op had, kwam Ro boven met een chocoladepannenkoekje. Had June gebakken. Lief toch? Zo’n lunch zou ik elke dag wel willen! Nou ja, mits ze net zo gezond zouden zijn als een stronkje broccoli. In de middag werkte ik hard door om de laatste dingen voor 2017 gedaan te krijgen. Ik vind het wel een opluchting hoor, deze laatste dagen van het jaar. Door bewust te kiezen om wat afstand te nemen van het bloggen en oude artikelen te delen op Facebook, kon ik nu lekker doorwerken aan zaken die te lang waren blijven liggen. Bepaalde samenwerkingen afronden, nog even wat nieuwjaarsgroeten de digitale wereld insturen en eindelijk een streep zetten onder een groot deel van mijn to do list. Ruimt ook enorm op in je hoofd, kan ik je vertellen. ‘s Avonds keken we The Voice.

Hoe was jullie week?

Lees hier Huize Lotus Writings 26 en Huize Lotus Writings 28

Author: Merel

Merel (36) is moeder van drie temperamentvolle dochters en zeven jaar samen met Ro, haar grote liefde. Ze is gek op Van Dobben kroketten en chocola en daardoor eeuwig aan de lijn. In 2013 studeerde ze af als historica, drie jaar later startte ze een goedlopende mamablog: Lotus Writings. Voor nuchtere ouders die houden van hun kinderen, maar ook (steeds meer) van zichzelf. Die weten dat je best doen soms belangrijker is dan de uitkomst.

One Reply to “Huize Lotus Writings 27 | Chaos met een gouden randje”

  1. Allereerst gefeliciteerd met je inschrijving bij de KVK en de allerbeste wensen voor 2018. Dat het een mooi, succesvol jaar mag worden met veel hoogtepunten. Chears!

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *