Huize Lotus Writings 12 | Quarantaine, jarig en liefde

Je merkt vaak pas hoe je in elkaar zit wanneer er echt iets van je wordt gevraagd. Zo was afgelopen week in semi-quarantaine best een eyeopener voor me en ik denk eigenlijk voor heel veel mensen. Omdat je niet echt weg kunt, ben je op elkaar aangewezen. Dat liep afgelopen week.. Nou ja, laten we het enerverend noemen 😉 Ik neem jullie mee naar afgelopen tijd die draaide om binnen blijven, onze draai vinden, mijn verjaardag en bergen met liefde.

Huize Lotus Writings 12

Maandag 16 maart | Eerste dag als juf

Ik moest meteen denken aan vroeger. Ik vond het fantastisch om jufje (anders gezegd: de baas) te spelen en mijn ‘leerlingen’ (vaak mijn zusje, min of meer gedwongen) en wat poppen of knuffels te vertellen hoe je moest rekenen of schrijven. Nu mocht ik een volle week aan de slag als kleuterjuf. Dat het een vak apart is, vermoedde ik al. En dat bleek wel! Alles draaide om structuur en we gingen meteen fanatiek van start.

Terwijl ik snel de weekboodschappen haalde, deed June een bewegingsles met de kleintjes. Daarna nam ik het over en gingen we knutselen voor Pasen, aten we fruit om 10 uur, probeerden we daarna Squla te doen (wat helaas mislukte door de overbelasting) en een puzzeltje. En na de lunch was er ruimte voor spelletjes, toch nog Squla en de dvd van Ted en het geheim van Koning Midas.

Tegen de tijd dat Ro thuis kwam, voelde ik me gesloopt en voldaan tegelijk. Als ik heel eerlijk ben, besteed ik normaal nooit zoveel tijd aan spelletjes spelen en knutselen met de kinderen. Best jammer, want het was oprecht gezellig. En ik voelde me hier ook een betere moeder door. Dit betekent echter wel dat ik al mijn werkzaamheden heb opgeschort tot het weekend. Voor mij is dat de enige manier om aan alles mijn volledige 100% te kunnen geven. Anders wordt het allemaal een beetje half-half en daar schieten we ook niets mee op.

Dinsdag 17 maart | Heel veel buitenspelen

Iets wat de kinderen momenteel best missen (naast sociale contacten), is toch het buitenspelen. Ze zijn immers nog steeds niet helemaal 100% in orde en zitten dus vooral thuis. Daarom besloot ik ‘s middags de achterdeur open te zetten en gaf ze de opdracht de trampoline lekker schoon te maken. IJverig gingen ze aan de slag en lieten hun fantasie de vrije loop.

Ze hielden het lang vol trouwens: uiteindelijk speelden ze zo’n drie uur achter elkaar met minimale ruzie en ze verzonnen van alles. Zo bedacht Rose om een ‘bellenblaasbar’ te openen en vlogen er de halve middag mooie bellen door de buurt. Fijn dat zij weinig mee lijken te krijgen van eventuele spanningen en onzekerheden. Ze genieten over het algemeen volop en schakelden heel flexibel over naar de situatie. Werkt meteen als inspiratie voor mezelf: zolang zij zich niet druk maken om het feit dat ze nu ineens heel veel binnen zitten en niemand spreken, hoef ik het ook niet te doen.

Woensdag 18 maart | Toch allemaal niet zo makkelijk?

Waardoor het kwam, weet ik niet goed, maar ik stond woensdagochtend op met een wat gedeprimeerd gevoel. Ineens vloog het hele thuis zitten me zo aan. En het stomme? Normaal doe ik eigenlijk niet veel anders: mijn leven speelt zich vooral binnen af. Maar het gevoel dat je ineens de deur niet meer uit kan, maakt het toch lastiger.

Denk dat we misschien allemaal wel zo’n moment hebben of zullen ervaren in deze periode. Het is gewoon wennen. En dan helpt het toch wel enigszins om dat vaste ritme te kunnen afwerken. Ik ben wel blij dat Ro deze hele week de kinderen naar bed brengt trouwens; dat gaf me ‘s avonds de ruimte om even op de bank te ploffen en helemaal niets meer te doen. Mijn voornemen om elke avond te bloggen, zit er dus niet in. Maar goed, dat is ook geen enorme ramp natuurlijk. Komt wel weer.

We maakten ondanks alles overdag een poppenkast van een grote kartonnen doos, waarmee ze wel even zoet waren. Daarna sprongen ze op de trampoline tot we fruit gingen eten. Het schema scheelt toch, ondanks dat ik er niet heel veel energie voor had, volg je het automatisch op en voor je het weet is de dag weer voorbij. Klinkt een beetje negatief misschien, maar om maar te zeggen: dit soort dagen zitten er dus ook tussen.

Donderdag 19 maart | Iets meer rust: je weg zoeken kost tijd

Na een goede nacht ging het eigenlijk wel weer. Ik deed nog een paar laatste boodschappen voor mijn verjaardag en haalde cake in huis, pakte het ritme weer op en ging lekker aan de slag met van alles. De kinderen voelden zich goed en deden gelukkig iets beter mee vandaag.

Naarmate de dagen vorderen, vind je steeds meer je eigen weg in de nieuwe situatie. Ik probeer ook zoveel mogelijk mijn verwachtingen los te laten en gewoon mee te gaan. Hoewel, ik tik het nu zo simpel, maar dat is het natuurlijk niet. Voor iemand die normaal veel waarde hecht aan tijd voor zichzelf om op te laden, niet altijd even geduldig is en graag werkt, is dit ook gewoon behoorlijk schakelen.

Heel fijn spelletje, ook voor onszelf trouwens haha

Mijn persoonlijke dieptepunt ligt ergens rond 19.00 uur. Dan wil ik echt even een halfuur in complete stilte zitten of liggen. Niks hoeven, niets lezen over corona, weinig nadenken en gewoon een beetje suf zitten zijn. Daarna ben ik weer aanspreekbaar 😉

Vrijdag 20 maart | Jarig!

De meest memorabele verjaardag tot nu toe! Niet vanwege de spannende verrassingen, maar puur omdat er helemaal geen visite was. En toch nam dat allemaal niet weg dat ik me echt heel jarig voelde. Ik kreeg zo onwijs veel lieve berichtjes – op Facebook, Instagram, via WhatsApp en een grotere stapel kaarten dan ooit. We aten een lekker stukje cake, ik blies mijn kaarsjes uit met een bijzondere wens en kreeg een supermooie tekening van de kinderen waarop ze allemaal een handje hadden gezet.

In de avond videobelden we met mijn ouders en zwager, zusje en de kinderen. Tikkeltje chaotisch, maar zo gezellig. Net alsof ze er gewoon waren. En uiteindelijk draait het daar toch om in het leven: liefde, familie en genieten. Of dat nu naast elkaar is met een stuk taart of via de telefoon. Oké, liever dat eerste, maar dat gaat nou eenmaal niet.

Zaterdag 21 maart | Eindelijk even aan het werk

Mijn inspiratie concentreert nu even zich vooral rondom het onderwerp corona. Tegelijkertijd wil ik er niet continu over schrijven. Ten eerste omdat iedereen dat doet en je er overspoeld mee raakt, ten tweede omdat het soms ook gewoon fijn is even iets luchtigs te lezen. En toch vloeiden de artikelen zaterdag uit mijn vingers. Het helpt dus toch om een hele week helemaal niks te kunnen doen, vermoed ik.

De kinderen keken beneden film, terwijl Ro zijn idee uitwerkte: een Zevenkamp. We gaan met het hele gezin spelletjes doen en wie het vaakst wint is de winnaar van de dag. Dingen zoals ring werpen (met Wobbly Worm), satéprikker-mikado en nog veel meer. Aan het eind van de dag eten we pannenkoeken. Vond het zo’n goed idee! Sowieso om lekker samen en bezig te zijn.

Zondag 22 maart | Zevenkamp en pannenkoeken

Het was zulk lekker weer! Ik besloot om in de tuin te gaan zitten met een goed boek en las het in één ruk uit. Ro speelde binnen monopoly met Rose en May terwijl June op zolder danste.

‘s Middags was het zover! We speelden zeven verschillende spelletjes en van de kinderen kwam May verrassend genoeg als winnaar uit de bus:

  • Ring werpen
  • Bal gooien in de fietsmand
  • Domino
  • Mikado (uiteindelijk met kleurpotloden)
  • Boter, kaas en eieren
  • Eierrace
  • Ganzenbord

Toen we klaar waren, bakte ik een flinke stapel pannenkoeken en daarmee sloten we de dag goed af. Echt geslaagd, denk dat we dit vaker gaan doen!

Hoe was jullie eerste week in sociale quarantaine? Lastig? En hoe zorgen jullie ervoor dat de muren niet op je af komen?

Volg je Lotus Writings al op Facebook, Instagram en Pinterest? Like en blijf op de hoogte van handige tips en grappige columns!

About Merel

Merel (35) is moeder van drie temperamentvolle dochters en zes jaar samen met Ro, haar grote liefde. Ze is gek op Van Dobben kroketten en chocola en daardoor eeuwig aan de lijn. In 2013 studeerde ze af als historica, drie jaar later startte ze een goedlopende mamablog: Lotus Writings. Voor nuchtere ouders die houden van hun kinderen, maar ook (steeds meer) van zichzelf. Die weten dat je best doen soms belangrijker is dan de uitkomst.

Laat me weten wat jij hiervan vindt!

%d bloggers liken dit:

Welkom op Lotus Writings! Door deze site te blijven gebruiken, ga je akkoord met het gebruiken van cookies. In de footer van deze website vind je mijn privacyverklaring. Hierin leg ik uit welke persoonsgegevens ik verzamel op Lotuswritings.nl en wat ik hiermee doe. meer informatie

De cookie-instellingen op deze website zijn ingesteld op 'toestaan cookies "om u de beste surfervaring mogelijk. Als u doorgaat met deze website te gebruiken zonder het wijzigen van uw cookie-instellingen of u klikt op "Accepteren" hieronder dan bent u akkoord met deze instellingen.

Sluiten