Ontzwangeren na de bevalling (voor papa)

ontzwangeren tips voor papa

Dat je tijdens de zwangerschap te maken krijgt met stemmingswisselingen dat wist ik natuurlijk allang. Maar dat ontzwangeren een fase op zich was? Nee, die hormonen tijdens de 9 maanden af had ik een beetje onderschat…

Ontzwangeren: nog meer hormonen?

Hormonen tijdens de zwangerschap

Als man ben je volledig voorbereid op de storm van hormonen die tijdens de zwangerschap over je heen raast. Ik stond niet te kijken toen Merel met zo’n zeven à acht maanden informeerde hoe ik het vond om de muur eens te voorzien van iets donkerder blauw dan nu. ‘Kan best toch, voordat de baby er is. Redden we wel,’ zei ze overtuigd.

Het enige dat ik vroeg was: ‘We?’ Ik stelde voor dat we het nog een paar maanden zouden geven. ‘Mocht je over een tijdje nog steeds die onbedwingbare neiging voelen, dan kunnen we altijd nog kijken.’ Waarschijnlijk overbodig om nog te zeggen, maar die muur heeft dezelfde kleur als destijds.

Lees ook: Hulpeloos: als aanstaande vader sta je 9 maanden buitenspel

Na de bevalling: nog meer hormonen

De eerste keer dat ik merkte dat we nog steeds last hadden van de hormonen (want ja, hier kunnen we wel spreken van ‘we’), was toen ze in huilen uitbarstte bij het zien van het vinkje in de reclame van Quaker. En ook zij had geen idee waarom. Om het minste of geringste barstte ze die eerste weken uit in tranen, net een vergiet. Ik wist niet goed wat ik ermee aan moest.

Nog steeds niet trouwens, al is de frequentie gelukkig vele malen minder. Soms reken je jezelf rijk. Dan denk je dat het eindelijk beter gaat, maar elke keer verrast ze me opnieuw. Gister nog: raakte ze ontroerd doordat de groenteboer zijn producten uitstalde. Ze had het idee dat niemand leek te zien hoeveel liefde hij in zijn zaak steekt. Tja… Ik hou wijselijk mijn mond en kus die eenzame traan die over haar wang loopt wel weer weg.

Ontzwangeren: een kleine cursus voor mannen

Benieuwd welke vormen van ontzwangeren tijdens die zogenaamde ‘negen maanden af’ voorbij komen?

Ze zal huilen om het minste of geringste

Maar echt: het minste of geringste. Zoals dat vinkje bij de Quaker reclame dus. En ze is extreem gevoelig voor opmerkingen, mijn gedrag et cetera.

Ze zal haar haren verliezen

Normaal gesproken is het al een kleine ramp wanneer je samenwoont met vier vrouwen met lang haar (lees: rondslingerende haren in de wasbak, losse haren in je borstel), maar nu leek het helemaal niet op te kunnen. Echt óveral kwam ik na de bevalling verloren haren tegen. Over het doucheputje wil ik het nooit meer hebben!

Ze zal (gênant) assertief zijn

Merel heeft best een uitgesproken karakter, maar is ook heel zorgzaam en lief. Naar de buitenwereld zal ze niet snel onbeschoft zijn of nare opmerkingen maken. Althans, zolang ze niet aan het ontzwangeren is.

Nu barst ze wel soms (ten onrechte) uit tegen mensen die haar niets misdaan hebben. Zoals iemand die ons belt met een energie-aanbieding (misschien weleens irritant, maar die persoon doet ook maar zijn of haar werk), die oudere man die volgens haar niet snel genoeg doorrijdt of een vrouw die in haar ogen onterecht chagrijnig kijkt.

Ze zal chagrijnig zijn

  • Wat is er?
  • Niks
  • Ik zie toch dat er iets aan je is?
  • Wil je soms dat er iets aan me is?
  • Nee, maar ik vroeg het me gewoon…
  • Nou, vraag het je liever niet meer af dan. Er was niks aan de hand. Ik voelde me prima tot jij begon.
  • (…)

Dat soort gesprekken. De oplossing? Spontaan thuiskomen met haar favoriete eten of haar verrassen met iets liefs. Uiteindelijk heeft ze het ook niet makkelijk.

Ze zal moe zijn. Doodmoe.

Zeker de eerste maanden. En dat is niet zo gek natuurlijk: borstvoeding vreet energie, de gebroken nachten ook en als ze daarnaast nog wat huishouden wil doen of gaat sporten na de bevalling

Aan jou de nobele taak om hierin bij te springen en haar te ontlasten. Hoe zeer ze denkt dat ze de wereld aan kan, je schiet er beiden niets mee op wanneer je straks een overspannen vrouw naast je hebt die geen energie meer heeft voor de leuke dingen. Duurt die periode van ontzwangeren alleen nog maar langer van…

Ze zal vergeten

Soms belt ze me tijdens mijn werk: ‘Schat, waar is mijn portemonnee?’ En ze vraagt me geregeld of we samen de luiertas kunnen controleren. Of ze moppert tegen de waterkoker, omdat hij niet werkt – waarna blijkt dat ze zelf de stekker is vergeten. Dat soort dingen. Allemaal het gevolg van zwangerschapsdementie (die lekker doorwerkt na de bevalling).

Ze zal zelf niet doorhebben dat de hormonen nogal heftig zijn voor omstanders

Het (soms) lastige van de hele situatie is dit punt: haar omgeving lijkt meer last te hebben van het ontzwangeren dan zijzelf. Beweer je namelijk dat ze anders doet, dan wordt ze boos. Of verdrietig. Ze ontkent het effect. En het is oké: dit hoort er ook bij en gaat vanzelf weer over (weet ik inmiddels).

Enige dat weleens jammer is? Dat je een discussie slecht wint: ‘Valt allemaal wel mee toch?’ beweert ze zelf vaak als we het over ontzwangeren hebben en hoeveel last ze heeft van de hormonen. Tja… Laten we het erop houden dat iedereen een eigen interpretatie van de werkelijkheid heeft.

En onthoud: het komt goed!

Ontzwangeren is voor mannen nogal vaag. Je kunt je er weinig bij voorstellen, omdat je als man zelf minder last hebt van hormonen. Maar hou vol, want het komt vanzelf goed. Al lijkt die zwangerschapsdementie mij soms ook wel prettig! 😉

Had jouw vriendin/vrouw (of jij als man) ook zo’n last van haar hormonen tijdens het ontzwangeren?

Volg jij Lotus Writings al op Facebook, Instagram en Pinterest

De foto bij dit blog is afkomstig van Shutterstock

About Ro

Ik ben Ro (33), vriend van Merel en (stief)vader van June (11), Rose (3) en May (2). In het dagelijks leven werk ik als uitvoerder voor een grote energiemaatschappij, behalve vrijdag: die dag is voor de kinderen. Zo nu en dan schrijf ik een blog met mijn vaderlijke kijk op opvoeden.

8 thoughts on “Ontzwangeren na de bevalling (voor papa)

  1. Ik had juist veel last van de hormonen zo’n 8 maanden na de bevalling als ze je lichaam weer verlaten. Bij de eerste herkende ik dat niet zo, maar bij #2 wist ik wel dat dat het moest zijn.

  2. Het is eens wat anders, zo door de ogen van de man! Leuk om eens te lezen. Zelf ben ik nog niet zwanger geweest maar ik weet wel hoe m’n hormonen schommelen tijdens ‘de tijd van de maand’. Als dat een voorbode is voor de zwangerschap, oh jee!

  3. Hahaha, grappig om het te lezen vanuit het oogpunt van een man. Het zal inderdaad op sommige momenten verbazingwekkend en hilarisch tegelijkertijd zijn. Je weet als vrouw zelf ook niet wat je meemaakt en die vergeetachtigheid… ik had gehoopt dat dit helemaal over zou gaan, maar echt volgens mij verlies je met elke zwangerschap een paar IQ punten en die komen niet meer terug. Om gek van te worden!

  4. Ooh het lijkt me zo vervelend niet goed met je humeur om te kunnen omwille van hormoonschommelingen! Gelukkig zal het het wel waard zijn eens je kleintje er is 🙂

  5. Leuk om te lezen! Ik zag vorige week een filmpje voorbij komen waar mannen aan het woord kwamen over de zwangerschap en hormonen. Ik heb me rot gelachen. Arme mannen. Ik zelf ben momenteel zwanger en kan het niet ontkennen. Ook ik heb er last van. Af en toe ben ik een hormonster…

  6. Ik denk dat het niet alleen de hormonen zijn. Het is ook de fysieke inspanning van de bevalling, een baby in je leven en alles bij elkaar dus. Daarbij spelen de hormonen uiteraard wel een grote rol.

Laat me weten wat jij hiervan vindt!

%d bloggers liken dit:

Welkom op Lotus Writings! Door deze site te blijven gebruiken, ga je akkoord met het gebruiken van cookies. In de footer van deze website vind je mijn privacyverklaring. Hierin leg ik uit welke persoonsgegevens ik verzamel op Lotuswritings.nl en wat ik hiermee doe. meer informatie

De cookie-instellingen op deze website zijn ingesteld op 'toestaan cookies "om u de beste surfervaring mogelijk. Als u doorgaat met deze website te gebruiken zonder het wijzigen van uw cookie-instellingen of u klikt op "Accepteren" hieronder dan bent u akkoord met deze instellingen.

Sluiten