De 11 grootste ergernissen tijdens de zwangerschap

hormonale

Vol hormonen zit je vaak ook vol ergernissen. Aan de buurman die om half 8 de buxus begint te snoeien, de kinderen verderop schreeuwen tijdens je middagdutje of als je zomaar wordt aangeraakt. Tijdens je zwangerschap kan je behoorlijk last hebben van al die irritaties! De 11 vervelendste op een rij…

Zwanger en ergernissen

De hormonale gevolgen van zo’n zwangerschap…

Hormonen; je kunt niet zonder ze, maar eigenlijk ook niet altijd met ze. Als vrouw althans. Ik vervloek ze wanneer ze eens per maand mijn hele dieet, gevoelsleven én humeur overhoop schoppen. Tijdens het ontzwangeren was dat in de periode na Mays geboorte misschien nog wel driedubbel zo erg. Zeker omdat ik, zoals vaker gezegd, binnen twee jaar ook twee kinderen op deze wereld zette, met alle hormonale gevolgen van dien.

Weinig geduld

Tijdens de zwangerschappen had ik bovendien weinig geduld. Ik vond de rest van de wereld soms behoorlijk irritant en reageerde vaak overdreven assertief. Herkenbaar? Om nog even ‘na te genieten’ zette ik de 11 grootste ergernissen tijdens de zwangerschap op een rijtje

De 11 grootste ergernissen tijdens de zwangerschap

Mensen die spontaan je buik aanraken

NEE. HET. MAG. NIET!

Oké, mijn zusje en moeder wel. Maar buitenstaanders die je nauwelijks kent? Ik vind het vooral heel vervelend als mensen zomaar aan je zitten. Of dat ze het vragen en vervolgens niet eens op je antwoord wachten. Volgens mij is dit met stip ook de grootster ergernis onder zwangere vrouwen.

‘Idioten’ in het verkeer

Dat ik zelf misschien minstens zo’n grote idioot was met mijn hormonale reactie, ging er bij mij niet in. Nee, al die anderen reden daar duidelijk om mij dwars te zitten! Mensen die te dicht op me reden en vast een ongeluk zouden veroorzaken (overprotective! Ze reden vaak nog altijd een paar honderd meter bij me vandaan), de bestuurder die ons afsneed waarop ik keihard op het claxon mepte (Ro reed; na mijn actie iets minder amused) of medeweggebruikers deden iets onvoorziens, terwijl ik wat afwezig was door slaaptekort en me dus de konijnentandjes schrok (klinkt stukken gezelliger dan wat ik op dat moment soms uitriep). Kortom, de dame in mij was ver te zoeken en ik gedroeg me enorm territoriaal.

Mensen die niet voor je opstaan in het OV

Toen ik nog zwanger was van June reed ik dagelijks met de trein van Dordrecht naar Rotterdam. Omdat ik destijds door de fysieke omstandigheden dagen maakte van zes uur per dag zat ik meestal niet in de spits. Maar goed, soms ging het mis. En wat ik dan vooral ergerlijk vond, was dat sommige mensen gewoon niet voor je opstaan. Volwassen, gezonde, jonge mensen die nadrukkelijk de andere kant opkeken, omdat ze hun relaxte plekje niet wilden opgeven.

Heus, ik begreep op zich best dat ze geen zin hadden in een menselijke sandwich tussen die te dikke man op links en drie andere medereizigers. Maar ik ook niet! En aangezien alles zeer deed op dat moment, vond ik het heel stom dat niemand opstond.

De moedermaffia

Wie zegt dat ze niet bestaan, liegt! Er is een clubje vrouwen dat hun levensvreugde haalt uit het ongevraagd adviseren van anderen. Dat is niet erg als je er daadwerkelijk iets aan hebt. Maar de veroordelende blikken als je anders dan wat zij zien als ‘het juiste’ en het gezeur dat je over je heen krijgt als je hardop zegt borstvoeding vervelend te vinden? Laat dat maar lekker achterwege!

Vuurwerk afsteken

Ik vond het allereerst doodeng. Wat als ze het naar mijn hoofd zouden gooien? En daarnaast hadden we een baby die moest slapen. Konden die mensen geen rekening houden met onze kinderen? Hallo!

Achteraf gezien had ik dit wellicht kunnen omdenken: kon ik niet één keer per jaar rekening houden met mensen die wél dol zijn op vuurwerk? Hoe erg was het nu eenmaal? Ook wat het slapen betreft bleken mijn zorgen volkomen ongegrond, want Rose sliep overal dwars doorheen…

Afschuwelijke bevallingsverhalen

Wie wil nu horen dat jouw tante Betje is opengescheurd tot aan haar ruggengraat? Of dat je moest vechten voor je leven omdat je 80 liter bloed verloor? Hoe jullie gynaecoloog met zijn volle gewicht op je buik moest springen om het leven van je kindje te redden? Hoe een vacuümpomp aanvoelt?

Hou het liever voor je als je weet dat iemand nog moet. Iedere bevalling is weer anders, dus feitelijk gezien heeft een zwangere niks aan jouw trauma. Laat die horrorverhalen lekker tot na de bevalling.

Mensen die voordringen bij de kassa

Ik kon het niet uitstaan. Een keer stond ik bij Hema, waar een vrouw me volkomen passeerde en voor me ging staan. Toen ik haar daar beleefd op wees – gezien de hormonale omstandigheden kun je me zelfs begripvol noemen – schamperde ze of ik haast had ‘ofzo’.

Ro heeft hier het einde niet van gehoord. Briesend deed ik na deze gebeurtenis alle details uit de doeken aan de telefoon. Dat het meisje achter de kassa de situatie allang had opgelost door mij alsnog eerder te helpen, deed er al bijna niet meer toe.

Aanbellende postbodes en vriendinnetjes van June

Tijdens mijn zwangerschap van May sliep ik een keer ‘uit’ tot 8 uur, toen één van de mannen aanbelde die werkte aan een verbeterde isolatie bij de huizen in onze straat. Niet één keer, nee, wel twintig keer achter elkaar. Ik had geen idee dat ze die week zouden beginnen (geen bericht van gekregen), maar goed, had even een briefje in de bus gestopt en ik was zeer begripvol opgestaan om 7 uur. Na deze belsessie was ik echter in staat een emmer ijskoud water over zijn hoofd te gooien.

Zo’n zelfde gevoel bekroop me wanneer May en/of Rose lekker lagen te slapen en de postbode of één van Junes vriendinnen het nodig vond om (iets te) langdurig de bel in te drukken. Uiteindelijk zette Ro de bel permanent uit. Of het kwam doordat hij zich stoorde aan die bel of mijn gezeur daarover, laat ik even in het midden.

Buitenstaanders die commentaar hadden

Of misschien beter gezegd: alle mensen die ik ervan verdacht commentaar op me te hebben. Bijvoorbeeld zoals die ene keer in de supermarkt. Dat ze wellicht schrokken van het kabaal dat één kind kon maken, zich stoorden aan het gegil (niet onterecht, dat deed ik immers zelf ook) of gewoon opkeken, omdat ze iets hoorden, zag ik in een hormonale waas niet meer. Ze vonden vast allemaal dat ik het slecht deed en dat stoorde me!

Onbekenden die wilden weten wat het wordt

Wij kozen bewust om het geslacht voor ons te houden. De reden? We wilden graag nog iets van een verrassing bewaren. Maar echt, als ik voor elke keer dat mensen vroegen wat het nou werd een euro had gekregen, hoefden we allebei nooit meer te werken. Ik vond het toen soms echt superirritant. Inmiddels weet ik wel weer dat het interesse is; de vraag is gewoon te vaak gesteld.

Mensen die niet ‘in je zone’ zitten

Ik vroeg Ro of hij nog iets wist naar aanleiding van dit lijstje. ‘Vrouwen op tv,’ was zijn antwoord. Ik begreep hem in eerste instantie niet, tot ik terugdacht aan het vorige seizoen van The Voice. Vanaf haar debuut op televisie kon ik Maan niet uitstaan (je hebt nou eenmaal geen controle op je hormonen).

Inmiddels is die lelijke nijd er wel af; qua muziek is het mijn smaak niet, maar ze is volgens mij een sympathieke, ambitieuze meid. Ik had dus gewoon niet zo zuur moeten zijn! Had me ook energie bespaard, aangezien ze tot de finale kwam én won (iets met karma?).

Ik ben benieuwd wat jouw grootste ergernissen waren tijdens de zwangerschap! Deel je ze met me in de comments?

Volg jij Lotus Writings al op Facebook, Instagram en Pinterest

De foto bij dit blog is afkomstig van Shutterstock

About Merel

Merel is eigenaresse en hoofdredactrice van het veelgelezen mama- en lifestylemagazine Lotus Writings. Dol op (iets te veel) snoepen, muziek uit 'haar' tijd en haar passie schrijven, maar het allermeest op Ro en hun drie temperamentvolle dochters June (13), Rose (5) en May (4).

15 thoughts on “De 11 grootste ergernissen tijdens de zwangerschap

  1. Vooral in het begin kon ik boos worden om de kleinste dingetjes. Vooral mijn vriend kreeg er flink van langs. Waarom ligt die was te slingeren? En waarom wist ik niet dat die was eerst met ossengal moest worden voorbewerkt? Etc. Etc. Hahaha Gelukkig inmiddels wat minder geworden.

    1. Haha oeps, herkenbaar! Ik heb hier een keer het gezin bijeen geroepen om het eens goed over ons wasgoed te hebben. Waarom slingerde dat overal rond? Ja het scherpe verdwijnt gelukkig weer.

  2. Oh vast wel.. Haha maar aangezien ik nu middenin het zwangeren zit weet ik bijv vooral wat er nu speelt. Zoals veel te snel geïrriteerd zijn en boos worden. Maar ook om elk ding huilen.

Laat me weten wat jij hiervan vindt!

%d bloggers liken dit:

Welkom op Lotus Writings! Door deze site te blijven gebruiken, ga je akkoord met het gebruiken van cookies. In de footer van deze website vind je mijn privacyverklaring. Hierin leg ik uit welke persoonsgegevens ik verzamel op Lotuswritings.nl en wat ik hiermee doe. meer informatie

De cookie-instellingen op deze website zijn ingesteld op 'toestaan cookies "om u de beste surfervaring mogelijk. Als u doorgaat met deze website te gebruiken zonder het wijzigen van uw cookie-instellingen of u klikt op "Accepteren" hieronder dan bent u akkoord met deze instellingen.

Sluiten