Hoe gaat het nu met… Jezebelle & Jesiah

Voor de serie ‘Hoe gaat het nu met…’ heb ik een aantal kandidaten benaderd die eerder meededen, om te zien hoe het nu met ze gaat. We starten met Jezebelle & Jesiah, wiens liefdesverhaal eigenlijk gewoon een prachtig, waargebeurd sprookje is.

Wat eraan vooraf ging

In de Story of my life van Jezebelle en Jesiah (alias) vertelt zij hoe haar jeugdliefde verdwijnt na een intense, heftige relatie. Wanneer ze hem opnieuw tegenkomt op Hyves besluit ze hem gelijk een bericht te spreken. Vanaf het moment dat ze elkaar zien, zijn ze onafscheidelijk en sterker dan ooit!

Hoe gaat het nu?

Hij wilde graag mijn achternaam dragen

Jesiah draagt de achternaam van een ex-man van zijn moeder. Voor hij uit huis geplaatst werd naar een kindertehuis, is ze namelijk drie maanden met hem getrouwd geweest en tijdens dat huwelijk erkende hij Jesiah als zijn zoon. Hij zou dus de rest van zijn leven naar een man heten die op geen enkele manier iets voor hem betekent. Bovendien heeft hij nauwelijks herinneringen aan deze man of die periode: destijds was hij nog maar drie jaar.

De kinderen kregen na hun geboorte dan ook mijn naam, daar was hij meteen heel stellig in. Zijn grote wens was bovendien om één gezin te zijn en allemaal dezelfde achternaam te voeren – mijn achternaam. Toen de kinderen groter werden, vroegen ze regelmatig waarom papa niet dezelfde naam als ons had. Ze vonden het erg jammer.

Eeuwig verloofd

Als ik heel eerlijk ben, had ik nooit zoveel met het huwelijk. Ik vond het een cliché en zonde van het geld: daar kan je zoveel leukere dingen mee doen. Dus de wens om te trouwen, zoals je bij veel meisjes ziet? Nee, die had ik niet.

Maar toen waren we in Brussel, in het Atomium. In de hoogste bol vroeg Jesiah mij ten huwelijk: ‘Ook al weet ik dat je niet wil trouwen, ik wil wel dat je weet dat jij voor mij de enige bent met wie ik dat zou willen!’ Het idee was eigenlijk om voor eeuwig verloofd te zijn.

Waar ik spijt van had?

Afgelopen winter zat ik aan een Pickwick theetje. De vraag was: ‘waar heb je spijt van?’ En in eerste instantie dacht ik nergens van: ik volg altijd mijn hart, dus daar is weinig mis mee toch? Maar toen schoot er toch iets in mijn gedachten.

Alles rondom de kinderen (denk aan het regelen van wat er met hen gebeurt wanneer ons iets overkomt en andere belangrijke zaken) hadden we steeds voor uitgeschoven naar de toekomst. Maar inmiddels wordt de oudste alweer negen jaar deze zomer. Er staat niks op papier en Jesiah heeft, naast zijn erkenning, juridisch gezien helemaal geen rechten.

Dus spijt? Ja, ik had spijt dat we dat nog steeds allemaal niet geregeld hadden. En nog steeds schrokken de geldbedragen voor de officiële instanties me wel af, maar ik wilde geen excuses meer bedenken om het voor ons uit te schuiven. En zo kwam het dat we op een zondagochtend besloten toch echt te gaan trouwen – dan is alles meteen geregeld.

Een wens kwam uit

De kinderen waren dolenthousiast, Jesiah was blij dat hij mijn naam kon aannemen. En daarbij waren we afgelopen 14 mei ‘officieel’ weer tien jaar samen. Hoe kan je dat nu beter vieren dan door te trouwen? Het leek me fijn om het met zijn viertjes te vieren, gewoon in leuke kleren. Maar toen kwam Jesiah ineens met een vijfdelig pak. Tja, dan kan je ook niet meer aankomen in je leuke Zarajurkje.

Voor we het wisten werd de dag steeds groter, met fotograaf, eten, taart en een feestje. Maar het was het allemaal waard! We hielden het heel intiem en hebben echt de hele dag genoten! ❤️

Gezinsuitbreiding

Ik kan oprecht zeggen dat we na al die jaren nog steeds razend verliefd zijn. We hebben het zo fijn met elkaar. Die liefde voor elkaar willen we heel graag delen met een derde kindje. Niet van onszelf, maar in de vorm van weekendopvang voor een kindje uit een gezinsvervangend tehuis – zoals waar Jesiah vroeger zat. Mocht de klik er zijn, kan het uitgroeien tot meer.

De afgelopen anderhalf jaar ben ik terug naar school gegaan om me verder te specialiseren als pedagoog voor kinderen in de leeftijd van 0-12 jaar. Het traject als opvanggezin zal waarschijnlijk eind deze zomer van start gaan.

Ik zie de toekomst heel positief! Iedere dag ben ik weer een stukje gelukkiger met hem en onze kinderen! Ik ben zo trots op ons en wat wij hebben! Ik hoop oprecht dat dit voor eeuwig mag duren en dat we altijd moeite voor elkaar zullen doen om dit te laten groeien en bloeien!

Hoe mooi is dit? Ik heb opnieuw genoten van jullie verhaal en vind het prachtig dat jullie het avontuur durven aangaan als opvanggezin. Die keus is zo liefdevol! Ik wens jullie alle geluk en je wil ontzettend graag bedanken voor het delen van jullie persoonlijke verhaal.

Volg jij Lotus Writings al op Facebook, Instagram en Pinterest

Afbeelding, BATMANV – Shutterstock

About Merel

Merel is eigenaresse en hoofdredactrice van het veelgelezen mama- en lifestylemagazine Lotus Writings. Dol op (iets te veel) snoepen, muziek uit 'haar' tijd en haar passie schrijven, maar het allermeest op Ro en hun drie temperamentvolle dochters June (12), Rose (4) en May (3).

One thought on “Hoe gaat het nu met… Jezebelle & Jesiah

Geef een reactie

%d bloggers liken dit:

Welkom op Lotus Writings! Door deze site te blijven gebruiken, ga je akkoord met het gebruiken van cookies. In de footer van deze website vind je mijn privacyverklaring. Hierin leg ik uit welke persoonsgegevens ik verzamel op Lotuswritings.nl en wat ik hiermee doe. meer informatie

De cookie-instellingen op deze website zijn ingesteld op 'toestaan cookies "om u de beste surfervaring mogelijk. Als u doorgaat met deze website te gebruiken zonder het wijzigen van uw cookie-instellingen of u klikt op "Accepteren" hieronder dan bent u akkoord met deze instellingen.

Sluiten