Genderneutraal opvoeden | Waarom zou je daaraan willen beginnen?

Genderneutraal opvoeden: na alle ophef rondom een gewijzigd labeltje in kinderkleding, wil ik hier toch het fijne van weten. Waarom vinden bepaalde ouders dat hun kinderen per se een jurk aan moeten en meisjes massaal met auto’s moeten spelen? Of is hun gedachtegang misschien toch een stuk genuanceerder? Als de stereotyperend nieuwsgierige vrouw die ik ben, zocht ik het helemaal uit! 

Mijn vooroordeel?

Meestal claim ik weinig te oordelen. In dit geval gaat die vlieger echter niet op. Als je de media mag geloven, dringt een groep nieuwerwetse hippies hun kinderen een verwarrende manier van opgroeien op. Alsof je geslacht niet meer is dan een te verwaarlozen gegeven. En dat we allemaal gelijk zijn, op onze uiterlijke kenmerken na.

Persoonlijk denk ik dat er veel meer factoren belangrijk zijn die beslissen hoe jij je gedraagt en in het leven staat, zoals hormonen en aanleg. Bovendien geloof ik meer in gelijkwaardigheid dan gelijkheid. Maar hoe het nu écht zit? Dat onderzoek ik vandaag in deze nieuwe editie Merel Onderzoekt: Genderneutraal Opvoeden.

Lees ook De 7 grootste misvattingen over opvoeden

Genderneutraal opvoeden

Definitie van genderneutraal opvoeden

Sekseneutraal opvoeden houdt in dat je je kind alle vrijheden biedt, wars van alle opgelegde normen en waarden die de samenleving hanteert. Denk aan stereotypes: vrouwen zijn nieuwsgierig, zorgzaam en lief. Mannen stoer, intelligent en technisch. Dat vind je terug in teksten op kleding, boeken (denk ook aan sprookjes) en televisieprogramma’s.

Ouders die kiezen voor een genderneutrale opvoeding willen hun kinderen meegeven dat zo’n waardeoordeel als intelligent of zorgzaam niet is gebonden aan één geslacht. Door ze dat te leren van jongs af aan, maakt hopelijk dat kinderen op oudere leeftijd veel opener in het leven staan en niet gek opkijken als hun zusje in de bouw gaat of broer graag knalroze en nagellak draagt.

Lees hier een artikel van de Zweedse Miranda (30) die bewust kiest haar zoontje genderneutraal op te voeden in een gesegregeerd milieu. Zijn ouders noemen hem ook ‘hen’ (Zweeds onzijdig voornaamwoord) en niet met het gebruikelijke ‘hem’ of ‘haar’ en hij kreeg een naam waaruit het geslacht niet kan worden afgeleid. 

Het Scandinavische opvoedmodel

Aangezien genderneutraal opvoeden in Zweden praktisch ingebakken zit in de samenleving, begin ik toch te twijfelen aan mijn oordeel. Ik heb de Scandinavische landen op pedagogisch vlak best wel heel hoog zitten. Denk alleen al aan zwangerschapsverlof dat daar voor beide ouders goed geregeld is en niet alleen voor de moeder. Waarom zouden we dan niet al beginnen bij onze kinderen? Iets met gelijke monniken, gelijke kappen… Aan de andere kant, zijn we niet gewoon verschillend? Waarom is het erg om dat te benoemen?

Wat is het doel van deze aanpak?

Het belangrijkste is misschien nog wel gelijkheid. Waar meerdere emancipatiegolven niet voor konden zorgen (vrouwen verdienen nog altijd aanzienlijk minder voor precies hetzelfde werk), lukt nu misschien wel. Door mannen niet automatisch als slim en technisch te zien en meisjes niet als zorgzaam en huismusjes, creëer je een samenleving die verder kijkt dan aangeboren verschillen. En waarin iedereen mag zijn wie hij is.

Critici noemen genderneutraal opvoeden daarom een soort doorgeschoten maakbaarheidsgeloof, waarbij ouders volledig uit het oog verliezen dat de mens niet te maken is. Daar is hoogleraar Lies Wesseling het echter mee oneens. Zij meent dat het geslacht niet zo zwart-wit is als we soms denken. Waarom zouden anders zoveel mensen homoseksuele, biseksuele of a-seksuele gevoelens hebben? Of genderfluïde door het leven gaan? Er is nog een heel grijs gebied, dat nu vaak wordt afgedaan als afwijkend of onbelangrijk.

In dit licht bezien is genderneutraal opvoeden […] eerder een poging de diepgewortelde culturele praktijk te doorbreken […] Genderneutrale opvoeding gaat niet over de ontkenning van verschillen, maar over de erkenning daarvan. (Trouw)

En aangezien geweld tegen andersdenkenden, ook op dit gebied, nog altijd aan de orde van de dag is, zou het misschien helemaal niet zo slecht zijn om eens wat kritischer te kijken naar onze culturele houding op gebied van man-vrouwverschillen. Misschien nog meer naar de bijbehorende waardeoordelen.

Hoe voed je sekseneutraal op?

Sekseneutraal opvoeden zit hem niet alleen in het aanbieden van ander speelgoed (auto’s aan meisjes en verkleedjurkjes aan jongens). Het draait vooral om een open houding vanaf de babytijd. Dus je dochter ook stoer noemen als ze in de boom klimt en daarbij net zo voorzichtig doen als je bij een jongen zou zijn en je zoon de kans geven om uit te huilen bij verdriet. Zou dat de oplossing zijn? Dat het dus vooral draait om nurture (hoe je opgroeit) en niet zozeer om nature (wat aangeboren is)?

Nature vs. nurture

Het klinkt allemaal heel mooi: als meisje mag je worden wat je wil en jongens met roze kleding zijn evengoed prima. Maar hoe zit het nu eigenlijk met het lichamelijke (met name hormonale) aspect tegenover het culturele? Het bekende debat dus waar wetenschappers al een halve eeuw mee stoeien.

Interessante invalshoeken (afkomstig uit het boekje: Gerard Janssen, Dochters, een handleiding voor vaders (Uitgeverij Snor) 2014):

  • Mannen van nu zijn het gelukkigst als ze substantieel bijdragen aan het gezin (pagina 19)
  • Zorgen voor de kinderen is niet iets typisch vrouwelijks als we kijken naar de natuur. Bij wolven, aan wie we nauwer verwant zijn dan aan de chimpansee, zorgt het mannetje ook mee voor zijn welpjes. (pagina 26)
  • Slechts 1 op de 50 vrouwen vindt zichzelf mooi. Grootste oorzaak hiervan zou de buitenwereld zijn met Photoshop en een onbereikbaar schoonheidsideaal (pagina 40-41)
  • Uit onderzoek zou blijken dat de voorkeur voor roze aangeboren is bij meisjes (pagina 54-55)
  • Volgens Dick Swaab, één van de bekendste hersendeskundigen, bestaat er zoiets als typisch jongensgedrag en typisch meisjesgedrag. Dit komt voort uit fundamentele verschillen tussen het jongens- en meisjesbrein. Desalniettemin blijft dit natuurlijk geen afgebakend kader: jongens kunnen meisjesgedrag vertonen en v.v. (pagina 81)

Voor meer informatie raad ik je vooral aan dit boekje te lezen. Leuk voor (aanstaande) vaders én interessant.

Kortom, fysiek gezien is er niet per se zoiets als écht mannen- of vrouwengedrag. Bepaalde zaken zijn wel aangeboren, maar een groot deel van onze gedragingen zijn toch echt cultureel bepaald. Een ander interessant artikel lees je hier. De schrijfster is nuchter, maar heeft sterke argumenten waarom het helemaal zo slecht nog niet is.

landal ooghduyne genderneutraal toilet
Genderneutraal toilet op Landal Greenparks Ooghduyne

Genderneutrale toiletten

Voor mij is het eigenlijk onvoorstelbaar, maar er zijn mensen die zich ongemakkelijk voelen wanneer ze moeten kiezen tussen een dames- of herentoilet. Ze willen namelijk letterlijk niet in een hokje geduwd worden. Behalve dus zo’n gezamenlijke (of sekseloze) wc. Waarom? Ik zou het zelf behoorlijk onprettig vinden wanneer ik naar de wc ga of ben geweest en er ineens één of andere kerel staat. Geef mij maar gewoon een eigen toilet, women only.

 

Waarom dan toch dat ene specifieke (toilet)hokje?

Speciaal voor wie daar behoefte aan heeft, moet er de mogelijkheid zijn om te kunnen plassen hoe je wil. En daar heb ik dan op zich weer geen problemen mee. Als jij per se wil plassen op een WC in plaats van dames- of herentoilet, dan moet je dat vooral lekker doen. Eigenlijk komt mijn weerzin dan ook meer voort uit het idee dat er straks geen andere keus meer is. Ik voel me namelijk wel prettig op de vrouwen-wc en zou dat graag zo houden. Anders word ík straks nog in een hokje geduwd 😉 Dit is toiletdeskundige Marian Loth trouwens met me eens. Gelukkig!

Genderneutraal speelgoed

Ik dacht eigenlijk ook dat genderneutraal spelen zou betekenen dat je de kinderen speelgoed aanbiedt dat niet voor jongens of meisjes gemaakt is. Of dat je krampachtig ridderkostuums blijft aanbieden aan je dochter en die tiara aan je zoon. Maar dat is het dus niet. Het gaat om speelgoed, kleding en boeken die geen waardeoordeel hangen aan een geslacht. Vaak zie je dus inderdaad bij ouders die deze idealen nastreven dat die schattige prinsessen en bakken vol make-up worden overgeslagen, maar dat een babypop gewoon kan – voor jongens en meisjes. En speelgoedstrijkijzers kan je ook aanbieden aan allebei.

Boeken

Veel boeken zouden stigmatiserend zijn, beweren voorstanders van deze manier van opvoeden. Ik loop voor het gemak de boekenkast eens af. Hier vind je daarom een complete lijst met genderneutrale kinderboeken.

Poppen

Ondanks mijn vrij cynische houding in het begin ontroerde dit filmpje me onverwachts. Deze liefdevolle vrouw tovert poppen tevoorschijn die ‘echt’ zijn en ik besef plots welke invloed dit beeld inderdaad zou kunnen hebben op onze kinderen.

Kleding

Genderneutrale mode is helemaal hip op de catwalks. Dat komt waarschijnlijk voort uit een aantal pop- en stijliconen als Miley Cyrus en Jaden Smith, die ook weigeren zich in een hokje te laten plaatsen. Ze zijn gewoon zichzelf, ongeacht hun geslacht. Ook Hema deed de inmiddels bekende duit in het zakje door de labels met jongens en meisjes te vervangen voor ‘kids’. Overigens vraag ik me oprecht af hoeveel hanen hiernaar hadden gekraaid als ze het gewoon hadden gedaan zonder daar ruchtbaarheid aan te geven, maar dat is waarschijnlijk een heel andere discussie.

Lees hier een heel interessant artikel over de achtergrond van genderneutraliteit en de invulling daarvan in het dagelijks leven.

Voorbeeld uit de praktijk

Gera, blogger op Huismama.nl

Ik wist dat Gera haar kinderen genderneutraal opvoedt. Ik vroeg haar per mail of ze daar iets meer over wilde vertellen.

Wij volwassenen reageren anders op een jongen dan op een meisje (serie BBC),’ schrijft Gera. ‘Dit doen we volkomen onbewust. Een meisje krijgt vaak zacht speelgoed aangereikt terwijl een jongetje speelgoed krijgt wat ruimtelijk inzicht bevordert. Hierdoor krijgt een meisje al op jonge leeftijd de zorgende taak toebedeeld.

Mijn kinderen spelen met het speelgoed waar ze blij van worden. Is dat een pop, prima. Liever een toren bouwen, buiten ravotten of verven? Ik doe gezellig met ze mee. Persoonlijk probeer ik zo min mogelijk labeltjes te plakken en in het hokje jongen/meisje te denken. Ik geef ze op deze manier zoveel mogelijk de vrijheid zich te ontwikkelen tot de persoon die ze zelf willen zijn. Daarom noem ik het ook eigenlijk liever kindgericht opvoeden dan genderneutraal.’ 

Als je openstaat voor een andere kijk op opvoeden, neem dan vooral even de tijd voor dit filmpje

Wat denken andere moeders?

Ik besloot eens te peilen bij wat andere bloggers hoe zij denken over genderneutraliteit. Dat het leeft, bleek wel uit de discussie die direct volgde. Waar de één de ophef nogal overdreven vindt, zegt een ander juist wel begrip te hebben voor de behoefte aan iets minder hokjesdenken.

Een jurkje vol monstertrucks

Marguerita biedt haar kinderen en neefjes speelgoed aan voor beide geslachten. ‘De term genderneutraal vind ik afschuwelijk, maar volgens mij is het voor de ontwikkeling wel goed om ze eens te verrassen en stimuleren in de ontwikkeling. Ik heb ook eens kleding toegestuurd gekregen van het Zweedse Maxomorra. Daar zie je duidelijk de genderneutraliteit terugkomen in hun ontwerpen: mijn jongste dochter kreeg een monstertruckjurk.’

Ik draag zelf ook weleens herenkleding

Cassandra snapt die hele ophef niet zo. ‘Als m’n kind met een auto wil spelen, doet ze dat lekker. Wil ze alles met roze en glitters, is het ook prima. Kan me serieus niet boeien. Vind het vooral irritant dat mensen er zo moeilijk over doen en het zo heftig wordt gemaakt. Ik draag zelf ook weleens herenkleding en voor Leia haal ik ook soms iets op de jongensafdeling.’

M’n reet!

De altijd nuchtere Lisette heeft weinig woorden nodig: ‘Het zal me aan mijn reet roesten. Ik geloof dat er zowat niks verandert, maar dat Hema wel veel reclame heeft gehad.’

Pokémon naast de glitters? Ik vind het wel makkelijk!

Fleur is juist pro-genderneutraal. ‘Het maakt toch niet uit? Auto’s zijn niet alleen voor jongens en poppen niet alleen voor meisjes. En ik vind het juist wel handig dat er één kinderkledingafdeling is in plaats van twee aparte. Dat als mijn dochter een Pokémonshirt wil, ze die gewoon naast de roze shirts met glitters kan vinden. Ik heb het trouwens niet van een vreemde: toen ze jarig was, wilde mijn vader niet meebetalen aan haar keukentje. Te rolbevestigend.’

Speciaal voor meisjesmama’s die niet van roze houden, schreef Fleur deze blog vol inspiratie voor kraamcadeaus

Schijt aan de rolpatronen

‘Eigenlijk vind ik het onzin,’ schrijft Miriam, ‘er mag toch ook gewoon kleding en speelgoed zijn voor jongens en voor meisjes? Niet alles hoeft toch gelijk genderneutraal? Volgens mij is er niets mis met meerdere mogelijkheden. Ik vind het gewoon jammer dat het blijkbaar nodig is en mensen dus niet uit zichzelf schijt hebben aan de rolpatronen.’

Zijn lievelingskleur is roze

Charlotte: ‘Ifans lievelingskleur is al sinds jaar en dag roze. En als hij een roze beker wil, vind ik het prima. Eigenlijk heb ik alleen een beetje moeite met die ophef rondom die labels bij Hema. Is toch helemaal niet nodig? Koop gewoon wat jij of je kinderen leuk vinden.’

Lekker zichzelf laten ontdekken

‘Wat mij betreft hoeft er niet per se een labeltje aan opvoeden. Als mijn kids roze nagellak wilden, kregen ze dat. En ze liepen jaren rond in een prinsessenjurk. Willen ze meisjeskleding aan? Ze doen maar. Of dat genderneutraal is, geen idee, ik wil ze gewoon lekker zichzelf laten zijn en ontdekken,’ vindt Linda.

Adèle had lef!

Linda schreef een artikel naar aanleiding van de kritiek die Adèle over zich heen kreeg toen ze haar zoon in Frozenjurk meenam naar Disney World in Florida. Zelf kiest ze ook voor een open houding: haar beide kinderen (zoon en dochter) mogen spelen met wat ze willen.

Tja en daarmee zet ze me ook aan het denken: mijn eerste reactie op Adèle is dat het toch een beetje apart is. Een paar seconden later besef ik dat ik dat ook alleen maar vind, omdat ik zo ben opgegroeid. En dat ik dat heel erg vind van mezelf. Uiteindelijk moet je kunnen opgroeien hoe je wil. Als jij een jurk wil dragen, lekker doen. Om maar even te illustreren hoe diep bepaalde conventies toch ingebakken zitten – volkomen onbewust. 

Conclusie

Dit vind ik dus het mooie aan dingen uitzoeken. Ik bleek duidelijk een vooroordeel te hebben dat feitelijk gezien in elk geval niet volledig klopte. Wel schrok ik tijdens mijn zoektocht van de bulkhoeveelheid rechtlijnige artikelen op internet. Zowel onder de voorstanders (die vonden dat de rest van de wereld zich maar moest aanpassen aan hun genderfluïditeit) als de tegenstanders (waarbij elke andersdenkende keihard door het slijk gehaald wordt). Klein beetje nuance zou niet verkeerd zijn.

Maar dat liet me ook zien waar we nu staan als land. Kennelijk zijn we constant bang dat onze identiteit (en daarmee houvast) onder onze voeten wordt weggeslagen en houden daarom krampachtig vast aan het bekende. Ik vraag me alleen af of dat in dit geval nodig is. Ik wil namelijk wel dat onze dochters later alle kansen krijgen en zich niet extreem laten meevoeren door onzekerheid in de puberteit, omdat het zou horen. En met deze kennis op zak kijk je toch ineens anders naar de wereld. Ik ben erg benieuwd naar de documentaire op de BBC en hoop dat hij hier ook snel te zien is.

Wat het genderneutraal opvoeden betreft, opende deze zoektocht mijn ogen. Ineens vallen dingen op die ik nooit eerder zag. Zoals de enorme bulkhoeveelheid poppen en knutselspeelgoed met meisjes in de reclames en Nerff die gebruik maakt van stoere jongens. Misschien is een kleine verandering zo gek nog niet…

Als je het tot hier gered hebt: heeft bovenstaande jouw mening over genderneutraal opvoeden kunnen nuanceren? Of juist versterken?

Man, vrouw, whatever – Shutterstock

About Merel

Merel is eigenaresse en hoofdredactrice van het veelgelezen mama- en lifestylemagazine Lotus Writings. Dol op (iets te veel) snoepen, muziek uit 'haar' tijd en haar passie schrijven, maar het allermeest op Ro en hun drie temperamentvolle dochters June (12), Rose (4) en May (3).

22 thoughts on “Genderneutraal opvoeden | Waarom zou je daaraan willen beginnen?

  1. Ik ben nog geen mama, maar ik denk dat je ook gewoon moet aanvoelen wat je kind zelf leuk vindt. Als je zoontje graag met poppen speeltje of je dochtertje met auto’s, dan moet dat gewoon kunnen..

  2. Met 3 jongens in huis heb je toch eigenlijk veel “ jongens” speelgoed in huis. Ik vind het altijd leuk bij anderen dat mijn zoontjes juist naar de poppenwagen toetrekken. De lievelingskleur van 1 van mijn jongens is Roze! Ze mogen spelen met wat ze willen.. Toen ik zwanger was hebben we een pop aangeschaft om mee te spelen

  3. Van mij mag mijn zoontje spelen waar hij mee wilt. Hij heeft zowel een pop als auto’s, maar er zijn vast ook nog wel dingen waarin ik hem onbewust anders behandel dan als hij een meisje was geweest. Mede door jouw genuanceerde artikel wordt je daar dan weer bewust van. Heel interessant!

  4. Ik wist niet dat zo iets bestond… mar goed alles kan tegenwoordig. Ik voed mijn kinderen wel op geslacht. Mijn dochter als een echt meisje en mijn jongens als een jongen. Ze mogen wel kiezen waar ze mee mogen spelen en wat voor kleding ze aan mogen…

  5. Ik ben het met Mirjam eens. Iedereen moet lekker doen en spelen waar die zich zelf prettig bij voelt, maar het moet niet zo zijn dat meisjes zich niet meer als prinsesjes kunnen kleden en jongens niet meer als superheld omdat het ‘te stereotyperend’ is. Als klein meisje was ik gek op barbies en roze prinsessenjurkjes, en ik ben heel blij dat ik daarmee ben opgegroeid. Als een ander meisje daar niet van houdt dan speelt ze daar toch gewoon niet mee?

    1. Helemaal mee eens! Al draait genderneutraal opvoeden daar niet direct om, ik denk inderdaad dat het goed is dat iedereen moet kunnen spelen met wat hij of zij wil. Ik ben ook een meisje-meisje 🙂 Mij had je ook niet blij gemaakt met actiefiguren of boomklimmen.

  6. Haha, ik heb het tot het einde gered! Ik ben een voorstander van het aanbieden van zowel jongens- als meisjesspeelgoed aan beide geslachten en het ingaan op de wensen van je eigen, individuele kind. Niet ieder meisje is lief, zacht en houdt van poppen en zo zijn er ook jongens die van nagellak houden en het liefste uit een roze beker drinken. En is het andersom; dan is het ook goed. Ik laat mijn kinderen hier vrij in en zou nooit zeggen dat iets speciaal is voor alleen jongens of meisjes. Het gaat erom wat je kind leuk vindt en blij van wordt. Dat is het belangrijkste voor mij!

  7. Heel mooi omschreven inderdaad en ik vind het goed dat je het bespreekbaar maakt. Het is goed dat je awareness creeert ervoor en bespreekbaar maakt.

  8. Leuk artikel, zelf vind ik genderneutraal opvoeden best ok, maar ook dit (net als alle andere manieren van opvoeden) niet met regeltjes. En het is ook niet het anders aanbieden van speelgoed die het genderneutraal maakt. Laat een kind nou eens gewoon kiezen wat hij/zij wil, kiest mijn zoon een auto dan is dat ok en kiest hij een pop is dat ook ok. Ik probeer dus kind-neutraal op te voeden op basis van zijn behoeften.

    Maar ik merk ook wel op dat de meeste mensen (ja incl. mensen in de dichtste kringen) het raar vinden als mijn zoon zich wil verkleden als prinses en dat ze dat niet vinden kunnen omdat dit voor meisjes is. Jammer toch? Precies of ze hebben schrik dat hij daardoor ‘anders’ is of zal worden. Uiteindelijk zal hij toch altijd zichzelf zijn en we zijn allemaal anders.

    Je toiletten opmerking vind ik best grappig  Eerlijk, als ik echt moet en ik wil niet wachten in de rij, dan durf ik ook wel eens de mannenhokjes te nemen hoor, maakt mij echt niet uit welk symbooltje op de deur hangt. Als ik moet, dan moet ik :p

    Trouwens, het feit dat je op facebook (enkel in Amerika?) kunt kiezen tussen meer dan 50 genderidentiteiten zegt ook wel iets niet? zie de standaard: http://www.standaard.be/cnt/dmf20140214_00979557

    1. Vind het heel mooi dat je er zo open in staat. We zijn inderdaad allemaal anders en het is goed dat hij van jongs af aan meekrijgt dat het ook gewoon mag.

      Haha ja dat is waar, in geval van echte nood heb ik ook geen principes en ga ik bij de mannen 😀

      Echt? Ik wist het niet van Facebook! Wel mooi dat je op die manier toch waarschijnlijk altijd iets vindt dat bij je past.

  9. Mooi artikel. Ik sluit me aan bij Fleur. Mensen krijgen nu het gevoel het altijd fout te hebben gedaan.
    Zelf heb ik daar niet zoveel last van. Ze mogen hier veel, of het nu voor meisjes of jongetjes bedoeld is, boeit me niet zoveel, Maar het dames toilet houd ik toch wel graag. Of ze moeten die pisbakken ook in hokjes stoppen. MAar als ik moet plassen hoef ik dus niet een hele rij mannen te zien staan.

  10. Goed weergegeven en omschreven. Ik denk dat iedereen een beetje moegestreden is van wat me ‘moeten’ en zouden ‘moeten’ doen. Mijn zoontje loopt ook met een my little pony shirt en mijn dochter in een batman outfit, niets mis mee Zolang ze maar gelukkig zijn

  11. Mooi artikel waarin je alles nog eens duidelijk uitzet. Volgens mij schrikken de meeste mensen ervan omdat ze het gevoel krijgen het altijd fout te hebben gedaan. Ik denk dat het juist een bewustwording moet zijn en er gewoon eens opnieuw over nagedacht moet worden ipv blijf doen wat je altijd al deed

    1. Dank je wel 🙂

      Dat verwoord je echt heel mooi ja. Dat is het vaak denk ik, de angst dat er iets moet veranderen. Terwijl daar niks mis mee is. Als het makkelijker of beter kan, waarom zou je dat niet doen?

Geef een reactie

%d bloggers liken dit:

Welkom op Lotus Writings! Door deze site te blijven gebruiken, ga je akkoord met het gebruiken van cookies. In de footer van deze website vind je mijn privacyverklaring. Hierin leg ik uit welke persoonsgegevens ik verzamel op Lotuswritings.nl en wat ik hiermee doe. meer informatie

De cookie-instellingen op deze website zijn ingesteld op 'toestaan cookies "om u de beste surfervaring mogelijk. Als u doorgaat met deze website te gebruiken zonder het wijzigen van uw cookie-instellingen of u klikt op "Accepteren" hieronder dan bent u akkoord met deze instellingen.

Sluiten