Column | Ineens hoor je zelf bij de Gênante Moeders Club

gênante moeder club

Die ochtend wandel ik in het dorp met de kleintjes. Als mijn oog op een slungelige puberjongen valt, die noodgedwongen met zijn moeder in de plaatselijke lingeriezaak staat, voel ik medelijden. Gênant, zo’n moeder! Eenmaal thuis blijk ik er echter ook niet best voor te staan…

We wandelen in het dorp. Het motregent. Ondertussen duw ik me een ongeluk tegen de dubbele kinderwagen aan, die normaal erg handig is, maar momenteel loodzwaar. Met moeite krijg ik hem de heuvel op.

Bovenaan hijg ik uit en terwijl ik me klaarmaak voor het vervolg van ons tripje, valt mijn oog op een ongelukkig uitziende puberjongen. Zijn lange, ietwat slungelige gestalte en de blik in zijn ogen roepen voornamelijk medelijden op.

Gelaten wacht hij middenin de lingeriezaak op zijn moeder, die gefocust de rekken afstruint. Dan trekt ze een pareltje tevoorschijn: een dieprode, kanten bh. Triomfantelijk haalt ze hem tevoorschijn, waarna die jongen duidelijk hoopt te kunnen wegzakken in het spreekwoordelijke gat in de grond. Gênant!

Ik kan het me zo goed voorstellen. Ongetwijfeld fantaseert hij op deze leeftijd weleens over meisjes en wie weet zelfs over dieprode kanten beha’s. Die gedachten zijn zojuist finaal en vakkundig om zeep geholpen, doordat elke dieprode, kanten bh vanaf nu gelijk staat aan zijn moeder. Ben je mooi klaar mee op je vijftiende! Helemaal omdat hij waarschijnlijk ook wel weet dat ze deze niet wil aanschaffen om lekker in te gaan sporten.

Somber staart hij naar buiten en hoopt waarschijnlijk dat zijn vrienden hem niet zien. Ik hoop maar dat June die gevoelens voorlopig nog niet bij mij zal ervaren! Maar ergens schat ik mezelf ook wel hoger in; ik zou nooit zoiets gênants doen.

Eenmaal thuis besluit ik toch de proef op de som te nemen. Eigenlijk wil ik gewoon horen dat ik nog prima mee kan natuurlijk, maar dat zeg ik niet hardop. ‘Nah…,’ begint ze. Ai, die kennen we. Dat betekent waarschijnlijk niet veel goeds. ‘Ik vind je niet gênant hoor. Zolang je maar niet in je joggingbroek met lelijk haar de deur opent wanneer ik word opgehaald.’

Hm. Ik weet meteen dat ze doelt op de rommelknot die afgelopen zomer niet van mijn hoofd week. En voor die joggingbroek gold min of meer hetzelfde. Een klein beetje verbouwereerd staar ik haar na. Zou het echt zo erg zijn?

Eén ding weet ik wel meteen zeker. Mijn superieure houding van vanmiddag was compleet misplaatst. Want waar ik die hele toestand plaatsvervangend gênant vond, bleek mijn eigen lieve dochter datzelfde gevoel te hebben als ik de deur opende… Oeps!

Schaamt jouw kind zich weleens voor je?

Volg jij Lotus Writings al op Facebook, Instagram en Pinterest

De foto bij dit blog is afkomstig van Shutterstock

About Merel

Merel is eigenaresse en hoofdredactrice van het veelgelezen mama- en lifestylemagazine Lotus Writings. Dol op (iets te veel) snoepen, muziek uit 'haar' tijd en haar passie schrijven, maar het allermeest op Ro en hun drie temperamentvolle dochters June (12), Rose (4) en May (3).

2 thoughts on “Column | Ineens hoor je zelf bij de Gênante Moeders Club

Geef een reactie

%d bloggers liken dit:

Welkom op Lotus Writings! Door deze site te blijven gebruiken, ga je akkoord met het gebruiken van cookies. In de footer van deze website vind je mijn privacyverklaring. Hierin leg ik uit welke persoonsgegevens ik verzamel op Lotuswritings.nl en wat ik hiermee doe. meer informatie

De cookie-instellingen op deze website zijn ingesteld op 'toestaan cookies "om u de beste surfervaring mogelijk. Als u doorgaat met deze website te gebruiken zonder het wijzigen van uw cookie-instellingen of u klikt op "Accepteren" hieronder dan bent u akkoord met deze instellingen.

Sluiten