fouten

Over bloggen #5 | 7 fouten die ik als beginnend blogger maakte

Vaak zie je in overzichten bij bloggers de mustknows van het bloggen. Ik besloot het andersom te benaderen; van fouten kun (en moet) je immers leren. Daarom vertel ik je vandaag over de verschillende fouten die ik in het begin nog weleens maakte, zodat jij dat niet hoeft te doen. Ik heb nog steeds een lange weg te gaan, maar ben inmiddels een stuk wijzer dan toen. Vandaag ga ik dus met de billen bloot. Want welke fouten heb ik allemaal gemaakt?

Opvallen met je eigen foto’s

Dat is natuurlijk een fantastisch plan als je in bezit bent van een solide spiegelreflexcamera met allerhande toebehoren. Ik had een Sony Xperia. En voor de kenners: dat is dus een smartphone. Mij leek het leuk om kleine vierkante foto’s te tonen bij blogs, bewerkt met Instagram filter. Maakt het persoonlijk, dacht ik toen, en het leek me vele malen beter dan al die stockfoto’s. Inmiddels zie ik het nog weleens terug, nu ik bezig ben met het optimaliseren van mijn blogs, en zie hoe kneuterig het soms eigenlijk staat. Heeft misschien ook zijn charme, maar is niet het pad dat ik bewandelen wil.

Te lang niet in mezelf geloven

Waarom niet? Iedereen mag bloggen, waarom zou ik daar niet tussen kunnen? Het heeft lang geduurd voor ik echt begon te geloven dat ik wel iets kan. Dit gevoel helpt me om mezelf en mijn website iets meer op waarde te gaan schatten en dat komt me aan de zakelijke kant van het bloggen weer van pas.

Verschillende series beginnen die ‘flopten’

Deze fout vind ik dit trouwens niet zo erg. Hierdoor leerde ik steeds beter waar mijn focus zou moeten liggen en welke formats mijn lezers en mij wel liggen. Van dit soort fouten leer je! Eentje waarvan ik het nog altijd jammer vind dat deze weinig nieuwe aanvoer kreeg, was Story of my life. Hierin vertelden lezers hun persoonlijke levensverhaal, iets dat hen gevormd had tot wie ze nu zijn. Bij deze dus eigenlijk toch een verkapte oproep, mail vooral naar merel@lotuswritings.nl als je (anoniem) je verhaal wil doen!

De lezer uit het oog verliezen

Ken je dat: soms wil je een verhaal vertellen, maar doordat je zelf alle details kent, vertel je maar de helft. Ik zie dat weleens terug in de blogs van het eerste uur. Daarin zijn de verhalen niet altijd logisch in hun opbouw en weet ik in de ergste gevallen zelf niet goed meer wat nu eigenlijk mijn punt was. Tegenwoordig schrijf ik om een kern heen in plaats van een verhaal van A tot Z. Dat maakt het volgens mij meteen ook makkelijker leesbaar.

Te lang wachten met een eigen domeinnaam

Achteraf gezien heb ik eerst acht maanden op WordPress gezeten en ben toen pas overgestapt naar een eigen website. Persoonlijk wilde ik de zekerheid dat dit geen bevlieging was en sloeg daar iets in door, ik zou anderen daarom wel aanraden sneller te handelen. Uiteindelijk weet je na een paar maanden waarschijnlijk ook wel dat het geen bevlieging is en als je professioneler over wil komen, zal je toch moeten overgaan op je eigen domein. Had me trouwens ook een behoorlijke kluif aan blogs gescheeld die ik nog moet herschrijven om te verbeteren op gebied van SEO.

Gebrek aan eigen identiteit

Om het schrijven gemakkelijker te maken, is het handig om te ontdekken waar jouw kracht ligt. Waarom ben je een toevoeging op het huidige aanbod aan moederblogs? Zo vind ik Romy van Dochterlief.nl een heel goede schrijfster, ook op literair gebied. En Ramona van Kijk, mama! onderscheidt zich door ook te schrijven over haar tuin en huishouden met vier zoons. Nicole van Meisje Eigenwijsje is weer van alle markten thuis en daarin ligt ook haar kracht. En dan ik. Wie ben ik? Hoe kan ik iets toevoegen?

Inmiddels ben ik daar al iets meer uit: we staan vrij nuchter in ons ouderschap, ik probeer iets positiefs toe te voegen aan de digitale wereld en Ro staat naast me, zeer betrokken bij de opvoeding, het huishouden en mijn dromen/ambities en daarin toch anders dan sommige andere mannen. Dat is trouwens geen waardeoordeel, maar een persoonlijke constatering. Meer om uit te lichten waarin de dynamiek van ons gezin uniek is. En daarmee mijn blog dus hopelijk ook.

Geen namen gebruiken

Ik lees weleens blogs uit mijn beginperiode en vind het soms tenenkrommend hoe afstandelijk ik daarin ‘spreek’. Ro is ‘mijn vriend’, een illustere figuur die zo nu en dan optreedt. Zoals ik net al schreef is hij echter heel aanwezig in ons gezin en daarom vind ik het heel vreemd om terug te lezen. Ook de kinderen waren de oudste, middelste en jongste. Of tiener, peuter en dreumes. Ik vind het bij anderen trouwens niet gek, maar op mijn eigen blog voelde het toch niet passend. Zeker niet omdat ik op mijn blog heel persoonlijke verhalen vertel, zoals over mijn bevallingen of bloedarmoede na het spiraaltje. Dan voelt die afstandelijkheid toch ongepast.

Wat zijn jouw grootste fouten of missers op bloggebied?


De foto bij dit blog is afkomstig van Shutterstock

Author: Merel

Ik ben Merel. Samen met Ro zorg ik voor onze drie meisjes (11, 3 en 2 jaar): kleine eigengereide dametjes, die ons veel leren. Ik blog bijna dagelijks over ons leven, het ouderschap en de liefde. En omdat we hier in optima forma van een temperamentvol gezin genieten, ligt de inspiratie regelmatig letterlijk voor mijn voeten – al dan niet dramatisch schreeuwend omdat we de eierkoek verkeerd sneden. Dat maakt het bij ons thuis in elk geval nooit saai. Al zal onze bijna-puberende oudste daar wel een andere mening over hebben…

38 Replies to “Over bloggen #5 | 7 fouten die ik als beginnend blogger maakte

  1. Ik zit nog echt in de beginfase en een aantal punten zijn al heel herkenbaar (ik mis nog een beetje richting en een eigen identiteit en de onzekerheid). Mijn andere fouten zie ik waarschijnlijk pas als ik er over een poos op terugkijk, haha. Fijn om te lezen in ieder geval, ook grotere blogs zijn allemaal ergens begonnen.
    Stephanie onlangs geplaatst…IK BEN ZO’N MOEDER DIE..TAGMy Profile

  2. Wat een goede tips! Ik ben zelf ook nog een echte nieuwkomer, ik kom net drie maanden kijken…Wel heb ik van tevoren héél véél gelezen. Vooral één website met alle goede tips en trucs. In mijn geval werkte het goed om gewoon ergens te beginnen. Fouten maken en weer opkrabbelen. Dat doe ik nog steeds haha! Waar ikzelf eerst helemaal niet bij stil heb gestaan? Verklein je foto’s voor gebruik…Scheelt je later ook een hoop gedoe hihi.
    Huismama onlangs geplaatst…Syndroom van Asperger in het reguliere onderwijsMy Profile

    1. Dat scheelt inderdaad, een goede voorbereiding is nog altijd het halve werk. En je hebt gelijk, van fouten leer je nog het allermeest. Ook van anderen trouwens: gewoon een beetje rondstruinen en kijken hoe zij het aanpakken. Wat neem je mee voor jezelf en wat absoluut niet?

      Bedoel je foto’s verkleinen qua geheugen? Of voor de website?

        1. Goede tip, die kende ik nog niet! Hoewel ik vooral stockfoto’s gebruik tegenwoordig, staat er sporadisch nog een eigen foto tussen. Handig om deze in gedachte te houden! Zo leer ik ook meteen weer bij, dank je 🙂

  3. Leuke, leerzame blog Merel. Ik herken er veel in als beginnend blogster :). Ik moet er meteen bijvertellen, ik maak mij schuldig aan meerdere punten. Het gebruiken van slechte foto’s inderdaad, ik probeer nu ook vaker te zoeken naar stockfoto’s. Ook het noemen van geen namen maak ik mij schuldig aan, ik probeer dat toch te vermijden. Koosnaampjes gebruik ik wel in mijn blogs, maar dit zijn dan wel weer echt gebruikte koosnaampjes en misschien dat het (voor mij althans) daarom wel klopt. Wat ik nog kwijt wil: ik vind jouw lijstje met don’ts vele malen interessanter dan de do’s, zoals velen deze hebben. Die kennen we langzamerhand wel. Nogmaals dank voor je tips!
    Roelina onlangs geplaatst…Roelina’s jaaroverzicht 2016 #4My Profile

  4. Sommige fouten maak ik nog steeds, haha! Ik vind het heel lastig een balans te vinden tussen ‘het persoonlijke, dus wat jij zegt idd met namen en dergelijke en het ‘algemene’, Ik wil ook weer niet te veel delen, maar ja mensen komen ook terug omdat ze jou willen volgen. Lastige balans vind ik het. Maar ach, in de tussentijd pruts ik rustig wat aan 😉
    Nicole @ Everyday-Life.nl onlangs geplaatst…Ons Everyday-Life #8 – Zo vierden wij Spencers tweede verjaardag!My Profile

  5. Die onzekerheid heb ik nog steeds zos je weet maar is gelukkig wat minder dan eerst. Jij bent een grote steun hierin!

    Kneuterige foto’s blijf ik helaas maken, hahaha. Het is meer voor het gevoel wat ik erbij krijg en ik weet dat dit voor buitenstaanders vaak minder interessant is of soms wellicht vervelend. Maar daarin kies ik dan toch voor mezelf en maakt het ook wel persoonlijk.

    Wat lief dat je me weer noemt, had ik helemaal niet door! Ik heb al een tijdje geen blogs meer gelezen en dan lees ik deze! Lief!

    Je pakt het professioneel aan Merel! Ik vind trouwens ook jou schrijfstijl opvallend en uniek vergeleken met andere bloggers. Erg prettig om te lezen en een tikkeltje jaloers hier 😉

    Bedankt voor het delen van je tips.
    Ramona (Kijk, mama!) onlangs geplaatst…Weekoverzicht: Kwintelooijen, appeltaart en sneeuw!My Profile

    1. Vind dat echt heel lief dat je dat zegt. Fijn om te horen dat je er iets aan hebt. En ik vind jouw foto’s helemaal niet kneuterig, juist mooi. Het maakt je blog zo persoonlijk, alsof je op bezoek komt bij je gezin. Dus echt een toevoeging wat mij betreft. Goed om te horen trouwens, als je dan toch leest, dan maar beter een compliment 😉

      Dank je wel! Je compliment doet me echt goed!! <3

    1. Ja dat is ook zo, soms lopen dingen zo. En je hebt nu wel gelijk een fantastische naam en mooi logo! Ik vind eigen foto’s ook persoonlijker ja, maar de stockfoto’s mooier. Dubbel! Momenteel is de balans dus uitgeslagen naar stock, omdat ik de foto zelf nooit zo kan krijgen. Maar wie weet volgen er vaker persoonlijke foto’s dit jaar, zoals ik in december een paar keer deed…

  6. Ik ben afgestudeerd tijdschrift journalist en heb voor veel bekende titels geschreven. Schrijven gaat mij dus makkelijk af. Maar dat maakt ook dat je de lat hoog legt, terwijl de tijd juist beperkt is omdat je het naast je andere werkzaamheden doet. Zo zou ik veel meer interviews willen plaatsen, maar een goed interview maken is tijdrovend. De juiste interviewkandidaar vinden, het gesprek en dan de uitwerking waarin je het verhaal op zijn mooist wil brengen: het kost je zo vier, vijf uur (en dan ik nog vrij snel). Als ik financieel de ruimte heb, wil ik dit wel gaan oppakken. Nu komen dat soort verhalen via lezerspost op mijn blog.

    Maar wat mijn grootste ‘misser’ is geweest, is mijn blog – onder druk – stil leggen. TwijfelMoeder zat enorm in de lift. Ik kreeg veel publiciteit in bladen, op de radio en zelfs tv. Juist omdat ik een taboe bespreekbaar maakte in (met name) mijn persoonlijke columns. Maar dat zorgde ook voor spanningen, waardoor ik op dat moment niets anders kon doen dan stoppen. Nu ben ik terug – zwanger en wel – omdat het verhaal niet af was. Ik deel nog steeds mijn verhaal, let daarbij iets meer op de mening uit mijn omgeving – maar niet te, zodat het verhaal zijn boodschap niet mist – en heb een paar spelregels. Mijn man, baby en familieleden worden niet met naam genoemd. Er zullen geen herkenbare foto’s online gaan. En – de belangrijkste – alles wordt geschreven met respect naar ons kindje toe: eerlijk, direct, maar wel met liefde. Het verhaal is al persoonlijk genoeg. Denk niet dat deze spelregels jullie hinderen als je mijn columns leest.
    Patricia onlangs geplaatst…Zelfs mijn vader wist niet dat ik me zo voeldeMy Profile

    1. Ja, echt goede en diepgravende interviews kosten veel tijd. Al zou het bij jouw website wel helemaal passen om die erbij te plaatsen. Hoop dat je die tijd krijgt. Ik begrijp nu ook waar het opmerkelijk hoge niveau van je schrijfstijl vandaan komt.

      Ik begrijp trouwens wel dat je tijdelijk de stekker eruit trok, zoiets kan volgens mij heel overweldigend zijn. Inmiddels heb je een andere kant van het verhaal te vertellen: die van twijfelmoeder, die toch voor de zwangerschap ging. Inderdaad een mooi moment om er toch weer voor te gaan. Gelukkig ook, want anders had ik je website misschien nooit ontdekt.

      Nee hoor, het stoort niet. Sterker nog, het valt niet eens op. Sowieso denk ik dat je bewust moet omgaan met wat je wel en niet deelt aan namen en beeldmateriaal, maar in jouw geval nog meer.

  7. Herkenbaar 😃 En toch…of je het nou professioneel of heel persoonlijk maakt, je blog is altijd van jou en geeft daardoor net de meerwaarde die de ander als lezer zoekt. Ik zou er voor mijzelf een puntje 8 aan toevoegen en dat is ‘de lat te hoog leggen’. Dat lijkt op het niet geloven in jezelf, maar ik bedoel het toch nog anders. Sta jezelf de beginnersuitglijders toe. En later, als je meer ervaring hebt ook nog steeds. Dingen die jou opvallen ziet een ander vaak niet eens. En sommige artikelen zijn van goud, terwijl andere gewoon kleurrijk blijven. Wees niet te streng voor jezelf. Want je moet ergens beginnen, toch? Gelukkig kun je later nog altijd de ‘stomme’ foto’s of slechte artikelen verbeteren of vervangen (wat ik ook soms nog wel eens doe, ha ha!).
    Dank voor de tips! Liefs Marij
    Marije onlangs geplaatst…Is geloven weten?My Profile

    1. Heel herkenbaar, wat de lat te hoog leggen betreft. Vooral in het begin vond ik dat ik op eenzelfde niveau moest zitten als literaire grootmeesters. Klein beetje ambitieus voor iemand die net komt kijken haha! En dat is zo, zelf zie je dingen die een ander niet eens opvallen.
      Maar gelukkig kan je achteraf inderdaad hier en daar nog wat schaven 😀 En wat jou betreft: je schrijft erg mooi, vond ik toen en nu nog!

  8. Echt heel herkenbaar…goed stukje. Ik blog nu zo’n 10 mnd en zit midden in alles wat jij beschrijft. Vooral het in jezelf geloven. Of vooral wat “andere” dan nu wel niet vinden van mijn blog ( meestal de mensen die ik persoonlijk ken) dat probeer ik de laatste tijd wel erg los te laten. Ik schrijf dus gewoon wat ik wil. En het persoonlijk bloggen.. namen etc.. dat probeer ik nu te veranderen. Ik heb een persoonlijk blog dus dat is inderdaad leuker dan mijn oudste dochter, mijn jongste, mijn man… Etc. Maar ook om te bepalen wat ik nu met mijn blog wil. Ik ben geen echte mamablog meer vind ik, mijn kids zijn geen babies meer. Ze gaan naar school, waar wil ik over schrijven?!? Dat vind ik best moeilijk. Ik vind een hoop leuk… Pff nou dit was ook een klein stukje van de billen bloot ;))
    Dewi onlangs geplaatst…Het krijspaleisMy Profile

    1. Goed dat je het probeert los te laten, uiteindelijk schrijf je ook voor jezelf. En wat anderen er dan van vinden, doet er niet toe 🙂
      Je meiden hebben trouwens echt fantastische namen! Je kan het ook breder trekken, je kunt informatieve stukken schrijven over de kinderen (in elke leeftijd gebeurt wel iets bijzonders) en daarnaast over je eigen leven? Places to be voor mama’s met schoolgaande kinderen? Zoiets. Je kan het zo breed maken als je zelf wil.
      Veel succes en plezier met die zoektocht, ik lees in elk geval met je mee 🙂

      1. Ahh dankjewel voor je tips! Weet je en dat vind ik lastig ..informatief wil ik eigenlijk wel maar, dan denk ik weer straks kom ik te betweterig over en dan schrikt het weer lezers af. Ik wil ook een gezellige leuke blog zijn. Haha dat bedoel ik nou.. Ik ga verder met mijn zoektocht ;))
        Dewi onlangs geplaatst…Het krijspaleisMy Profile

        1. In dat geval zou ik dat stukje laten inderdaad, het moet wel passen bij wat je voor ogen hebt. Alhoewel ik niet denk dat je betweterig overkomt hoor 🙂 Gewoon zoeken. En veel lezen bij anderen, daar zie je ook vanzelf wel welke elementen bij je passen en wat totaal niet. Misschien kom je op die manier ook weer verder?

  9. Ik vind het altijd zo raar dat mensen zich afvragen wat ze ‘toe’ te voegen hebben als ze een blog hebben. Een blog heeft juist altijd iets toe te voegen, omdat het zo persoonlijk is. Dat is net zoiets als niet naar een feestje gaan ‘omdat er al zoveel leuke mensen zijn’ 😉

    Verder is het wel herkenbaar hoor 🙂
    Lilian onlangs geplaatst…Waarom ik (voorlopig) stop met bloggenMy Profile

    1. Haha ja is een stukje onzekerheid. Waarom zouden anderen op mijn verhalen zitten te wachten? Dat was mijn gedachtegang vooraf. Je hebt gelijk in wat je zegt. Ieder mens is uniek en daarom voegt het inderdaad iets toe 🙂

    1. Haha ja gek, je wil het anders doen dan de rest. Maar na een tijdje ontdek je dat de rest met een reden voor die aanpak heeft gekozen en dus volg je.

  10. Leuk om te lezen! Hier ondertussen net geen jaartje bezig 😉 Ik neem jouw puntjes hierboven dus mee! 🙂
    Ik ben ondertussen al een tijdje aan het overwegen om een eigen domeinnaam aan te kopen en een webhost (of hoe heten die toestanden?), maar ik zie eerlijk gezegd door de bomen het bos niet meer… Als ik kijk op FB-pagina’s voor en door bloggers zie ik 1001 verschillende meningen en opties en… *zucht* 😀
    Tips zijn altijd welkom! 😉
    Anneke onlangs geplaatst…We survived the week(end)! – photo diaryMy Profile

    1. Als je wil, kan ik je wel vertellen hoe ik het heb aangepakt? Je mag me altijd mailen hoor! (Merel@Lotuswritings.nl)

      Snap het, ik vond het ook een beetje overweldigend veel allemaal en heb het best even voor me uitgeschoven. Uiteindelijk blij dat ik de stap heb gemaakt (al voelt het in het begin wat onwennig, alsof je echt in het diepe springt, maar dat trekt snel bij).

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge