filerijden met kinderen

Filerijden met kinderen? 7 redenen waarom ik liever oversla

FILERIJDEN MET KINDEREN – Geloof me als ik zeg dat ik echt dol ben op mijn lieve meisjes en voor ze door het vuur ga. Maar een filerit met twee ruziënde peuters achterin is toch een beetje te veel van het goede. Ook als het je eigen vlees en bloed is. Wel meteen inspiratie voor een nieuwe blog natuurlijk! 

Filerijden met kinderen en haast

Ik geloof oprecht dat het één van mijn grootste nachtmerries is: mét haast in de file staan en achterin twee kleine kinderen die elkaar het leven zuur maken. Dat je het liefst zelf wil gaan lopen. Sowieso is het trouwens niet mijn favoriet: haast hebben met kinderen. Werkt ook voor geen meter, want waar jij wil rennen, wandelen zij doodleuk de andere kant op. Maar echt, in de file, waarin je met zijn allen op een ruime vierkante meter gepropt is het nog erger.

Waarom in de file staan met kinderen eigenlijk mijn grootste nachtmerrie is?

1. Als ze niet slapen maken ze ruzie

Misschien heb je mazzel en slapen jouw telgjes van begin tot eind. Hier niet. Denk je ze na een middag buiten de deur spelen te hebben afgemat en vallen hun ogen bijna dicht bij het instappen, dan zitten ze in de file recht overeind. In eerste instantie kijken ze misschien gemoedelijk rond, maar na een tijdje vliegen ze elkaar in de haren. Want: ‘IK WIL DIE JAS/KNUFFEL/PEPERNOOT HEBBEN EN HIJ IS VAN MIJ’.

2. Zo’n auto is klein

En onze kinderen luidruchtig. Dus probeer je voorin een gesprek te houden over de beste route, dan tettert iemand van achteren wel dat er een enorme vogel voorbij vloog. Of je krijgt op repeat:

  • ‘Zijn we er al?’ Nee.
  • ‘En nu?’ Nee.
  • ‘En nu?’ Nee.
  • […]
  • ‘En nu?’ Als je het nog één keer vraagt, stop ik nu de auto!
    Hoewel je over het algemeen zo goed als stil staat, maakt hij desalniettemin een behoorlijke indruk op kinderen. Whatever works.

Geloof me, toen ik laatst meer dan twee uur lang deed over de rit van Amsterdam naar huis, vroeg ik me regelmatig af of het niet mogelijk was om onze auto in te ruilen voor zo’n Amerikaanse taxi, die een scheidingswandje heeft tussen voor- en achterkant.

3. Je innerlijke rust blijkt beperkt

Hoe zouden Tibetaanse monniken deze situatie aanpakken? Ik zat in diezelfde file op hete kolen, omdat we een afspraak hadden. Even tussendoor de file uitpiepen, Maccie pakken en dan weer verder rijden als de grootste ellende geweken is, zat er dus niet door. En ik probeerde mijn stress los te laten (uiteindelijk helpt het je toch niet vooruit, de situatie is zoals hij is), maar met die twee druktemakers achterin voelde ik me alsnog gevangen. Ik haalde adem, probeerde alle geluiden van buitenaf te negeren en me volledig te concentreren op de traag voortbewegende stroom auto’s. Maar echt lekker ging dat niet.

4. Kinderen moeten eten, drinken, plassen…

Laatst had ik al een voorgevoel dat we zouden mogen aansluiten in de autopolonaise en had Rose uit voorzorg een luier omgedaan. Gelukkig, want nu hoefden we in elk geval niet halsoverkop een willekeurige afslag te zoeken of de vluchtstrook te pakken. Eten hadden ze al genoeg gedaan, drinken hadden we bij ons. Maar wat als we dat niet hadden? Of je hebt oudere kinderen en geen luiers? DRAMA! Echt.

5. Je kan niet gillen uit frustratie

Uit betrouwbare bronnen weet ik dat ik niet de enige ben die weleens gilt uit frustratie. Wees gerust, dat gebeurt hier zeker niet dagelijks. Maar heel soms, als het me even tot daar zit en ik heb de ruimte, dan vind ik het best weleens bevrijdend. Met drie kinderen in de auto kan dat dus niet, terwijl het je soms meer dan tot daar zit. En grommen heeft niet hetzelfde effect helaas.

6. Het is niet stil

Of het nu komt doordat iedereen tegelijkertijd mama schreeuwt zegt of omdat je nu eenmaal met vier man sterk in de auto zit, maakt eigenlijk niet zo uit. Maar stil is het gewoon niet. Zelfs een fanatiek potje ‘Wie het langst zijn mond kan dichthouden’ bleek niet te werken. Voor een halfuurtje is dat misschien best te doen, maar toen we thuiskwamen stapte ik met een bonkend hoofd en zwaar overprikkeld uit. Pas toen ik de ijskoude lucht diep inademde en genoot van een enkel fluitend vogeltje, kon ik weer een beetje glimlachen.

7. Je eet er ongezonder door

Althans, dit zal vast niet voor iedereen gelden. Maar als je al de discipline van een goudvis hebt en je stapt na zo’n autorit uit, dan heb je helemaal geen zin meer om nog iets te gaan koken. Ik bestelde maar weer een pizza en at hem in de stilte op. En ik zeg je eerlijk: daar heb ik extreem van zitten genieten. Misschien is dat dus wel een voordeel: als je de bodem van je zelfbeheersing hebt geraakt, dan voelt het na afloop extra fijn als je weer iets voor jezelf doet. 

Kleine disclaimer

Onze peuters zijn hartstikke lief. Echt. En halverwege de pizza voelde ik me eigenlijk alweer schuldig dat ik niet gewoon de juiste afleiding voor ze kon bedenken onderweg. Maar er zijn soms van die dagen…

Herkenbaar?

Author: Merel

Merel is eigenaresse en hoofdredactrice van het veelgelezen mama- en lifestylemagazine Lotus Writings. Dol op (iets te veel) snoepen, muziek uit 'haar' tijd en haar passie schrijven, maar het allermeest op Ro en hun drie temperamentvolle dochters June (12), Rose (4) en May (3).

13 Replies to “Filerijden met kinderen? 7 redenen waarom ik liever oversla

  1. Zou ook niet gaan filerijden met m’n kind! Maar denk ook niet dat je ervoor kiest om file te gaan rijden, haha… Dat overkomt je gewoon. Zuur wel, en dan kun je geen kant meer op.

  2. Hahaha leuke blog! We blijven Nederlanders he, klagen kunnen we 😉 Nee just kidding. Maak je niet te druk, over een paar jaar vliegen we in auto’s, of we hebben een wingsuit aan die ons naar t werkt brengt. No stress

  3. hahaha wat hilarisch en wat herkenbaar dat alle kinderen vragen zijn we er al?
    ik haat file rijden maar als ik dit lees kan het dus altijd nog erger. (Sorry)
    blijf vooral zulke stukjes schrijven!

  4. Ik sla filerijden sowieso het liefst over. Vooral omdat je denkt even snel ergens naartoe te gaan en ik niet het geduld heb om rustig af te wachten in de file. En dat is dan nog zonder kinderen 🙂

  5. Ik sta gelukkig niet heel vaak in de file met kind op de achterbank.

    Stond vanochtend wel zelf in de file, en toen kon ik al gillen van frustratie (wat ik dus heb gedaan, want geen kind op de achterbank) omdat het voor geen meter op schoot. Dus ik kan me er iets bij voorstellen 😉
    Kim onlangs geplaatst…PretechoMy Profile

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge