Normen en waarden | De grootste ergernissen in het theater

De laatste tijd hebben we lekker veel cultuur gesnoven en dus heb ik me tegoed kunnen doen aan inspiratie voor een nieuw blogonderwerp: ergernissen in het theater. Maar voor ik daarop inga, vertel ik eerst even iets over de etiquette: hoe hoort het eigenlijk? En waar moet je op letten? Over mobieltjes, fotograferen, kletsen en op de verkeerde plek gaan zitten. Wat vind jij irritant?

Normen en waarden

Omdat ik zelf zo perfect ben?

Eens in de zoveel tijd schrijf ik een blog over bepaalde normen en waarden (of het gebrek daaraan) wat ik tegenkom en waar ik me over verwonder. Niet omdat ik pretendeer zelf geen fouten te maken – verre van. Maar wel omdat ik me afvraag hoe iets precies zit. Herkennen anderen de ergernis? Stel ik (te) hoge eisen aan anderen of hebben anderen iets niet door? Ik ben nieuwsgierig aangelegd en schrijf graag, dus een blog is zo geboren.

Lees ook: Wachten voor een passerende rouwstoet: waarom doen we dat?

Normen en waarden in het theater

In het theater gelden iets traditionelere omgangsvormen dan op een voetbalveld, om maar iets te noemen. Dat mag ook. Het publiek is anders, de vorm van entertainment ook. Als je het echt goed wil doen, dan hier een kort lesje etiquette (bron)

  • De beste plekken (vooraan) kosten het meeste geld.
  • Kleding kan in principe alle kanten op, maar chic is eigenlijk wel ‘hoe het hoort’. Dus afgetrapte gympies thuis en je avondjurk uit het stof!
  • Wees op tijd. In sommige theaters mag je na de begintijd niet meer naar binnen, elders loop je het risico om kwaad aangekeken te worden door een paar honderd man – of erger nog, de cabaretier.
  • Zet je mobieltje op stil of uit, controleer of je foto’s mag maken (dat wordt zeker niet overal gewaardeerd en soms wordt je zelfs de zaal uitgezet) en praat niet. Ga niet zitten ritselen, snurken en las zeker geen plaspauzes in halverwege de voorstelling.

Mijn 10 grootste ergernissen in het theater

De etiquette moge duidelijk zijn. Waar ik me aan stoor als ik een avondje in het theater ben?

1. Erdoorheen kletsen (of fluisteren)

Tuurlijk, je mag best even tegen je buurvrouw vertellen dat je geroerd bent of die geweldige grap geniaal vond. Maar constant gesprekken voeren, ook op fluistertoon, vind ik gewoon mega irritant. Ga dan in een café zitten als je elkaar zoveel te vertellen hebt.

2. Lachen als het ongepast is

Geloof het of niet, we zaten laatst bij Het Zwanenmeer en voor ons namen vier volwassen vrouwen plaats. Beetje het studentikoze type, ogenschijnlijk dertigplus, om je een beeld te geven. Terwijl ik me probeerde te concentreren op een vrouw die prachtig stond te dansen, zaten ze heel de tijd te lachen met elkaar. Ze stopten pas toen een vrouw verderop keihard SHHHH! deed. Hoewel dat dan weer op mijn lachspieren werkte, snapte ik haar heel goed. Ik kan me ook niet losmaken van geklets, ga dat lekker ergens anders doen.

Eerlijkheid gebiedt me te zeggen dat ik zelf ook ongetwijfeld weleens ergens heel erg heb zitten lachen met vriendinnen, dus ik snap het heus wel. Maar als je aan de andere kant zit en ergens van wil genieten, is het vervelend. 

3. Toch op je mobieltje

Wat me eerder verbaasde dan ergerde, was het feit hoe mensen verkleefd zijn aan hun mobieltje. Zelfs als het doek kort dichtging om het decor te wisselen, zaten mensen alweer te scrollen door hun Facebook timeline of te appen. Waarom? Het doel van theater is toch juist dat je even iets beleeft in de echte wereld in plaats van de digitale? En één persoon kan nog te maken hebben met een potentieel noodgeval (vriendin die bijna moet bevallen, ziek familielid, eerste keer weg zonder oppas o.i.d.), maar een halve zaal is ongeloofwaardig.

4. Voordringen

Het zal je verbazen hoeveel ouders met kinderen zich als wolven op iets storten. Zeker als het gratis is. Terwijl jij met je peuter aan de hand staat, worden ze omver gekegeld door een volwassen kerel die graag zijn zoontje op de foto wil hebben met één of andere kinderheld.

5. Shabby kleding

Is waarschijnlijk persoonlijk en omdat ik vasthoud aan bepaalde etiquetteregels. Ik vind chic of casual chic toch eigenlijk een must. Hoe vaak kan je nu echt uitpakken? Natuurlijk, je moet jezelf ook lekker voelen in je kleding. Alleen geloof ik zelf dat je spijkerbroek en sneakers eigenlijk niet helemaal thuishoren bij een prestigieuze balletvoorstelling. Doe dan een zwarte pantalon aan met een net bloesje, dan ben je er ook.

Overigens denk ik wel dat elke vorm van dans en theater vraagt om een eigen kledingstijl. Zo zie je een totaal ander publiek bij een hiphopshow dan het Zwanenmeer. Waar de eerste groep veel losser gekleed kan gaan, denk ik nog steeds dat je bij die laatste best wat meer moeite mag doen. 

6. De horecaprijzen in het theater zelf

Op mijn vijftiende ging ik samen met mijn beste vriendin en haar ouders naar de musical Chicago. Heel spannend, het was mijn eerste echte musical en ik had geen idee wat ik kon verwachten. Mijn ouders gaven me een bedrag mee (volgens mij 25 gulden) om iedereen te trakteren op een drankje. Maar goed, je bent puber en je wil wat. Een bestelling van pasoa en pisang jus later en het geld was op. Ik kon haar ouders geen suikerklontje voor in de koffie meer aanbieden… Oeps!

7. Foto’s maken. Met flits.

Zelf kwam ik nooit veel verder dan de plaatselijke dansschool, maar niks is irritanter op het toneel dan iemand die alle regels negeert en toch gaat zitten fotograferen. Met flits. Waarom? Omdat je zo graag aan de wereld wil laten zien dat jij die toffe vader bent (meestal zijn het vaders) die zijn dochter meeneemt naar Bumba? Of hoor je het gewoon niet als vooraf nadrukkelijk wordt gevraagd om niet te fotograferen?

8. Mensen die op jouw plek gaan zitten

Ik hou helemaal niet zo van dat soort confrontaties. ‘Jullie zitten op mijn plek!’ Wat als iemand nou zegt: ‘Ja dus?’ Dat is me een keer overkomen in de bios, toen stond ik met mijn mond vol tanden. En daar heb ik dus zo’n hekel aan, dat ik liever gewoon heb dat iedereen goed zit. Dan hoef ik niet in zo’n ongemakkelijke situatie te komen. Ook vervelend: dat je na de pauze ineens iemand anders op ‘jouw’ stoel treft, zelfs als je geen vaste plekken had.

9. Iemand die tegen je stoel aan duwt

Ken je dat? Zit je net in de voorstelling en dan voel je ineens getik. Je hoopt dat het eenmalig is, maar het gaat door. Een soort zenuwtrekje of doelbewust? Daar komt die confrontatievermijdende kant meteen weer naar boven: wat nu? Meestal zeg ik er toch maar iets van voor de irritatie de overhand krijgt en ik net iets te assertief roep OF HET EFFE WAT MINDER KAN. Vervelend is het wel.

10. Mensen met een irritante lach

Deze vind ik eigenlijk heel sneu, want die persoon kan er niets aan doen. Maar soms hoor je iemand die net even op de verkeerde frequentie lacht, waardoor je niets anders lijkt te horen dan dat geluid. Ik kan me hier eigenlijk inmiddels redelijk voor afsluiten, maar gelukkig heb ik dan altijd nog een lieve vriend en zusje die me hier fijn op wijzen. Opdat ik de rest van de avond alsnog niets anders meer horen kan.

Wat zijn jouw grootste ergernissen in het theater?

About Merel

Merel is eigenaresse en hoofdredactrice van het veelgelezen mama- en lifestylemagazine Lotus Writings. Dol op (iets te veel) snoepen, muziek uit 'haar' tijd en haar passie schrijven, maar het allermeest op Ro en hun drie temperamentvolle dochters June (12), Rose (4) en May (3).

15 thoughts on “Normen en waarden | De grootste ergernissen in het theater

  1. Ik vind het ook een beetje bij de opvoeding horen: de ervaring en het weten hoe je je gedraagt in een theater. Pas met 500 mbo-studenten naar een theater geweest en daar kon je toch wel zien dat de meerderheid niet gewend was om naar het theater te gaan. Ook gewoon de jas aanhouden terwijl de garderobe gratis was. 😂

  2. 1, 3 & 8 aaargh superherkenbaar! Ik merk gelijk de irritatie in mijn lijf als ik eraan denk. Maar dat gelul tijdens een voorstelling is het meest vervelend. Waarom ga je dan naar het theater voor veel geld als je toch niet kijkt? Snap ik niet. Ik wil juist even in een andere wereld zijn en dat gaat niet echt als dat soort mensen aanwezig zijn 😉

  3. Heel erg herkenbaar! Vooral dat lachen en kletsen irriteert mij enorm. Kleding vind ik dan zelf persoonlijk minder belangrijk.. ik zie er graag netjes uit, maar wat een ander doet moet hij lekker zelf weten ,)

  4. Ik herken wel veel dingen in het theather, vorig jaar was ik bij jandino en daar zat heel tijd een jongen doorheen te lullen, jandino zei er gelukkig zelf wat van dat die eruit kon als die niet stil kon zijn haha

  5. Helemaal waar, de mobieltjes zouden echt uit moeten tijdens de voorstelling, waar blijft ander het genieten van de show. Voor pers is het anders, Maar ik tik gerust iemand heel voorlicht aan die voor me zit. Zo zonde in een donkere zaal vol oplichtende telefoons

  6. Leuk stuk! Ik vind alles herkenbaar, alleen hecht ik niet zoveel waarde aan de kleding. Niet dat je in je joggingbroek moet gaan of niet iets meer je best mag doen, maar als het maar verzorgd is.

  7. Om eerlijk te zijn ben ik nog nooit bij het theater geweest, maar veel van deze punten zijn ook super ergerlijk als je bijvoorbeeld naar de bioscoop gaat x

Geef een reactie

%d bloggers liken dit:

Welkom op Lotus Writings! Door deze site te blijven gebruiken, ga je akkoord met het gebruiken van cookies. In de footer van deze website vind je mijn privacyverklaring. Hierin leg ik uit welke persoonsgegevens ik verzamel op Lotuswritings.nl en wat ik hiermee doe. meer informatie

De cookie-instellingen op deze website zijn ingesteld op 'toestaan cookies "om u de beste surfervaring mogelijk. Als u doorgaat met deze website te gebruiken zonder het wijzigen van uw cookie-instellingen of u klikt op "Accepteren" hieronder dan bent u akkoord met deze instellingen.

Sluiten