Column | Je kan niet vroeg genoeg beginnen met klussen

samen schilderen

Ik ben in goed gezelschap van June. De zolder heeft een tweede laag nodig en daar zijn we inmiddels – in het kader van emancipatie – al zo’n anderhalf uur samen mee bezig. Ze geeft geen kik, terwijl ze opnieuw in opperste concentratie een kwast langs de muur haalt. Wat ben ik trots op mijn stoere meisje, dat me zo goed helpt! Zij schildert en ik vul de gaten op met Alabastine.

‘Mama, ik doe wel een beetje gevaarlijk hoor!’ waarschuwt ze. Ik schrik en draai me om. ‘Liever niet hoor, doe maar voorzichtig,’ roep ik. Maar dan zie ik waar ze op doelt: ze staat op de onderste sport van de trap en strekt haar hand zover ze kan. Opgelucht grinnik ik en draai me weer terug.

We hebben vandaag een echte klusdag. Vanmorgen gingen we ook al langs mijn zusje om te helpen met de verbouwing. In de ochtend monteerde ik kastjes, terwijl June opa voorzag van een ‘bakkie’ koffie. Ze peuterde het behang af, bekogelde oma met natte spons en daarna gingen we in onze kluskleren door naar IKEA. Eigenlijk vooral om onszelf tegoed te doen aan puntje taart met chocolademousse, maar dat mocht de pret niet drukken. Het voelt toch echter als je in je kluskloffie zit te smullen.

Eenmaal thuis gaan we dus op zolder aan de slag. En hoewel ik eigenlijk niet direct heel geëmancipeerd ben, vind ik het wel belangrijk onze dametjes kennis te laten maken met allerlei technische klussen. Waarom? Ooit kwam ik er alleen voor te staanhoewel erg liefdevol opgevangen, dus hoe alleen is alleen?- en vanaf dat moment wilde ik nooit meer volkomen afhankelijk zijn van mannen. Daarom nam ik de kwast ter hand, hing plankjes op en monteerde meubels in elkaar. Heus niet foutloos, maar ik deed het wél. Ik voelde me trots. Beter nog zelfs: onafhankelijk. En dat wil ik hen ook meegeven.

Daarom gingen we vanmorgen samen naar tante toe en staan we hier met zijn tweetjes te werken. Alles voor het goede voorbeeld. Wel een beetje in stilte, maar zo gaat dat als je hard aan het werk bent. En als ik me even later nog eens omdraai, zie ik dat kleine meisje van 9 in opperste concentratie schilderen. Glimmend van trots. Volgens mij komt het allemaal wel goed!

Vind jij emancipatie belangrijk? Hoe laat jij dat terugkomen in de opvoeding?

Volg jij Lotus Writings al op Facebook, Instagram en Pinterest

De foto bij dit blog is afkomstig van Shutterstock

About Merel

Merel is eigenaresse en hoofdredactrice van het veelgelezen mama- en lifestylemagazine Lotus Writings. Dol op (iets te veel) snoepen, muziek uit 'haar' tijd en haar passie schrijven, maar het allermeest op Ro en hun drie temperamentvolle dochters June (13), Rose (5) en May (4).

Laat me weten wat jij hiervan vindt!

%d bloggers liken dit:

Welkom op Lotus Writings! Door deze site te blijven gebruiken, ga je akkoord met het gebruiken van cookies. In de footer van deze website vind je mijn privacyverklaring. Hierin leg ik uit welke persoonsgegevens ik verzamel op Lotuswritings.nl en wat ik hiermee doe. meer informatie

De cookie-instellingen op deze website zijn ingesteld op 'toestaan cookies "om u de beste surfervaring mogelijk. Als u doorgaat met deze website te gebruiken zonder het wijzigen van uw cookie-instellingen of u klikt op "Accepteren" hieronder dan bent u akkoord met deze instellingen.

Sluiten