Kleding voor pubers: kan je hun keus nog sturen?

in hoeverre mag kind eigen kledingstijl ontwikkelen

Als ouders beogen we ruimdenkend te zijn. Wil je op maandagmorgen in je Mega Mindypak naar school? Geen probleem! Vind je het ineens een waanzinnig idee om rode oogschaduw te gebruiken? Be my guest. Kinderen moet je een eigen stijl laten ontwikkelen. Dacht ik. Of is het toch oké om de kledingkeus van je puber een beetje te sturen?

Kledingkeus van je puber

Dochter had op jonge leeftijd al een duidelijke mening

Onze oudste was op vrij jonge leeftijd al heel erg duidelijk. Ze wilde vanaf haar tweede of derde pertinent geen broek meer aan: alleen nog rokken en jurkjes. Ik baalde daarvan, want het was toen net winter en ik had flink wat jeans en leggings ingeslagen. Bovendien, moest ze niet gewoon naar mij luisteren? Ik was toch haar moeder?

Kies je strijd: is deze hem waard?

Tegenover bovenstaande afwegingen stonden mijn ideeën over het ontwikkelen van wie je bent. Ik vind namelijk ook dat een kind moet kunnen ontdekken waar hij of zij zich fijn bij voelt. En omdat ik deze strijd het bij nader inzien toch niet waard vond, gaf ik het op een gegeven moment op.

Zelf laten ontdekken wie ze zijn

Hier plukt peuter Rose nu de vruchten van. Haar uitbundige karakter zie je terug in haar kleding. Als je haar zelf voor de kast zou neerzetten, koos ze het liefst een regenboog aan kleuren uit. En als het dan even kan graag met hartjes, unicorns en glitters.

Ik ben een stuk makkelijker geworden. Wil ze als Peppa big naar school, dan moet ze dat vooral lekker doen. En wil ze een opvallend carnavalskostuum aan, be my guest. Ook bij mijn oudste reageer ik veel relaxter dan voorheen. Uiteindelijk moet ze zelf ontdekken wat bij haar past. Tot op zekere hoogte althans. Want er zijn momenten waarop je de kledingkeus van je tiener best mag beïnvloeden.

Waarom mag je soms toch een beetje sturen in de kledingkeus van je puber?

De rokjes en hotpants zijn te kort

Ik vind het eigenlijk heel erg dat ik dit tik. Want het is eigenlijk absurd dat je dochter niet zou mogen dragen wat ze wil, omdat bepaalde mannen hun handen en opmerkingen niet thuis kunnen houden. Maar goed, het is zoals het is. De wereld kan je niet veranderen, jouw houding ten opzichte daarvan wel. En dus wil ik niet dat mijn meiden in ultrakorte rokjes de straat op gaan vanaf een bepaalde leeftijd. Voor hun eigen veiligheid, tot de wereld er klaar voor is.

Er is vandaag een schoolfoto

Ik vind het heel mooi om te zien als kinderen hun eigen kleding kiezen. En dat hoeft echt niet mijn stijl te zijn (uiteindelijk is smaak subjectief). Maar tijdens de schoolfoto een experimentele combinatie dragen? Eerlijk gezegd hoeft dat voor mij niet per se. Al zou je, iets minder bekrompen, ook kunnen zeggen dat juist zo’n momentopname leuk is voor later. Zit wel wat in…

Het is onflatteus

Persoonlijk vind ik eerlijkheid belangrijk. Wanneer ik een broek draag die me veel dikker maakt dan ik ben, mijn shirtje aan de achterkant omhoog piept en je mijn ondergoed ziet als ik buk, als ik lipstick op mijn tanden heb of mijn kapsel ziet er ‘echt niet uit’ (in de woorden van mijn puber), dan wil ik het horen. Andersom geldt dat ook.

Zou één van mijn dochters kleding dragen die haar onnodig dikker/korter maakt of niet bij haar figuur passen, dan zeg ik dat. Ik denk dat je als ouders ook de taak hebt je kind te behoeden voor bepaalde situaties. Onflatteuze kleding is weliswaar geen wereldprobleem, maar ik denk wel dat je tiener je er (later) dankbaar voor is als je haar kledingkeus bijstuurt.

Ze gaat voor het eerst uit

Jonge pubermeiden hebben geen idee wat er te koop is in de wereld. Althans, meestal. Aan jou de nobele taak om hen te helpen. Je hoeft niet alles voor te kauwen, maar je mag zeker wel meebeslissen wat ze die eerste avond draagt. Ook als onderdeel van de seksuele voorlichting. Probeer daarbij wel een groot deel van het gesprek in handen van je puber te laten.

  • Wat roept deze kleding bij jou op?
  • Hoe denk je dat jongens het zullen vinden?
  • Welk beeld wil jij uitstralen?

Het hoeft geen heel lang gesprek te zijn. Liever tussendoor, als je bijvoorbeeld ergens heenrijdt met zijn tweetjes.

De kleding is niet jouw smaak. En jij betaalt.

Wie betaalt, bepaalt. Dit gaat zeker ook op voor kleding. En wellicht is het wat kinderachtig om op deze manier de kledingkeuze van je tiener te beïnvloeden, maar wanneer het écht niet kan in jouw ogen (wat de reden ook is) mag je daar best een streep in trekken.

Wanneer mag je tiener zelf beslissen over zijn kleding?

Kortpittig kapsel: doen of niet?

Een tijdje geleden zag ik iemand in mijn Instagram timeline vragen aan haar volgers of ze haar lange lokken moest kortwieken. De foto toonde een frisse meid waarbij het langere haar juist goed stond. Kortpittig? Mij leek het een afschuwelijke zet. Daar zou ze zeker spijt van krijgen.

Maar goed, is het op zo’n moment aan mij? Als het nou een diepgewortelde wens is… Je doet uiteindelijk niemand kwaad met zo’n kortpittig kapsel en het groeit vanzelf weer aan. Zo probeer ik ook te redeneren met betrekking tot onze tiener. Willen ze iets ondernemen wat niemand kwaad doet? Waar ze hoogstens spijt van kunnen krijgen? Ga ervoor. Ik zal wel mijn mening geven (aard van het beestje), maar het niet tegenhouden.

Kinderachtige stijl?

Soms zie ik dingen voorbij komen waar ik echt de kriebels van krijg. Een enorm bloemenornament in je haar. Of iets dat ‘eigenlijk niet meer kan’ als je naar de middelbare school gaat. Oppervlakkig, vind ik zelf. Maar goed, je kan niet altijd iets doen aan de gedachten die bij je opkomen.

Dit neemt echter niet weg dat ik denk dat je ook hierin je kind de vrije hand moet geven. Misschien is hij of zij wel een trendsetter met die Mickey Mouse sweater. Loopt iedereen binnenkort weer met Hello Kitty. En anders merken ze vanzelf wel wanneer zij er klaar voor zijn om een ‘volwassener’ stijl te ontwikkelen.

Kledingkeus van je tiener beïnvloeden? Met mate!

Eigen stijl

Concluderend is het vooral belangrijk dat je kind de ruimte krijgt om af en toe een misser te maken. Jij hebt ook ooit moeten leren wat je leuk en mooi vindt. Daar kom je maar op één manier achter en dat is door te proberen. Soms zal je daar een hele bijzondere ervaring aan overhouden, de andere keer minder.

Oordeel niet te gemakkelijk

Daarbij denk ik dat het heel belangrijk is om je kind mee te geven dat je niet te snel moet oordelen. Als een ander nu zielsgelukkig wordt van een kortpittige coupe of een matje in zijn nek, wie ben jij dan? Je doet niemand kwaad met een kapsel dat je kiest omdat je je er prettig bij voelt.

Belangrijker is dat je – zeker in de puberteit – van jezelf leert houden zoals je bent. Niet van de versie die de maatschappij je oplegt. Toch?

Wat vind jij: moet je je puber een eigen stijl laten ontwikkelen of zitten daar voor jou ook grenzen aan?

Volg Lotus Writings ook op Facebook, Instagram en Pinterest en blijf op de hoogte van handige tips en grappige columns!

Afbeelding, Alena Mozhjer – Shutterstock

About Merel

Merel (35) is moeder van drie temperamentvolle dochters en zes jaar samen met Ro, haar grote liefde. Ze is gek op Van Dobben kroketten en chocola en daardoor eeuwig aan de lijn. In 2013 studeerde ze af als historica, drie jaar later startte ze een goedlopende mamablog: Lotus Writings. Voor nuchtere ouders die houden van hun kinderen, maar ook (steeds meer) van zichzelf. Die weten dat je best doen soms belangrijker is dan de uitkomst.

18 thoughts on “Kleding voor pubers: kan je hun keus nog sturen?

  1. Ik mocht zelf geen keuzes maken tot ik een jaar of 10 was. Nouja ik mocht wel kiezen of ik een jurk, broek of rok aan wilde maar mijn moeder koos de setjes. Destijds vond ik dat echt heel erg maar ik moet zeggen dat ik het nu voor de volledige 100% begrijp. Ik heb dus nooit voor schut gelopen en daar ben ik nu oprecht heel blij om. Maar ik weet eigenlijk nog niet zo goed hoe ik dat bij mijn kids ga aanpakken.

    1. Als kind snap je inderdaad vaak niet waarom iets niet mag. Mijn moeder vond lakschoentjes en witte sokjes met zo’n opstaand randje verschrikkelijk en inmiddels ben ik haar dankbaar haha. Denk dat misschien een middenweg wel goed is. Niet alles toelaten en niet alles verbieden.

  2. Ben zelf voorstander van ze zelf laten kiezen. Natuurlijk mag je wel beetje meedenken en moet de ouder soms ook de beslissing nemen. Maar over het algemeen is het natuurlijk ook leuk als het kind zelf zijn kleding mag uitzoeken.

  3. Ik vind dat je altijd best je eerlijke mening mag geven wanneer men er om vraagt. Aan hen om te beslissen of ze er iets mee doen of niet 🙂 Kinderen zou ik in eerste instantie hun gang laten doen, hier en daar een beetje sturen wanneer er echt iets niet oke is.

  4. ik vind het lastig maar zou mijn kind (als ik die later heb) wel de vrijheid willen geven zich te ontwikkelen ook met eigen stijl. Als mijn kind lekker zijn ding wil doen mag dat maar ik zou wel mijn eerlijke mening geven en het op een aardige manier brengen.

  5. Dochterlief kan best goed zelf haar kleding uitzoeken, maar vraagt vaak ook bevestiging of het goed is. Anders laat ik haar kiezen wat ze graag aan wil: jurkje, rokje of spijkerbroek… Dan word de keuze wat kleiner en is het voor haar gemakkelijker om te kiezen.

  6. Ik zou mijn kinderen zelf wel laten kiezen wat ze dragen maar wel proberen hier en daar wat bij te sturen. Zelf had ik ook best een excentrieke stijl als kind en doordat ik op een bekrompen school zat werd me dat niet in dank afgenomen. Ik zou mijn kind dus zeker een eigen stijl laten ontwikkelen maar uit ‘bescherming’ wel een oogje in het zeil houden.

  7. Nou ben ik dan weer zo’n moeder die zelf nogal uitbundig is in haar kledingkeuze en impulsief haar haar blauw verft in de zomervakantie… Toen onze meiden jong waren, leek het me dan ook geweldig om ze hun eigen stijl te laten ontdekken. Maar al snel kwamen ze met standaard roze outfits en inmiddels lijkt elke dertienjarige meid van een afstand op die van ons.
    Ik zie het wel als mijn taak om ze warm (of koel) genoeg aan te kleden, maar verder redden ze zich prima zonder mijn advies. Wel een beetje saai soms, maar ach. 😉

  8. Hmmm moeilijk. Ik stuur wel enigszins hoor. Bij de jongste is dat nog vrij makkelijk. Maar bij die van 10 is het een ander verhaal. Soms komt ze met combinaties aan; een zomerjukje met maillot, nee sorry dat soort combi’s gaan hier niet door. Toch houd ik expres regelmatig mijn mond, als het niet mijn keuze zou zijn. Goed stukje om over na te denken!

  9. Interessant stuk! Laatst las ik het verhaal van een moeder. Haar zoon wilde graag de prachtige rokken van zijn zus aan, ook naar school. Dat mocht en was prima. Iedereen gelukkig zou je denken. Helaas reageerde een, volwassen(!), buurman met: Ach daar heb je hem weer met zijn rokken, homootje!

    Het zette me aan het denken. Waarom meten wij ouders met twee maten? Een meisje mag toch ook in stoere kleding naar school? Dat juichen we toch juist toe?

    Ik weet niet wat ik zou doen…

  10. Van mij mogen zo ook zelf kiezen wat aan trekken, maar probeer ze daarbij wel te leren dat sommige kleuren beter bij elkaar staan of te combineren zijn. Ook geen verkleedjurken naar school, maar naar de supermarkt is het geen probleem.

  11. Ik vind dat daar zeker grenzen aan zitten. Kinderen kunnen, in mijn ogen, de gevolgen nog niet voldoende overzien (zeker bij zaken als kapsels die een lange-termijn-werking hebben) en hebben later spijt van hun actie als ze ermee gepest worden bijvoorbeeld. Dat heb ik als leerkracht helaas vaak gezien. Ze moeten, op die leeftijd, dan wel erg sterk in hun schoenen staan om dat te kunnen handelen.
    Mijn dochter (5) heeft totaal geen interesse in haar kleding dus ik besef dat ik me in een luxe positie bevind. Ze trekt gewoon aan wat ik klaar leg.

  12. Ik ben ook voorstander van het ontwikkelen van een eigen smaak, maar er zijn wel grenzen. Mijn dochter is net zo’n type als jouw Rose en ik trek de grens bijvoorbeeld bij of iets praktisch is. Dus dat ze niet in een strandjurk de deur uit gaat met 10 graden of met bontmuts en gevoerde laarzen als de mussen dood van het dak vallen. Verder helpen we haar bewust met combineren en daar begint ze best oog voor te krijgen. Maar ook hier gaat ze regelmatig met Batman masker, 3 opvallende kettingen en konijnenoren de deur uit…

  13. Oeh moeilijk! Ik denk dat het ook goed is als een kind zijn/haar “fouten” maakt om te ontdekken het niet meer te doen. Ik heb ook ooit mijn haar afgeknipt, krullen eruit gehaald en mijn haar blond geverfd. Nooit meer. Maar dat heb ik gewoon zelf even moeten ervaren. Dus ik denk dat het geen kwaad kan. Maar je ziet je kind natuurlijk gewoon gelukkig. En als ze ergens spijt van krijgt, kan ik mij voorstellen dat je haar graag had tegengehouden.

  14. Poeh lastig hoor.. Ik bemoei me eigenlijk best wel met de kledingkeuze etc. Ze mag wel dingen zelf kiezen maar met mate. Dus bijv uit twee kledingstukken. Ook omdat ze anders met 10 graden naar buiten stapt in een rokje en topje.. Maar ook omdat ik vind dat ze nog te jong is om echt te beseffen wat ze kiest.

Laat me weten wat jij hiervan vindt!

%d bloggers liken dit:

Welkom op Lotus Writings! Door deze site te blijven gebruiken, ga je akkoord met het gebruiken van cookies. In de footer van deze website vind je mijn privacyverklaring. Hierin leg ik uit welke persoonsgegevens ik verzamel op Lotuswritings.nl en wat ik hiermee doe. meer informatie

De cookie-instellingen op deze website zijn ingesteld op 'toestaan cookies "om u de beste surfervaring mogelijk. Als u doorgaat met deze website te gebruiken zonder het wijzigen van uw cookie-instellingen of u klikt op "Accepteren" hieronder dan bent u akkoord met deze instellingen.

Sluiten