chaos

Drie dochters | De 7 impertinentste vragen die mensen dan stellen

GEDACHTEN BIJ EEN GROOT GEZIN – Drie dochters roept nog weleens vragen op bij anderen. Of we niet teleurgesteld zijn met drie meiden? Wanneer we doorgaan voor een jongen en of er niet eens ‘een knopie’ in zou moeten? Vandaag geef ik antwoord op alle impertinente vragen die ons weleens gesteld zijn! 

Niet snel beledigd (gelukkig)

Ik ben niet snel beledigd, heb een grote dosis zelfspot en relativeringsvermogen (volgens mij dan, zal zo Ro nog even aan de tand voelen). Gelukkig maar. Want met drie dochters wil je nog weleens opmerkingen of vragen krijgen die heel erg persoonlijk zijn. Waar ik het over heb?

7 impertinente vragen die buitenstaanders stellen

Zijn het echt zusjes?

Alsof ik stiekem met de melkboer heb liggen wippen en dat vervolgens ook nog eens hier, en plein public kenbaar maak… Maar nee, even zonder gekheid: we hebben drie dochters die niet heel erg op elkaar lijken. May heeft sluik, donker haar, terwijl Rose een bos donkerblonde krullen heeft en June het exotische van Pocahontas. En hoewel June en de kleintjes officieel natuurlijk geen volledig biologische zussen zijn, zien mensen haar grappig genoeg wel in hen terug. Maar bij Rose en May twijfelen mensen regelmatig. De één heel voorzichtig, de ander vraagt nog vier keer door of het wel echt zo is.

(Tegen Ro) Weet je zeker dat ze van jou zijn?

Het scheelt echt dat ik me hier niks van aantrek, omdat ik weet hoe het zit. Bovendien, voor wie twijfelt: May lijkt in haar gezicht misschien minder op hem dan Rose, maar de gelijkenissen zijn alsnog treffend. Daarnaast heeft ze duidelijk zijn innerlijk: opgeruimd, houdt echt van orde, structuur en netheid én kan keihard lachen wanneer iemand valt. Het zijn de kleine dingetjes, maar we hebben hier duidelijk te maken met een kleine (innerlijke) kopie.

Je bent toch zeker wel klaar nu?

Eigenlijk zou je met geen goed fatsoen meer voor een vierde kindje durven gaan, zo vaak als ik deze gehoord heb. Sterker nog, als we een euro zouden vragen voor elke keer dat iemand hem stelt, waren we nu miljonair. We weten het niet. Maar dat hoeft ook niet toch? En dat gaat in principe helemaal niemand aan, behalve Ro en mij.

Of: jullie gaan zeker nog een keer door voor een jongen?

Alsof we diep teleurgesteld waren toen May ook een meisje bleek. Eerlijk gezegd was ik er wel blij mee, ook in praktisch opzicht. Met twee kinderen die zo kort na elkaar komen, is het handiger wanneer je de kleding gewoon opnieuw kan gebruiken. Scheelt kosten en dus stress. Ik moet ook heel eerlijk bekennen dat ik de gender disappointment – die tegenwoordig redelijk hip schijnt te zijn – niet zo goed snap. Natuurlijk is het fijn als je teleurstelling ervaart over het geslacht en het gevoel hebt dit te kunnen uitspreken. Maar nee, ook als we toch ooit nog een vierde kindje mogen krijgen en het blijkt een meisje, ben ik niet teleurgesteld. Ik vind alles best, zolang hij of zij maar mag opgroeien tot een gelukkig mens. Dat is het belangrijkste.  

Je bent zeker wel teleurgesteld dat je geen jongen hebt?

Eigenlijk is die wel beantwoord. Dit is de enige vraag waar ik wel boos om kan worden. We hebben drie fantastische dochters, hoezo teleurgesteld? Ik ben eerder teleurgesteld als mensen zoiets durven te denken. Mijn leven is niet ineens mislukt omdat we geen jongetjes kregen, meisjes zijn net zo leuk!

 (Tegen mij) Zeker wel balen hè? Drie dochters die helemaal niet op je lijken.

Oké, toch een kleine belediging. Wel in je kraambed althans. Hoewel het de volledige waarheid is en ik er inmiddels overheen ben, is het toch niet zo heel leuk om te horen dat het kindje (waar je een bizarre pijn voor doorstond) in geen enkel opzicht op je lijkt. Keer op keer. Hoewel het bij May wel meeviel trouwens, die lijkt ook niet heel erg op mij maar toch net iets meer dan de rest. Geloof ik.

Drie? Haha nou ik hou het lekker bij eentje!

Ik wist niet goed wat ik hierop moest zeggen. Prima toch? Het is maar goed dat niet iedereen gelukkig wordt bij de gedachte aan een groot gezin, denk ik dan.

Wat zijn jouw gedachten bij een groot gezin?

Author: Merel

Ik ben Merel. Samen met Ro zorg ik voor onze drie meisjes (11, 3 en 2 jaar): kleine eigengereide dametjes, die ons veel leren. Ik blog bijna dagelijks over ons leven, het ouderschap en de liefde. En omdat we hier in optima forma van een temperamentvol gezin genieten, ligt de inspiratie regelmatig letterlijk voor mijn voeten – al dan niet dramatisch schreeuwend omdat we de eierkoek verkeerd sneden. Dat maakt het bij ons thuis in elk geval nooit saai. Al zal onze bijna-puberende oudste daar wel een andere mening over hebben…

26 Replies to “Drie dochters | De 7 impertinentste vragen die mensen dan stellen

  1. Het lef van sommige mensen. De opmerking waar het stoom van uit mijn oren kwam over onze zoon die te vroeg en hierdoor met veel complicaties is geboren: “Je hebt nu wel lekker lang verlof met je kindje, daar heb je maar geluk mee”. Ongelovelijk! Denken ze nou echt dat ik veel liever toekijk hoe mijn kind vecht voor zijn leven terwijl er allemaal vreemden aan hem zitten en ik m zelf niet eens mocht vasthouden, dan dat hij nog een aantal weken in mijn buik zat… Ik kan er met mijn hoofd niet bij hoe mensen dit kunnen zeggen en het nog menen ook!

  2. Ik ben niet bekend met dit soort vragen, stel ze zelf ook zeker niet. Bemoei me sowieso vooral alleen met mijzelf en mensen dichtbij en daar heb ik mijn handen vol aan 😉 We hebben af en toe een gezin van 3, als mijn liefdochter er is. Een rijkdom, drie is erg gezellig hoewel door het karakter van een samengesteld gezin een ieder ook vaak weer even op zoek moet naar zijn of haar plek voor dat moment.
    esther onlangs geplaatst…Je had niet eens tijd om afscheid te nemenMy Profile

  3. De meest kwetsende zin die ik ooit heb gelezen was: met één kind ben je een stel met een kind. Met twee kinderen (of meer) ben je een gezin. Tenenkrommend. Weet niet meer waar die vandaan komt, maar die raakt mij dus best wel. En als ik de vragen in je artikel lees denk ik echt: “Hoe dan?” (dat mensen dat durven denken, laat staan vragen)…
    Rory onlangs geplaatst…Als je jezelf even wat minder happy voelt …My Profile

    1. O bah, vind dat ook zo’n nare opmerking. Ten eerste weet je niet waarom mensen één kind kregen (misschien lukt het niet, durven ze het risico niet aan te gaan of willen ze gewoon geen tweede kindje omdat ze de behoefte niet langer voelen), ten tweede kleeft er zo’n nare bijsmaak aan die zin dat je volgens mij wel heel verzuurd moet zijn om zoiets te denken/zeggen.

  4. Mijn mond valt echt open bij al deze opmerkingen. Hoe krijg je het je strot uit. Ik zou ook heel sarcastisch een antwoord geven dat ze er vlekken van in hun nek krijgen. Maar wellicht is dat de reden dat ik dit soort vragen nooit krijg, haha. En nu antwoord op je vraag: een groot gezin lijkt me geweldig. Ik heb zelf 4 oudere broers en vooral nu is dat fijn. Ik vraag me alleen af of ik de draagkracht heb voor 3 of meer kinderen, haha. Eerst nummer twee maar eens baren, maar de deur staat wel een stukje open voor nummer 3. Maar die beslissing is wel onder hormonen gemaakt. Vraag het me na de geboorte in juni nog eens 😀

  5. ‘Zolang hij of zij maar mag opgroeien tot een gelukkig mens’. Wat een mooie zin vind ik dit! Ik heb zelf twee super gezonde kinderen, maar ben zelf niet heel gezond geboren. ‘Als het maar gezond is’, vind ik de meest vervelende uitspraak.

    Een groot gezin ligt denk ik aan het type mens dat je bent en het type kind dat je hebt. Ik heb twee drukke jongens en kan me niet voorstellen hoe ik het moet doen met nog een kleintje, maar dat dacht ik ook toen ik er twee had. Een derde zou ik wel erg leuk vinden. Jongen of meisje, mag allebei. Als hij of zij maar mag opgroeien tot een gelukkig mens!
    Rachel onlangs geplaatst…De pil – Ik wil niet, maar toch doe ik hetMy Profile

  6. Deze reacties zijn echt niet alleen van deze tijd. Toen mijn tweede kindje, inmiddels 38 jaar terug, ook een jongetje was heb ik het meest bizarre mee gemaakt wat je maar kan bedenken. Ik werd aangehouden door een moeder met een jongetje aan de hand van een jaar of 2,5 , ze keek in de wagen en riep, oh wat erg, weer een jongetje, vindt je het niet vreselijk… ik heb er nog zo’n verdriet van! En dat allemaal terwijl HAAR tweede jongetje erbij stond! Ik heb er niet van kunnen slapen dat iemand zo kon doen. Uiteindelijk heb ik na 8 jaar en twee miskramen nog een derde kindje gekregen, het enige dat ik belangrijk vond was dat het een gezond kind zou zijn. Dat was gelukkig zo. Het feit dat het een meisje was was wel erg leuk maar zeker niet de reden dat we voor nog een kindje gingen. Dat meisje is nu trouwens jouw overbuurvrouw 😊

  7. verschrikkelijk he al die vragen. Maar volgens mij maakt het niet uit hoeveel kinderen je hebt en welk geslacht, dat soort vragen worden toch heel vaak gesteld (echt maar 1, wanneer komt de tweede etc). Gewoon om blijven lachen.

  8. Ik wilde best een jonge moeder worden maar het leven liep anders.
    Net toen ik dacht het zit er niet meer in voor mij kwam ik mijn man tegen die al twee kinderen had uit een eerder huwelijk. Hij wilde gelukkig nog wel samen met mij een kindje krijgen. Ik wist bij voorbaat dat het er maar bij één zou blijven: ICSI, 39 jaar en al twee kinderen. Voel me blij dat het me nog gegund was om moeder te worden.
    Toen we het aan zijn exvrouw vertelde: reageerde ze pinnig….ben je er wel blij mee??? Ja duhhhh natuurlijk heb niet voor niets een jaar lang ICSI traject doorlopen.

    Wat ik vooral heel opvallend vind is dat mijn zus, wie heel bewust geen kinderen wilde zich altijd een soort van moet verdedigen.
    Straks krijg je er later spijt van! Wie gaat er later voor je zorgen! Er komt dan niemand later bij je op bezoek.

    Groot of klein gezin of zelfs geen gezin laat iedereen zelf deze keuze maken…en hey soms hebben mensen de keuze niet maar kan het niet anders.
    Zou fijn zijn als mensen niet zomaar van alles roepen.

  9. Is drie tegenwoordig een groot gezin? Tja, dan had ik ook een groot gezin. Ik had er alleen graag nog meer gewild… (oeps! – maar niet omdat ik “door wilde gaan voor een jongetje”)
    Wij hebben ook drie dochters en ik herken die impertinente vragen wel. Tijdens mijn laatste zwangerschap bleven mensen maar vragen of ik hoopte op een jongetje en voegden er dan aan toe: “als het maar gezond is, hè?” Waar ik dan altijd op reageerde met “nee, als het maar een gelukkig leven mag leiden”. Alsof ik wist dat onze jongste niet helemaal gezond was…
    Ik vind het geweldig om drie meiden te hebben, maar ik denk niet dat ik de voorkeur heb voor het één of het ander. Drie jongens of een mix was ook leuk geweest. Ik denk wel dat ik een stuk ervaring in opvoeding mis, omdat ik niets weet van jongetjes. Het mag dan niet politiek correct zijn om zoiets te zeggen, maar ik zag/zie bij de jongetjes in mijn omgeving gedrag dat ik gewoon niet herken…

    1. Ik zie het niet perse als groot gezin maar merk anderen vaak toch wel. Hoewel drie ook tegenwoordig het nieuwe twee lijkt 😉

      Maar los daarvan ja dat klopt wel. Jongetjes zijn over het algemeen toch wel wezenlijk anders, iig zo ervaar ik het. Drukker, technischer en vaak ook roekelozer geloof ik. Hoewel onze middelste dochter niet echt onderdoet..

  10. Mijn man heeft al 3 dochters uit een vorige relatie. Na 6 jaar samen raakte ik onverwacht na heel veel proberen toch spontaan zwanger. Iedereen had zoiets van ‘dit moet een jongen zijn’, daardoor had ik mezelf ook heel erg ingesteld op een zoon. Toen bleek dat dit weer een dame is moest ik dan ook wel even wennen 😉 Maar idd mensen zeggen de meest ongepaste dingen….dochter nummer 4 voor mijn man, kindje nummer 1 voor mij. We zijn zielsgelukkig dat ze er komt en haar grote zussen zijn heel erg blij dat het toch een meisje is 🙂
    We zijn gewoon dankbaar dat het ons toch gegeven is om samen ouders te worden!

  11. Wat een huis vol gezelligheid met drie dames! Ik snap niet waarom mensen altijd denken dat ze overal op moeten reageren, het zijn tenslotte jou kinderen. Lijkt mij alleen maar gezellig om drie van zulke dames te hebben waar je lekker mee kunt shoppen, spelen en lekker mee kunt op tuten. Niks aan vaan trekken, het zijn vaak gewoon jaloerse types die een ander niks gunnen. Ik denk dat meerdere moeders zich zelf wel herkennen in dit artikel.
    allaboutbertina onlangs geplaatst…PINK GELLAC LED STARTERSETMy Profile

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge