Peuters | Dit vertelt niemand je over de peuterpuberteit

WAT NIEMAND JE VERTELT – Soms zou ik willen dat iemand me vooraf had gewaarschuwd. Of ingelicht, hoe je wil. Misschien hebben ze dat wel gedaan, maar luisterde ik gewoon niet? Zat ik nog in de fase waarin ik dacht dat onze blozende, blakende baby’s altijd cherubijntjes zouden blijven? Maar nee, de peuterpuberteit overkomt je, overspoelt je en neemt je mee. Mocht je willen weten waarheen? Lees dan toch maar even verder… 

Peuterpuberteit

Voor ik van wal steek eerst even een algemeen stukje over de peuterpuberteit. Vanaf hun tweede levensjaar ontwikkelen kinderen zich in razend tempo. Hun emoties schieten alle kanten op, ze ontdekken steeds meer dat hun persoonlijkheid los staat van die van jou en ze weten zich steeds beter uit te drukken. Fantastisch, maar het kan soms voor wat kleine – eufemistisch gezegd – verrassingen zorgen…

7 dingen die niemand je vertelt over de peuterpuberteit

Hij komt in fases

Tja, dat hadden ze je natuurlijk allemaal allang verteld. Het hele ouderschap bestaat uit een aaneenschakeling van fases (waarbij je van de meeste hoopt dat ze ook weer overgaan). Maar dat het ook voor de peuterpuberteit geldt? Nee, dat wist ik niet. Of niet meer, kan ik beter zeggen. Na het eerste turbulente peuterpuberjaar van Rose keerde de rust terug. Ze kan zich beter uitdrukken en ervaart minder frustratie. Wisten wij veel dat we in het oog van de storm verkeerden 😉 Inmiddels zitten we in een nieuwe fase waarbij temper tantrum een heel nieuwe betekenis krijgt.

De woordenschat breidt uit

Prachtig, dat eerste moment dat je kleintje mama zegt. Weet je het nog? Ik barstte bijna uit elkaar van trots. De woorden volgden elkaar daarna in rap tempo op toen ze het kletsen eenmaal onder de knie kreeg. Met als gevolg dat je dus staat te debatteren met je peuterpuber over kleding. ‘Nee, ik wil geen grijze broek aan. Ik vind het gewoon geen leuke kleur’ – over een peperdure nieuwe broek. Heeft zij geen boodschap aan, zo blijkt. Of ‘Ik wil wel helpen met opruimen, maar ik ben nu even te moe’ – waarna ze zich onder een dekentje verschanst. Overigens is van die vermoeidheid werkelijk niks meer te bekennen zodra je de koelkastdeur opent…

Bitterballen in je oren?

Soms vraag ik Rose, in een vlaag van verstandsverbijstering: je moet het nooit vragen, of ze wil meehelpen met opruimen. Zoals je net al las, is dat niet zo haar ding. Maar soms gebeurt het dus ook weleens dat ze expres niet reageert. Dan huppelt ze neuriënd door de kamer en humt dwars door je vraag heen. Zelfs als je haar op ooghoogte aankijkt en mededeelt dat we nu gaan opruimen, kijkt ze door je heen en danst gewoon de andere kant op. June was niet heel anders. Ik vroeg haar een keer of ze bitterballen in haar oren had. Ze peuterde er een onzichtbare uit en deed of ze hem opat. ‘Lekker!’ zei ze grijnzend. Ik kon niet anders dan mijn hoofd schudden en stiekem lachen om haar bijdehante antwoord. Tegenwoordig maak ik er vaak maar een wedstrijdje van: wie het beste opruimt, wint. Dan blijkt het toch mogelijk.

Ze willen alles weten

De waarom-fase kennen we allemaal. Maar dat ze je regelmatig voor het blok kunnen zetten met hun vragen? Daar had ik vooraf iets minder over nagedacht. ‘Wat is ijzer eigenlijk?’ vroeg Rose laatst. Ro en ik zaten met een mond vol tanden. Moet je dan echt gaan uitleggen dat het een soort metaal is dat je kan gebruiken om dingen mee te maken? Hoe belangrijk het is dat je geen ijzertekort krijgt? Of kan je volstaan met: ‘Dat spul waarvan je een hoefijzer kan maken.’ En ja, ik moest oprecht even surfen naar vriend Wikipedia, omdat ik even geen idee meer had wat er tegenwoordig nog van ijzer gemaakt wordt. Help!

Je staat voor niks uren in de keuken

Een klein beetje waardering voor je Michelin-waardige maaltijd? Vergeet het maar. Met een peuterpuber wordt elk stukje dat hem of haar niet aanstaat met een vies gezicht verwijderd. ‘Ik lust geen ui, mama!’ krijg ik dan verwijtend naar mijn hoofd. Of wanneer je de borden op tafel zet, nog net niet kokhalzend: ‘Zitten daar champignonsen in?’ Kleine tip: laat je peuter lekker meekoken. Die champignonsen worden hier namelijk wel gegeten als ze zelf mocht helpen snijden (met plastic Ikea-mesje). Dan is dit ineens het lekkerste gerecht dat ze ooit op hebben! 

Alles zou wel leuk zijn om te hebben

Ik was even vergeten hoe het ging, maar – zeker in december – vloog de opmerking: ‘Oh die wil ik!’ ons om de oren. Maar echt, elk reclameblok 10 keer lang. En het is niet dat ze nu in therapie zit, omdat ze van de 100 gewilde items ‘slechts’ één dingetje kreeg, alleen werden we zelf moe van de ‘Je kan helaas niet alles krijgen’-mantra, dat we constant moesten herhalen 😉

Je krijgt weer iets meer vrijheid terug

Het is heus niet allemaal kommer en kwel hoor, met een peuterpuber. Ze zijn gelukkig over het algemeen hartstikke lief en gezellig. Bovendien geven ze je een stukje vrijheid terug, waarvan je was vergeten dat hij ooit bestond. Baby’s en dreumesen zijn vaak best aanhankelijk. Peuters kan je daarentegen iets makkelijker neerzetten met een paar bakjes klei en vormpjes, terwijl je zelf de keuken schoonmaakt. Of de was vouwt. Natuurlijk mag je af en toe opdraven met een ‘Oh, wat prachtig’ en ‘Dank je wel voor die prachtige dinosaurus… O, sneeuwpop!’, maar je komt weer ergens aan toe. Voor je huishouden ook weleens leuk 😉

Wat vind jij het leukst (of zwaarst, als je er even doorheen zit) aan de peuterpuberteit?

Zo schattig kan je peuterpuber zijn, Gelpi – Shutterstock

About Merel

Merel is eigenaresse en hoofdredactrice van het veelgelezen mama- en lifestylemagazine Lotus Writings. Dol op (iets te veel) snoepen, muziek uit 'haar' tijd en haar passie schrijven, maar het allermeest op Ro en hun drie temperamentvolle dochters June (12), Rose (4) en May (3).

11 thoughts on “Peuters | Dit vertelt niemand je over de peuterpuberteit

  1. Ik vind dit zo leuk om te lezen, ik heb nog geen eigen kinderen, maar het is zo herkenbaar bij de kinderen die ik rond mij zie…. zalig van die herkenbaarheid al om dit te lezen.

  2. Met de peuberpuberteit heb ik nooit te maken gehad. Toch ook fijn dat je de kids even kunt neerzetten en iets voor jezelf kunt doen. Schoon huis lijkt mij toch fijn 😉

  3. Haha o jee. Ik ben benieuwd! Wij genieten hier nu nog van onze dreumes die zelfs de 6 woorden die hij spreekt heel dwingend kan laten klinken … Ben benieuwd hoe wij de peutertijd zullen doorkomen.

  4. Bij ons viel het wel mee, al komen al je punten me zeker bekend voor. Vooral dat eten… Dat was dan wel een enorme frustratie af en toe voor me hoor. Maar voor de rest mag ik echt niet klagen. Ik vond het steeds meer op onderzoek uitgaan wel erg leuk. Al blijft dat natuurlijk altijd wel een beetje 🙂

  5. Het leukst vind ik de waarom-vragen; bij elk nieuw geluidje of dingetje die hij ziet, is het: “oh, is dat?”
    Het zwaarst vind ik de eeuwige ‘nee’! Die wordt hier hartstochtelijk er meerdere malen uitgegooid. “Want ja ik ga toch heus geen puzzel maken, als ik net zeg dat ik tv wil kijken. En dat mama daar “nee” op zegt, heb ik geen boodschap aan, want ik kan veel harder “NEE” roepen”, aldus de peuter puber!

  6. De peuterpuberteit is bij ons redelijk vlot verlopen,
    Ik kan eigenlijk niet zeggen dat ik er veel van gemerkt heb. Hopelijk krijg ik dat niet dubbel en dik terug in de echte puberteit!

  7. Jamie heeft de peuterpuberteit ook enorm gehad, Fenna nog bijna niet. Laten we hopen dat het zo blijft want af en toe weet ik het anders ook even niet meer. Heel veel tot 100 tellen 😉

Geef een reactie

%d bloggers liken dit:

Welkom op Lotus Writings! Door deze site te blijven gebruiken, ga je akkoord met het gebruiken van cookies. In de footer van deze website vind je mijn privacyverklaring. Hierin leg ik uit welke persoonsgegevens ik verzamel op Lotuswritings.nl en wat ik hiermee doe. meer informatie

De cookie-instellingen op deze website zijn ingesteld op 'toestaan cookies "om u de beste surfervaring mogelijk. Als u doorgaat met deze website te gebruiken zonder het wijzigen van uw cookie-instellingen of u klikt op "Accepteren" hieronder dan bent u akkoord met deze instellingen.

Sluiten