De 13 grootste ergernissen tijdens een playdate

grootste ergernissen tijdens speelafspraakjes

Los van het feit dat de ene moeder meer plezier beleeft aan een speelafspraakje dan de ander, zijn er 13 ergernissen waar niemand van houdt tijdens een playdate. Daarom besloot ik ze te verzamelen in dit artikel!

Speelafspraakje? Meestal wel leuk…

En dan heb ik het in deze blog niet over de onverantwoorde ouders die jouw kind een blikje red bull toestoppen wanneer ze daar over de vloer komen. Of die ene curlingmoeder die haar eigen teleurstelling over de playdate die niet doorgaat, neerlegt bij jouw kind. Nee, het gaat hier echt om de kinderen die je mee naar huis neemt, om eenmaal daar tot de conclusie te komen dat sommigen zelfs niet meer mee hoeven. Nooit.

De 13 grootste ergernissen tijdens een playdate

Ouders die hun kind te laat ophalen

Een beetje te laat is trouwens helemaal niet erg; kan gebeuren. Zeker als je het eventjes laat weten. Maar wanneer je vooraf zelf al aangeeft dat je plannen hebt (of dat nu koken is of de zwemles) en de andere ouder komt onaangekondigd een (half)uur later, dan is dat niet oké. Als er onverhoopt iets tussenkomt, laat het dan gewoon even weten!

Ouders die te lang blijven plakken tijdens een speelafspraakje

Hoewel ik er nog wel begrip voor heb als kinderen net in de kleuterklas zit. En als ik een hele leuke klik heb met die andere moeder mag ze van mij gerust de rest van de middag blijven plakken. Maar verder? Ik ben eigenlijk vooral groot voorstander van zelfstandigheid: kunnen ze nog niet zonder hun ouders naar een speelafspraakje, dan wacht je toch nog even tot ze er wel aan toe zijn? Het is geen must. Dus blijven plakken? Gewoon liever niet.

Kinderen die er een zootje van maken en dan vertrekken

Inmiddels gebeurt het me niet meer, want ik laat ze gewoon een minuut of tien voor de afgesproken tijd beginnen met opruimen en als er dan nog tijd overblijft, kijken ze televisie. Maar in het begin dacht ik af en toe dat ik gek werd. Dan zat ik zelf nog een halfuur lang alle zooi op te ruimen, al dan niet met een gedeprimeerd kind dat eigenlijk doodop was van de lange dag.

Nee, kinderen die niet opruimen (al is het maar voor de vorm, dat ik zelf indien nodig kan zeggen: ‘Laat maar’) vind ik niet heel erg leuk.

Als de playdate in kwestie niks lust…

…en er vooral heel hard over zeurt. ‘Mijn moeder koopt altijd chips voor na school’, ‘wij hebben thuis gewoon echte hagelslag, deze lust ik niet’ of ‘mijn vader zegt dat chocopasta ook gezond beleg is’. Echt, ga lekker thuis eten dan.

Wanneer het kindje dat komt spelen heel de tijd op jouw telefoon/laptop wil

Het scheelt dat we onze kinderen redelijk offline opvoeden en de kans dus klein is dat ze bij een ander uit zichzelf vragen om een telefoon of tablet. Maar er zijn dus kinderen die thuis volgens mij niet veel anders doen dan op een schermpje zitten. Is niet erg – ieder zijn eigen opvoeding – maar wees niet beledigd als andere ouders hier anders mee omgaan.

Ik heb weleens aan een kleuter moeten uitleggen waarom hij niet op mijn laptop mocht. Daarop was zijn antwoord dat hij het maar raar vond, want hij had verder niet veel te doen. Als je enigszins weet hoe onwijs veel speelgoed onze kinderen hebben, weet je dus ook dat zijn argument compleet ongegrond was.

Als je een fikse discussie moet voeren met de speeldate in kwestie

Althans, fikse discussie… Ik ga hem niet aan tijdens speelafspraakjes. Mijn huis, mijn regels. Maar sommige kinderen denken iets anders over dat laatste en menen dat ze in hun volste recht staan om je te vragen waarom het dan niet mag, ‘want ik vind…’ Tja. Ik vind wat anders.

Gillende kinderen (waarvan jouw kind het gillen vervolgens overneemt)

Onze dochters gilden op jonge leeftijd. Af en aan komt dat terug, vooral wanneer ze spelen met andere kinderen die op hoge, schelle pieptoon krijsen. Je kan je misschien wel voorstellen dat je daar als ouders een soort allergie tegen opbouwt. Gillen? Als ik merk dat het kind in kwestie daar last van heeft en niet stopt wanneer ik er iets van zeg, dan is het meteen de laatste keer dat ze met elkaar afspreken. Tot het gillen weer stopt.

Fluisteren (en je kind proberen over te halen tot iets dat niet mag)

Ook een leuke. Zo hoorde ik een keer, relatief onschuldig: ‘Vraag je moeder eens of we iets te eten mogen!’ waarna mijn dochter braaf naar me toekwam. Ik heb ze maar allebei bij me geroepen en uitgelegd dat we bij ons thuis niet fluisteren. En dat als iemand trek heeft, ze het altijd tegen mij persoonlijk mogen zeggen.

Het gebeurt ook weleens op een wat minder leuke manier. ‘Als je zand eet, krijg je van mij een snoepje’ of ‘Zullen we stiekem slijm maken?’ Niet zelf gehoord, maar een vriendin van me heeft dit dus wel meegemaakt. In zo’n geval zijn er drie opties:

  • Uitspreken tegen het kind dat je er niet van gediend bent; gebeurt het nog een keer dan is het einde playdates
  • De ouders erop aanspreken (wat sowieso wel handig is in zo’n geval)
  • Per direct het speelafspraakje afbreken en ze nooit meer met elkaar laten afspreken (maar is wel wat drastisch..)

Je eigen kind dat zich volop uitslooft

Hoort er wel een beetje bij. Maar betekent natuurlijk niet dat je er altijd zin in hebt of begrip voor wil opbrengen.

Kinderen die niks leuk vinden om te doen

Als er een kindje komt spelen, vind ik het niet erg om ze daarin te begeleiden. We gaan met zijn allen naar buiten, ik speel een spelletje met ze of help een beetje met knutselen. Maar dat is eigenlijk alleen in het begin, als ze net in groep 1 zitten. Al snel worden ze zelfstandiger en laat ik ze meer hun gang gaan.

Tot dat ene kindje dat komt spelen.

  • Kleien?
  • Wil ik niet.
  • LEGO?
  • Vind ik stom?
  • Anders gaan jullie buitenspelen?
  • Ik vind het buiten te warm/koud
  • Wil je tekenen?
  • Hou ik niet van

In dat geval houdt het bij mij snel op. Willen ze echt niks? Dan bel ik papa of mama wel op om ze op te komen halen.

Als die playdate je halve inboedel sloopt

Gelukkig zelf nooit meegemaakt, maar ken wel verhalen van vriendinnen die zo’n playdate mee naar huis namen en na afloop de schade letterlijk moesten opnemen. Expres een lampje kapot gooien. Tekeningen doorscheuren. Krassen op de muur of een tafel. Behang eraf peuteren…

Het één is misschien beter te begrijpen dan het ander (onze dochters hebben ook weleens een Picasso op de muur gezet – al was dat gelukkig thuis). Maar moedwillig iets slopen? Dan hoef ik je geloof ik niet nog eens op bezoek.

Nieuwsgierige kinderen die je kasten opentrekken en persoonlijke brieven lezen

Dit is eigenlijk mijn allergrootste ergernis. Mijn spullen en privacy zijn me lief. We hebben een grote IKEA kast in de huiskamer staan met daarin acht vakken vol kinderspeelgoed. De spullen die van ons zijn, daar blijf je af. En gelukkig zitten kinderen doorgaans niet aan onze brieven of boeken die ik nog van mijn opa heb gekregen.

Maar ik heb het weleens gehad. Ik liet de kinderen lekker spelen, maar al snel hoorde ik kastjes open en dichtgaan. Kind in kwestie trok er persoonlijke brieven uit, opende mijn zorgvuldig georganiseerde ordner vol administratie, pakte kaartjes die aan mij gericht waren en begon ze te lezen en rommelde in kleine laatjes. Was de laatste keer…

Dat de wijn op is na zo’n playdate from hell

Ik denk dat we allemaal weleens een kind over de vloer krijgen waarbij je na vijf minuten al begint af te tellen tot de eindtijd. Of bij wie je al snel als een razende begint te peinzen welke smoes legitiem is om ze eerder thuis te brengen.

Wanneer ze weg zijn, voel je je vaak helemaal leeggezogen en wil je niets anders dan een glaasje wijn. Of iets lekkers eten. Of iets leuks doen waardoor je het weer kan vergeten. En als dan de wijn/chocola op is of je alle leuke Netflix series al gezien hebt, is er maar één remedie: vol zelfmedelijden in bed ploffen en hopen dat morgen beter is 😉

Wat is jouw grootste ergernis tijdens een playdate?

Volg Lotus Writings ook op Facebook, Instagram en Pinterest en blijf op de hoogte van handige tips en grappige columns!

Afbeelding, J. Paulson – Shutterstock

About Merel

Merel (35) is moeder van drie temperamentvolle dochters en zes jaar samen met Ro, haar grote liefde. Ze is gek op Van Dobben kroketten en chocola en daardoor eeuwig aan de lijn. In 2013 studeerde ze af als historica, drie jaar later startte ze een goedlopende mamablog: Lotus Writings. Voor nuchtere ouders die houden van hun kinderen, maar ook (steeds meer) van zichzelf. Die weten dat je best doen soms belangrijker is dan de uitkomst.

14 thoughts on “De 13 grootste ergernissen tijdens een playdate

  1. ik kan mij helemaal aansluiten bij jou punten!! oef en dan helemaal als kids te laat werden opgehaald of de nieuwsgierige kids die dus ook mijn kasten open trokken en zich zelf wel bediende met een chippie 😐 not done ahahh, heeft hier ook niet lang geduurd zeg ik er gelijk eerlijk bij want was snel klaar met die playdates

    1. Haha nee dat kan echt niet! Ik snap je helemaal, ellende soms. En die van mij zijn ook niet heilig, maar kastjes opentrekken en zomaar chips pakken…

  2. Ik snap heel goed waarom je je aan die punten irriteert. Volgensmij was ik als kind niet zo vervelend bij een playdate. Ik weet nog wel dat ik soms niks te doen had.
    Liefs,
    Elles

  3. Herkenbare punten, maar ik denk dat ik fluisteren wel het allerergste vind. Helemaal omdat het vaak iets is waar ik al nee op gezegd heb en mijn kind wel weet dat nee dan ook nee is

  4. Ik heb geen kinderen maar snap echt alleemaal ik zou het zo ook niet okay vinden. Maar gelukkig is er altijd wijn en chocolade aan het einde op je aan het wachten

  5. Hahaha super herkenbaar na pas 2 jaar met speeldates te maken te hebben. Vooral het te laten komen vind ik heel irritant. Je merkt dat de speeldate klaar is maar dan moet je nog wachten tot het kind wordt opgehaald. Ik merk dan echt dan de rek eruit is.

  6. Hier toch echt als mensen hun kind te laat op komen halen en dan heb ik het echt over 30-45 minuten later. Ik kan daar slecht tegen hoor. Ze zijn nu op een leeftijd dat ze zich aardig redden, met vriendjes, maar na de speeldate ben ik er ook wel weer klaar mee.

    1. Oef ja dat is veel te laat! Als er iets tussenkomt (kan altijd) laat het even weten. Maar zomaar te laat komen… En scheelt wel he, als ze ouder worden?

  7. Herkenbaar haha! Ik had een kindje dat ineens zomaar met eten in haar handen liep. Dat had ze gewoon zelf gepakt! Hallo: eerst even netjes vragen ja! Vervolgens sprong ze op mijn bank en had overal een weerwoord op. Ze mag van mij ook niet meer komen spelen.

Laat me weten wat jij hiervan vindt!

%d bloggers liken dit:

Welkom op Lotus Writings! Door deze site te blijven gebruiken, ga je akkoord met het gebruiken van cookies. In de footer van deze website vind je mijn privacyverklaring. Hierin leg ik uit welke persoonsgegevens ik verzamel op Lotuswritings.nl en wat ik hiermee doe. meer informatie

De cookie-instellingen op deze website zijn ingesteld op 'toestaan cookies "om u de beste surfervaring mogelijk. Als u doorgaat met deze website te gebruiken zonder het wijzigen van uw cookie-instellingen of u klikt op "Accepteren" hieronder dan bent u akkoord met deze instellingen.

Sluiten