Column | We krijgen weer wat lucht. Of toch niet?

Wanneer je heel nodig moet plassen, lijkt dit altijd zoveel erger als je voor de deur staat. Dat heeft ermee te maken dat je je thuis veel veiliger voelt en blijkbaar is dat voldoende voor je lijf om allerlei processen tegen te houden. Net zolang tot je wiebelend voor de deur staat te zoeken naar je sleutel en het bijna niet meer houdt.

Dit was volgens mij een beetje wat er afgelopen weken gebeurde. In het begin van de ‘corona-crisis’ leek alles prima. Ik zette mijn schouders eronder, gaf alles wat ik had in ons geïmproviseerde thuisonderwijs, bleek creatiever dan ooit in het DIY-proces, bakte brood, appeltaart, eigen gemaakte wraps, boterkoek en nog 101 dingen. En ik genoot met volle teugen: dit was waarom ik ooit moeder wilde worden!

Afgelopen anderhalve week overviel me echter een intense vermoeidheid. Vrijwel dagelijks begon ik de dag met paracetamol, omdat ik door de hoofdpijn nauwelijks nog iets kon hebben. Van mijn eerdere enthousiasme en plezier leek weinig meer te bekennen. Het enige waar ik intens naar verlangde was rust, een enorme bak Ben & Jerry’s op schoot en bingewatchen tot ik erbij neer viel. Misschien nog wel iets meer omdat onze lieve kleuters extra veel ruzie maakten, hun eigen plannen trokken en niet vooruit te branden leken. Ik kon niet meer, met het eindstation in zicht.

Ik hoefde me niet meer groot te houden of allerlei hysterische activiteiten te verzinnen voor de kinderen. Het normale leven gaat weer beginnen – als een welkome vriend die je uit de brand helpt. De kinderen kunnen weer naar school, spelen met vriendjes die ze al weken missen, ik krijg tijd terug om te gaan werken.

Als een speld in een ballon vloeide alle energie spontaan weg en besefte ik wat ik en al die andere ouders afgelopen weken hebben gedaan. Geen bovenmenselijke prestaties (uiteindelijk is zorgen voor je kinderen een onlosmakelijk deel dat bij ouderschap hoort), maar wel alles in het teken zetten van je prachtige nageslacht. Zorgen dat zij geen zorgen hadden of kregen over het corona-virus. Voorkomen dat ze hun klasgenootjes te erg misten. En intussen erop letten dat je alle ballen blijft hooghouden.

Inmiddels, anderhalve week later, gaat het weer. Ik word wakker zonder bonkend hoofd en heb zin in komende weken. Hoewel de kleintjes nog altijd slechte oren lijken te hebben, is mijn geduld veel groter. En na afgelopen blog, waarin ik me afvroeg in hoeverre we zouden moeten beginnen aan speelafspraakjes, kreeg ik bovendien zoveel fijne reacties van jullie waardoor ik precies wist wat me te doen staat komende week. Niks meer aan de hand, dacht ik.

Maar toen keek ik het nieuws en zag dat zoveel mensen weer de straat opgaan alsof er niets meer aan de hand is. In kranten wordt gewaarschuwd voor een tweede golf die mogelijk nog heftiger is. Wat nu? Moet ik me schrap zetten voor een volgende ronde die bestaat uit thuisonderwijs, het scheppen van structuur en loslaten van mijn zakelijke ambitie? Kunnen de kinderen oma straks helemaal niet meer zien? Honderdduizend dingen die meteen door mijn hoofd schieten.

Laten we hopen dat het loos alarm is en dat de meeste mensen komende weken weer enigszins gaan opletten zodat we die tweede golf kunnen voorkomen… Want ik zeg je eerlijk: het was die eerste keer niet zo moeilijk om mijn schouders eronder te zetten en er iets bijzonders en onvergetelijks van te maken. Maar voorlopig ben ik hier eigenlijk wel een beetje klaar mee.

Hoe sta jij er tegenover? Merkte je ook dat je in de vakantie zo vermoeid was of niet? Ben jij bang voor die voorspelde tweede golf?

Volg je Lotus Writings al op Facebook, Instagram en Pinterest? Like en blijf op de hoogte van handige tips en grappige columns!

Afbeelding, fizkes – Shutterstock

About Merel

Merel (35) is moeder van drie temperamentvolle dochters en zes jaar samen met Ro, haar grote liefde. Ze is gek op Van Dobben kroketten en chocola en daardoor eeuwig aan de lijn. In 2013 studeerde ze af als historica, drie jaar later startte ze een goedlopende mamablog: Lotus Writings. Voor nuchtere ouders die houden van hun kinderen, maar ook (steeds meer) van zichzelf. Die weten dat je best doen soms belangrijker is dan de uitkomst.

4 thoughts on “Column | We krijgen weer wat lucht. Of toch niet?

  1. Ja, mooi omschreven! Ik zou meer prioriteiten willen stellen ofzo. Als iedereen nou alleen doet wat ‘ie echt belangrijk vindt, het allermeest behoefte aan heeft, en verder binnen blijft…? Zoiets? Wij horen trouwens bij de gezinnen die door een toevalligheid nul overlap hebben tussen kinderopvang en school, met nog steeds altijd een kind thuis dus. Daar zijn er ook nog best veel van, om mij heen in ieder geval wel.

    1. Zou een hele mooie oplossing zijn inderdaad! Dan heb je wel wat meer vrijheid maar niet compleet.

      O dat lijkt me heel lastig, jammer dat daar niet beter naar gekeken is. Uiteindelijk is deze oplossing ook ontstaan om thuis werkende ouders wat meer lucht te geven.

  2. Ik vind hoe t ritme nu is juist totaal niet fijn, ene dag wel andere dag niet naar school. Heel verwarrend juist. Bijv volgende week gaan ze maar 1 dag naar school ivm hemelvaart. Op school is t alles behalve gewoon, direct naar de klas, aparte tafels, tafels staan anders, een helve klas dus je ziet de helft zowat n half jaar niet. Plein is opgesplitst in vakken, elke pauze een ander vak, de juffen achter n kuchscherm etcetc… En idd ik vrees ook voor een 2e golf, de drukte op straat, alles is gewoon weer open (maar t is niet meer gewoon). Al probeer ik er maar niet aan te denken want daar word je niet vrolijk van en we bekijken t nog steeds, al sinds Feb, per dag alles aan…

    Stay Safe X

    1. Merk idd dat uiteindelijk dit ritme hier ook zijn tol eiste. Ze waren best van slag (en ik uiteindelijk ook haha).

      Dat ze de helft niet zien, vinden ze hier idd best lastig. En die halve weken helpen nu ook niet mee.

      Maar je hebt gelijk, per dag bekijken is beter. Dat scheelt zorgen.

      Jullie ook x

Laat me weten wat jij hiervan vindt!

%d bloggers liken dit:

Welkom op Lotus Writings! Door deze site te blijven gebruiken, ga je akkoord met het gebruiken van cookies. In de footer van deze website vind je mijn privacyverklaring. Hierin leg ik uit welke persoonsgegevens ik verzamel op Lotuswritings.nl en wat ik hiermee doe. meer informatie

De cookie-instellingen op deze website zijn ingesteld op 'toestaan cookies "om u de beste surfervaring mogelijk. Als u doorgaat met deze website te gebruiken zonder het wijzigen van uw cookie-instellingen of u klikt op "Accepteren" hieronder dan bent u akkoord met deze instellingen.

Sluiten