Column | Twee kleuters, twee speelafspraakjes

Het is koud. Diep weggedoken in mijn regenjas wacht ik tot onze jongste kleuters naar buiten komen rennen. Ondanks dat ik steeds gelukkiger word van hun geringe leeftijdsverschil, vind ik dit best een lastig moment. Althans… Deze stilte voor de storm niet zo, maar de orkaan die straks naar buiten raast toch wel een beetje.

Omdat ze door twee verschillende deuren komen, sta ik meestal precies in het midden: dan kan ik beide juffen zien en loop ik niemand mis. Het zijn echt de meest hectische minuten van zo’n hele schooldag: je moet ogen in je achterhoofd hebben en twee kinderen in de gaten houden in de drukte. Rose rent vaak meteen op iemand af om af te spreken na school en May duikt direct op het speeltoestel. Vervolgens bedenkt ze dat ze nog bij iemand zou willen spelen (of iemand wil meenemen) en vraagt me om mee te komen.

Kortom, binnen vijf minuten sta ik te schipperen tussen een timide meisje dat een beetje hulp nodig heeft bij het afspreken na school en een extraverte tante die zichzelf nog net niet uitnodigt aan de andere kant van het plein. Het is een soort onmogelijke spagaat. Want neem je de tijd, dan zijn bij de andere kleuters alle afspraakjes al beklonken en hebben ze niemand meer om mee te spelen. Behalve elkaar, maar daar hebben ze op dat moment vaak net even geen zin meer in. En ren je heen en weer, dan gaat alsnog vaak één van de twee verdrietig mee naar huis.

Ik ben ook de enige die hier ‘last’ van heeft: de andere ouders hebben één kleuter om op te letten. Hun andere kinderen zijn te jong voor school of al ouder en zelfstandiger. Dat scheelt toch aanzienlijk. Met maar één kleuter onder je hoede gaat dit hele proces een stuk relaxter.

En natuurlijk, rationeel weet ik best dat kinderen moeten leren omgaan met teleurstellingen. Dat je nu eenmaal niet elke dag met iemand kan afspreken. Dat je soms gewoon bent aangewezen op je zus – die je de rest van de tijd ook al ziet. En dat je soms gewoon pech hebt wanneer je introvert bent. Maar emotioneel gezien, zou ik zo graag de moeder willen zijn die alles prima onder controle heeft en die niet zo achter de feiten aanhobbelt.

Ik heb al zitten denken over oplossingen. Misschien moet ik vaste dagen kiezen waarop ze mogen afspreken. Op maandag is Rose aan de beurt en dinsdag May – om maar iets te noemen. Maar dat maakt het allemaal zo ‘verplicht’ en niet echt spontaan meer – iets waarvan ik denk dat het voor kleuters juist wel goed is om te hebben. Niet dat je per se op dinsdag moet afspreken, omdat het nu eenmaal jouw dag is. Bovendien, zal je net zien dat ze juist die dag niet lekker in hun vel zitten en doodop zijn.

Daarnaast kan je zeggen dat als er iemand bij ons komt, ze daar allebei mee kunnen spelen – maar dat voelt niet oké. Uiteindelijk willen ze een vriendinnetje meenemen, niet om te delen met hun zusje. Ook andersom komt weleens het aanbod ze allebei mee te nemen, maar eigenlijk wil ik niemand opzadelen met ‘twee voor de prijs van één’. Dat zou je ook niet doen als ze een groter leeftijdsverschil hebben.

Kortom, mijn twijfel zit echt een beetje in hoe ik het beter zou kunnen aanpakken. Moet ik nu mijn jongste gewoon beter voorbereiden op eventuele teleurstellingen? Ik vind het best lastig! Met nog een halfjaar voor de boeg ben ik heel benieuwd hoe jullie dit (zouden) aanpakken! Tips zijn van harte welkom.

Wat doe jij rondom speelafspraakjes? Maak je duidelijke afspraken? Hoe bereid je je jongere kind goed voor? Of laat je ze iets meer samenspelen en iets minder buiten de deur?

Volg je Lotus Writings al op Facebook, Instagram en Pinterest? Like en blijf op de hoogte van handige tips en grappige columns!

Afbeelding, George Rudy – Shutterstock

About Merel

Merel (35) is moeder van drie temperamentvolle dochters en zes jaar samen met Ro, haar grote liefde. Ze is gek op Van Dobben kroketten en chocola en daardoor eeuwig aan de lijn. In 2013 studeerde ze af als historica, drie jaar later startte ze een goedlopende mamablog: Lotus Writings. Voor nuchtere ouders die houden van hun kinderen, maar ook (steeds meer) van zichzelf. Die weten dat je best doen soms belangrijker is dan de uitkomst.

5 thoughts on “Column | Twee kleuters, twee speelafspraakjes

  1. Als Rose ‘s ochtends al weet of ze wel/niet af kan spreken die dag, dan kan ze het misschien voor een heel groot deel zelf regelen? Ze kan dan aan het andere kind direct aangeven of het wel/niet mag. Jij kunt dan eerst op May focussen. Rose, haar potentiële speelafspraakje en zijn/haar ouders zoeken jou dan vanzelf wel op, denk ik? Of zou dat niet werken?

    1. Thnx, ja dat vind ik een heel goed advies. Ze is idd wel in staat om het op haar manier te regelen, dan heb ik iets meer mijn handen vrij. Scheelt echt een boel!

  2. Ik spreek meestal met mijn dochter af dat als ze wil spelen ze dat dan al gedurende de dag afspreekt en samen met haar speelmaatje naar buiten komt. Dat scheelt weer zoeken waar haar speelmaatje is als je met de betreffende ouder afspraken moet maken..

    1. Vind ik ook een hele handige ja, dat scheelt zeker. Want vooral het zoeken in de chaos vind ik soms een lastige (zeker omdat ik van nature niet echt georganiseerd ben haha)

Laat me weten wat jij hiervan vindt!

%d bloggers liken dit:

Welkom op Lotus Writings! Door deze site te blijven gebruiken, ga je akkoord met het gebruiken van cookies. In de footer van deze website vind je mijn privacyverklaring. Hierin leg ik uit welke persoonsgegevens ik verzamel op Lotuswritings.nl en wat ik hiermee doe. meer informatie

De cookie-instellingen op deze website zijn ingesteld op 'toestaan cookies "om u de beste surfervaring mogelijk. Als u doorgaat met deze website te gebruiken zonder het wijzigen van uw cookie-instellingen of u klikt op "Accepteren" hieronder dan bent u akkoord met deze instellingen.

Sluiten