Column | Terug naar school en speelafspraakjes?

Een tikje gespannen open ik de mail. Het voelt alsof je te horen krijgt of je straks door mag naar de tweede sollicitatieronde, maar niets is minder waar: school laat ons vandaag weten op welke dagen de kinderen weer naar school mogen. Een mailtje waar ik eigenlijk tegenop zag, na de persconferentie. In mijn gedachten zag ik al voor me hoe ze op verschillende dagen zouden moeten of een onhandig rooster kregen van halve dagen. En dat ze dan net steeds in de middag waren ingeroosterd – het moment waarop bij mij alle energie om te werken allang is weggezakt.

Maar het valt alleszins mee. De nachtmerrie waaruit ik vanmorgen wakkerschrok (Rose en May moesten verplicht op twee verschillende dagen en terwijl ik een dagje meedraaide met May, moest Rose verdrietig in de gang werken, omdat ik een fout had gemaakt), blijkt gelukkig geen enkele kern van waarheid te bevatten. Ze mogen namelijk op dezelfde dagen naar school en krijgen continurooster.

Opgelucht haal ik adem. Waar ik kort na de persconferentie stiekem nog een beetje opzag tegen de hele exercitie van kinderen naar school brengen, andere ouders en leerkrachten ontwijken, blijkt ook dat allemaal goed geregeld. Fijn! Zeker zolang we nog rustig aan moeten doen en het de bedoeling is dat we zoveel mogelijk thuisblijven, wilde ik niet alsnog voor de deur van onze basisschool in contact komen met iedereen. Hoewel het me heus gezellig lijkt, maar gezondheidstechnisch gezien weer niet zo verstandig.

Na negen weken thuiszitten starten we dus weer met een deel van het normale leven. Een beetje alsof je we een zomervakantie achter de rug hebben. Ik zit vol enthousiaste plannen om elke ochtend lekker op tijd van huis te vertrekken en heb van alles op mijn werkrooster staan om te kunnen inhalen. Van enige scepsis en onzekerheid is eigenlijk geen sprake meer. Ik voel me weer enthousiast, zit vol ambitie en energie om hard aan de slag te gaan.

En voor de kleintjes ben ik natuurlijk ontzettend blij dat ze eindelijk weer met hun vriendjes kunnen spelen. Want hoewel ze elkaar veel opzochten en het steeds beter kunnen vinden met zijn tweeën, is het minstens zo goed om te kunnen afwisselen. Dus ook wat dat betreft ben ik nog steeds erg blij dat we bewust hebben gekozen ze in twee verschillende kleuterklassen te plaatsen.

Het enige waarover ik niet helemaal zeker ben, is het maken van speelafspraakjes. Mijn gevoel zegt dat het beter is daarmee te wachten of het eventueel te beperken tot een enkeling; uiteindelijk behoort mijn moeder tot de risicogroep en ik denk dat het eigenlijk beter is om het spelen tot school te beperken. Tegelijkertijd vermoed ik ook dat ik slecht ben opgewassen tegen drie tot vier paar puppyogen op het schoolplein. Zeker als alle andere ouders een stuk vrijer omgaan met dit soort zaken.

Maar goed, ik moet niet te veel op de zaken vooruit lopen. Vooralsnog gaan we eerst de stap richting school maar gewoon zetten. Kijken hoe dat loopt en bevalt. Willen ze spelen, dan kunnen we daar altijd nog naar kijken in week 2 – afhankelijk van hoe andere ouders daarin staan en of we de enigen zijn die het liever allemaal nog even uitstellen.

Weet jij al wat jullie gaan doen? Sta je ervoor open om kinderen mee naar huis te nemen en ze daar te laten spelen? Of liever even alleen maar op school? Ik lees het graag in de comments!

Volg je Lotus Writings al op Facebook, Instagram en Pinterest? Like en blijf op de hoogte van handige tips en grappige columns!

Afbeelding, Evgeny Atamanenko – Shutterstock

About Merel

Merel (35) is moeder van drie temperamentvolle dochters en zes jaar samen met Ro, haar grote liefde. Ze is gek op Van Dobben kroketten en chocola en daardoor eeuwig aan de lijn. In 2013 studeerde ze af als historica, drie jaar later startte ze een goedlopende mamablog: Lotus Writings. Voor nuchtere ouders die houden van hun kinderen, maar ook (steeds meer) van zichzelf. Die weten dat je best doen soms belangrijker is dan de uitkomst.

2 thoughts on “Column | Terug naar school en speelafspraakjes?

  1. Ik zou vooral alleen speelafspraakjes met de kinderen die tegelijk in de klas zijn maken, dan vergroot je de groep niet. En ik ben van plan om samen buiten spelen voor te stellen, op een rustige plek. Ik denk dat er dan niet veel meer risico is dan bij samen in de klas spelen.

    1. Ja dat laatste denk ik inderdaad ook te gaan doen: gewoon buiten spelen. Binnen hoeft voor mij nog even niet. Deels omdat ik ergens denk dat het prima is als ze even de tijd nemen weer te wennen aan het nieuwe ritme (en ik ook)

Laat me weten wat jij hiervan vindt!

%d bloggers liken dit:

Welkom op Lotus Writings! Door deze site te blijven gebruiken, ga je akkoord met het gebruiken van cookies. In de footer van deze website vind je mijn privacyverklaring. Hierin leg ik uit welke persoonsgegevens ik verzamel op Lotuswritings.nl en wat ik hiermee doe. meer informatie

De cookie-instellingen op deze website zijn ingesteld op 'toestaan cookies "om u de beste surfervaring mogelijk. Als u doorgaat met deze website te gebruiken zonder het wijzigen van uw cookie-instellingen of u klikt op "Accepteren" hieronder dan bent u akkoord met deze instellingen.

Sluiten