Column | Opbokken!

Mijn rechterhand trilt. Het gebeurt me eigenlijk bijna nooit, maar op dit moment ben ik tot het uiterste getergd. Ik voel me verslagen en aan de kant gezet, terwijl ik mijn mond had moeten optrekken. O, had ik het maar gedaan. Dan had ik gezegd dat ze had moeten opbokken met haar platgespoten kuttekop. Of iets anders ongenuanceerds. Dat deze speelplek bedoeld is voor kinderen en niet voor het opleuken van je Instagram-feed. En dat je niet meer rechten krijgt wanneer je ruim 100K aan volgers hebt. Maar ik deed het niet. Ik koos voor de makkelijkste weg, plukte mijn dochter weg en deed een stap opzij. 

Zonder verder te diep op de hele situatie te willen ingaan: we zaten bij een ballenbak. De kinderen erin, wij ernaast. Maar toen besloot een groepje volwassen vrouwen dat deze bak wel heel tof was voor Instagram, vermoed ik, want ze sprongen erin en gingen bij het poseren voor de camera bijna op mijn dochter staan die inmiddels bijna verzoop in de berg ballen. Je kon nog net haar neusje zien. Als ik niet geschreeuwd had als een moederleeuwin, zouden ze zo op haar zijn gaan staan. Allemaal voor een foto. 

Waar het eigenlijk om draait in deze blog is dat gevoel achteraf. Dat je dit had moeten zeggen of zo had moeten reageren. Maar in plaats daarvan sta je schaapachtig toe te kijken of je reageert gedwee en volgzaam. Precies het tegenovergestelde van de zelfverzekerde vrouw die de kaas niet van haar brood laat eten. Die je in gedachten dus wel bent. Echt alleen maar in gedachten. En dat vind ik zo verschrikkelijk irritant! 

Ik weet ook niet goed waar het vandaan komt. Als kind liet ik me al regelmatig overbluffen. Dan had ik na afloop wel mijn woordje klaar, maar nooit op het moment zelf. Misschien hangt het wel samen met hoe ik in het leven sta: redelijk bedachtzaam. OkΓ©, tenzij ik aan het shoppen ben of ineens een interieurverschuiving in gedachten krijg, dan moet het per direct. Maar goed, meestal vind ik het prettig me even voor te bereiden op een situatie. Tegelijkertijd ga je er ook niet vanuit dat je een keer te maken krijgt met eentje zoals deze. Toch?

Terug richting huis nuanceerde ik de situatie. Want misschien is het niet erg om de weg van de minste weerstand (of minste energieverspilling) te kiezen. Wat heeft mijn dochter er uiteindelijk aan als ik beland in een bitchfight in de ballenbak? Dan kan ik er beter een blog over schrijven. Heb ik toch nog het laatste woord πŸ˜‰

Herken je dit? Of ben jij juist wel altijd goed gebekt en weet je iets gevats terug te zeggen?Β 

Afbeelding, SofiaΒ ZhuravetcΒ –Β Shutterstock

About Merel

Merel is eigenaresse en hoofdredactrice van het veelgelezen mama- en lifestylemagazine Lotus Writings. Dol op (iets te veel) snoepen, muziek uit 'haar' tijd en haar passie schrijven, maar het allermeest op Ro en hun drie temperamentvolle dochters June (12), Rose (4) en May (3).

5 thoughts on “Column | Opbokken!

  1. Ik herken het wel. Maar soms heb ik juist wel dat ik voor mijzelf op kom. Dan kan ik er achteraf juist weer spijt van hebben. Laatst kreeg ik het aan de stok met een mevrouw die vond dat zij het recht had om voor te kruipen in de supermarkt, omdat zij “ziek” was. Zo zei ze zelf. Toen ik er wat van zei (ik liep met twee oververmoeide kinderen en was het allemaal behoorlijk zat) kreeg ik “trut” naar mijn hoofd. Ben er toen helemaal niets mee opgeschoten. Ik had het beter kunnen laten bij mijn oudste uitleggen dat het niet zo netjes was dat die mevrouw voor kroop. Want ik vond dat ik toen wel wat uit te leggen had. Aangezien ik wel steeds laat weten aan mijn zoontje dat hij op zijn beurt moet wachten.

    1. Ja dat herken ik inderdaad ook wel weer, dan ben je net te assertief geweest bijvoorbeeld.
      Stom dat ze zo reageerde, je hoeft iemand geen trut te noemen omdat je niet voor mag. Als je twee oververmoeide kinderen hebt, dan ben je ook dolblij als je kan betalen. Sommige mensen lijken te denken dat de wereld van hen is..

  2. Ik zou waarschijnlijk het woord opbokken niet snel gebruiken (is dat dialect? Heb het hier nooit eerder gehoord), maar ik zeg het wel snel als ik iets niet vind kunnen. Zal misschien ook de juf in mij zijn, die de behoefte heeft om de hele wereld op te voeden, haha!

    1. Weet niet of het iets regionaals is, ken hier ook niemand die het echt gebruikt πŸ˜‰ Maar lijkt me heel prettig hoor, als je recht voor zijn raap bent en mensen gewoon aanspreekt. Ik zou willen dat ik het kon (en dan op een nette manier, niet dat je meteen zo fel reageert – wat ik dan weer heb als ik eens wΓ©l mijn mond opentrek). Nou ja, blijven oefenen denk ik, dan komt het vanzelf πŸ™‚

Geef een reactie

%d bloggers liken dit:

Welkom op Lotus Writings! Door deze site te blijven gebruiken, ga je akkoord met het gebruiken van cookies. In de footer van deze website vind je mijn privacyverklaring. Hierin leg ik uit welke persoonsgegevens ik verzamel op Lotuswritings.nl en wat ik hiermee doe. meer informatie

De cookie-instellingen op deze website zijn ingesteld op 'toestaan cookies "om u de beste surfervaring mogelijk. Als u doorgaat met deze website te gebruiken zonder het wijzigen van uw cookie-instellingen of u klikt op "Accepteren" hieronder dan bent u akkoord met deze instellingen.

Sluiten