Column | Mijn scherm is leeg. Precies zoals ik me voel…

Terwijl mijn ogen branden, staar ik naar een leeg scherm. Het oogt net zoals ik me van binnen voel. Ik kan niet meer. De afgelopen drukke maanden eisen behoorlijk hun tol en dat beneemt me alle lol tot schrijven. De passie die altijd oplaaide als een enorm vuur wanneer ik over mijn werk sprak, is nu slechts nog een waakvlammetje. 

Ook mijn inspiratie is behoorlijk opgedroogd. Natuurlijk kan ik wel onderwerpen verzinnen om over te schrijven, maar telkens weer zou ik het liefst een hele blog tikken over hoe moe ik ben en hoe ik eigenlijk ook helemaal geen zin meer heb nog iets te doen. Ik ben op. Het liefst zou ik de hele dag lekker onder een dik dekentje liggen zwelgen in zelfmedelijden en iets van honderd kerstfilms achter elkaar bingewatchen. OkΓ© en chocolade eten. En wijn drinken. 

Daarom besefte ik eens te meer hoe belangrijk het is vakantie te nemen. Afgelopen jaar was mijn eerste jaar als zelfstandig ondernemer en ik wilde van mijn blog daadwerkelijk mijn bedrijf maken. Maar daarmee trapte ik meteen keihard in de valkuil die ondernemen is: ik wilde te veel en te snel. Bovendien heb ik geen moment Γ©cht vrij genomen. Het werk ging door en ik dus ook. Want stel dat ik die ene betaalde opdracht zou afzeggen… 

Stom hΓ¨? Waar je regelmatig hoog van de toren blaast over hoe belangrijk het is om balans te houden, vlieg je dus vervolgens zelf genadeloos uit de bocht. Bepaalde elementen van de huidige invulling die ik aan mijn bedrijf geef, zijn ook helemaal niet leuk meer. Ik moet de juiste feed hebben op Instagram voor opdrachtgevers, ik moet genoeg volgers hebben, ik moet elke dag een nieuwe blog plaatsen, ik moet de balans niet verliezen tussen betaalde en onbetaalde content, ik moet oude content updaten en verbeteren zodat ik mijn bezoekcijfers via Google een fijne boost kan geven… 

Kortom, ik moet dus vooral even een pas op de plaats maken en gaan denken over 2019. Hoe wil ik dat gaan invullen? Welke zaken hebben prioriteit en hoe kan ik rust inbouwen? Zorgen dat ik minder prikkelbaar reageer op de kinderen wanneer ze lopen te klieren, oplossingen bedenken voor mijn neiging zoveel te geven voor mijn werk en leren dat als ik even een stapje terug doe, de opdrachten heus niet weglopen. 

Uiteindelijk wil ik heel graag mijn lezers net dat beetje extra kunnen blijven geven. En dat kan alleen maar door even los te laten. Ik geloof ook dat ik heel dankbaar mag zijn dat ik in de gelukkige positie zit dat ik het even kan loslaten. Wat dit praktisch gezien voor jou als lezer betekent? 

  • Vanaf 17 december stop ik met dagelijks bloggen tot in elk geval Nieuwjaarsdag
  • Wel zullen dagelijks twee blogs verschijnen op mijn Facebookpagina – dus als je me daar volgt, zal je weinig verschil zien
  • Bepaalde betaalde opdrachten komen wel online; wat nog verschoven kan worden naar het nieuwe jaar gaat daarheen

En ik weet nu al dat ik waarschijnlijk niet zal stilzitten tijdens mijn vakantie. Dat hoeft ook niet; schrijven is voor mij toch ook een vorm van ontspanning – net als lezen dat is of het kijken van een film. Maar de belangrijkste voorwaarde is dan wel dat ik het ‘voel’ en met plezier aan de slag ga. 

Ik hoop op je begrip en natuurlijk dat ik je volgend jaar weer terugzie πŸ™‚ 

Liefs, 
Merel

About Merel

Merel is eigenaresse en hoofdredactrice van het veelgelezen mama- en lifestylemagazine Lotus Writings. Dol op (iets te veel) snoepen, muziek uit 'haar' tijd en haar passie schrijven, maar het allermeest op Ro en hun drie temperamentvolle dochters June (12), Rose (4) en May (3).

14 thoughts on “Column | Mijn scherm is leeg. Precies zoals ik me voel…

  1. Hier is het precies zo Merel. Ik heb volgende week mijn laatste blog en neem dan even vakantie. Ik heb behoefte aan vakantie, even niets moeten. Toen ik vroeger werkte, had ik ook vakantie en dacht niet aan mijn werk, dat lijkt met bloggen bijna niet te lukken. Ik begrijp hoe je je voelt, klinkt misschien een beetje stom, maar ik denk dat ik het wel een beetje begrijp. Neem je tijd en rust goed uit..

  2. Waauw, dat is een illusie die je mooi even doorprikte zeg. Ik dacht altijd als je van je hobby je werk kan maken, dan maakt het niet hoeveel je werkt maar blijkbaar kan je dan nog steeds je grenzen voorbij gaan.

    Stom he, hoe je dat zelf eigenlijk altijd te laat merkt? Pas als je doodop bent en nergens nog zin in hebt. Ik ken het gevoel, loop er vaak ook eens tegenaan hoor. Even rust nemen is het beste wat je kan doen en plots begint de energie vanzelf weer te stromen!

    Oh en wees gerust, wij zullen het je alvast niet kwalijk nemen πŸ™‚ geniet ervan!

    1. Dacht ik eerlijk gezegd ook. Maar denk dat bepaalde elementen dan niet moeten gaan overheersen. Als ik echt puur mag bezig zijn met schrijven, dan zou ik zo uren kunnen doorgaan. Zelfs nu. Maar als je to do list in gedachten blijft groeien terwijl de beschikbare tijd minder wordt, verdwijnt t plezier toch een beetje..

      Dank je wel voor je lieve woorden en begrip! Meer rust is idd wel goed nu

    1. Ja, bestaat zelfs een grote kans dat ik dan ineens de inspiratie weer helemaal terug krijg haha. Nou ja in elk geval is een pas op de plaats idd belangrijk nu

      Jullie ook een fijne vakantie. Liefs

Geef een reactie

%d bloggers liken dit:

Welkom op Lotus Writings! Door deze site te blijven gebruiken, ga je akkoord met het gebruiken van cookies. In de footer van deze website vind je mijn privacyverklaring. Hierin leg ik uit welke persoonsgegevens ik verzamel op Lotuswritings.nl en wat ik hiermee doe. meer informatie

De cookie-instellingen op deze website zijn ingesteld op 'toestaan cookies "om u de beste surfervaring mogelijk. Als u doorgaat met deze website te gebruiken zonder het wijzigen van uw cookie-instellingen of u klikt op "Accepteren" hieronder dan bent u akkoord met deze instellingen.

Sluiten