Column | Zielig? Ik vind het vooral een beetje jammer als de kinderen grieperig zijn

GRIEP – Mijn moeder denkt nog weleens met weemoed terug aan de momenten dat mijn zusje of ik de griep hadden. ‘Gezellig, maakte ik een lekker bedje op de bank voor jullie.’ Die genen hebben mij in volle vaart gepasseerd geloof ik. Ik vind de griep namelijk helemaal niet gezellig. Sterker nog, ik ben er goed ziek van. Waarom? Lees zelf maar! 

Is het politiek correct om te zeggen dat je er de balen van hebt wanneer je kind ziek is? In plaats van het liefdevolle ‘och, je zou het zo graag van ze overnemen’. Ik weet niet of je het wel hardop mag zeggen. Maar bij deze doe ik het toch maar: ik vind het bloedirritant als de kinderen ziek zijn. En weet je waarom? Ze lijken alle drie op mij en zeuren zolang door over hun kwaaltjes dat je als toehoorder zelf ook bijna van ellende in elkaar stort. Over karma gesproken! 

Na een veel te korte nacht, verzamel ik het dekbed dat ik vannacht kennelijk van me heb afgetrapt en geniet nog even van de warmte. De wekker laat zien dat het eigenlijk al tijd is om op te staan, maar ik wil niet. Ik spijbel in stilte. May is al een ruime week behoorlijk ziek en ik weet bijna zeker dat als ik haar straks pak, ze weer van voor af aan begint met zeuren. Dat ik haar moet tillen. Dat ze moe is. Dat ze geen boterham wil. Maar wel een boterham. In vier stukjes. Nee, in acht. NEE MAMA, IK WOU IN VIER! Dat dus. En daar heb ik nog even geen zin in.

Ze zit momenteel in dat grijze gebied tussen echt heel zielig ziek zijn (en dat je het dus wel van ze wil overnemen) en weer kiplekker rondlopen als vanouds. In dat nare grijze gebied waarin alles te veel lijkt, de wispelturigheid heftiger is dan ooit en ze je geduld regelmatig op de proef stellen. Net als ik kampen de dames namelijk met een soort man flu maar dan voor vrouwen. Ik leef intens en dat uit zich dus ook bij allerlei kwaaltjes. Bij mij betekent 38+ graden koorts echt dat ik de dagen volledig geveld in bed moet doorbrengen en hoogstens snotterend kan uitbrengen hoe zielig ik mezelf vind. En dat ik dat glas water heus wel zelf zou halen, ‘als ik tenminste nog kon lopen’. Ja echt. Nou ja, dat kreeg ik dus terug, keer drie.

Misschien ben ik ook gewoon een beetje verzuurd hoor, na dagenlang zorgen en met zorgen zitten. Constant horen dat je niks goed doet, maar tegelijkertijd ook de enige bent bij wie ze constant op schoot en/of de arm wil zitten. Want ze wil knuffelen met mama. En klagen tegen mama, wat uiteindelijk ook weer een compliment is (#omdenken). Dat weet ik best wel.

Op dit moment van tikken (en dat ik mijn hart bij jullie uitstort) is ze even bij mijn moeder. Weer misselijk geworden, dus ik bracht schone kleertjes. Ze wilde niet bij me: ze wilde nu ‘bij oma zijn’ en anders niet. Maar eerlijk? Waar ik dat normaal ergens pijnlijk zou vinden, vond ik het nu stiekem eventjes niet heel erg dat oma bovenaan de familiaire pikorde staat. Prima. Kan ik even in mijn eentje uitzieken van die griep 😉

Hoe zijn jouw kinderen als ze de griep hebben? Vind je het gezellig of verre van?

Afbeelding, bixstock – Shutterstock

About Merel

Merel (35) is moeder van drie temperamentvolle dochters en zes jaar samen met Ro, haar grote liefde. Ze is gek op Van Dobben kroketten en chocola en daardoor eeuwig aan de lijn. In 2013 studeerde ze af als historica, drie jaar later startte ze een goedlopende mamablog: Lotus Writings. Voor nuchtere ouders die houden van hun kinderen, maar ook (steeds meer) van zichzelf. Die weten dat je best doen soms belangrijker is dan de uitkomst.

4 thoughts on “Column | Zielig? Ik vind het vooral een beetje jammer als de kinderen grieperig zijn

  1. Bij ons betekent een ziek kind dat ze ‘s nachts ieder kwartier/ half uur huilend wakker wordt. Nou daar vind ik niets gezelligs aan ?

  2. Mijn kinderen zijn gelukkig niet veel ziek en zodra de eerste tekenen van ongemak verschijnen, stoppen we er een paracetamol in. Na een half uurtje zijn ze weer de oude, spelen ze alsof hun leven ervan af hangt en storten ze enige tijd later in, om lekker op de bank in slaap te vallen. Echt gezellig wordt het niet, want ik verander van een relaxte moeder in een stresskip die elk vijf minuten met een natje en een droogje aan komt lopen.
    Gelukkig komt dit eens per half jaar voor. Ik hou mijn hart vast als ze straks naar school gaan en elke griep meekrijgen….

  3. Het ligt aan het kind moet ik zeggen. Mijn oudste zoon ‘ruimde zichzelf op’ als het ware. Die ging in bed liggen, en kwam er pas weer uit als hij beter was. De dochters vragen meer aandacht en willen met een dekentje op de bank.

Laat me weten wat jij hiervan vindt!

%d bloggers liken dit:

Welkom op Lotus Writings! Door deze site te blijven gebruiken, ga je akkoord met het gebruiken van cookies. In de footer van deze website vind je mijn privacyverklaring. Hierin leg ik uit welke persoonsgegevens ik verzamel op Lotuswritings.nl en wat ik hiermee doe. meer informatie

De cookie-instellingen op deze website zijn ingesteld op 'toestaan cookies "om u de beste surfervaring mogelijk. Als u doorgaat met deze website te gebruiken zonder het wijzigen van uw cookie-instellingen of u klikt op "Accepteren" hieronder dan bent u akkoord met deze instellingen.

Sluiten