Column | Haar reactie maakt dat mensen liever zwijgen

Overweldigd staar ik naar mijn telefoon. De reacties stromen binnen. Veelal openbaar, maar ook privé. De eerste blog over onze mola zwangerschap is binnen een dag meer dan duizend keer gelezen en ik krijg reacties van vrouwen die helaas ook hun zwangerschap niet mochten voldragen of die een echo kregen waarop niets (of te weinig) te zien was.

Wat voor mij het meest raakt, is de boodschap van verborgen verdriet. Vrouwen die helaas een miskraam kregen, maar het niet durfden te delen. Of moeders die het vervelend vonden dat de rest van de wereld hen leek op te dragen om in dikke tranen uit te barsten, terwijl het gewoon tijd nodig had om ‘in te dalen’. Bijzonder dat ze het met mij mogen delen, maar intens verdrietig dat ze het alleen hebben moeten dragen.

Het steunt hen enorm, weten dat je niet de enige bent en zien dat een ander ook weet wat je doormaakt. Het voelt goed dat onze openheid ook anderen de vrijheid en kracht geeft om open te zijn over wat ze voelen. De reacties zijn overwegend liefdevol en steunen enorm. Er zijn zoveel bekenden ook die ons verhaal lezen en via de app een hart onder de riem steken.

Slechts één keer krijg ik een reactie van een kennis waar ik werkelijk niks mee kan. Hij is lomp, ignorant en maakt me echt boos. Niet zozeer omdat deze persoon ertoe doet voor mij (en nu helemaal niet meer) of omdat ik geraakt ben door wat ze zegt, maar meer omdat ik inmiddels weet dat dit de reden is dat er weinig openheid wordt gegeven.

Als je niks te zeggen hebt, is dat ook een prima reactie. ‘Geen woorden voor’ of ‘ik weet even niet goed hoe ik hierop moet reageren’. Dat geeft alsnog het gevoel dat mensen meeleven. Maar uit onbeholpenheid beginnen te lachen, zeggen ‘Oh, ik dacht dat je écht zwanger was’ en gewoon geen enkel idee hebben waarover je praat? Houd je mond dan liever.

Weet je wat het namelijk is? Nu zit ik toevallig redelijk goed in mijn vel, zeker gezien de omstandigheden. Maar wat als dat anders was? Als dit mijn eerste zou zijn geweest of ik na een hels traject aan behandelingen eindelijk dacht een kindje te mogen verwelkomen? Denk je eens in wat het met een ander doet als je oordeelt of simpelweg iets heel doms zegt.

De belangrijkste reden om ons verhaal over de mola te delen, was niet eens omdat ik het de hele wereld wilde vertellen. Want dat op zichzelf vond ik echt best eng: je weet immers nooit wie het leest en hoe ermee wordt omgegaan. Maar waarom ik toch doorzette, is omdat ik wil dat er meer openheid komt. Dat het taboe van een zwangerschapsverlies verdwijnt. Dat mensen meer nadenken over wat ze daarop zeggen, wanneer en op welke manier.

Nu heb ik gewoon onwijs lieve en leuke lezers en dat bleek voor mij maar weer toen ik de blog had gedeeld 🙂 Maar in de buitenwereld, zo hoorde ik uit hun verhalen, zitten nog steeds te veel figuren die hun reactie er plompverloren uitgooien. En dan heb ik het over vaak goedbedoelde, maar pijnlijke opmerkingen: ‘Gelukkig was je nog niet zover’ of ‘Het was nog niks’. Al kan het nog veel erger, Judith kreeg een keer te horen dat ze vast opgelucht was toen het misging.

Het is niet mijn voornemen trouwens om hier nu een wekelijks verhaal van te maken, maar ik wilde heel graag met jullie delen hoe ik dit allemaal ervaren heb. Hoe jullie reacties me enorm steunden en het gevoel gaven er niet alleen voor te staan. Maar ook hoe belangrijk is voor bloggers om toch nog steeds te blijven schrijven over zwangerschapsverlies, de impact die het heeft op je leven en om openheid te creëren.

Je bent niet alleen!

Volg Lotus Writings ook op Facebook, Instagram en Pinterest en blijf op de hoogte van handige tips en grappige columns!

Afbeelding, G-Stock Studio – Shutterstock

About Merel

Merel (35) is moeder van drie temperamentvolle dochters en zes jaar samen met Ro, haar grote liefde. Ze is gek op Van Dobben kroketten en chocola en daardoor eeuwig aan de lijn. In 2013 studeerde ze af als historica, drie jaar later startte ze een goedlopende mamablog: Lotus Writings. Voor nuchtere ouders die houden van hun kinderen, maar ook (steeds meer) van zichzelf. Die weten dat je best doen soms belangrijker is dan de uitkomst.

3 thoughts on “Column | Haar reactie maakt dat mensen liever zwijgen

  1. Onvoorstelbaar dar er dus mensen zijn die zo ontzettend bot kunnen reageren. Houd dan gewoon je mond inderdaad. Toch goed van je dat je dit deelt. En ik hoop dat de persoon in kwestie dit ook leest!

  2. Zo een 39 jaar geleden heb ik een miskraam gehad, het was een donderslag bij heldere hemel, het zou ons derde kindje geweest zijn en eigenlijk niet gepland ( maar was er zelf echt heel blij mee) maar ineens ging het mis ik kreeg op 3, 5 maand weeen, direkt naar het ziekenhuis waar er een echo gemaakt werd en het kindje leefde nog, dus er was nog hoop, de dag erna ging het helemaal mis en kreeg ik een miskraam, het duurde echt lang voor ik erover was en nu 39 jaar later met pasen (want het was op die dag) denk ik er nog altijd aan. Het verdriet heb ik een plaatsje kunnen geven , maar vergeten doe ik het nooit. En diegene die er bot op reageren zouden beter hun mond houden, die weten niet wat het is .

Laat me weten wat jij hiervan vindt!

%d bloggers liken dit:

Welkom op Lotus Writings! Door deze site te blijven gebruiken, ga je akkoord met het gebruiken van cookies. In de footer van deze website vind je mijn privacyverklaring. Hierin leg ik uit welke persoonsgegevens ik verzamel op Lotuswritings.nl en wat ik hiermee doe. meer informatie

De cookie-instellingen op deze website zijn ingesteld op 'toestaan cookies "om u de beste surfervaring mogelijk. Als u doorgaat met deze website te gebruiken zonder het wijzigen van uw cookie-instellingen of u klikt op "Accepteren" hieronder dan bent u akkoord met deze instellingen.

Sluiten