Column | De eerste keer zonder…

Rouwen is een proces op zich. Net als je denkt dat het eigenlijk wel gaat en je een manier hebt gevonden om met je verdriet te leren omgaan, komt het op een andere manier bij je terug. Mijn column van vandaag gaat over de allereerste keer zonder…

Mijn rug rustte tegen de zwartleren bank aan. Zittend in de kleermakerszit ondernam ik een armetierige poging te leren breien – iets dat mijn oma eeuwig geduldig aan me probeerde uit te leggen, maar waarmee ik nooit verder kwam dan een sjaal in Barbieformaat.

Intussen zat mijn opa in zijn vertrouwde hoekje van de bank in opperste concentratie te kijken naar de krachtinspanningen van Jalabert en Indurain. Hij hield van sport op televisie, zoals hij er ook van hield uren te gaan fietsen. Of later, toen de fiets geen optie meer was, rondjes te maken met zijn scootmobiel.

Mijn opa zou afgelopen maandag 93 geworden zijn.

Weet je wat het gekke is? Dat je zolang van iemands gezelschap en aanwezigheid mag genieten in je leven en het nog steeds voelt alsof dat allemaal niet lang genoeg was. Want ondanks dat ik de deur niet bij hem plat liep, mis ik de simpele vrijheid om even te kunnen langsgaan. Of een appje te sturen en te vragen hoe het gaat, om foto’s van de kinderen te laten zien of een potje te Wordfeuden.

Rouwen is totaal geen eenzijdig proces. Waar ik in het begin redelijk snel vrede leek te hebben met zijn overleden (‘mooie leeftijd’, ‘goed leven gehad’ en omdat het zijn eigen wens was), dringt de laatste tijd vaker door dat het allemaal blijvend is. Dat ik in een jaar tijd vijf jaar ouder ben geworden en drie belangrijke familieleden armer. En dat ‘even langsgaan’ nooit meer is.

Afgelopen maandag was de eerste verjaardag zonder. De eerste keer zonder samenkomen voor een aardbeienschelp van de bakker verderop en een koekje toe. De eerste keer zonder samen zijn en lachen om de boevenstreken van onze kinderen. De eerste keer zonder het ophalen van oude herinneringen, zonder foto’s maken en zonder dikke knuffel.

De eerste verjaardag zonder opa zelf.

En waar de meeste dagen gewoon voorbij gaan en ik elke dag wel eventjes aan hem denk, vaak met een glimlach, was maandag toch anders. Ik dacht aan vorig jaar en hoe hij nog hardop lachte toen ons neefje iets ondeugends deed. Hoe trots hij keek. Alles leek rauwer dan de rest van het afgelopen jaar.

Daarom was er eigenlijk maar één remedie, geheel in het kader van zijn eigen ‘treur maar niet om mij, ik heb het goed gehad’-houding: ik kocht een aardbeienschelp van de bakker.

Op opa.

Volg jij Lotus Writings al op Facebook, Instagram en Pinterest

Afbeelding, Chinnapong – Shutterstock

About Merel

Merel is eigenaresse en hoofdredactrice van het veelgelezen mama- en lifestylemagazine Lotus Writings. Dol op (iets te veel) snoepen, muziek uit 'haar' tijd en haar passie schrijven, maar het allermeest op Ro en hun drie temperamentvolle dochters June (12), Rose (4) en May (3).

4 thoughts on “Column | De eerste keer zonder…

  1. Mooi geschreven 🙏 mijn vader is nu 4 jaar overleden en ik moet zeggen, het went nooit. Elke verjaardag, elk vaderdag, kerst etc. Het gemis blijft maar het verdriet word wel minder. Veel over je opa praten en herinneringen ophalen dat houdt hem ook in leven in je hoofd en hart. 💞

    1. Ja snap ik wel, tijdens die feestdagen is zon lege stoel gewoon hard aanwezig. En je hebt gelijk, veel praten en herinneringen ophalen maakt het draaglijker ❤ Dank je voor je lieve reactie!

Geef een reactie

%d bloggers liken dit:

Welkom op Lotus Writings! Door deze site te blijven gebruiken, ga je akkoord met het gebruiken van cookies. In de footer van deze website vind je mijn privacyverklaring. Hierin leg ik uit welke persoonsgegevens ik verzamel op Lotuswritings.nl en wat ik hiermee doe. meer informatie

De cookie-instellingen op deze website zijn ingesteld op 'toestaan cookies "om u de beste surfervaring mogelijk. Als u doorgaat met deze website te gebruiken zonder het wijzigen van uw cookie-instellingen of u klikt op "Accepteren" hieronder dan bent u akkoord met deze instellingen.

Sluiten