Column | De allereerste schooldag: hoe ging het?

schoolplein ABC

Onze dochters gingen alle drie naar school: June voor het eerst naar de middelbare, Rose naar groep 1 en May weer terug naar haar vertrouwde groep op de peuterspeelzaal. Waar zij echter dolenthousiast waren, vond ik het nog best spannend…

Heel lekker heb ik niet geslapen. Ro kwam vrij laat thuis gisteravond en vanmorgen was ik natuurlijk veel te vroeg wakker. Bovendien, June start in de brugklas en Rose gaat voor het eerst naar de basisschool en ik vind het geloof ik spannender dan zij.

Gisteravond hebben we extra lang liggen kroelen. Ik vroeg haar of ze er zin in had en wat ze zo leuk vindt bij de kleuters. Antwoord? Dat de zandbak zoveel groter is. Het leven kan zo heerlijk simpel zijn als je vier bent. Later op de avond temde ik een semi-heftige pubercrisis en kletste iets te lang met de oudste, maar dat ze zin had in de eerste dag stond voorop. Zij wel.

Deze ochtend loopt alles volgens vast stramien. In tegenstelling tot de overige schooldagen ben ik vandaag zo mogelijk beter voorbereid dan een sergeant-majoor in het heetst van de strijd: de kleding ligt klaar, ik kam hun haren en zet de kleintjes daarna allebei aan hun brood. Rose smeert zelf haar boterham met pindakaas, ik maak appel met wat kaneel en na afloop vullen we haar tas. En dan is het zover. Dan is het écht zover.

Onze kleuter heeft zo ongelooflijk veel zin in school. Het spat van haar gezicht. De grote grijns en twinkelende ogen, koekjes en een tekening voor juf in haar rugtas en natuurlijk haar favoriete vriendje Olifant. Ze is er meer dan klaar voor. Mooi om te zien! Samen met haar zussen en ons wandelt ze richting school waar we voor de allereerste keer door de kleuteringang gaan, voor het eerst de tas ophangen en haar broodtrommel met fruit in de pauzebakken zetten.

Hoewel ze in de klas wel een beetje onder de indruk lijkt, neemt ze vervolgens plaats alsof ze nooit anders heeft gedaan. ‘Ik heb een grote stoel,’ constateert ze tevreden. Glimlachend bekijk ik haar van een afstandje. Wat ben ik immens trots op dit kleine dappere ding. Op alle drie trouwens. Maar wat gaat de tijd tegelijkertijd ook weer snel. Het ene moment neem je afscheid van de basisschool en zes weken later start je weer van voor af aan.

We houden het kort, zoals de juf vooraf adviseerde, en wandelen door naar de peuters waar de gebruikelijke routine weer begint. En gek genoeg is het juist de peuterspeelzaal waar de tranen bijna over mijn wangen rollen. Ik bijt op mijn lip en probeer hard aan iets anders te denken, wat uiteraard voor geen meter lukt als je iets heel graag wil negeren. Mijn kleine meisje zit in groep 1. Mijn andere, ooit zo kleine meisje, start over een paar uur op de middelbare school.

Twee mijlpalen op één dag.

May lijkt ook een beetje onder de indruk. Ze kijkt wat onwennig en mist volgens mij haar grote zus. Niet dat ze heel veel samen speelden op de peuterspeelzaal, maar gewoon de aanwezigheid. Van 24/7 samen naar vele malen minder. Meer quality time met ons. Ik zucht zachtjes en heb mezelf weer onder controle. Dit schooljaar ga ik extra van haar genieten, neem ik me stellig voor en ik plant een klapzoen op haar gezicht. Ze grijnst en vervolgt haar eigen weg, zoals ze altijd doet. Het komt wel goed. Ook met mij 😉 Maar wat is die allereerste schooldag toch een aanslag op je gevoel…

Hoe vond jij de eerste schooldag gaan?

Volg Lotus Writings ook op Facebook, Instagram en Pinterest en blijf op de hoogte van handige tips en grappige columns!

About Merel

Merel (35) is moeder van drie temperamentvolle dochters en zes jaar samen met Ro, haar grote liefde. Ze is gek op Van Dobben kroketten en chocola en daardoor eeuwig aan de lijn. In 2013 studeerde ze af als historica, drie jaar later startte ze een goedlopende mamablog: Lotus Writings. Voor nuchtere ouders die houden van hun kinderen, maar ook (steeds meer) van zichzelf. Die weten dat je best doen soms belangrijker is dan de uitkomst.

6 thoughts on “Column | De allereerste schooldag: hoe ging het?

  1. Het wisselt. Ik vond vooral bij de eerste dag middelbare school de overgang groot. Ze verdwijnen veel meer uit je blikveld. Je komt niet meer in de school of de klas. Je moet dubbel loslaten vond ik.

    1. Ja snap wel wat je bedoelt inderdaad. Je kan niet meer mee en de afstand is veel groter. Vind dat toch ook wel even wennen. Tegelijkertijd is de communicatie vanuit school gelukkig wel goed: we krijgen veel mails van de mentor en uitnodigingen voor informatieavonden etc. Want kinderen hebben wat begeleiding nodig, maar wij zelf ook haha!

Laat me weten wat jij hiervan vindt!

%d bloggers liken dit:

Welkom op Lotus Writings! Door deze site te blijven gebruiken, ga je akkoord met het gebruiken van cookies. In de footer van deze website vind je mijn privacyverklaring. Hierin leg ik uit welke persoonsgegevens ik verzamel op Lotuswritings.nl en wat ik hiermee doe. meer informatie

De cookie-instellingen op deze website zijn ingesteld op 'toestaan cookies "om u de beste surfervaring mogelijk. Als u doorgaat met deze website te gebruiken zonder het wijzigen van uw cookie-instellingen of u klikt op "Accepteren" hieronder dan bent u akkoord met deze instellingen.

Sluiten