Column | Aandacht voor je kind? Of voor je telefoon?

aandacht kind of telefoon

‘Mama?’ Het kleine blonde meisje heeft een eigenwijs staartje op haar hoofd en staat naast haar moeder. Die zit op haar beurt verzonken in haar smartphone. ‘Maaamaaaa?’ Het meisje is net twee, vermoed ik. ‘Ja, even wachten, schatje,’ mompelt haar moeder op de automatische piloot. Onafgebroken swipet ze door. Vijftien mama’s later kijkt ze geïrriteerd op: ‘Ja, wat is er nou?’ Bedremmeld staart het kleintje haar aan: ‘Ik heb een beetje dorst.’ Zuchtend legt haar moeder de smartphone opzij, schenkt een glaasje sap in en pakt haar telefoon terug, zodra het kan.

Ik heb alle tijd van de wereld om alles van een afstandje te bekijken. We zitten in de ballenbak, half 11 op zondagochtend en ik probeer hard vast te houden aan mijn levensmotto dat je moet leven en laten leven. Maar ik kan het niet. Deze moeder is namelijk niet de enige: ik zie zo’n vijf à zes vrouwen precies hetzelfde doen. En dat je dat doet wanneer je grotere kinderen hebt rondlopen, snap ik heus wel. Maar kinderen in de dreumes- en peuterleeftijd laten wachten, omdat je zo graag wil weten wat je buurvrouw op dit moment eet? Of omdat je geen seconde kan wachten met het lezen van dat grappige artikel?

Dat je je telefoon meeneemt om mooie foto’s te maken van je kindje snap ik. Af en toe swipen door je tijdlijn of een spelletje spelen, moet ook kunnen zolang ze zelfstandig spelen en je hebt geen zin om mee te doen. Maar leg hem de rest van de tijd gewoon aan de kant. Deze kostbare momenten krijg je echt niet meer terug. Dat ene berichtje of je tijdlijn kan je straks ook nog bekijken, toch? Het moment dat je dochter je vol trots wil laten zien dat ze zelfstandig omhoog kan klimmen of van de glijbaan durft niet. Want als je haar nu geen aandacht geeft, dan zal ze je ook niet meer opzoeken wanneer ze ouder wordt.

Dit is uiteindelijk toch een beetje een belerend verhaal geworden. En nee, dit is niet leuk om te lezen wanneer je jezelf herkent en eigenlijk wil protesteren dat het allemaal wel meevalt. Maar denk even dieper na. Ga terug in de tijd naar vroeger, toen je zelf heel trots was op een tekening/je outfit/wat dan ook. Voel opnieuw de trots van het kleine kleutertje dat je ooit was en de hang naar bevestiging van je ouders. Hoe zou jij je voelen als je moeder dan had gezegd: ‘Even wachten schat!’ en vervolgens vijf minuten extra op haar telefoon zou zitten, terwijl ze jou vergat. Of wanneer je nodig moest plassen en je ouders je lieten wachten, om vervolgens boos te zijn als je het in je broek deed…

Misschien vind je dat ik overdrijf, maar ga een dag in de ballenbak zitten zonder smartphone en je ziet wat ik zag. Ik vond het echt zielig. Kindjes die allemaal om aandacht vragen, maar het niet krijgen. Ouders die geïrriteerd opkijken wanneer ze iets simpels vragen als drinken. Is dit dan beschaving? De technologische ‘vooruitgang’? Ik betwijfel het. Het wordt volgens mij pas echt een vooruitgang als we eens met die telefoon leerden omgaan…

Neem jij je telefoon mee in de ballenbak?
Stoor jij je ook aan ouders die geen oog hebben voor hun kinderen? Of vind je dat kinderen soms op hun beurt moeten wachten?

Volg jij Lotus Writings al op Facebook, Instagram en Pinterest

Afbeelding, Impact Photography – Shutterstock

About Merel

Merel (35) is moeder van drie temperamentvolle dochters en zes jaar samen met Ro, haar grote liefde. Ze is gek op Van Dobben kroketten en chocola en daardoor eeuwig aan de lijn. In 2013 studeerde ze af als historica, drie jaar later startte ze een goedlopende mamablog: Lotus Writings. Voor nuchtere ouders die houden van hun kinderen, maar ook (steeds meer) van zichzelf. Die weten dat je best doen soms belangrijker is dan de uitkomst.

2 thoughts on “Column | Aandacht voor je kind? Of voor je telefoon?

  1. Die smartphones vind ik best eng, zo verslavend. Dat merk ik ook bij mezelf. Ik kijk in principe niet op mijn telefoon als ik met mijn kinderen ben, behalve om de weg op te zoeken ofzo.

    1. Ja he? Het is soms zo verleidelijk. En het gebeurt ook weleens zonder dat je er echt bewust erg in hebt. Daarom probeer ik hem inderdaad ook altijd in mijn tas te laten wanneer ik met de kinderen ben. Enige manier om het echt te voorkomen.

Laat me weten wat jij hiervan vindt!

%d bloggers liken dit:

Welkom op Lotus Writings! Door deze site te blijven gebruiken, ga je akkoord met het gebruiken van cookies. In de footer van deze website vind je mijn privacyverklaring. Hierin leg ik uit welke persoonsgegevens ik verzamel op Lotuswritings.nl en wat ik hiermee doe. meer informatie

De cookie-instellingen op deze website zijn ingesteld op 'toestaan cookies "om u de beste surfervaring mogelijk. Als u doorgaat met deze website te gebruiken zonder het wijzigen van uw cookie-instellingen of u klikt op "Accepteren" hieronder dan bent u akkoord met deze instellingen.

Sluiten