bloedverlies tijdens de zwangerschap

Bloedverlies tijdens de zwangerschap (8 weken), over twijfel, verdriet en angst

Lang twijfelde ik of ik dit blog wel wilde plaatsen. Hoewel ik doorgaans best persoonlijk ben in wat ik schrijf, vond ik het toch te lastig. Te kwetsbaar misschien ook. Maar toen zag ik een stuk van Nicole, over haar schrik om bloedverlies tijdens de zwangerschap (weliswaar in haar urine) in de vierde maand. Diezelfde dag las ik ook Anna’s blog, die vanwege een voorliggende placenta last had van onverwachts bloedverlies tijdens de zwangerschap. Ik besloot toch door te zetten en te vertellen wat mij gebeurde. Uiteindelijk betekent bloed gelukkig niet altijd slecht nieuws. 

Spontaan weekje Lanzarote

Ro ging dat jaar naar Suriname. Zijn ticket was al maanden geboekt, toen we ontdekten dat ik zwanger was. We besloten desondanks alles door te laten gaan. Mij leek het eigenlijk ook wel lekker om er even tussenuit te gaan. Ik was doodop en had behoefte aan een flinke portie zon. Op een ochtend besloot ik het ook maar gewoon te doen. Ik vroeg mijn ouders of ze zin hadden mee te gaan en na hun akkoord boekten we vier tickets naar Lanzarote. ‘De jaarwisseling vieren op een zonovergoten eiland’ kon gelijk van mijn Bucket List!

Onrustig

Vlak voor vertrek voelde ik me niet zo lekker. Mijn buik deed zeer, maar ik probeerde het te negeren. Ik weet het aan de spanning voor het vliegen en misschien mijn vermoeidheid, dat eerste trimester. Ik probeerde me ergens anders op te focussen: ik ging immers lekker op vakantie! En eenmaal aangekomen, maakte Lanzarote direct alle beloftes waar. Het is er schitterend. We kregen een mooie villa met zwembadje voor de deur, zaten dichtbij het strand en hadden jaloersmakend mooi weer, terwijl Nederland in de regen zat. Al snel vergat ik mijn zorgen weer en begon te genieten.

DSC_0976

Bloedverlies tijdens de zwangerschap?

Die middag droogde ik me na het zwemmen af in de badkamer. Er zat wat bloed op de handdoek. Ik voelde paniek, wilde huilen, maar tegelijkertijd ook niemand ongerust maken. Mijn ouders en June waren namelijk zo ontzettend blij met de zwangerschap en het leek me verschrikkelijk ze verdriet te moeten doen als dit misging. Ik probeerde mezelf te troosten: misschien zou het meevallen? Aan de andere kant wist ik ook dat bloed tijdens de zwangerschap bijna nooit een goed voorteken. Zeker niet in week 8. De dagen die volgden, bleef ik telkens wat bloed verliezen. Weliswaar steeds heel weinig, maar genoeg om me steeds weer een overdosis stress te bezorgen. Ik was inmiddels al zover dat àls het mis zou gaan, ik dat het liefst thuis zou meemaken.

De eerste echo

Zenuwachtig stapte ik de verloskundigenpraktijk binnen. Ro zat nog steeds in Suriname en zou de maandag daarop thuiskomen. Het bloedverlies tijdens de zwangerschap was weliswaar gestopt, maar helemaal gerust was ik er niet op. Ik had verschillende nachtmerries. Dan moest ik naar een echoscopiste die vervolgens onvindbaar bleek. Of ze zette het apparaat op mijn buik, waarna ik direct wakker werd. Ik durfde dan ook bijna niet te kijken naar het scherm toen ik eenmaal op de stoel zat. De verloskundige smeerde warme gel op mijn buik en begon te zoeken. En daar, weliswaar klein, zag ik tot mijn grote opluchting een flikkerend stipje. Een kloppend hartje! Onze baby zat er nog, levend en wel! Voor het eerst sinds weken ontspande ik weer.

Ik was overdonderd toen ik bloed zag.
Heb jij weleens last gehad van bloedverlies tijdens de zwangerschap?

Author: Merel

Ik ben Merel. Samen met Ro zorg ik voor onze drie meisjes (11, 3 en 2 jaar): kleine eigengereide dametjes, die ons veel leren. Ik blog bijna dagelijks over ons leven, het ouderschap en de liefde. En omdat we hier in optima forma van een temperamentvol gezin genieten, ligt de inspiratie regelmatig letterlijk voor mijn voeten – al dan niet dramatisch schreeuwend omdat we de eierkoek verkeerd sneden. Dat maakt het bij ons thuis in elk geval nooit saai. Al zal onze bijna-puberende oudste daar wel een andere mening over hebben…

7 Replies to “Bloedverlies tijdens de zwangerschap (8 weken), over twijfel, verdriet en angst

  1. Oef, wat een schrik! Dat snap ik heel goed. Ik heb geen van de drie zwangerschappen bloed verloren, maar weet wel wat de verloskundige telkens zei, bij bloedverlies altijd contact opnemen. Het hoeft niets te betekenen, maar beter altijd even controleren, zei ze. Vond ik altijd heel geruststellend.
    Barbara onlangs geplaatst…Back to schoolMy Profile

    1. Gelukkig!
      Ja het is zeker een schrik. Vooral die eerste maanden. Uiteindelijk was het gelukkig loos alarm. Lijkt me helemaal vreemd als je wel gewoon negen maanden lang menstrueert. Kan me voorstellen dat sommige vrouwen daardoor volledig missen wel zwanger te zijn.

  2. Deze keer zat er dus bloed in mijn urine. Geen enge dingen gelukkig. Tijdens de zwangerschap van Spencer (ons zoontje) heb ik aan het einde een paar keer bloed verloren en dat vond ik ook heeeeeeeeeeeel eng. Gelukkig is het allemaal goed gekomen. Ik snap de angst helemaal hoor, je schrikt je toch kapot.
    Nicole onlangs geplaatst…Tip: website vol met kortingscodes!My Profile

    1. Ik heb het even aangepast. Maar inderdaad gelukkig niets engs. En ja je schrikt zeker, ik had het de laatste zwangerschap ook op het laatst. Mijn baarmoedermond was aan het tekenen, maar wist ik veel… Nee het is geen beste combinatie en ben echt blij toe dat er soms niets geks aan de hand is.
      Merel onlangs geplaatst…Zwanger: ‘Ineens zag ik bloed’My Profile

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge