Wat als je kind alleen bij mama in bed wil slapen?

Kind wil alleen bij mama in bed liggen

Je nachtrust verandert doorgaans al onherkenbaar nadat je kinderen krijgt. Maar wat doe je als je kind alleen bij mama in bed wil? Hoe ga je ermee om als je anders geen (of nauwelijks) rust krijgt? In dit artikel vertel ik over mijn ervaring en hoe wij ermee omgingen.

Waarom bij mama in bed?

Moeilijk na de scheiding

June en ik woonden tijdelijk bij mijn ouders, omdat haar vader en ik onze relatie hadden verbroken. In de praktijk betekende dit dat we samen op één kamer sliepen. En in die tijd had ze nog weleens last van onderbroken nachten, wat ik me –gezien de omstandigheden– goed kan voorstellen.

Elke nacht kwam onze dochter bij me liggen

Direct gevolg daarvan was dat ze in het holst van de nacht alleen nog bij mama in bed wilde slapen. En ondanks haar geringe lengte, bleek mijn eenpersoonsbed toch niet helemaal geschikt voor een volwassene en een peuter. Ik grapte weleens tegen anderen dat ze erbij lag als Patrick Zeester uit Spongebob, al was dat niet ver van de waarheid.

Ongevraagd advies dat je krijgt wanneer je kind bij je in bed ligt

Je moet gewoon…!

Buitenstaanders hadden allerlei oplossingen:

  • Consequent zijn! Dan houdt het vanzelf op.
  • Je moet haar gewoon elke nacht terugleggen, dan blijft ze vanzelf in haar eigen bed liggen.
  • Je bent te makkelijk: ze loopt zo over je heen.
  • Misschien moet je eens kijken of je haar melatonine mag geven.
  • Je doet te weinig overdag, daardoor is ze te wakker om te kunnen doorslapen.

Soms ongevraagd, een andere keer omdat ik met de wallen tot op mijn knieën klaagde over mijn gebrek aan nachtrust. Tuurlijk, ze hadden vast allemaal gelijk. Maar het lukte me gewoon niet. Ik sliep al drie tot vier jaar lang elke nacht ontzettend slecht en kon niet meer.

Consequent terugbrengen?

De eerste tijd probeer je echt nog redelijk enthousiast elke keer terug te wandelen naar dat kleine bedje, maar het komt uiteindelijk toch op neer wie de langste adem en sterkste wil heeft. Dat won zij, glansrijk. De enige wandeling die ik nog richting haar meegroeibed maakte, was om er zelf in te gaan liggen en nog iets van nachtrust te kunnen meepikken.

Wat doe je als je kind alleen maar bij jou in bed wil liggen?

Creëer een vast avondritueel

Ik ga er stiekem vanuit dat je hier komt, omdat je al langer tegen het probleem van een slechte slaper aanloopt. Maar toch hoort hij erbij. Een vast avondritueel op strikte tijden kan enorm helpen om je kind beter tot rust te laten komen ‘s nachts. Bijkomend voordeel is dat ze dan niet bij jou in bed kruipen.

Terugbrengen naar hun eigen bed

In eerste instantie adviseer ik dit zelf ook. Misschien is het een korte fase en kost het je een paar gebroken nachten. Onze jongste twee vatten een tijdje terug namelijk ook het lumineuze plan op om lekker tussen ons in te kruipen. Toen ze merkten dat het niet werkte, hield het net zo snel weer op.

Dit is echter alleen vol te houden als je met een paar keer terugbrengen het probleem oplost.

Huur een nacht nanny

Is geen directe oplossing en ongetwijfeld een prijzige, maar kan ideaal zijn wanneer je eens een nacht wil doorslapen. Een slechte nachtrust is waardeloos voor zo’n beetje ieder aspect in je leven en je hebt maar een beperkte mogelijkheid om te kunnen doorgaan. Vraag dus echt zo nu en dan om hulp, zodat je zelf weer wat energie kunt opdoen.

Onderzoek wat het probleem is

Misschien kruipt je kind ‘s nachts in jullie bed, omdat ze het eigenlijk eng vindt om alleen te zijn. Is hij of zij bang voor monsters? Moet je kind wennen aan een nieuwe situatie (op school of thuis)? En een andere keer worden ze gewoon midden in de nacht wakker, omdat ze moeten plassen.

Het kan enorm schelen wanneer je weet waar het aan ligt. Wie weet is de oplossing dichter bij huis dan je dacht. Denk aan even laten plassen voor je zelf naar bed gaat, goede gesprekken of speciale monsterspray.

Koop een speciale deken

Zo zijn er verzwaarde dekens die kinderen met een hogere prikkelgevoeligheid (autisme, AD(H)D en HSP) helpen tot rust te komen. De constante druk op het lijf geeft hen een gevoel van veiligheid. Ook heb je speciale zachte dekens, zoals deze van Optidee (via de link kom je bij de review van Lisette, wiens dochter ook jaren slecht sliep).

Accepteer de situatie zoals hij is…

Ik zeg altijd maar: wanneer ze zestien zijn, slapen ze echt wel in hun eigen bed. Dan vinden anderen maar dat je een slappe moeder bent zonder ruggengraat. En dan denken ze maar dat zij het allemaal beter zouden kunnen. Lekker belangrijk. Het is jouw kind, jullie oplossing en van niemand anders. Dus wil niks van het bovenstaande werken, dan komt het heus vanzelf wel goed!

…en zo niet, dan kun je altijd nog deskundige hulp zoeken

Soms is slecht kunnen slapen en bij je ouders in bed kruipen het directe gevolg van een bepaalde aandoening. Ik noemde hierboven al autisme, ADD, ADHD en HSP. Dat zijn enkele mogelijke redenen voor kinderen om slecht te slapen en dus ook eventueel bij jou in bed te kruipen. Als het allemaal niet lukt, kan je dus kiezen om deskundige hulp in te schakelen.

Wanneer sliep onze dochter weer in haar eigen bed?

Uiteindelijk duurde het tot ze een jaar of zes was, toen de monsters onder haar bed de biezen inmiddels hadden gepakt en vertrokken waren naar andere kindjes en ze een nieuwe kamer kreeg. In die periode kreeg ik ook een relatie met Ro, die steeds vaker bij ons sliep.

Waaraan het precies lag, weet ik dus niet, maar wel dat ik die eerste keer dolblij ontwaakte om zeven uur en besefte dat ik de hele nacht had mogen doorslapen. Alle stickerkalenders ten spijt bleek dit haar het meest te motiveren: ervaring en trots omdat ze het had volgehouden. Eindelijk niet meer bij mama in bed!

Ieder kind heeft zijn eigen moment

Het bewees voor mij opnieuw dat sommige kinderen hun eigen moment kiezen en dat daar niet altijd iets aan te doen valt. Het had dus gewoon ‘wat’ tijd nodig. Ik wil geen enkele ouder met een slechte slaper ontmoedigen, maar hiermee een hart onder de riem steken: als je gevoelsmatig alles geprobeerd hebt en niets lijkt te helpen, omarm je kind dan en slaap samen tot de dag aanbreekt dat het zelfstandig wil slapen (en die komt echt). Dat scheelt je frustratie, gebrek aan nachtrust en wanhoop.

Kun jij je voorstellen dat jouw kind alleen bij mama in bed wil slaapt? Of zou je toch hulp inroepen van deskundigen?

Volg jij Lotus Writings al op Facebook, Instagram en Pinterest

Afbeelding, Shutterstock

About Merel

Merel is eigenaresse en hoofdredactrice van het veelgelezen mama- en lifestylemagazine Lotus Writings. Dol op (iets te veel) snoepen, muziek uit 'haar' tijd en haar passie schrijven, maar het allermeest op Ro en hun drie temperamentvolle dochters June (12), Rose (4) en May (3).

18 thoughts on “Wat als je kind alleen bij mama in bed wil slapen?

  1. Ik kan me dat helemaal voorstellen, mijn dochtertje slaapt ook nog bij ons. Ze valt wel in slaap in haar eigen bedje maar ik merk dat ze soms een moeilijkere periode heeft en dan ook meer mijn nabijheid nodig heeft om in te slapen en gedurende de nacht. Ik geloof er ook in dat ze op haar eigen tempo klaar zal zijn om de hele nacht in haar eigen bedje door te brengen.

    1. Ja zolang ze op hun zestiende niet met hun vriendje in het ouderlijk bed neerploffen, is het goed 😉 uiteindelijk vind ik het toch wel heel mooi, hoe ze die liefde opzoeken

  2. Pff wat een heftig verhaal…
    Ik prijs me nog elke dag gelukkig dat J het redelijk goed doet in z’n eigen bed. Wanneer hij ‘s nachts wakker wordt en de boel bij elkaar schreeuwt willen we hem nog wel eens eventjes bij ons in bed leggen, maar bij ons in bed liggen staat gelijk aan spelen volgens J. Slapen bij ons in bed is er dan ook echt niet bij 🙊

    1. Fijn dat J. lekker in zijn eigen bed ligt, voor hem ook beter denk ik. En idd met de oudste was wel ff een beproeving. Denk dat de situatie ook verwarrend was en dat ze daarom veiligheid zocht bij mij, wat heel fijn is (alleen ook vermoeiend 😊)

      1. Ja kan ik me goed voorstellen; wat dat betreft mogen we echt niet klagen met J.
        Slapen alle kleintjes ondertussen wel goed daar?

        1. Nee, nachtrust is zo belangrijk. Zeker met een energieke peuter. Gelukkig slaapt de oudste een stuk beter, wordt nauwelijks nog wakker. De middelste als een roosje en de jongste lijkt toe te gaan naar 1 keer per nacht (leefbaar). Sliep J. al vroeg door?

          1. Niet bepaald; eerste 9 maanden heeft hij geen nacht doorgeslapen. Zijn uiteindelijk naar de osteopaat geweest (schreef ik ook een blog over) en vanaf toen ging het stuk beter. J heeft wel nog steeds periodes dat hij 2-3 keer per nacht wakker wordt, maar het gaat al wel een stuk beter gelukkig!

          2. Ik ga de blog eens zoeken, interessant! Gelukkig maar dat t beter gaat nu.

            Overigens staat me er wel iets van bij dat je het eerder vertelde, over de gebroken nachten. Zwangerschapsdementie… (klinkt trouwens toch altijd als een flauw excuus 😊 Maar echt, nog steeds last van)

          3. Haha vrouwlief begint hier wat minder last te hebben van de zwangerschapsdementie, komt vast wel een keer goed dan 😉

  3. Ik kan me dat niet goed voorstellen. Maar denk ook wel dat je op een gegeven moment denkt, slapen is slapen dan maar samen in een bed 😉

    1. Ja zo gaat het idd wel. Zeker als je de enige bent die eruit moet en je zes keer per nacht heen en weer wandelt, kan het je na een tijd niet veel meer schelen waar je slaapt..

      Overigens is het natuurlijk wel altijd beter (of prettiger) als ze vanaf het begin in hun eigen bedje slapen.

  4. Ik kan het me heel goed voorstellen, mijn dochter heeft heel lang bij ons geslapen. Het begon met slecht slapen in haar eigen bed en bij ons sliep zij en daardoor wij ook goed. Later werd het een gewoonte waar je niet zo makkelijk vanaf komt. Maar na de verhuizing zijn we ervoor gegaan en sinds een paar maanden is de knop om bij haar.

    1. Ja dat is zo, als het te lang doorgaat is het heel moeilijk. Maar zo’n verandering van omgeving kan al veel schelen. En zeker als je er samen voor gaat, kun je steunen en afwisselen.

Geef een reactie

%d bloggers liken dit:

Welkom op Lotus Writings! Door deze site te blijven gebruiken, ga je akkoord met het gebruiken van cookies. In de footer van deze website vind je mijn privacyverklaring. Hierin leg ik uit welke persoonsgegevens ik verzamel op Lotuswritings.nl en wat ik hiermee doe. meer informatie

De cookie-instellingen op deze website zijn ingesteld op 'toestaan cookies "om u de beste surfervaring mogelijk. Als u doorgaat met deze website te gebruiken zonder het wijzigen van uw cookie-instellingen of u klikt op "Accepteren" hieronder dan bent u akkoord met deze instellingen.

Sluiten