Dat je tijdens de zwangerschap last hebt van verweekte hersenen en te pas en onpas van alles vergeet, dat komt vaker voor. Maar zwangerschapsdementie na de bevalling? Tja, ik vrees dat het echt bestaat en dat het nog best even kan voortduren voor je er eindelijk vanaf bent… Lees deze column maar eens.

Zwangerschapsdementie na de bevalling?

Ik ben behoorlijk warrig, chaotisch en moet bovendien alles opschrijven om te voorkomen dat ik het vergeet. Soms vraag ik me weleens af of ik het niet ten onrechte blijf ophangen aan een nasleep van zwangerschapsdementie. Wanneer ik mijn moeder vraag naar vroeger, vertelt ze geanimeerd (en met een restje lichte ergernis) over belangrijke papieren die door mijn kamer slingerden. Of de fietssleutel die ik altijd maar kwijtraakte, net als mijn bril. En ik wist regelmatig nog dat ik bepaalde informatie had gehoord, maar wat er nu precies was gezegd? Juist ja, vergeten! Zelf gooide ik het graag op mijn eigen genialiteit, waardoor mijn hersenen geen ruimte boden aan het onthouden van triviale zaken. Zoiets kan nog grappig zijn als je jong bent. Met 32 begint het sneu te worden.

Lees ook: Zwangerschapsdementie: wanneer houdt het vergeten op?!

Ik blijf vergeten!

Het behoeft waarschijnlijk weinig uitleg dat het inmiddels niet veel beter is geworden. Regelmatig stuur ik Ro een bericht om te vragen waar ik mijn portemonnee heb gelaten, of hij misschien nog ergens een lenzendoosje heeft zien slingeren en of hij een idee heeft wat mijn planning voor de komende dagen is (en zo niet, of hij dan weet waar mijn agenda is). Kortom, het is echt hopeloos met me gesteld. Ik raak nog steeds alles kwijt en mijn geheugen is, negen maanden na de laatste bevalling, een grotere zeef dan ooit tevoren. Ik overtref mijn jongere zelf, die slechts chaotisch was. Nu weet ik van voren niet meer dat ik van achteren leef.

Lees ook: 5 onvergetelijke vergeetmomenten: zwangerschapsdementie in de praktijk

Grote dank voor begrip omgeving

Ik zoek koortsachtig naar andere verklaringen, maar kom niet verder dan ons huidige slaaptekort. Zou het daar dan aan te wijten zijn? Of kan ik beter stoppen met zoeken naar excuses en is het beter gewoon te accepteren en omarmen dat ik een flinke tekortkoming bezit. Ik ben nu eenmaal kampioen vergeten en dat plaagt me te pas (en vooral te onpas). Het is eigenlijk een enorm wonder dat mijn omgeving nog elke keer begrip weet op te brengen. Het gebeurt meer dan eens dat ik een minuut na de afgesproken tijd kom aanrennen met het excuus dat ik ineens mijn telefoon/portemonnee/autosleutel/… niet meer kon vinden.

Lees ook: Ontzwangeren voor gevorderden: hormonen, hormonen, hormonsters!

And the winner is…

De allermeeste waardering heb ik natuurlijk voor Ro. Zelf is hij ontzettend georganiseerd en weet altijd waar zijn spullen liggen. En die van mij dus. Hij bewaart zijn geduld en legt soms zelfs spullen klaar, zodat ik ze bij vertrek direct kan meepakken. Toch vreest ook hij voor de toekomst. Wat nu als onze drie meisjes allemaal mogen meegenieten van deze kink in de genenkabel? Vier chaotische vrouwen die gillen dat hun lievelingsshirt kwijt is (terwijl deze eigenlijk in de kast ligt) of die een minuut voor vertrek ineens ontdekken dat hun geld of lipgloss verdwenen lijkt… Een mens zou van minder gek worden.

Hoe gaat dit bij jullie thuis?
Heb jij ook last gehad van zwangerschapsdementie na de bevalling?

De foto bij dit blog is afkomstig van Shutterstock

Author: Merel

Ik ben Merel. Samen met Ro zorg ik voor onze drie meisjes (10, 2 en 1 jaar): kleine eigengereide dametjes, die ons veel leren. Ik blog bijna dagelijks over ons leven, het ouderschap en de liefde. En omdat we hier in optima forma van een temperamentvol gezin genieten, ligt de inspiratie regelmatig letterlijk voor mijn voeten – al dan niet dramatisch schreeuwend omdat we de eierkoek verkeerd sneden. Dat maakt het bij ons thuis in elk geval nooit saai. Al zal onze bijna-puberende oudste daar wel een andere mening over hebben…

10 Replies to “Zwangerschapsdementie na de bevalling: wanneer houdt het vergeten op?!

  1. Terugkijkend denk ik dat ik misschien niet duidelijk genoeg ben geweest.
    Vergeetachtigheid is een neurologisch symptoom. Dit kan gevolg zijn van gebrek aan bepaalde vitamines. Je kunt dit corrigeren door de betreffende vitamines een tijdlang flink bij te slikken. Als jij het hebt, ligt het voor de hand dat je dochters er ook last van hebben. Het lijkt dan slim om hun ook te laten testen, en tekorten zo nodig aan te vullen.

  2. Kinderen krijgen vraagt het uiterste van je lichaam. Reserves raken op. Je zou je kunnen laten testen op vitamine B, vooral B12, en vitamine D.

    1. Bedankt voor de tip. Ik heb bloedarmoede, dus slik wel ijzer. Maar die vitaminen zou ik inderdaad ook te kort kunnen komen. Zal volgende keer bij de dokter eens vragen om een formulier.
      (Zou toch prettig zijn als die warrigheid op te lossen is met extra vitaminen of betere voeding)

      1. Oh, ik zie deze nu pas, nadat ik mijn tweede reactie schreef. Nou ja, beter mee verlegen dan om verlegen, zou mijn moeder zeggen 😉

  3. OW jee! Best lastig altijd alles kwijt zijn!
    Misschien vaste plekken bedenken voor dingen zoals je sleutels en portemonnee etc.. En het dan ook daar neer leggen :p
    Wel handig dat je een man in huis hebt die dat dan niet heeft anders zou het helemaal ingewikkeld worden

    1. Haha idd dan vind je een sok in de koelkast en weet niemand hoe hij daar komt 😉 maar ja dat is eigenlijk het beste. Mijn vriend legt regelmatig mijn portemonnee terug op de vaste plek als ik hem weereens op het aanrecht heb gelegd. Hoop wel dat het ooit minder wordt!

  4. Oh hetzelfde hier! Denk ook dat het door slaapgebrek komt. En dan te weinig concentratie overdag ofzo. A doen en B denken.
    Gaat hopelijk nog over 😉

    1. Hoop het ook. Of dat het iig minder wordt en je niet verplicht voor elke stap een lijstje hoeft te maken 😄

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge