Twee speciale, maar heftige zwangerschappen

Ik kreeg, zeker in het begin, weleens de vraag wat zo’n aaneenschakeling van zwangerschappen nu eigenlijk met je lichaam doet. Begrijpelijk, één zwangerschap kan al behoorlijk zwaar zijn. Laat staan dat je halverwege de ‘negen maanden af’ alweer rondloopt met een bolle buik en alle kwaaltjes van dien. En hoewel geen enkele zwangerschap met een ander te vergelijken is, meen ik toch wel te kunnen zeggen dat zo’n tweede keer zwaarder is. Waarom?

Hormonen, hormonen, hormonen…

Terwijl de ene helft je lichaam nog aan het verlaten is, komt de volgende ploeg alweer binnengemarcheerd. Dat betekent dus een overdosis aan emoties die bijna letterlijk alle kanten op schieten. Het heeft natuurlijk ook invloed op je uiterlijk. Je haar valt uit, maar tegelijkertijd wordt het karige plukje dat overblijft dikker en glanzender. Flatteert niet, kan ik je zeggen.

Ledematen rammelen aan alle kanten

Vermoedelijk geldt dit niet voor alle vrouwen die kort op elkaar zwanger raken, maar mijn bekken was nog zwak en net als mijn onderrug. Rechtstreeks gevolg hiervan was dat ik met maand 4-5 niet verder kon lopen dan naar Junes school (een paar honderd meter verderop). Nog twee maanden later moest ik halverwege op een bankje gaan zitten om weer moed te verzamelen voor het laatste stuk. Ik wilde me niet laten kennen, tot June opmerkte dat ze me niet langer zo wilde zien vechten tegen mezelf. Daar schrok ik van. Vanaf dat moment liep ze zelfstandig naar school en zat ik thuis met een berg schuldgevoel.

Gewichtige zaken

Persoonlijk vond ik dit een verschrikking. Mijn postnatale kilo’s van de zwangerschap van Rose waren nog niet verdwenen, of de volgende dienden zich alweer aan. De eerste vijf à zes maanden hield ik me dan ook aan een strikt ‘dieet’ van gezonde voeding en een beperkte hoeveelheid snoep. Daarna brak mijn zelfbeheersing en at ik er nog een kilo of zeven bij.

Negen maanden af werd achttien maanden

De periode waarin je weer ontzwangert, duurt ook langer dan normaal. ‘Negen maanden af’ is in dit geval dus gewoon achttien maanden. En het leukste van alles? Je ervaart alle kwaaltjes twee keer zo heftig.

Vermoeider dan ooit

Terwijl je met een kleine baby thuis zit, kom je niet direct aan je rust toe. Daarom sliepen deze moeder en dochter overdag op dezelfde tijden. Zeker toen daar een redelijke regelmaat in kwam, reisde ik dolblij af naar dromenland nadat ik Rose op bed had gelegd. Tegelijkertijd maakten al die slaapjes me doodop. Ik was negen maanden moe – eigenlijk 25 als je de afgelopen zestien slapeloze maanden meerekent.

Veel bewondering

Ons dorp heeft een vrij gereformeerde gemeenschap. Vaak zie je hier grote gezinnen met soms wel zes kinderen binnen zeven jaar tijd. Mijn bewondering voor deze vrouwen is inmiddels torenhoog! Niet alleen lichamelijk zullen zij het zwaarder hebben, maar ook mentaal. En toch staan er altijd zes kinderen die allemaal fatsoenlijk gevoed en gekleed zijn. Echt, ik doe het ze niet na.

Heb jij veel last gehad van ontzwangeren en hormonen?


De foto van de zwangere vrouw is afkomstig van Shutterstock.

Author: Merel

Ik ben Merel. Samen met Ro zorg ik voor onze drie meisjes (10, 2 en 1 jaar): kleine eigengereide dametjes, die ons veel leren. Ik blog bijna dagelijks over ons leven, het ouderschap en de liefde. En omdat we hier in optima forma van een temperamentvol gezin genieten, ligt de inspiratie regelmatig letterlijk voor mijn voeten – al dan niet dramatisch schreeuwend omdat we de eierkoek verkeerd sneden. Dat maakt het bij ons thuis in elk geval nooit saai. Al zal onze bijna-puberende oudste daar wel een andere mening over hebben…

22 Replies to “Twee opeenvolgende zwangerschappen: dit doet het met je lichaam

  1. Zelf heb ik 2 kinderen met amper 14 maanden verschil. Mijn zoontje was amper 6 maanden toen ik opnieuw zwanger testte. Gelukkig heb ik een erg vlotte en aangename zwangerschap gehad met weinig tot geen kwaaltjes. Ik ben zelfs vlot blijven doorwerken tot 3 dagen voor mijn bevalling.

    Spijtig om te lezen dat het voor jou zo tegenviel 🙁

    1. Zo! Klinkt inderdaad heel fijn, ik zou ervoor tekenen 🙂

      Ja behoorlijk, ik was nog te zwaar van de vorige zwangerschap en had toen al milde bekkenklachten. Dat verbeterde natuurlijk niet tijdens zwangerschap nummer 3. Maar goed, gelukkig is het resultaat wel heel leuk. Dat maakt wel dat je het allemaal weer een beetje vergeet gelukkig 🙂

  2. Ik vind het echt heel pittig. De jongste was 6 maanden toen ik zwanger raakte en dat merk ik. Over 3 weken begint mijn verlof, maar ik ben al minder gaan werken. Ik wil er niet teveel over klagen, want het was gepland en dit kindje is zo welkom, maar het is echt veel zwaarder dan mijn 2 voorgaande zwangerschappen. Maaruh… 18 maanden ontzwangeren te gaan straks? You’re kidding! 😅
    Mary-Lou onlangs geplaatst…Hou ze dichtbij én warm; de leukste slofjes voor in de draagdoekMy Profile

    1. Gelukkig, heb je iets om naar uit te kijken. Goed ook dat je minder bent gaan werken, het is allemaal best zwaar ja. Klachten zijn iets heftiger aanwezig, vermoeidheid ook (je hebt uiteindelijk toch nog twee andere kinderen om voor te zorgen)… En ja sorry, mooier kan ik het niet maken haha. Misschien valt het mee! Of niet, maar je mag me altijd mailen tegen die tijd hoor haha. Lotgenoten onder elkaar 😀 Kan ik je in elk geval vertellen dat het allemaal weer goedkomt!

  3. Hoeveel schelen ze bij jou? Ik zie dat jij zelfs 3 kids hebt. Bij mij zaten de eerste 2 kort op elkaar (scheelt 15 maanden, dus toen de eerste 7 maanden was bleek ik zwanger van nummer 2) en dat vond ik zo heftig, die eerste periode dat het direct klaar was met de kinderwens. Twee weken voor mijn bevalling ging mijn oudste pas zelf lopen en al dat tillen was erg pittig. Mijn man had zijn vrije dagen dan ook al opgemaakt nog voor de bevalling in zicht was, ik had veel last van voorweeen en harde buiken tijdens deze zwangerschap. Nu is het leuk, maar die babytijd? Blegh. Bevallingen no problemo, maar het gebrek aan (nacht)rust was killing. Ik wilde voorheen altijd graag andermans babytjes vasthouden etc vond ik heel schattig, maar ik ben er helemaal klaar mee (erg he), ik hoef niet meer zo nodig een baby op schoot.
    Marguerita onlangs geplaatst…Verslag: dinosaurussen in de T.Rex ExpressMy Profile

    1. De jongste twee schelen elf maanden (zwanger getest in maand 3).
      Wat je daar beschrijft, herken ik inderdaad wel. Die eierstokken klapperen echt bijna nooit meer zo hard als vroeger bij het zien van een baby. En die babytijd inderdaad is heel zwaar als je al zo’n kleintje hebt. Lijkt me ook moeilijk dat hij alle vrije dagen al had opgemaakt! Wij hadden wat dat betreft net geluk: baby 2 werd geboren in juli 2014 en baby 3 in juni 2015. Rose liep wel al even toen May geboren werd, maar dat tillen inderdaad was best zwaar, net als het in bed leggen met die bolle buik. Praktisch gezien dus allemaal niet de makkelijkste weg. Gelukkig krijg je er later veel voor terug.

    1. Kan me voorstellen. Een zwangerschap op zich is al vrij heftig, maar jullie hebben ook dat hele proces moeten doorgaan. Dat is mentaal enorm zwaar, wel fijn dat je nu weer jezelf begint te worden. En ja dat haaruitval is inderdaad ellendig!

    1. Vind dat een heel mooie termijn, dan heb je ook jezelf weer in balans en iets meer rust in huis. Uiteindelijk heeft dit ook zijn voordelen, maar als moeder denk ik echt dat je er beter iets meer tussen kan laten zitten (zolang je dat voor het zeggen hebt natuurlijk).

    1. Ik begreep dat laatst inderdaad van iemand. Ja het is best zwaar, denk misschien nog wel zwaarder na een keizersnede? Maar goed haha ja dat is zeker zo! En uiteindelijk hebben de kinderen heel veel aan elkaar op latere leeftijd 😉

    1. Gelukkig ben je eruit, daar heb ik dan weer heel veel bewondering voor: je vechtlust en doorzettingsvermogen. Maar inderdaad, je hebt dan helemaal alle aandacht nodig voor jezelf en je kind. Nog een zwangerschap, inclusief alle hormonen en het effect daarvan op je lichaam, is dan veel te veel.

    1. Het was inderdaad niet bevorderlijk voor mijn humeur nee. Kan ik me wel voorstellen, zo’n zwangerschap is topsport 😊 wel fijn dat het bij jou allemaal meeviel, misschien komt ’t hier ook wel omdat ik veel te zwaar was.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge