Twee jaar geleden ging ik met zwangerschapsverlof en zwaaide met een brok in mijn keel mijn toenmalige collega’s gedag. Voor de allerlaatste keer reed ik de route vanaf dit schitterende stukje Rotterdam naar huis, op weg naar een onbekende toekomst. Ik nam me voor om na de bevalling verder te gaan kijken. Wie weet kon ik straks elders aan de slag als administratief medewerkster, secretaresse of receptioniste. Of zou mijn diploma me daarbij in de weg staan? Om jullie niet te vervelen met een ellenlang verhaal over bedrijven die belden, maar toch niet konden bieden wat ik zocht; afwijzingen op basis van ‘niveau’ (ik zou me gaan vervelen, meenden ze) of een overdosis aan geschikte kandidaten, zal ik het kort houden: een betaalde baan ging hem even niet worden. Zeker niet toen ik onverwachts opnieuw zwanger raakte. Toen kon ik die hele sollicitatieprocedure wel op mijn bolle buik schrijven.

In die periode besloot ik te gaan freelancen en kreeg al snel leuke opdrachten voor een bouwblad. Zo bracht ik wel wat geld in het laatje en kon alle tijd besteden aan onze pasgeboren baby. En toch was het vreemd. Van een vast dagritme naar alle vrije tijd in de wereld, die je zou mogen invullen naar eigen wens. Dat klinkt bijna als een utopie wanneer je nog werkt: alle dagen vakantie! Maar in de praktijk was het voor mij vooral wennen. Soms voelde ik me zelfs bezwaard omdat ik de ochtend had doorgebracht met een vriendin en gevoelsmatig niets had uitgevoerd. De tijd vorderde, mijn buik nam immense proporties aan en ik kon nog minder dan voorheen, op vlagen van nesteldrang na. En ook na de geboorte van onze derde voelde ik me nog niet comfortabel in de nieuwe situatie.

Inmiddels zijn we als gezegd twee jaar verder en begin ik de kneepjes van het thuisblijfmoederschap eindelijk onder de knie te krijgen. Ik durf mijn zelfopgelegde verwachtingen los te laten en deel mijn tijd spontaner in. Want eerlijk, hoe erg is het als ik op dinsdagochtend spontaan de auto inlaad en naar de dierentuin rijd? Of donderdagmiddag met de kinderen in onze zonovergoten tuin zogenaamde theefeestjes hou? Loslaten was de eerste stap. En al kostte de zoektocht me een paar jaar, ik geloof dat ik eindelijk echt de goede richting heb gevonden.

Werk je of ben je ook (grotendeels) thuis met de kinderen? En hoe ervaar jij dit?

Author: Merel

Ik ben Merel. Samen met Ro zorg ik voor onze drie meisjes (10, 2 en 1 jaar): kleine eigengereide dametjes, die ons veel leren. Ik blog bijna dagelijks over ons leven, het ouderschap en de liefde. En omdat we hier in optima forma van een temperamentvol gezin genieten, ligt de inspiratie regelmatig letterlijk voor mijn voeten – al dan niet dramatisch schreeuwend omdat we de eierkoek verkeerd sneden. Dat maakt het bij ons thuis in elk geval nooit saai. Al zal onze bijna-puberende oudste daar wel een andere mening over hebben…

14 Replies to “Werkloos of thuisblijfmoeder?

  1. Ik werkte 24 uur bij 1 kind, 18 bij 2, een tijdje als oproeper bij nr 3 (in 3,5 jaar tijd) en daarna weer een 8-uurs contract. In de verpleging, dus dan moet je eigenlijk 5 jaar lang minimaal 8 uur per week werken om ‘erin’ te blijven. Buiten de werktijden van mijn man is dit wel te doen en levert het ook geld op. Ik heb een periode ook overdag met oppas gewerkt voor een tweede superleuke baan maar dat kostte ons gewoon geld helaas.
    Ramona (Kijk, mama!) onlangs geplaatst…VaderdagMy Profile

    1. Jammer dat het niet meer haalbaar was om die baan te behouden. 8 uur is mooi, op die manier heb je ook even een dag voor jezelf.
      Uiteindelijk kan je dan makkelijker meer gaan werken, zeker als de jongste straks (nou ja, over een paar jaar) naar school gaat.

  2. Ik werd bij de 2e thuisblijfmoeder, bewust voor gekozen. Wel dat ik na een jaar ofzo weer ging werken. Al 5 jaar thuis nu. In het begin vond ik het best moeilijk, dagen vond ik lang met een baby en een schoolgaand kind. Dacht dat ik het verkeerde had gekozen, maar ik was er ook klaar mee met m’n werk, files over de Brienenoordbrug, crèche stress etc. werd er niet vrolijk van. Ik heb m’n werk in de eerste jaren toch wel gemist. Nu blijf ik om mij heen kijken voor een leuke baan, af en toeven sollicitatie, maar ik ben nu erg kieskeurig, in de buurt, liefst 2 dgn etc. Het hoeft niet, dus een beetje luxeprobleem .. Ik heb m’n draai nu wel gevonden als thuismoeder. De kids vinden het ook fijn dat ik er ook altijd ben.

    1. Ja het is wennen in het begin, de dagen zijn inderdaad lang. En je moet toch je ritme een beetje vinden, maar daar word je vanzelf handiger in. Zo’n baan lijkt mij ook tzt heel fijn, maar liggen niet voor het oprapen. En zolang het thuisblijven kan, is het ook wel weer prettig. Kan me voorstellen dat ze het fijn vinden, ervaarde het zelf ook altijd als prettig omdat mijn moeder er ook altijd was. Lekker van genieten tot je iets hebt!

  3. Ik ben gestopt met werken omdat mijn kinderen chronisch ziek zijn en zorg nodig hebben. De combi met werken lukte niet meer. Sinds ze beide op school zitten heb ik een eigen praktijk aan huis als gewichtsconsulent en werk als zij op school zitten. Toch zie ik mezelf als thuisblijfmoeder. Ik vind het fijn er voor hun te zijn. Vandaag is de oudste ziek thuis en dat er dan geen stress etc is is ook ( ook gezien hun ziekte ) erg fijn.
    Lodi onlangs geplaatst…Hoelahoepen | Leuke manier van bewegenMy Profile

  4. Sinds een jaartje ben ik bewust thuisblijfmoeder. Maar wat moest ik wennen en stiekem nog steeds. Na 18 jaar bij mn laatste werkgever was ik er ineens zo klaar mee. En ondanks dat ik parttime werkte met ouderschapsverlof ( is een luxe) voelde ik mij niet meer op mn plek. En met 3 kinderen thuis, was de berekening snel gemaakt. Financieel was het mogelijk om te stoppen. Voor altijd? Dat denk ik niet. Maar voor nu, is het oké…meestal😉

    1. Als het lukt, is dat echt een luxe. Voor de kinderen ook prettig. Denk inderdaad als ze allemaal groter zijn, dat je dan weer makkelijker terug de werkvloer opgaat. Maar ja dat wennen duurt best lang he? Als je zo gewend bent dat je dagplanning is ingevuld en ineens ‘niets hoeft, alles mag’…

  5. Ik zit thuis en ben net uit de ziektewet. Ik moet wel werken want we redden t anders financieel niet maar ik moet ook zeggen dat een paar uur iets anders doen me ook wel als muziek in de oren klinkt.. Misschien kom ik daar van terug zodra ik werk (dat wordt nog heel lastig maar goed) maar wie weet vind ik het inderdaad zo fijn als ik nu denk!
    Nicole onlangs geplaatst…De leukste kids hits zomer 2016 + winactieMy Profile

    1. Ik hoop echt dat je iets leuks gaat vinden!
      En ik denk inderdaad dat het best fijn is hoor, even afleiding en toch tijd voor jezelf. Want dat is het uiteindelijk wel.
      Succes met je zoektocht!

  6. Ik heb het allemaal gedaan.
    Voltijds werken met twee kinderen en zwanger.
    Meer dan 18 maanden thuisblijfmoeder.
    Nu werk ik bewust halftijds. Ik ben dus ook halftijds thuisblijfmama.

    Ik zei niet ik ben werkloos, want dat was ik niet!
    Ik kon elk moment terug starten op de school waar ik lesgeef.

    Ik ben enorm blij dat ik nu halftijds werk. Best of both worlds 🙂
    Ilse van Kreanimo onlangs geplaatst…Gepersonaliseerde cadeautjes: Kreatieve Kronkels deel 4My Profile

    1. Fijn dat het zo goed geregeld was en je ieder moment weer kon beginnen als je dat had gewild.
      En nu je van alles weet hoe het voelt, kun je ook de beste keus maken voor jou en je gezin. Mooi, lijkt me!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge