Geen correctie

Waarschijnlijk hebben alle ouders er weleens last van: vervelend gedrag van andermans kinderen. Zelf vind ik het op zich niet zo’n probleem, zolang de kinderen in kwestie maar worden gecorrigeerd. Ze moeten het nog leren. Maar wat als dat niet gebeurt? Zo schreef Charlotte (Aukjes Wereld) laatst over haar irritatie aan kinderen die voordringen en gooien met zand. Haar blog kreeg de terechte titel: ‘Als iedereen nou eens op zijn eigen kind zou letten.’ Even later schreef ook Nicole van Everyday-Life hoe een zevenjarig meisje haar anderhalfjarige zoon in de ballenbak besprong. Zijn ouders? Die keken lachend toe en deden er niets aan. En dat snap ik dus niet. Hoe kun je nu alles maar laten gebeuren en helemaal niet corrigeren? Vandaar dat ik vandaag ook maar in de rij aansluit met mijn ergernis. Dit maal op de kinderboerderij.

Dieren aaien

Ik hou niet zo van doelloos rondwandelen of -fietsen. Daarom vind ik de kinderboerderij altijd leuk: niet te ver weg, altijd iets te doen en ruimte genoeg voor de kinderen om te spelen. Bovendien, bij gebrek aan huisdieren, kunnen ze hier op een speelse manier leren omgaan met dieren. Ik liep achter de meisjes aan, terwijl zij van de eenden naar het paardje verderop liepen en van de varkens naar de kippen. Al die tijd aaide ik met ze mee en voerde de konijntjes stro, toen zij het nog even spannend vonden. De meeste (groot)ouders lieten hun kinderen begaan. Ze zaten namelijk vastgeplakt aan hun mobieltje en zo kon het dus gebeuren dat onze dreumes (ongemerkt?) bekogeld werd.

Andermans kind corrigeren

Na een tijdje zette ik de kinderen in de zandbak. Daar zaten ze heel rustig te spelen, tot een schep door de lucht kwam zeilen. Hij landde op twee centimeter van onze piepjonge dreumes af. Vervolgens een hark die haar hoofd net miste. Ik zei er wat van. Het vijfjarige jongetje in kwestie keek me stuurs aan. Zijn donkerblonde stekels piekten toepasselijk woest alle kanten op, terwijl hij als een donderwolk aan de andere kant ging spelen. Zijn begeleiding leek even nergens te bekennen. Maar toen kwam zijn moeder kennelijk weer in beeld. ‘Hier, hou mijn jas vast!’ commandeerde hij, waarna hij de donkerblauwe zomerjas als een vod op de grond neergooide voor zijn moeder. Ze pakte hem glimlachend (!) op.

Ik ben ook geen heilige

Echt, ik zal de laatste zijn die beweert dat haar kinderen nooit zoiets vervelends zouden kunnen doen. Onze peuter gooit namelijk ook nog weleens een blok in de rondte. Maar ik zal het altijd corrigeren zodra ik het zie, ook (of juist) als anderen wel begrip tonen. Ik kan me er niets bij voorstellen dat ik alles maar zou goedkeuren. Wat zou het prettig zijn als die ouders gewoon op hun eigen kind zouden letten. En als je dan toch lekker bezig bent, leer ze dan meteen hoe het wel hoort, zoals Barbara deed nadat een medepassagier zich (ontzettend!) onbeschoft gedroeg in het verkeer. Haar bijzondere reactie is de vermelding waard!

Heb jij weleens meegemaakt dat andermans kinderen zich heel vervelend gedroegen zonder dat het gecorrigeerd werd?

Author: Merel

Ik ben Merel. Samen met Ro zorg ik voor onze drie meisjes (10, 2 en 1 jaar): kleine eigengereide dametjes, die ons veel leren. Ik blog bijna dagelijks over ons leven, het ouderschap en de liefde. En omdat we hier in optima forma van een temperamentvol gezin genieten, ligt de inspiratie regelmatig letterlijk voor mijn voeten – al dan niet dramatisch schreeuwend omdat we de eierkoek verkeerd sneden. Dat maakt het bij ons thuis in elk geval nooit saai. Al zal onze bijna-puberende oudste daar wel een andere mening over hebben…

19 Replies to “Corrigeren van vervelend gedrag, waarom niet?

  1. Meestal merk ik in onze omgeving wel dat kinderen worden aangepakt, als ze iets vervelends doen. Ik maak dit soort dingen meer mee als de ouders niet in de buurt zijn. Bijvoorbeeld in zo’n binnenspeeltuin, waar de ouders aan een tafeltje zitten uit de buurt van hun kinderen. Of in een grote speeltuin of zo. Overigens word ik dan plaatsvervangend heel boos. Helpt vaak niet, maar dan heb ik het in ieder geval geprobeerd.
    Sjoukje – meergeldminderstress onlangs geplaatst…Hoe kun je je financiën regelen als je niet kunt lezen?My Profile

    1. Ja daar zie je het vaak inderdaad, zeker als de ouders toch ver weg zitten. Je hebt gelijk, dan heb je het in elk geval geprobeerd en je bent een deel van je boosheid kwijt.

  2. Mijn beeld is anders dan wat ik hier lees. Ik heb (gelukkig!) nooit meegemaakt dat vervelend gedrag niet werd gecorrigeerd. Wel regelmatig dat vervelend gedrag naar mijn mening veel te streng of te snel werd gecorrigeerd. Bijv, als een kind iets afpakt van mijn kind zou ik graag in eerste instantie de kinderen ruimte willen geven om dit onderling op te lossen, vaak gebeurt dat niet. Verder heb ik meerdere keren gezien dat een kind (2 jaar) dat een ander kind sloeg of ergens van af trok (bijv. mijn kind) zelf nog net niet een pak slaag kreeg van zijn ouders. Jammer vind ik dat, want het hoort bij de leeftijd.

    1. Interessant, ja dat is inderdaad de andere kant weer. In sommige gevallen probeer ik ze het zelf te laten oplossen – mits de situatie gelijkwaardig is. Een kind van vijf en een dreumes die net loopt is dat niet, twee meisjes van dezelfde leeftijd kunnen op een gegeven moment best zelf hun zaken oplossen. Alleen wanneer onze kinderen een ander pijn doen of zo’n situatie als Kimberley beschrijft, dan grijp ik wel in. Anders ben ik bang dat ze het niet leren. Of erger: bij een ander, jonger of kwetsbaarder kind ook doen.

  3. Helaas veel te vaak. Ik ben ook wel eens bezig met m’n telefoon (meestal om foto’s van haar te maken) maar houd m’n kind altijd in de gaten.. Kan me er ook zo aan irriteren als mensen dat niet doen.
    Nicole onlangs geplaatst…Winactie | Metoo DollsMy Profile

    1. Haha ja ik loop inderdaad ook wel veel rond met telefoon om foto’s te maken. Maar nu zag ik echt mensen verzonken in hun Timeline, terwijl hun (klein)kind aan de andere kant van de kinderboerderij wandelde.
      Jammer ook wel, want behalve vervelend gedrag, mis je ook alle mooie momenten.

  4. Om 1 of andere reden lijk ik dat aan te trekken maar de ergste vond ik toen onze oudste (met zijn beperkingen) ooit in een speeltuin van zo’n fastfood keten aan het spelen was en er een groepje kindjes van een jaar of 2 ouder hem vroegen te springen wat hij ook deed. Loeihard knalde zijn hoofd tegen het plateau van het speeltuig waar hij onder stond. Alle kinderen begonnen te lachen. Mijn zoon kent geen verschil tussen goed en kwaad en toen ze vroegen om het nog eens te doen deed hij dat ook, hij bleef het maar doen dus riep ik hem tot bij mij ‘Mama het zijn mijn vriendjes.’ en de ouders van die anderen schoten er bij in de lach. Diezelfde dag werd zijn dure bijtketting gestolen in diezelfde speeltuin, ik heb zo’n vermoeden wie die mee nam…

    Sinds dat voorval hou ik me niet meer in en ga ik anderen hun kinderen echt terecht wijzen als de ouders zelf het niet nodig vinden op hun taak als opvoeder op te nemen. Dat wordt vaak niet in dank afgenomen maar daar trek ik me nu eens niets van aan.
    Kimberley van Gewoon Wij onlangs geplaatst…OpenluchtcinemaMy Profile

    1. Verschrikkelijk! Mijn maag draaide om tijdens het lezen, hoe dat voor jou als moeder moet hebben gevoeld… Echt, wat een stel idioten bij elkaar! Zeker de ouders, daar zeg je dan toch direct iets van? Ik zou me rot schamen als mijn kinderen zoiets zouden doen. Gemeen!
      Ik snap je helemaal, als jij het niet doet, dan doet kennelijk niemand het.

  5. Ja joh super irritant, maar ik moet zeggen dat vervelend gedrag in mijn omgeving vaker níet dan wél gecorrigeerd wordt, lijkt het wel. Dat ik me vaak vervelend voel dat ik mijn kinderen wél aanspreek, want de andere kinderen komen met datzelfde gedrag toch ook weg? Lastig vind ik dat.
    Liselotte onlangs geplaatst…Elastische haarband makenMy Profile

    1. Goed punt wat je daar noemt. Dat heb ik inderdaad ook weleens. Of de kinderen zelf, die zeggen: maar zij doen het toch ook? Maar aan de andere kant, later in hun leven zullen ze er volgens mij profijt van hebben als we ze nu corrigeren.

    1. Irritant! Zielig dat Ian ervan gaat huilen, zou geloof ik ook ergens anders gaan zitten – hoewel we momenteel misschien weinig te zeggen hebben over anderen met die gillende keukenmeisjes hier 😀

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge