Vroeger is niet eens zolang geleden

Soms denk ik nog weleens terug aan de tijd dat ik om 07.00 uur mijn bed inrolde. Ik mis het geen moment trouwens, dat stappen tot je erbij neervalt. Voor die periode was het echt onvergetelijk, hilarisch en erg gezellig, maar tegenwoordig hou ik het niet eens meer vol. Zelfs al zou ik het willen: om 23.00 uur ben ik vaak al doodop. Ik denk er vooral aan terug omdat die tijd zo mijlenver afstaat van wie ik nu ben: om zeven uur heb ik er al een uur opzitten, meestal in gezelschap van onze twee kleinste gezinsleden.

Lees ook: Uitgaan als bijna dertiger is het toch niet meer helemaal

IJzige kou

Het is fris vanmorgen. Met rode wangen van de kou stap ik stevig door. June hobbelt achter me aan om me  bij te kunnen houden. ‘Het is zo koud!’ moppert ze tegen me. ‘Lekker doorlopen, dan ben je snel weer op temperatuur,’ zeg ik. Slap excuus natuurlijk. Zelf geloofde ik die woorden ook nooit vroeger. Ik vervloekte de kou en kreeg het heus niet warmer als ik harder doorfietste of -liep, hoogstens pas wanneer ik ergens naar binnen liep. Ook June kijkt me ongelovig aan, maar doet toch wat ik zeg. Uiteindelijk wonen we maar een paar honderd meter van school dus we zijn er al bijna.

Meteen naar bakker en Hema

Zodra ze is afgezet met een dikke kus, besluit ik te gaan winkelen. Misschien kan ik zelfs inkopen doen voor Sinterklaas. Ik heb geluk dat de bakker open is. Genietend snuif ik de heerlijke zoete geuren op en zie versgebakken broden liggen. Om de tijd te doden, wandel ik rustig door de zaak. Het is namelijk nog geen kwart voor negen en Hema opent zijn deuren pas om 9 uur. Niet dat dit alles iets uitmaakt; het levert me hoogstens drie extra minuten in de warmte op.

Ik had ooit een oordeel over die vroege vogels

Een paar jaar terug vond ik mensen die zo ontzettend vroeg gingen winkelen maar vreemd. Trappelend stonden ze dan voor de Hema, klaar om aan te vallen op het ontbijt. Of geïrriteerd tegen de winkelruit tikken als het al één minuut over negen was. Hadden die mensen geen leven, vroeg ik me af. En misschien nog wel belangrijker voor de uitslaper die ik was: waarom, als je kennelijk een vrije dag hebt, ga je in vredesnaam zo vroeg naar de winkel toe? Waarom lig je niet lekker in bed?

Maar je wordt ouder

En krijgt kinderen. In ons geval twee uit drie die niet zoveel hebben met uitslapen. Bovendien moet June naar school. Ik besefte dat je soms rekening moet houden met dutjes en je helemaal geen zin meer hebt de deur nog uit te gaan wanneer je alweer lekker binnen hebt gezeten. Kortom, inmiddels sta ik dus ook een paar minuten voor opening te trappelen voor de deur. Ik irriteer me zelfs als het al negen uur is geweest en de winkel is nóg niet open. Waarom eigenlijk? En waarom zijn die winkeltijden niet aangepast op schooltijden? Tja, dit is dus wat moeder worden ook met je doet.

Waarin ben jij veranderd sinds je moeder bent?

De foto bij dit blog is afkomstig van Shutterstock

Author: Merel

Ik ben Merel. Samen met Ro zorg ik voor onze drie meisjes (10, 2 en 1 jaar): kleine eigengereide dametjes, die ons veel leren. Ik blog bijna dagelijks over ons leven, het ouderschap en de liefde. En omdat we hier in optima forma van een temperamentvol gezin genieten, ligt de inspiratie regelmatig letterlijk voor mijn voeten – al dan niet dramatisch schreeuwend omdat we de eierkoek verkeerd sneden. Dat maakt het bij ons thuis in elk geval nooit saai. Al zal onze bijna-puberende oudste daar wel een andere mening over hebben…

One Reply to “Vroeger sloot ik de kroeg, nu open ik Hema”

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge