Hoe anders wordt je vriendschap?

Vorige week schreef ik over hoe een volslagen onbekende mama je nieuwe BFF (voor het moment) kan worden. Maar hoe zit het dan met je eigen vrienden? Ik werd immers moeder op een moment dat mijn vaste vriendinnengroep nog lang niet aan kinderen dacht. Welke impact heeft dat op je vriendschap? En worden zij dan minder belangrijk nadat je kinderen krijgt?

De eerste van mijn vriendinnen

Mijn verhaal als moeder begint, zoals vaker gezegd, op vrij jonge leeftijd. Terwijl mijn vriendinnen zich -ver voor de ECTs- vooral druk maakten om studiepunten en in sommige gevallen hoe ze het eind van de maand zouden redden zonder te hoeven korten op kroegentochten, zat ik thuis met een huilende baby. Een groter contrast kan je op die leeftijd misschien niet hebben. En ik vond het niet erg. Mijn meisje was (en is) het allerbelangrijkst op de wereld. Haar gitzwarte haartjes en donkerbruine ogen lieten me zien waar het voor mij om draait: lief hebben en geliefd worden. De onvoorwaardelijkheid die June toonde, gaf me het gevoel eindelijk echt iets belangrijks te doen met mijn leven.

Verschil

Het krijgen van een kind voelde ik wel in mijn vriendschappen. Het is volgens mij nauwelijks voor te stellen hoe het is om een baby te hebben als je zelf een heel ander leven leidt. Ik kan me best voorstellen dat leeftijdgenoten weleens dachten: ‘Brak? Tja, dat zijn we allemaal weleens.’ Maar inmiddels wist ik dat brak zijn met een baby, echt van een heel andere orde is. Sowieso is het hele leven met een kind dat. Je bent voor de rest van je leven verantwoordelijk voor een ander mens(je). En dat is nogal wat natuurlijk. Tel daar de wanhoop van een slechts relatie en de kennis dat je straks single mom zal zijn bij op, en je weet dat onze levens nauwelijks nog op elkaar leken. Maar hoe dat mijn vriendschappen beïnvloedde? Het maakte me bij tijd en wijle eenzaam. Natuurlijk vond ik het heel fijn om gewoon lekker te kletsen met elkaar, maar je volledige gevoel kan je niet kwijt bij leeftijdsgenoten met een compleet andere levensstijl. En praten met ‘echte’ volwassenen wil je niet altijd op je tweeëntwintigste.

Groeien

De afgelopen tien jaar is er heel veel veranderd. Na een jaartje of vijf, zes, kwamen de anderen op gang. Een aantal van hen zijn of worden moeder, wat de vriendschap toch automatisch naar een nieuwe dimensie brengt. Niet per se beter, maar in sommige opzichten wel makkelijker. Je hebt aan een half woord genoeg, waar je eerst moeilijk onder woorden kon brengen wat je bedoelde. Je krijgt soms ook met terugwerkende kracht begrip en/of bewondering, omdat je op zo’n jonge leeftijd een kind opvoedde. En de anderen zagen in hun omgeving wel hoe groot de impact is van het voortplanten, waardoor ze je beter begrijpen. Dat maakt het toch allemaal wat makkelijker.

Investering

Waar ik zelf heel blij om ben, is dat we al die tijd contact hielden. Je ziet soms dat bepaalde vriendschappen verwateren, omdat je niet meer bij elkaar terecht kunt. Bij de vaste drie vriendinnen die ik had, ging het gelukkig niet zo. Onze gesprekken gingen over veel meer dan het wel of niet hebben van een kind. Want naast mama was ik natuurlijk nog steeds Merel. En toen ik ging studeren, een jaar na de geboorte van June, hadden zij bovendien tips voor mij – aangezien ik me op onbekend terrein begaf. We gingen weer stappen en hebben onmetelijk veel lol gehad in al die jaren. De investering die zij bleven doen op de momenten dat ik moe was of nukkig en de energie die ik haalde uit de momenten dat we afspraken, zijn het allemaal meer dan waard geweest. In die zin groeit een vriendschap natuurlijk gewoon met je mee. Je moet het er alleen voor over hebben.

Heeft het krijgen van kinderen invloed gehad op jouw eigen vriendschappen?

Dit blog is speciaal geschreven voor KV ’t Balletje
De foto bij dit blog is afkomstig van Shutterstock

Author: Merel

Ik ben Merel. Samen met Ro zorg ik voor onze drie meisjes (10, 2 en 1 jaar): kleine eigengereide dametjes, die ons veel leren. Ik blog bijna dagelijks over ons leven, het ouderschap en de liefde. En omdat we hier in optima forma van een temperamentvol gezin genieten, ligt de inspiratie regelmatig letterlijk voor mijn voeten – al dan niet dramatisch schreeuwend omdat we de eierkoek verkeerd sneden. Dat maakt het bij ons thuis in elk geval nooit saai. Al zal onze bijna-puberende oudste daar wel een andere mening over hebben…

13 Replies to “De eerste van je vriendinnen met kind: wat doet dat met je vriendschap?

  1. Wel herkenbaar.. Ik was 18 toen de oudste geboren werd en heel veel vriendinnen zaten in een compleet andere fase in hun leven: feesten, borrels hier en natuurlijk studeren. Gelukkig heb ik nog wel een paar goede vriendinnen overgehouden en zijn er nieuwe vriendschappen ontstaan..
    Gerdi onlangs geplaatst…Fashion | Zomerjassen inspiratie voor kidsMy Profile

    1. Mooi dat die vriendschappen gewoon bleven bestaan. En andere daar groei je weer uit, hoort er ook bij en is niet erg. Zolang het krijgen van een kind maar niet de belangrijkste oorzaak is, zoals bij sommige reacties. Lijkt me heel vervelend.

  2. Ik was de eerste van mijn vrienden. Ben er heel beel verloren. Onbegrip waarom ik niet meer zo spontaan kon leven. Dat ik niet zomaar kon komen feesten. Jammer. Maar het waren dus nooit echte vrienden. Die ik over hebt gehouden zijn tenminste echte vrienden. En voor altijd. Dat weet ik zeker.

  3. Wat geweldig dat jullie als vriendinnen zo met elkaar mee konden groeien.
    Ik weet van een vriendin die als eerste uit haar kring moeder werd, dat er wel eens onbegrip was. Dan werd een afspraak op het laatste moment verschoven terwijl zij juist de oppas al geregeld had. Dat ze de boel maar zo niet om kon gooien, dat hadden die vriendinnen niet door.

    De vriendenkring van mijn man en mij was heel erg groot, veel te groot. Nadat onze tweeling werd geboren vond ik het veel te veel om te behappen. Vond sommige vriendschappen niet zo belangrijk meer. Die heb ik gewoon laten verwateren. Het mooie is dat ik daardoor juist merkte welke vriendschappen ik niet kwijt wilde. En er komt ook heel veel nieuws voor terug.
    Anita Willems onlangs geplaatst…Leven met de maan en een vergevingsritueelMy Profile

    1. Dat is wel idd een dingetje, daar heeft niet iedereen begrip voor (of ze zijn er in elk geval niet bewust van).

      En dat verschuift zeker je prioriteiten. Je weet veel duidelijker welke vriendschappen vooral energie opleveren en wie energie kosten. Niet dat je in die laatste groep automatisch niet meer hoeft te investeren, maar soms gaat het niet of wil je niet meer.

    1. Dat is de andere kant van het verhaal ja, pijnlijk lijkt me. Wat jammer dat het zo gelopen is! Uiteindelijk kunnrn die verschillen juist ook waardevol zijn.

  4. Hier ben ik juist twee vriendinnen verloren doordat ik een kind kreeg. Al viel dit ook samen met een verhuizing (naar 20min verder dus zoveel verder was t niet) dus zal ook wat invloed hebben gehad. Wel erg jammer want een paar maanden ervoor waren ze nog op m’n bruiloft en leek t alsof t echte vriendinnen waren. Eentje heb ik sporadisch wel contact mee maar de ander heeft toen m’n dochter doodziek was paar keer gezegd op kraamvisite te komen en is nooit geweest. Zei telkens haar afspraken af. Toen was t voor mij eigenlijk wel klaar.
    Nicole onlangs geplaatst…Babyboom in Blogland – deel 4My Profile

    1. Dat vind ik zonde om te horen. Vooral dat je van echte vriendinnen naar nauwelijks of zelfs geen contact meer gaat. Ook dat niets is uitgesproken. Soms selecteren vriendschappen zich door een gebeurtenis en dat zou niet erg zijn, als je maar allebei weet wat de oorzaak is. Dit lijkt me heel onbevredigend.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge