Een vierde kindje? 13 gedachten over gezinsuitbreiding

Wel of geen vierde kindje? Soms krijgen we vragen, een andere keer bespreken Ro en ik het samen. We hebben er in ieder geval genoeg gedachten over… 

Knopie erin!

Rose en May kwamen binnen elf maanden achter elkaar ter wereld. Onze omgeving vond het gelukkig niet nodig om daarna nog te informeren wanneer de volgende kwam, omdat ze zelf ook wel snapten dat je met twee baby’s je handen vol hebt. Sterker nog, soms merkten ze op dat er nu toch zeker wel een knopie in lag bij Ro. Dat vond ik ook wel wat aan de impertinente kant, maar goed, je zal het maar willen weten. Voor wie ook nieuwsgierig is: we overwogen een sterilisatie destijds, alleen ‘het lot’ besliste anders. Hoe we er wel echt over denken?

Waarom zouden we geen vierde kindje willen?

  1. De kinderen

    Die staan uiteraard op één. En dan vooral June. Voor ons was het best veel om in een jaar tijd twee kinderen te krijgen, maar zij ging op haar zevende en achtste van enig kind naar gezin met drie meiden. Geloof dat het prima is om – als je al de beslissing neemt om te kijken of je nog een kindje zou kunnen krijgen – dat je daar de tijd voor neemt. Drie pubers is op het moment wel even prima.

  2. We hebben geen ruimte

    Eigenlijk best een belangrijke: ons huis heeft in principe drie slaapkamers en een zolder. De kleintjes liggen al met elkaar op één kamer, daar kan zeker geen derde kindje bij. We zouden als alternatief onze eigen slaapkamer kunnen verbouwen en daar drie kinderen huisvesten met een klein scheidingswandje o.i.d. Of de kinderen een klein verhuizingsrondje laten maken (al is onze noeste verbouwingsarbeid dan wel voor niks geweest). Uiteindelijk valt hier volgens mij ook wel weer een mouw aan te passen als dat nodig is, maar heel praktisch is het nu niet. En eerlijk gezegd hou ik van dit huis: verhuizen zie ik ook niet zitten.

  3. De auto

    Nu rijden we een auto met vier zitplaatsen. Je hoeft geen rekenwonder te zijn om te weten dat ons gezin daar dus nooit in zijn geheel in past. We lenen in geval van nood weleens een auto, maar dat kan niet altijd. Bovendien is het lastig om eens een vriendje of vriendinnetje mee te nemen. In het geval van vier kinderen kunnen we wel direct een bus aanschaffen.

  4. Mijn werk

    Nooit gedacht dat ik dit ooit zou zeggen, maar mijn werk gaat inmiddels de goede kant op. Mijn blog word vaker gelezen en de verdiensten gaan omhoog. Een baby erbij is altijd welkom, maar het zou natuurlijk wel invloed hebben op alles. Alleen al door de hormonen. Tegelijkertijd schijnt babynieuws je bezoekcijfers een enorme boost te geven, maar gelukkig kent mijn ambitie wat dat betreft toch echt grenzen 😉

  5. Bijgeloof

    Ergens denk ik weleens: moet je het lot willen tarten? Wie zegt dat je nog een keer een redelijk onbezorgde zwangerschap mag beleven en dat het allemaal goed gaat? Mijn drie bevallingen verliepen zonder noemenswaardige complicaties – iets om heel dankbaar voor te zijn. Waarom zou me dat een vierde keer weer goed afgaan? Nou ja, dat soort gedachten dus.

  6. Vier is wel echt een groot gezin

    Misschien denken mensen dat ook wel van drie hoor, maar dat voelt zo eigen dat ik daar zelf nooit bij stil sta. Maar vier… Ook omdat het niet meer in een reguliere personenauto past. En als je op een verjaardag wordt uitgenodigd, dan kom je wel ineens met zes man aanzetten.

  7. Mijn lichaam

    Ik weet niet hoe verstandig het is om nog eens zo’n zwangerschap mee te maken. Want hoewel het eindresultaat al drie keer fantastisch was, vond ik de rit ernaar toe een echte lijdensweg. Rugklachten, onverklaarbare jeuk, enorm vermoeid en elke keer weer een kilo of tien te veel aankomen. Niet echt iets om voor je lol nog eens te doen, tenzij je daar dus samen echt 100% achter staat.

Waarom zouden we wel een vierde kindje willen?

  1. We hebben leuke kinderen

    Ik denk dat dit wel heel belangrijk is: we zijn echt dol op onze dames en al hun nukken. Daarvan zou ik best meer willen. Simpel argument.

  2. We hebben bergen liefde te geven

    Lijkt me ook een randvoorwaarde: dat je het gevoel hebt dat je een volgend kindje evenveel liefde kan geven als de anderen. En ik weet zeker dat het voor zijn of haar zussen ook geldt: als ik zie hoe lief die zijn voor hun kleinere neefje, dan kan daar ook nog wel een kleintje van ons bij.

  3. Rammelende eierstokken

    Al moet ik zeggen dat ik ze niet zo vaak meer heb wanneer ik een baby’tje zie, maar wel op bepaalde momenten dat ik denk aan een kindje van Ro en mij. Dus ze rammelen tegenwoordig wel iets anders dan eerst, maar nog even hard. Het is ook misschien een soort oerdrift? Voortplantingsdrang pur sang…

  4. Kleding genoeg!

    We hoeven ons niet echt zorgen te maken om de uitzet, aangezien we nog van alles hebben staan. Dat scheelt aanzienlijk in de kosten, waardoor je het eerste (half)jaar eigenlijk alleen maar luiers hoeft te kopen en evt. voeding.

  5. Echt genieten van een kleintje

    Klinkt misschien gek, maar toen May heel klein was, viel er niet veel te genieten. Met een flinke dosis slaaptekort (lees: zeventien maanden lang elke nacht vier keer wakker – minstens) achter onze kiezen probeerden we vooral de dagen door te komen zonder noemenswaardige ongelukken. Niet gevreesd, inmiddels hebben we dat genieten echt ruimschoots ingehaald. Slaaptekort niet, maar vrees dat we daar sowieso nog wel een jaartje of twintig last van zullen hebben. 

  6. Trappelende babyvoetjes, shoppen…

    Slechte argumenten trouwens als je een inhoudelijke discussie wil voeren, maar ik zou zo graag nog eens trappelende babyvoetjes willen voelen in mijn buik en lekker willen shoppen voor dat eerste pakje. Nou ja, tot het eventueel zover is leef ik me lekker uit voor anderen in onze omgeving 😉

Conclusie

Vooralsnog zijn we er dus helemaal niet uit. De tegens lijken de voors te overtreffen, maar of dat over een (paar) jaar nog steeds zo is? De tijd zal het leren. Voor nu is het in elk geval goed zoals het is: lekker met onze drie meisjes. Komt er een cadeautje tussendoor dan is hij of zij van harte welkom en dan passen we er vanzelf wel weer een mouw aan. Uiteindelijk denken we ook: er is altijd een oplossing, als je het maar wil.

Hoeveel kinderen hebben jullie? En hoe zou je het graag willen zien?

Disclaimer

Tijdens het schrijven vroeg ik me af: is het nog nodig om te benadrukken dat een kindje je überhaupt gegeven moet zijn? Voor mij is dat namelijk een vanzelfsprekende gedachte, maar misschien is het toch goed het wel even uit te spreken. Ik ben me er als geen ander van bewust hoe verdrietig het is wanneer kinderen krijgen niet vanzelf gaat. En hoe pijnlijk het is wanneer een ander zo gemakkelijk praat over nog eentje erbij. Zo is deze blog helemaal niet bedoeld, maar ik wil wel graag een inkijkje geven in ons leven en onze overwegingen.

Gezin met vier kinderen – Shutterstock

Author: Merel

Ik ben Merel. Samen met Ro zorg ik voor onze drie meisjes (11, 3 en 2 jaar): kleine eigengereide dametjes, die ons veel leren. Ik blog bijna dagelijks over ons leven, het ouderschap en de liefde. En omdat we hier in optima forma van een temperamentvol gezin genieten, ligt de inspiratie regelmatig letterlijk voor mijn voeten – al dan niet dramatisch schreeuwend omdat we de eierkoek verkeerd sneden. Dat maakt het bij ons thuis in elk geval nooit saai. Al zal onze bijna-puberende oudste daar wel een andere mening over hebben…

18 Replies to “Een vierde kindje? 13 gedachten over gezinsuitbreiding

  1. Mmmm, klinkt als mezelf een paar jaar geleden 😉
    Mijn eierstokken rammelden toen als bij geen ander, denk ik 😀 En bij iedere zwangerschap in onze omgeving huilde ik me de ogen uit mijn kop. Uiteindelijk is de beslissing toch gevallen om het bij ‘maar’ 3 kinderen te houden. En eerlijk gezegd ben ik daar nu wel blij om, hoe vreemd dat ook mag klinken. De kinderen zijn nu 14, 11 en 10 en ik zou het mezelf nu echt niet meer zien doen om nog met een peuter/kleuter te moeten rondhossen enzo. De zelfstandigheid die de kinderen nu al hebben vind ik tegelijkertijd moeilijk te aanvaarden, maar eigenlijk ook wel fijn.
    Anneke onlangs geplaatst…Cadeautjes koop je gewoon zelf! – gepersonaliseerde halskettingMy Profile

  2. Het valt me op dat je afwegingen om het niet te doen vooral heel erg praktisch zijn en de meeste afweging voor een vierde kindje gevoelsmatig. Het is dan echt verstand of gevoel afweging en dat is lastig. Hier zijn we compleet met twee kindjes, mijn man wil sowieso geen derde en met mijn gezondheid wil ik dat ook niet, het is goed zo.
    Maaike onlangs geplaatst…10 gedachten over weer werken na jaren thuisMy Profile

    1. Je hebt daar wel een goed punt, zo had ik het nog niet bekeken 🙂 Maar het blijft zeker een lastige afweging.

      Goed dat jullie dat gevoel hebben, geeft een soort afsluiting denk ik.

    1. Extra genieten van jullie kleine meisje 🙂

      Ja ik vind het toch wel belangrijk, want het niet kunnen krijgen van een (eerste of volgend) kindje is zo verdrietig.

  3. Wij hebben 3 jongens en krijgen regelmatig de vraag/ opmerking dat er vast nog een vierde komt omdat ik vast een meisje zou willen! Hoe leuk baby’s ook, voor ons ( en mijn lijf en gestel) is dit prima! En buiten dat kan me geen meisje voorstellen In mijn mannen huishouden 🙂
    Het is en wij weten dat helaas maar al te goed dat het niet vanzelfsprekend is!
    Xenia onlangs geplaatst…Warme peer in een jasje van bladerdeegMy Profile

  4. Een groot gezin had me best leuk geleken, maar we houden het maar bij twee. Dat hebben we al een poos geleden besloten en nu de jongste 10 is, moet ik er ook echt niet meer aan denken om weer zwanger te zijn. Doorslaggevende reden was hier dat ik een genetische aandoening heb en alleen maar slechter uit een zwangerschap zou komen.
    Jacqueline onlangs geplaatst…Een inspiratievol weekendMy Profile

  5. Hier kregen we de vraag nadat zoon twee was geboren of we nu voor een meisje zouden gaan. Wij hebben altijd gezegd als het zou mogen dan zouden we graag twee kinderen willen en daar zijn we super blij mee. Omdat ik twee zieke kinderen heb is de zorg nu al zwaar laat staan met meer kinderen erbij.

  6. Helaas lukt het bij ons niet normaal. De kans dat ik zwanger raak is ong 10%. En in augustus bleek ik eindelijk zwanger te zijn liep af in miskraam.

    Maar gun iedereen natuurlijk kinderen. Zelf zou ik bij 2 stoppen mocht ik kinderen krijgen. Omdat ik een gezin van 4 mooi vind. En niet te groot.
    Melissa krijns onlangs geplaatst…Suprise candy box van Jamin unboxing.My Profile

  7. Hier nog kroelen met de baby en waar we eerder als stel zeiden, twee kinderen is prima werd het langzaam een groot gezin is zo leuk (schoonzus heeft er 4). Nu heeft de laatste veel krampen en roept manlief dit is echt de laatste. Helaas is zwanger worden zonder hulp niet mogelijk of een wonder en ben ik ook niet goed in zwanger zijn en zal ik bij de volgende wederom 6wk uit de running zijn. Manlief zegt dus nu nee, en ik zeg ik zie het wel over een jaar of twee, drie.
    Tegen jou wil ik zeggen, doe wat je hart je in geeft je hebt nog even om er over na te denken en inderdaad er valt overal wel een mouw aan te passen!
    Simone onlangs geplaatst…Week van de vruchtbaarheidMy Profile

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge