De zorg voor vier kinderen

Laatst mocht ik op ons kleine neefje passen. Kort voor de lunch kwam mijn moeder met hem langs en vanaf dat moment had ik dus even vier kinderen onder mijn hoede. Spannend! Hoe zou het gaan? Zou ik May en neefje J. bijvoorbeeld tegelijkertijd in slaap kunnen krijgen of zouden ze van plan zijn de hele middag te gaan genieten van mijn gezelschap? Maar ach, besefte ik, ik heb het eerste jaar met een tumultueuze dreumes en regelmatig huilende baby ook overleefd. Hier draai ik mijn hand toch niet voor om?

Lees ook: Twee kinderen binnen een jaar: chaos, chaos en nog eens chaos

Mijn inschatting

Allereerst zou mijn neefje zacht pruttelend na zijn flesje tegen me aan in slaap vallen. Zodra hij op bed zou liggen, zou ik May met me meenemen naar boven voor haar eigen voeding en middagslaapje. In de dertig tot zestig minuten die daarop volgden, kon ik met Rose een spelletje doen. Dan zou baby J. huilen omdat hij wakker was, lekker bij tante komen kroelen en misschien zelfs even in de draagzak gaan. May zou haar gebruikelijke drie uur lang slapen. En mocht ze toch iets eerder wakker worden, dan zat er vast nog wel een gezellige wandeling in. De zon scheen immers zo heerlijk…

De werkelijkheid

Binnen een halfuur had ik het volgende voor elkaar gekregen:

  • J. viel helemaal niet pruttelend in slaap. Hij vond zijn nichten veel interessanter.
  • Mijn poging om toch May naar bed te brengen, liepen uit op een drama voor J. Hij vond het niks!
  • Knorrige May, omdat ik baby J. daarop weer uit bed haalde en hij ook bij me op schoot zat
  • Lumineus idee om te gaan wandelen met dubbele kinderwagen
  • May viel zichzelf een bloedlip omdat ze de schuur in struikelde
  • Neefje J. bleek totaal geen zin te hebben in de dubbele kinderwagen
  • Rose des te meer; die ging onderin zitten zonder jas en weigerde pertinent daar nog uit te komen
  • May gilde de hele buurt bij elkaar toen ik haar voorop in de wagen zette
  • Ik hing baby J. in de draagzak en dat vond hij in eerste instantie geen strak plan
  • Nog geen minuut buiten met alle kinderen en het begon te regenen
  • May sliep inmiddels

Toch nog twee slapers!

Het bleek motregen en zette niet door. Daar maakte ik dankbaar gebruik van en ik wandelde een lekker eindje door, tot ik merkte dat drie kinderen voortbewegen (waarvan één aan je lichaam) best wel wat kracht en conditie vereist. Die heb ik allebei niet zo op voorraad. Dus een paar honderd meter verder, besloot ik toch maar weer huiswaarts te keren – tot groot ongenoegen van Rose, die prinsheerlijk onderop zat te kletsen. J. viel in slaap op het moment dat ik weer binnenstapte. Ik besloot ze maar allebei op bed te leggen, kon ik het toch nog goedmaken met onze peuter met een potje Memory. Maar helaas! Bij het neerleggen schrokken ze allebei wakker, begonnen te huilen en kon ik na een uur lang oppassen weer van voren af aan beginnen.

Zoetgevooisde Merel

Wist je dat de Merel de beste zangvogel is? Niet dat ik daar ook maar iets van meegekregen heb, maar ik vind het zo’n leuk weetje om random te vertellen. En in dit geval kwam mijn zangstem wel van pas; kinderen maakt dat gebrek aan zuiverheid waarschijnlijk niet zoveel uit. Hoe het zat? Ik zette de kleintjes op een speelkleed, maar dat plezier duurde niet lang. Rose confisqueerde J’s rammelaar en May week geen moment van mijn zijde. Dus toen besloot ik ze maar allebei op schoot te nemen en te gaan zingen. Over de dag, dat het regende, er kwamen paardjes voorbij en verder alles dat in me opkwam. Met succes! Kennelijk klonk het zo slaapverwekkend dat mijn lieve neefje begon te knikkebollen. En May, die achter hem zat, viel tegen zijn rug aan in slaap. Zo zat ik dus om 14.30 sharp met twee snurkende kinderen op schoot. Enige nadeel: ik kon nu dus niet meer bewegen.

Het einde van een geslaagde oppasdag

Na drie kwartier opende J. zijn ogen. May legde ik op de bank neer, waar ze nog een halfuur verdersliep, en ik liep naar de keuken voor het groentehapje. Hij had dit net op, toen Ro thuis kwam. Omdat hij even gek is op zijn neefje mocht hij hem de fles geven en nog even lekker met hem knuffelen, terwijl ik me klaar maakte om June naar haar laatste turnles te brengen. Een halfuur later stond mijn zwager op de stoep en hij was de straat nog niet uit of zijn lieve zoon sliep alweer.

Wat hebben we geleerd van zo’n middag met vier kinderen?

  1. Vier kinderen in plaats van drie merk je niet echt

    Ik had het vaker gehoord, maar nu natuurlijk zelf ook meegemaakt. Je doet een vierde er meer ‘bij’ dan wanneer je overschakelt van één kindje naar twee. En volgens mij scheelt het ook dat we nog in de kleine kinderen zitten, dan zitten de meeste handelingen nog vers in je geheugen.

  2. Met vier kinderen moet je geen planning hebben

    Echt, met drie vind ik het soms al lastig, maar zo’n baby erbij zorgt toch voor nog meer gedwongen flexibiliteit. Maar dat hangt misschien meer samen met zijn leeftijd dan de hoeveelheid kinderen.

  3. Je moet praktisch denken

    Ik zou een volgende keer bijvoorbeeld zorgen dat J. lekker sliep vóór ik May naar bed zou brengen. Dat ging nu een beetje onhandig en daardoor werden beiden weer wakker. Ook zou ik hem misschien toch in een andere kamer neerleggen dan op dezelfde slaapkamer.

  4. Je hebt elkaar nodig

    Volgens mij hebben ouders met vier kinderen nog minder vrije tijd. Uitzonderingen daargelaten, is het toch fijner als je de zorg voor je kinderen met iemand kan delen. Zeker in deze leeftijd, want je komt ogen te kort!

  5. Het is echt heel erg gezellig

    Mits je dochter zichzelf geen bloedlip valt in het eerste halfuur dat je met zijn viertjes bent. Maar verder vond ik het echt heel fijn. En nee, dat is geen stille hint 🙂 Ik vind drie namelijk ook heel fijn!

Lijkt het jou wat, vier kinderen?

Gezin met 4 kinderen – Shutterstock

Author: Merel

Ik ben Merel. Samen met Ro zorg ik voor onze drie meisjes (10, 2 en 1 jaar): kleine eigengereide dametjes, die ons veel leren. Ik blog bijna dagelijks over ons leven, het ouderschap en de liefde. En omdat we hier in optima forma van een temperamentvol gezin genieten, ligt de inspiratie regelmatig letterlijk voor mijn voeten – al dan niet dramatisch schreeuwend omdat we de eierkoek verkeerd sneden. Dat maakt het bij ons thuis in elk geval nooit saai. Al zal onze bijna-puberende oudste daar wel een andere mening over hebben…

13 Replies to “Vier kinderen onder je hoede: hoe is dat eigenlijk in de praktijk?

  1. Ooit wilde ik een groot gezin, maar heb het toch bij 2 gehouden en dat vind ik soms al een uitdaging. Respect voor de moeders van grote gezinnen

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge