Toen ik mijn allereerste sigaret ooit rookte, kon ik niet vermoeden dat ik zo verslaafd aan roken zou raken. En hoewel ik door de jaren heen best rustig aan deed met maar één sigaret per dag, merk ik nog altijd de gevolgen. Want ik ben inmiddels al drie jaar gestopt, maar voel nog zeer regelmatig de behoefte om er weer eentje op te steken. Gewoon voor de ontspanning. De schade die het toebrengt aan mijn gezondheid lijkt daaraan ondergeschikt. Dat ik borstvoeding geef, lijkt momenteel het enige redmiddel om niet opnieuw te beginnen.

De eerste sigaret

Ik moet een jaartje of veertien geweest zijn, toen een toenmalige vriendin me mijn eerste sigaret aanbood. Ergens vond ik het wel spannend, beetje stoer zelfs, dat ze me hiermee ‘inwijdde’ tot het illustere rokersgezelschap. Haar woorden: ‘Het is nu of nooit’ voerden de druk wat op en ik besloot, YOLO avant-la-lettre, toe te geven aan mijn nieuwsgierigheid. Met een bescheiden kuch voelde ik de rook branden in mijn keel, maar al snel liep ik rond met een air alsof ik dit jarenlang gedaan had. En ik bleef met enige regelmaat roken: een verslaving was geboren.

Lees ook: Bekentenis 3: het lukt me niet haar spreekbeurt te begeleiden

Psychische verslaving aan roken

Volgens mij was ik vooral psychisch verslaafd aan roken, niet zozeer lichamelijk. Het roken had iets kalmerends, na een stressvolle dag kon ik echt even tot rust komen. En ik beleefde veel leuke momenten, dus ik koppelde het aan een goed gevoel. Zo kocht ik samen met een vriend destijds een paar keer ‘kleintje Camel’ voor een paar gulden (klein pakje met 10 sigaretten), waarna we hem samen leegrookten. We spraken die zomer over ‘het leven’, chillden bij het water en spoten na afloop mijn 8×4 deo over onze handen om de rooklucht te maskeren – overigens wisten mijn ouders inmiddels wel van mijn nieuwe gewoonte, maar zijn moeder mocht er niets van weten en ik was solidair.

Uitgaan en roken

Later werd het onlosmakelijk verbonden met samen zijn, het roken schepte een onderlinge band. Nu ik erop terugkijk, vind ik het nogal stompzinnig. Destijds was het echter de normaalste zaak van de wereld dat ik ’s winters tijdens uitgaan in een luchtig jurkje in de ijzige kou stond om aan mijn verslaving tegemoet te komen. Of dat een klein deel van de visite braaf binnen zat, terwijl wij het buiten heel gezellig hadden. De leukste gesprekken op mijn werk voerden we in het rokershok en ik heb er zelfs een bijzondere vriendschap aan over gehouden, die er zonder dat roken misschien niet zou zijn.

Verslaafd? Nee joh!

Ik hield mezelf daarom voor dat het allemaal wel meeviel met die verslaving: ik rookte immers niet veel (maar 1-2 sigaretten per dag), dus daar zou ik elk moment mee kunnen stoppen. Ik wilde niet, dat was wat anders. En toch hield ik dat nog jarenlang vol. Pas toen ik Ro ontmoette en mezelf steeds meer bezwaard begon te voelen (misschien juist omdat hij niet moeilijk deed), stopte ik ermee. Gelukkig maar, want een paar maanden later raakte ik zwanger. Gedurende de zwangerschappen taalde ik er niet meer naar, maar sinds kort kriebelt het weer. Die sigaret bij je glas wijn, even tot rust komen in de avond tijdens het roken, gezellig met zijn allen naar buiten… Ik ben gestopt, maar hoop dat het verlangen naar sigaretten ook ooit ophoudt.

Was jij ooit verslaafd aan roken?
En zo ja, wanneer stopte dat verlangen helemaal?

De foto bij dit blog is afkomstig van Shutterstock

Author: Merel

Ik ben Merel. Samen met Ro zorg ik voor onze drie meisjes (10, 2 en 1 jaar): kleine eigengereide dametjes, die ons veel leren. Ik blog bijna dagelijks over ons leven, het ouderschap en de liefde. En omdat we hier in optima forma van een temperamentvol gezin genieten, ligt de inspiratie regelmatig letterlijk voor mijn voeten – al dan niet dramatisch schreeuwend omdat we de eierkoek verkeerd sneden. Dat maakt het bij ons thuis in elk geval nooit saai. Al zal onze bijna-puberende oudste daar wel een andere mening over hebben…

11 Replies to “Verslaafd aan roken, ook al ben ik inmiddels drie jaar geleden gestopt

  1. Ik heb van mn veertiende tot vierentwintigste gerookt, zon beetje tien jaar dus. Wel vaak geprobeerd te stoppen maar op een gegeven moment was ik er klaar mee, ik vind mezelf zo vies. Tijdens de ivf poging van Emily ben ik gestopt met roken, ik was er klaar mee. Nu nog wel af en toe dat verlangen, maar nee.. ik doe het niet, zonde van de borstvoeding die dan terug zou lopen, zonde van al die tijd zonder. En ik wil niet als rokende moeder achter de kinderwagen lopen.

    1. Goed dat je ook volhoudt. Je hebt geluk, is geen gezicht achter de kinderwagen vind ik.

      Het is idd niet goed en via de borstvoeding komt t natuurlijk ook bij je kind terecht. Dat scheelt voor mij in elk geval op de moeilijke momenten. Hoop dat ik dat straks net zo sterk blijf.

  2. Nooit gerookt, maar mijn vriend wel. Hij is twee jaar geleden gestopt gelukkig haha. In het begin had hij het nog wel moeilijk maar na het stoppen heeft die nooit meer een sigaret aangeraakt. Kan me voorstellen dat het moeilijk is hoor. Net als bij elke andere verslaving. Knap van je dat je in ieder geval bent gestopt en volhouden! Je kunt het 🙂

    1. Goed van hem! Ik had uiteindelijk de zwangerschap nog als stok achter de deur, dat scheelde toch. En het is fijn met oog op Julian dat jullie in elk geval het goede voorbeeld geven.
      Dankjewel! Ik doe mn best 😊

  3. Gelukkig heb ik nooit gerookt. Dus hoef ik er ook nooit vanaf te komen.
    Ik kan mij ook niks voorstellen hoe het moet zijn om verslaafd te zijn!
    Ik zeg altijd tegen mensen die roken, niet zo moeilijk doen joh gewoon stoppen :p
    Als grapje hoor! Want ik denk dat het best heel moeilijk is!

    Knap dat jij het gedaan hebt, en nooit meer aan beginnen!!

    1. Haha je hebt wel gelijk, eigenlijk zouden mensen gewoon moeten stoppen, zeker met oog op hun gezondheid. Maar t was idd best moeilijk. Het stoppen zelf nog het minst, maar volhouden blijft soms nog lastig… 😊

    2. En nee moet er nooit meer aan beginnen. Al is het maar omdat ik anders geen enkele poot heb om op te staan naar de kinderen toe

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge