uitgaan als dertiger

Uitgaan als dertiger is het toch niet meer helemaal

Ik ga al jaren uit. Maar al voor ik zwanger raakte van Rose minderde dat. De behoefte verdween en toen ik eenmaal in verwachting was helemaal natuurlijk. Maar omdat ik dol ben op dansen, vind ik het geweldig dat we weer eens gaan. Samen met Ro en zijn vrienden naar Rotterdam, net als ‘vroeger’. Kan weinig misgaan toch? Daar kom ik er echter achter dat uitgaan als dertiger toch heel anders is.

Uitgaan als dertiger? Waarom niet!

We zitten op de verjaardag van één van Ro’s beste vrienden. Het is gezellig druk, familie en vrienden zitten door elkaar. Straks zullen we nog even Rotterdam ingaan met ‘de jongeren’, is het voornemen. Met mijn dertig jaar behoor ik dan wel tot de oudere garde, maar daar heb ik eigenlijk nooit last van gehad tijdens het uitgaan. En aangezien we al een tijdje niet zijn weggeweest kijk ik ernaar uit: lekker dansen, drankje drinken en rond een uur of vier weer naar huis. This is the life! zeggen ze dan, YOLO! Ja, ik kan nog best mee. Onderweg naar buiten waarschuwt Ro een goede vriend voor het gevaar van zijn losse veters (tja, misschien moet je op deze leeftijd ook niet meer cool maar juist verstandig willen zijn).

Lees ook: Ouder worden erg? Welnee, leven begint bij 30!

Let op de kinderwagen!

We parkeren in een garage, want -zo betoog ik- één of andere onverlaat zou het onderstel van de kinderwagen maar willen stelen! Wie wil dat immers niet op zaterdagavond? Dat we hierdoor bijna een kilometer moeten wandelen, deert me niet. Op naar een pinautomaat! Hoewel de laatste keer dat ik in Rotterdam kwam heus niet zolang geleden was, kijk ik mijn ogen uit. Het lijkt wel of de wereld compleet veranderd was (of ik jaren ouder). Overal waar ik keek zag ik jonge meisjes met een overdaad aan make-up en tekort aan fatsoenlijke kleding en jongens die worstelden met zichzelf, hun overvloed aan testosteron en als het even kon ook met elkaar. Vroeger viel me dat echt niet zo op. Misschien omdat ik destijds een leeftijdsgenoot was?

Stadhuisplein

Wie het nachtleven van Rotterdam een beetje kent, weet in elk geval waar Stadhuisplein ligt en wat je hier kunt verwachten. En toch verrast ook deze plek me. Waar het vroeger een aaneenschakeling van donkere hoekjes was, schijnt felle led-verlichting meedogenloos op de laveloze menigte. Een groep mannen probeert die ene foute tent binnen te gaan, een paar jongens verderop lijken overal te worden geweigerd. Ondertussen sust de politie een opstootje tussen een jonge vent in zusterspak en wat gedrongen kerels van mijn leeftijd (sommigen leren het ook nooit!) Ik voel me bijna buitenaards terwijl ik rondloop en kijk met ogen op schoteltjes naar de menigte waar ik vroeger deel van uitmaakte. We lopen naar onze eindbestemming: club Bed.

Ah, ‘mijn muziek’: iets dat ik wel herken!

Dolblij merk ik dat de DJ mijn muziek draait. Hier kan ik tenminste op dansen en meezingen. Terwijl ik een poging doe om dat gekke gevoel van me af te schudden, hoor ik een paar jonge jongens meeroepen met Fatman Scoop. Als ik omkeer, constateer ik dat ze net geboren waren toen ik al in Alcazar stond. Even voor het beeld: het nummer was toen net uitgebracht. Er zijn leukere manieren om te voelen dat je ouder wordt, zeg maar. Zouden deze jongens überhaupt weten wie Fatman Scoop is?  Noemen ze dit nou die generatiekloof?

Een nieuw dieptepunt

Terwijl ik nog sta te vechten tegen dit ongemakkelijke gevoel, hoor ik naast me: ‘Goh, dat lijkt wel asbest!’ Ik kijk omhoog, waar Ro naar wijs. Tjonge… Ik kwam ooit wekelijks in deze club, maar het viel me niet eerder op. Kennelijk bekeek ik toen heel andere dingen dan het interieur, net als het meisje verderop. Ze heeft een extreem kort rokje aan en ik betrap mezelf erop dat ik denk: ‘Zou haar moeder daarvan weten?’ Niet veel later staat ze gewillig toe dat een lange slungel zijn tong tot ver achter in haar keel duwt. Mijn gedachten dwalen af naar onze meisjes. Ik mag toch hopen dat ze meer zelfrespect hebben tegen die tijd (en een betere kledingsmaak!) Is dit wat uitgaan als dertiger met je doet? Dat je alleen nog maar kijkt naar dit soort zaken en daardoor geen tijd hebt om plezier te maken?

Uitgaan als je mama bent

Tot mijn schrik besef ik dat het omgekeerde dus ook kan: wie weet val ik voor het jonge publiek wel in de categorie ‘wat doet je moeder hier?’ In shock sprint ik naar het toilet, maar volgens mij valt het nog wel mee. Mijn gedrag daarentegen… Het is nog geen 02.00 uur en ik ben er eigenlijk wel klaar mee. Bovendien dans ik houteriger dan ooit en begin ik mijn voeten eigenlijk ook wel te voelen. Ik durf het nog niet goed toe te geven aan Ro, die ziet eruit of hij het wel naar zijn zin heeft. Echt, ik voel me gewoon zoveel te oud hiervoor. Uitgaan als dertiger was bij nader inzien toch niet zo’n fantastisch plan, geloof ik.

Opgelucht naar huis

Om 03.00 uur bekennen we aan elkaar dat we best moe zijn. Allebei wilden we niet de spelbreker zijn, maar na deze opmerking rennen we bijna opgelucht naar de auto. Ik ben blij als we weer in de auto zitten. De avond was echt heel erg leuk, vooral tijdens het feestje heb ik zoveel gelachen dat mijn kaken er zeer van doen, maar voorlopig is het wel even prima geweest. We hebben in elk geval genoeg om over na te denken waar het de opvoeding betreft. En eerlijk gezegd ben ik HEEL erg blij dat uitgaan zich nu nog beperkt tot kinderfeestjes en kinderdisco’s…

Hoe denk jij over uitgaan nadat je kinderen hebt gekregen? Of misschien specifieker: uitgaan als dertiger?

De foto bij dit blog is afkomstig van Shutterstock

Author: Merel

Ik ben Merel. Samen met Ro zorg ik voor onze drie meisjes (11, 3 en 2 jaar): kleine eigengereide dametjes, die ons veel leren. Ik blog bijna dagelijks over ons leven, het ouderschap en de liefde. En omdat we hier in optima forma van een temperamentvol gezin genieten, ligt de inspiratie regelmatig letterlijk voor mijn voeten – al dan niet dramatisch schreeuwend omdat we de eierkoek verkeerd sneden. Dat maakt het bij ons thuis in elk geval nooit saai. Al zal onze bijna-puberende oudste daar wel een andere mening over hebben…

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge