tweede kindje op de peuterspeelzaal

Tweede kindje op de peuterspeelzaal: is dat heel anders dan de eerste?

Wat vliegt de tijd! Ik herinner nog zo goed dat Rose in mijn armen werd gelegd en nu mocht ze alweer naar de peuters. Maar hoe anders is het als je tweede kindje op de peuterspeelzaal gaat? Daarover vertel ik vandaag in dit blog!

Voor de allereerste keer bij de peuters

Zenuwachtig stond ik op, want vandaag mocht Rose voor het eerst naar ‘school’ – naar de peuters dus. Waarom voelde ik me zo nerveus? Dit zou eigenlijk een kwestie van been there, done that moeten zijn – ze is uiteindelijk mijn tweede kindje op de peuterspeelzaal – maar blijkbaar niet. Gelukkig was bij haar geen spoortje spanning te ontdekken. Ze had er zin in! Om kwart over 8 stapte ze kordaat naar buiten, een enorme rugzak op haar rug en klaar voor de dag. Vanuit de gang gluurde ik even naar buiten, wat wordt ze al groot. Iedereen kreeg onderweg een enthousiaste ‘Goeiemorgen!’ te horen en eenmaal bij school was ze niet te houden. Tijd om naar de peuterspeelzaal te gaan.

Toch nog even spannend

Nog voor juf haar kon begroeten, reed ze al rond op een traktor. Niet veel later stapte haar vriendinnetje naar binnen en ze leek helemaal thuis. Papa werd vrolijk uitgezwaaid en daarmee was het tijd om echt te beginnen. Ik mocht er de hele ochtend bij blijven en dat was maar goed ook. Halverwege de ochtend probeerden we eens hoe ze zou reageren als mama uit beeld was. Terwijl de peuters buitenspeelden met zand en de klimopblaadjes onderzochten, kuste ik haar gedag en liep naar binnen voor een glas water. Eenmaal terug in het lokaal had ik goed zicht op het plein en een betraande, tomaatrode peuter die hard om haar moeder riep. Iets te vroeg dus!

IMG_20160707_112206

De rest van de ochtend verliep prima. Je ziet wel dat ze echt de jongste is en nog onervaren in vergelijking tot de andere peuters, maar dat komt vanzelf wel. Thuis viel ze na de boterham als een blok in slaap. Na weken van hazeslaapjes neemt ze eindelijk weer iets meer rust.

Hoe anders is het als je tweede kindje op de peuterspeelzaal zit?

Ik was heel benieuwd of een tweede kindje op de peuterspeelzaal nu heel anders is bij je eerste kind. En inmiddels kan ik daar volmondig ja op antwoorden. De allereerste keer dat June ging, zat ik overal constant bovenop. Ik corrigeerde haar bijvoorbeeld en bemoeide me er tegenaan. Nu liet ik dit volledig los; ze moet hier leren luisteren naar de juf, thuis neem ik de leiding. Ook maak ik me niet druk om wat ze wel niet van me zullen denken als peuterlief de tafel bewerkt met houten blokken (‘lekker trommelen!’) of constant op tafel klimt. Destijds zou ik bang zijn dat ze me een slechte moeder vonden, nu maak ik me niet meer druk. Alleen het afscheid nemen van een hartverscheurend tranendal went geloof ik nooit. Maar gelukkig weet ik inmiddels dat ook die fase weer stopt.

Zit jouw tweede kindje op de peuterspeelzaal?
En vind of vond jij het ook spannend (vooraf)?

Author: Merel

Ik ben Merel. Samen met Ro zorg ik voor onze drie meisjes (11, 3 en 2 jaar): kleine eigengereide dametjes, die ons veel leren. Ik blog bijna dagelijks over ons leven, het ouderschap en de liefde. En omdat we hier in optima forma van een temperamentvol gezin genieten, ligt de inspiratie regelmatig letterlijk voor mijn voeten – al dan niet dramatisch schreeuwend omdat we de eierkoek verkeerd sneden. Dat maakt het bij ons thuis in elk geval nooit saai. Al zal onze bijna-puberende oudste daar wel een andere mening over hebben…

3 Replies to “Tweede kindje op de peuterspeelzaal: is dat heel anders dan de eerste?

    1. Dank je!
      Ja was heel spannend. Ben er nu heel de tijd bij gebleven, maar straks kan ik eindelijk alle aandacht even richten op de jongste. Lijkt me heel fijn. Over een jaar zitten ze er immers allebei, gek idee!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge