Een tijdje terug las ik in een blog dat vrouwen naïef zijn wanneer ze twee zwangerschappen binnen een jaar meemaken en bovendien met voorbedachte rade te werk gaan. Ik voel me beledigd. Want mij overkwam het. En ja, ik weet precies hoe anticonceptie werkt. Maar soms liggen zaken toch iets genuanceerder en daarom doe ik mijn verhaal. Omdat het namelijk ook weleens ‘gewoon’ gebeurt.

Je was er toch zelf bij?

Een paar weken terug las ik een blog. Het verhaal ging over moeders die twee zwangerschappen binnen een jaar meemaken. Ze haalde een voorbeeld aan van haar kennis, die verdrietig aan haar bekende dat deze baby haar overkomen was. Dat paste niet binnen de belevingswereld van deze blogster. De rest van het verhaal bleek dan ook een hardvochtig oordeel.

Naïef!

‘Dan ben je toch naïef?’ schreef ze. ‘Geef dan gewoon toe dat je nog een kind wilde.’ Ze had het nu over deze vrouw. Maar tegelijkertijd ging de tekst ook over mij: onze dochters Rose en May schelen slechts elf maanden. Daarom voelde ik me geroepen de andere kant van het verhaal te doen, want die is er. Naïef? Tja, zo zou je het inderdaad wel kunnen noemen, maar het kan je toch echt ‘overkomen’.

Lees ook: Anticonceptie #2: Zwanger ondanks (of dankzij?) de minipil 

Minipil werkte niet

De minipil zorgde, in tegenstelling tot wat de huisarts vooraf vertelde, in mijn geval voor veel bijwerkingen. Ik smeet het ding letterlijk in de prullenbak. Dat had alles te maken met mijn frustratie over tussentijdse bloedingen, emoties en dat humeur waar niemand blij van werd. Al snel na die dag voelde ik verbetering, alsof mijn lijf zich weer stabiliseerde. De bloedingen stopten en ik kon weer gaan deelnemen aan het gezinsleven. We namen ons voor om een paar weken later het spiraal te laten plaatsen.

Lees ook: Anticonceptie #1: Bloedarmoede door koperspiraal

Niet ongesteld?

De ‘Mijn Kalender’ app gaf aan dat mijn menstruatie zich nu elk moment kon aandienen. Vreemd, ik voelde me helemaal niet zo. Sterker nog, ik leek wel zwanger. Ro vermoedde dat het sluimerende hormonen waren die mijn nog ontzwangerende lichaam voor de gek hielden. Bovendien moest ik misschien nog wennen aan mijn nieuwe cyclus. Een paar dagen later gebeurde er nog niets en werd ik gek van onzekerheid. Uiteindelijk zeurde ik Ro zo aan zijn hoofd dat hij van ellende maar naar Trekpleister fietste om een test te halen. Opluchting! Binnen een kwartier zouden we zekerheid hebben. Wie weet zou een negatieve test de menstruatie zelfs wel ‘opwekken’?

Testen? Hij werkte niet

We wachtten een paar minuten. In het venster van de digitale test verscheen helemaal niets. Ik kan je vertellen dat je op zo’n moment gek wordt van onzekerheid. ‘Misschien is het een teken,’ zei Ro nuchter, ‘laten we anders gewoon maar weer afwachten.’ Maar goed, als een vrouw eenmaal iets in haar hoofd heeft… Lang verhaal samengevat, weer een kwartier later stond hij met nieuwe testen in de badkamer. Dit keer gewoon ‘ouderwets’ van het huismerk.

Nog een mislukte zwangerschapstest?

Tijdens het wachten verscheen in het testvenster een horizontale streep. Vreemd! Ik meende bijna zeker te weten dat de streep daar verticaal zou moeten zijn. ‘Kijk eens op dat briefje hoe het zit met zo’n horizontale streep?’ vroeg ik chagrijnig aan Ro. Hij kon het niet vinden. Ongeduldig keek ik zelf, maar toen ik eenmaal terugkeek naar de test bleek het probleem al opgelost: inmiddels stond er een onmiskenbaar duidelijke verticale streep. Geen twijfel over mogelijk, ik was zwanger. Binnen drie maanden na de geboorte van Rose. Dat betekende dat twee zwangerschappen in een jaar tijd en dus ook dat onze dochters minder dan een jaar in leeftijd zouden gaan schelen.

Twee zwangerschappen binnen een jaar naïef?

Feitelijk heeft de schrijfster inderdaad misschien wel gelijk. Als je pertinent niet zwanger wil raken, zorg je daarvoor. Dan regel je direct een sterilisatie of blijft stug de minipil slikken tot je kunt overstappen op een andere oplossing – ook als dat je allerlei nare kwaaltjes oplevert en je hondsberoerd bent. Alhoewel ik het nog steeds raar vindt om deze situatie te vergelijken met een stiekeme zwangerschapswens.

Karma?

Ik heb ook weleens geoordeeld over een ander, omdat ze zwanger raakte binnen het jaar. ‘Dan weet je toch wel hoe het werkt?’ lachte ik nog. Tja… Het leven heeft mij mijn les wel gegeven. Oordelen over een ander is altijd lekker makkelijk, zeker als het jou niet is overkomen. Maar ik ben echt dolblij met May. Voor ons was ze een onverwacht, maar niet minder bijzonder geschenk.

Ik ben benieuwd hoe jij over deze kwestie denkt: ben je echt naïef als je twee zwangerschappen binnen een jaar tijd draagt?

De foto bij dit blog is afkomstig van Shutterstock

Author: Merel

Ik ben Merel. Samen met Ro zorg ik voor onze drie meisjes (10, 2 en 1 jaar): kleine eigengereide dametjes, die ons veel leren. Ik blog bijna dagelijks over ons leven, het ouderschap en de liefde. En omdat we hier in optima forma van een temperamentvol gezin genieten, ligt de inspiratie regelmatig letterlijk voor mijn voeten – al dan niet dramatisch schreeuwend omdat we de eierkoek verkeerd sneden. Dat maakt het bij ons thuis in elk geval nooit saai. Al zal onze bijna-puberende oudste daar wel een andere mening over hebben…

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge