Van schone slaapster naar snelwandelaar

Na een lang proces van niet willen (of beter gezegd: niet kunnen) indalen, lag ze dan eindelijk op mijn buik. Ons lieve meisje met haar donkerblonde haartjes, bolle wangen en ondeugende kuiltjes als ze lacht… Hoe ondeugend dat in de praktijk zou zijn, bleek pas drie maanden later toen ze ontwaakte uit haar winterslaap. Kennelijk had ze even nodig om bij te komen, maar vervolgens stond ze echt volledig aan: met tien maanden liep ze zelfstandig en kon bovendien op de salontafel (en in de vensterbank) klimmen. Nog steeds loopt ze voor met haar grove motoriek. Ze kan koppeltje duikelen, springt inmiddels al een tijd los van de grond en probeert sinds kort de handstand uit. Waarom immers lopen als je ook de marathon kan rennen?

GILLEN!

Wat hebben we ook een turbulente periode achter de rug. Voor haar gegil in praten overging, waren we ruim acht maanden en gevoelsmatig een fikse gehoorbeschadiging verder. En ook hierin sprint ze harder dan wij haar kunnen bijhouden. Van ‘die’ en ‘da’ gingen we in vlot tempo naar ‘mama, mag ik deze hebben?’ en ‘prima, dank!’ Sinds kort heeft ze interesse in de letters voorop het boek van Takkie en kan ze ook buiten dit boekje om de letters K en E benoemen. Bijzonder hoe een kind, dat ik eigenlijk met veertien maanden nog echt zag als een trage prater, zich zo snel weet te ontwikkelen. Het snelle kletsen heeft trouwens toch ook zijn ‘nadelen’. Op de momenten dat we haar terechtwijzen, draait ze zich om en zwaait met een ‘Doei!’ de aftocht. En als ik aangeef dat ik bepaald gedrag niet tolereer en dat ik wil dat ze ermee op houdt, antwoordt ze: ‘Zeker niet!’

Zorgzame zus

Tegenover haar opmerkelijke sprongen en soms ondeugende inborst, staat een heel liefdevol meisje. ’s Ochtends begroet ze je met een brede lach en op goede dagen zelfs stevige knuffel. Soms komt ze bij je zitten en zegt ‘Gezellig mama!’ waarna ze zo een halfuur tegen je aan kan komen liggen. Laatst sprongen voor het eerst ook tranen van ontroering in mijn ogen: sinds kort loopt haar kleine zusje los. Ze zag dat, rende er wat onstuimig op af en nam haar bij de hand. Wij vroegen haar rustiger te lopen en ze luisterde zowaar. Ze begeleidde onze dreumes heel voorzichtig naar de keuken, waar ze viel. Maar ze pakte haar zusjes handjes en trok haar omhoog, sloeg haar armpjes om die kleine dreumes heen en gaf een dikke kus op haar zusjes voorhoofd. Ik kneep in Ro’s hand, mooi dat we dit allebei mochten zien.

Verjaardag nummer 2

We hebben drie dochters met gebruiksaanwijzingen, dat is iets dat zeker is. Maar wat ben ik dankbaar voor hun aanwezigheid, elke dag weer. Hoe vervelend ze zich heel soms ook kunnen gedragen en hoe verleidelijk die rol behang dan is, dat weegt niet op tegen de lol die we ’s avonds hebben om die verrassende uitspraken en de liefde die je onvoorwaardelijk van ze krijgt. Komend weekend is ze jarig. En hoewel we hun verjaardag al gevierd hebben, gaan we toch iets leuks doen met elkaar. Je wordt immers maar één keer 2!

Author: Merel

Ik ben Merel. Samen met Ro zorg ik voor onze drie meisjes (10, 2 en 1 jaar): kleine eigengereide dametjes, die ons veel leren. Ik blog bijna dagelijks over ons leven, het ouderschap en de liefde. En omdat we hier in optima forma van een temperamentvol gezin genieten, ligt de inspiratie regelmatig letterlijk voor mijn voeten – al dan niet dramatisch schreeuwend omdat we de eierkoek verkeerd sneden. Dat maakt het bij ons thuis in elk geval nooit saai. Al zal onze bijna-puberende oudste daar wel een andere mening over hebben…

12 Replies to “Twee turbulente jaren

  1. Wat mooi geschreven. Herkenbaar hoor. Soms is de voorraad behangrollen niet groot genoeg, maar toch kun je nooit meer zonder die eigenwijsjes 😉 Gefeliciteerd!

  2. Lief! Alvast veel plezier komend weekend. Wij vieren dan ook de verjaardag van de oudste en voor degenen die afgelopen week niet konden, ook de jongste. Ik denk dat ik dit keer maar plastic servies ga gebruiken…

    Erg leuk om te zien dat broertjes of zusjes ook wel eens lief voor elkaar kunnen zijn 😉
    Ramona (Kijk, mama!) onlangs geplaatst…Recept: Erwtensoep uit blikMy Profile

    1. Bedankt!
      Jij ook, geniet ervan (hopelijk in de zon). En gefeliciteerd met allebei! Plastic is zo handig heb ik gemerkt, zeker als je tussendoor blijft opruimen. Dan plof je aan het eind van de dag neer en hoef je geen bergen vaat meer weg te werken 🙂

      Dat zeker haha!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge