‘Ben je al een beetje bijgekomen?’ vraagt een bekende in de supermarkt. Met een hoofdknik laat ze weten dat ze hiermee refereert aan onze twee meisjes binnen elf maanden. Ik twijfel kort wat ik zal antwoorden. Niet iedereen zit te wachten op een eerlijk antwoord; vaak hopen anderen volgens mij toch gewoon te horen dat het goed gaat. Aan de andere kant weet ik eigenlijk best dat zij niet tot die laatste categorie behoort. ‘Inmiddels wel,’ glimlach ik, ‘maar die eerste zes maanden met twee kleine kinderen had ik geen idee wat me overkwam. Dat was echt één grote achtbaan!’ Gelukkig kijkt ze begripvol terug – goed gegokt. Maar ze was niet de eerste die de vraag stelde en dus besloot ik dat het tijd was voor een blog over dit onderwerp. Want hoe doe je dat nu eigenlijk, zo’n eerste (half)jaar overleven (zonder gek te worden)?

>>> Lees ook: Twee opeenvolgende zwangerschappen: dit doet het met je lichaam <<<

De week of weken inclusief kraamverzorgster en/of partner geven geen realistisch beeld over het leven met twee kleine kinderen

Verkijk je er dus niet op. Na deze periode komt voorlopig het leeuwendeel van de opvoeding voor maar liefst twee kinderen op jouw schouders terecht. En nu had ik een soepele bevalling, maar genoeg vrouwen zitten die eerste weken op een zwembandje. Ik had er niet aan moeten denken dat ik met baby aan de borst had moeten opspringen om mijn dreumes uit de vensterbank te vissen. Dat klinkt als een gegarandeerde ramp! Inclusief de slapeloze nachten is het rampzalig voor je energieniveau. Dus voor je hartstochtelijk verlangt naar permanente opname in een spa (of in elk geval voor een week), hier tips om dit te voorkomen:

(frustraties van een moeder, Shutterstock)
overleef

  1. Haal alle accessoires op grijphoogte uit je huiskamer. Zorg ervoor dat je vloer brandschoon is, vóór je gaat voeden (anders moet je alsnog opspringen om te voorkomen dat dreumes stikt). Zet Bumba of Tiktak op, lees een boekje voor tijdens het voeden of zing een liedje. Hoe dan ook: bied voldoende afleiding, waardoor je baby/dreumes geen levensgevaarlijke toeren kan uithalen.
  2. Neem je rust zodra beide kinderen op bed liggen. Maar echt! Ik weet als geen ander hoe hard je aanrecht schreeuwt om een doekje, je nagels al weken niet gelakt zijn en dit moment uitgelezen lijkt om je Facebook-timeline door te nemen. Doe het niet! Anders loop je het risico om (net als ik) na een paar weken onderuit te gaan en even niets meer te kunnen.
  3. Voorkom dat je baby/dreumes leert lopen en klimmen voor hij of zij anderhalf is. Misschien de allerbeste optie, bied alleen niet de garantie dat hij meewerkt…
Aandacht kun je maar één keer geven. Verdeel hem goed.

Zo! Dat is simpel opgeschreven. Maar nu even de realiteit: je kunt als moeder regelmatig het gevoel hebben dat je tekort schiet, zeker met twee kleine kinderen. Daarom ook hier het advies om dit los te laten. Je kunt die aandacht nu eenmaal niet constant evenredig verdelen. En dat is niet erg. Deze week krijgt kind A. misschien vaker een knuffel, volgende week ga je drie keer met kind B op pad. Trekt wel recht na verloop van tijd.

Het leven draait om meer dan jullie kleintjes alleen, hoe lief ze ook zijn! 

Lastig, maar wel waar. Om even iets heel belangrijks te noemen: je relatie. Maak echt tijd voor elkaar, want middenin de drukte ben je geneigd elkaar als vanzelfsprekend te zien en te denken ‘dat zit toch wel goed.’ Maar de liefde is het absoluut waard om in te investeren. En in restaurant of bioscoop zit je nu eenmaal beter dan samen op de bank. Of misschien wandelen jullie wel graag? Doe meer moeite dan normaal: trek die ene jurk weer eens aan, haal je hakken uit het stof of maak je extra mooi op. Ook afspreken met vriendinnen kan een verademing zijn; die zijn er immers ook nog. Misschien heb je behoefte even niet over de kinderen te praten of juist wel, zorg ervoor dat je gezelschap ervan weet en je de energieboost kan geven die je nodig hebt.

overleef

(Zo kan het ook: samen op een feestje, foto van Shutterstock)

Communiceer eerlijk met je partner.

Sluit aan op het vorige punt. Hiermee bedoel ik echt compleet eerlijk. Wat verwacht je van de ander, wat stoort je? En wees beiden ook bereid om kritiek te ontvangen (niet leuk, wel nodig). Waarin kun jij je aanpassen? Samen sta je sterker dan alleen!

Stel samen de belangrijkste opvoedregels op en laat de rest gaan.

Hebben we hem weer, dat eeuwige loslaten dat zo verschrikkelijk moeilijk kan zijn. Maar doe het en je hebt er veel profijt van. Waar hechten jullie veel waarde aan? Dat de kinderen beleefd zijn naar anderen toe, op tijd slapen, er altijd goed gekleed bij lopen, niet schreeuwen in het openbaar, zelfstandig kunnen spelen..? En vertrouw erop dat je partner even goed in staat is voor jullie kinderen te zorgen als jij, ook als hij een andere manier toepast dan je graag zou zien. Je bent toch niet voor niets samen? Misschien kun je zelfs iets leren van zijn (lossere) aanpak.

Lang leve het gezinsrooster!

Wij hingen na een maand aanmodderen een mooi schema voor op de koelkast waarin ieder flesje, stuk fruit en soepstengel vermeld stonden. En iedere dag kruisten we keurig af, tot alles op de automatische piloot ging. Daarnaast hing een ander exemplaar voor het huishouden, dat op precies dezelfde manier werkte. Voor die tijd ging er nog weleens iets mis: vitamine D druppels vergeten, fruit pas in de middag, gang een grote bende, wasmanden overvol… Alles liep gevoelsmatig in de soep. Inmiddels weten de kinderen hierdoor precies waar ze aan toe zijn en behoort onrust onder alle gezinsleden tot het verleden. Dus ook in dat opzicht een enorme verademing.

Onthoud dat alles over een halfjaar tot een jaar anders voelt.

Dan zit het ritme erin, je (inmiddels) peuter begrijpt je beter, je kunt veel makkelijker naar buiten en erop uit dan met een pasgeboren baby, de stress is weg, je slaapt hopelijk (op maand elf na) aanzienlijk beter dan in het begin en wordt ook hormonaal gezien (want kan behoorlijk intens zijn na twee keer binnen een jaar) langzaamaan weer de oude.

Los van dit alles: geniet waar je kan. Ja, het is vermoeiend en er zullen misschien dagen zijn dat je hersenen een doorweekte spons lijken en totaal niet meer werken, maar die twee kleine kinderen (en de oudste natuurlijk ook) van ons zijn het allemaal meer dan waard!

Hoeveel maanden of jaar schelen jouw kinderen?  En herken je ook iets van de bovenstaande punten?

 

 

Author: Merel

Ik ben Merel. Samen met Ro zorg ik voor onze drie meisjes (10, 2 en 1 jaar): kleine eigengereide dametjes, die ons veel leren. Ik blog bijna dagelijks over ons leven, het ouderschap en de liefde. En omdat we hier in optima forma van een temperamentvol gezin genieten, ligt de inspiratie regelmatig letterlijk voor mijn voeten – al dan niet dramatisch schreeuwend omdat we de eierkoek verkeerd sneden. Dat maakt het bij ons thuis in elk geval nooit saai. Al zal onze bijna-puberende oudste daar wel een andere mening over hebben…

23 Replies to “Twee kleine kinderen in een jaar? Hoe dan?

  1. Hier schelen mijn mannetjes 10 maanden van elkaar.

    De een is van 13/10/2013 en de ander is van 23/08/2014 ( geboren met 36 weken)
    Het heeft me wel een lange tijd gekost om er aan te wennen en na de bevalling ook nog even, maar ik zou niet weten wat ik zonder mijn kleine boefjes van nu 3 & 2 jaar.

    En ja het was zwaar en af en toe dacht ik echt hoe ga ik de dag doorkomen maar het zou nu 2 heerlijke ventjes die zo verschillen van elkaar. Ik zou niet weten wat we zonder ze moeten.

    1. Mooie reactie.
      Ik weet wat je met dat gevoel bedoelt. Het is echt wennen, zeker als je onverwacht zwanger raakt. Neemt de liefde niet weg!

      Haha ja ook dat herken ik, die wanhoop soms omdat het zo gigantisch druk en overweldigend kan zijn. Gelukkig trekt dat snel genoeg bij en is het inderdaad echt superleuk!

  2. Bram zal net 15 maanden zijn als ik bevallen van nr 3. Moet eerlijk zeggen dat ik soms wel denk van hoe ga ik het doen haha.
    Ga iig gewoon een fles geven.. dat lijkt me een stuk makkelijker met dreumes die rondloopt

  3. Hier schelen ze op 5 dagen na 5 jaar. Dat was ook geen bewuste keuze. In de tussentijd is ons gezin nl ook uitgebreid met 2 oudere kinderen, mijn stiefkinderen. Mijn kinderen hebben daardoor mijn zwangerschap heel bewust mee gemaakt. Dat was ook wel heel bijzonder. Overdag was ik alleen met de jongste. Ik zorgde dat zij sliep wanneer de anderen uit school kwamen zodat er voor hen ook aandacht was.

  4. Mijn zus en ik schelen 15 maanden. Geen idee hoe mijn moeder het deed, het lijkt mij heel zwaar, zo’n ondernemende peuter en een baby tegelijk. Het is wel goed gekomen in ieder geval 🙂 We zijn veilig groot geworden, en hebben nog allemaal een goede band onderling.
    Mijn kinderen schelen 2 jaar en 3 maanden. Ze zijn nooit erg jaloers geweest, maar dat is misschien ook een kwestie van geluk. Mijn oudste kon in ieder geval heel goed filmpjes kijken al tijdens het voeden en badderen en zo 🙂
    Sjoukje – meergeldminderstress.nl onlangs geplaatst…Schulden? Welke betaal je eerst? (Met praktijkvoorbeeld)My Profile

    1. Denk dat het een vergelijkbare situatie was. Mooi dat jullie band zo goed is, dat hoop ik ook voor die meiden van ons.
      Prettig lijkt me dat je op die leeftijd iets meer instructies kunt geven of een filmpje ter afleiding.

  5. Tussen mijn meiden zit 3,5 jaar. Iets anders dan hoe we het graag wilden, maar soms loopt het zo. Wat dat betreft had ik het wel relaxt, de oudste ging al snel naar de basisschool (alhoewel je dan weer zit met het slapen van de jongste en het halen en brengen van de oudste).

    Maar vanuit het gezin waar ik ben opgegroeid weet ik nog wel wat een chaos het was toen mijn jongste broertjes geboren werden. Zij zijn een tweeling en de laatste van de vijf. Op een gegeven moment lagen de vogeltjes dood in de vogelkooi… Er was zoveel om voor te zorgen, dat die over het hoofd gezien werden.

    1. Dat lijkt me inderdaad best prettig (mits de slaaptijd een beetje om school kan worden heengebouwd ja).
      Maar dat snap ik ja, dan zit je als ouders en gezin in een constante achtbaan en zie je dat soort dingen gewoon een beetje over het hoofd. Je bent zo aan het rennen… Pittig, maar lijkt me ook erg gezellig met vijf kinderen.

  6. Ik ben benieuwd naar ne planners! Je bent dus niet zo erg chaotisch als ik dacht te begrijpen? Ik heb daar wel eens last van. To-do-lijstjes gingen mij steeds meer tegen staan omdat ik te veel van mezelf vroeg. Maar nu is het planmatig ook best onoverzichtelijk hier. Ik heb wel een google calender in mijn telefoon maar die is ook best vol. Misschien moet ik gaan schrappen of een andere planner nemen. Ben benieuwd naar de jouwe.
    Ramona (Kijk, mama!) onlangs geplaatst…(Untitled)My Profile

    1. Haha nee je had me goed ingeschat hoor, ben echt een chaoot. Maar dankzij de planners valt het dus wel mee, mits ik niet vergeet af te strepen 😉

      Heb toen in Word een overzicht gemaakt met kleine vakjes die we konden wegstrepen. Heel makkelijk, werkte als een trein! (Behalve dan dat ik hem drie keer opnieuw moest printen omdat ik steeds iets vergat)

  7. Ik moet gelijk aan mijn moeder denken. Die vond het ook geen makkie. Mijn zus en ik schelen namelijk nog geen 11 maanden. Mijn eigen kinderen schelen 21 maanden. Toen zoonlief kon lopen met bijna 11 maanden, vond ik dat gek genoeg juist fijner. Verder heb ik inderdaad al je tips wel toe moeten passen om het voor iedereen leuk te houden 😉

    1. Dat is ook kort op elkaar ja, wel leuk denk ik voor jullie als kinderen?
      En ergens is het wel handig als ze zo vlot zijn. Onze middelste is alleen een kleine dodo soms, dus dan ben je meer bezig met corrigeren, uit vensterbanken redden en vingers gekruisd houden in de hoop dat ze niks breekt haha. Mooi leeftijdsverschil denk ik, 21 maanden. Dan kun je iets beter uitleggen dat er een baby komt, denk ik?

  8. Herkenbaar en toch anders, mijn drie kids hebben qua leeftijd er allemaal rond de drie jaar tussen zitten. Daar kies je niet altijd bewust voor ( ik niet ), maar soms loopt het zo en is dat prima.
    Zo zit ik al bijna 8 jaar in de luiers ( bleh ) en kan ik Bumba en de Teletubbies wel schieten ( doe ik niet hoor, wees gerust), maar is het mooi om te zien dat groot en klein prima op elkaar ingespeeld zijn en dat ik soms een paar extra handen heb om de klauter kabouter te `tackelen`.
    Goede tip van de roosters, ga ik ook weer eens wat mee doen, beetje stoffig geworden….

    1. Haha doe maar niet echt nee, heb ze nog nodig 😉 Maar kan me het goed voorstellen hoor. Op een gegeven moment heb je alle afleveringen ook al gezien (of in elk geval klinkt dat zo)

      Dat is handig, zo’n extra paar handen (inmiddels). Denk dat het bij nummer 1 en 2 nog weleens behelpen was?

      Haha ja die roosters.. Af en toe weer even tevoorschijn trekken, werkt altijd!

  9. Hier schelen de twee oudsten 14.5 maand en ik zou het zo weer doen. De tweede en de derde schelen 4 jaar en terug naar de luiers en baby’s vond ik veel pittiger. De derde en vierde schelen 23 maand en dat was het ergste van al!
    Wat je schrijft is heel herkenbaar voor elke keer er een baby bij kwam eigenlijk als was het met de iets grotere wel handiger omdat die zich al zelfstandiger konden bezig houden.
    Kimberley onlangs geplaatst…Subsidies voor thuisonderwijsMy Profile

    1. Ja, waren die 23 maanden het lastigst? Was er meer jaloezie of juist het er bovenop zitten om te helpen (terwijl ze dat nog niet echt kunnen)?

      1. Tgoh, het grootste verschil was denk ik dat hij meer besef had dat hij mama moest delen dan bij de oudste die toen 14 maanden was als zijn broer geboren werd. Ook zat onze peuter nu net in de zelf doen en nee fase wat we bij de oudste toen op 14 maanden niet hadden. Ik vind de zelf doen fase vreselijk zwaar :p
        En inderdaad er was meer besef van jaloezie.
        Kimberley onlangs geplaatst…Subsidies voor thuisonderwijsMy Profile

        1. Dat is inderdaad wat lastig, ze zijn dan nog niet op de leeftijd dat je iets goed kunt uitleggen. Gelukkig trekt het allemaal wel bij.
          Ja die zelf doen fase kan best onhandig zijn haha, vooral als je haast hebt 🙂 Per kind verschilt het ook enorm hoe ze reageren he?

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge