Ro wordt regelmatig gevraagd hoe dat nu is: leven in een vrouwenhuishouden. Meestal gaat dat prima, maar er zijn weleens echte verschillen. Zoals het tv-kijken met vrouwen. Dat is toch echt onvergelijkbaar met wanneer hij een programma ziet met zijn vrienden samen. Tv-kijken met vrouwen houdt namelijk vooral een boel geneuzel over niets in.

Als man in een vrouwenhuishouden

Kijk, ik ga nu niet heel flauw lopen beweren dat mannen van Mars komen en vrouwen van Venus. Want doorgaans verschillen we eigenlijk verrassend weinig van elkaar. Maar er zijn momenten dat ik om me heen kijk en slechts verwondering voel. Dat zijn de momenten dat ik heel duidelijk met mijn neus op de feiten word gedrukt dat ik toch echt de enige man in een vrouwenhuishouden ben. Waarover ik het heb? Tv-kijken bijvoorbeeld. En dat doe ik niet heel vaak, maar van sport kan ik echt genieten. In stilte welteverstaan. Zoals laatst, toen ik lekker onderuitgezakt zat met een biertje om de Diamond League (atletiek) te kijken. Dat wil zeggen, tot de dames terugkwamen van de Avondvierdaagse

Effect van flaporen op polsstokhoogspringen?

De deur zwaait open. Giechelend stappen Merel en June binnen en brengen daarmee een heleboel energie de kamer in. Nieuwsgierig kijken ze naar het beeldscherm en komen er gezellig (hmhm..) bij zitten. ‘O, ik dacht even dat hij ging speerwerpen,’ lacht Merel, terwijl de Amerikaan in beeld toch echt overduidelijk met polsstok in zijn handen kwam aanzetten en vervolgens met een keurige boog over de lat springt. Niet veel later verschijnt hij breed lachend in beeld, trots op zijn score. ‘Zo, die heeft flinke oren!’ merkt June op. Merel vult aan: ‘Misschien een rare vraag hoor, maar zou het eigenlijk uitmaken voor je aerodynamiek? Houden die oren geen lucht tegen? Strak pakje trouwens…’ Geen idee of die oren iets uitmaken, maar kennelijk lukt het hem toch om zeven meter de lucht in te springen. Ik wil gewoon tv kijken!

Tv-kijken met vrouwen: non-stop geklets

In beeld verschijnen nu acht dames, klaar voor de 200 meter sprint. Ook onze eigen Dafne Schippers staat opgesteld. June vraagt zich hardop af: ‘Wat gaan ze eigenlijk doen?’ De vrouw die vrijwel nooit vrijwillig naar sport kijkt op televisie geeft antwoord: ‘Sprinten. Dat zijn vaak de mooiste vrouwen van dat hele toernooi: gespierd, maar niet zo overdreven en bovendien hebben ze nog gewoon vrouwelijke vormen. Nou ja, vind ik.’ Even zwijgen ze en voorzichtig blij hoop ik dat we nu dan toch eindelijk kunnen gaan kijken, maar te vroeg gejuicht: ‘Veel Amerikanen zeg, of lijkt dat zo? Die zwarte pakjes met sterren zijn toch van de V.S.? […] Zo, moet je kijken, die armen van Dafne… Dat zou ik ook wel willen! En die vrouwen hebben echt supermooie benen.’ Tja, dat laatste was me dan weer wel opgevallen. ‘O, daar hebben we die man met de oren weer!’

-.-

Ongewild zuigen ze me terug in het gesprek. ‘Wat denk jij eigenlijk, zou die hoogspringende vrouw 1,85 meter kunnen zijn? Zo lijkt het wel als je kijkt naar die stok en haar aanloop.’ Ik wil haar net gaan bevestigen, als blijkt dat we alweer zijn overgestapt op het ‘schitterende kapsel’ van een andere deelneemster. Ik geef het op. Deze manier van praten, kan ik gewoon niet volgen. Ze lijken net twee kippen zonder kop en vliegen sneller door de gespreksonderwerpen heen dan ik kan bevatten. Gelukkig is het vijf minuten later alweer bedtijd voor June en de twee verdwijnen naar boven – nog altijd kletsend over details die echt helemaal niets met sport te maken hebben. Het is weer stil in de huiskamer. Ik kijk televisie, zie sportprestaties. En verder? Helemaal niets!

Voorzie jij programma’s ook graag van live commentaar of kijk je liever in stilte?

Man kijkt tv – Shutterstock

Author: Ro

Ik ben Ro (32), vriend van Merel en (stief)vader van June (10), Rose (2) en May (1). In het dagelijks leven werk ik als uitvoerder voor een grote energiemaatschappij, behalve vrijdag: die dag is voor de kinderen. Zo nu en dan schrijf ik een blog met mijn vaderlijke kijk op opvoeden.

3 Replies to “Tv-kijken met vrouwen: op zijn minst een opmerkelijke beleving…

  1. Wanneer gaat je vriend een blog beginnen? :p

    Heel herkenbaar! Mijn man heeft mij ook zó vaak nagesproken met dit soort voorbeelden. Ik praat altijd door films bijvoorbeeld. Ik ontken dat, maar hij heeft wel gelijk. En hij stoort zich daar ook steeds aan. ‘Wat gaan ze nu doen?’ ‘Is dat niet die acteur van…’ ‘Wat was er net gebeurd?’ ‘Moet je dat zien!’ Enzovoorts.
    Ramona (Kijk, mama!) onlangs geplaatst…Wat de schoonmaakster van ons vindtMy Profile

    1. Haha zal hem eens vragen 😉

      Hahaha! Altijd leuk om te horen dat je niet de enige bent. Ik snap het wel van je man, maar inderdaad maak me daar zelf ook schuldig aan. Vooral bij talentenjachten enzo, maar die vragen er ook een beetje om.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge