tien jaar moederschap

Tien jaar moederschap: tijd om de balans op te maken

Tien jaar moederschap

Ik maak er op mijn blog geen geheim van op jonge leeftijd al bevallen te zijn. Het was een vreemde tijd: ‘overweldigend’ vooral, want het was echt een complete omslag. Waar vriendinnen studeerden en vaak gingen stappen, zat ik thuis met een klein dochtertje dat volledig afhankelijk van mij was. Dat zorgde vaak voor wederzijds onbegrip, waar ikzelf veel moeite mee had. Inmiddels ben ik tien jaar moederschap verder. Mijn leven is nu heel anders, maar ook ik als moeder kan niet verder afstaan van de persoon die ik toen was. Dat hangt natuurlijk niet alleen samen met het hebben van de kinderen, maar ze hebben er wel een rol in gespeeld.

Lees ook: Bevallen op mijn 22e – totaal overrompeld door de pijn!

De voordelen van tien jaar moederschap

  1. Ik heb tegenwoordig meer rust

    Die had ik eigenlijk niet echt. Niet in mijn leven, maar ook niet in mezelf. Eigenlijk ben je namelijk helemaal niet zo volwassen als je denkt op je 22e. Daar kom je een paar jaar later pas achter, wanneer je feitelijk  niet veel meer aan die informatie hebt. Inmiddels hoef ik niet zoveel meer. Heb ‘het’ allemaal wel gezien en dat scheelt enorm als je moeder bent. Tegenwoordig word ik ook gelukkig van een gezapig avondje bankhangen met mijn lelijke sloffen aan en interesseren roem, rijkdom en een jet set leven me niets (meer).

  2. Meer regelmaat in ons leven

    Hangt eigenlijk samen met punt 1. Doordat ik die rust in mezelf heb gevonden, hoef ik niet meer te blijven hangen op dat ene feestje waar het eigenlijk veel te gezellig is om weg te gaan. Rose en May dicteren ons ritme en dat is best verfrissend. Ook de oudste vaart er wel bij dat we een duidelijk schema aanhouden en ze weet ook: als dat ene feestje ontzettend gezellig is, passen we er voor haar gewoon een mouw aan. Onze tijd komt straks wel weer, als ze ouder zijn.

  3. Eigen belang

    Natuurlijk was ik verguld met mijn lieve spruitje, maar soms voelde ik een steek van jaloezie als ik vriendinnen zag weggaan naar verre oorden of op een gezellige stapvakantie. Ik heb zelf het nog wel een keer geprobeerd hoor, in Lloret de Mar of all places. Maar het was een ramp. Hoewel in goed gezelschap, miste ik haar verschrikkelijk en nam me voor nooit meer zonder mijn meisje op vakantie te gaan. Dan maar thuis. Ik leerde dat er niets mis mee is jezelf soms op het tweede (of derde) plan te zetten.

  4. Strikt moederschap

    Ik liep als een ware etiquette-freak achter June aan: “Eten doen we niet met onze handen!” Daarnaast vond ik het verschrikkelijk als ze per ongeluk iets van de grond op at of haar halve bord omkieperde tijdens de maaltijd. Dus ouders die hun 1-jarige in de taart lieten graaien, snapte ik gewoon niet. Het moest toch ook opgeruimd worden? Ik moest er eerlijk gezegd niet aan denken. Inmiddels zijn we twee kinderen en tien jaar ervaring verder. Het kan me werkelijk niks meer schelen. Ze gooien de hele grond maar vol eten, graaien in de maaltijd wat ze willen, maar mij horen ze niet meer. Na afloop vegen Ro en ik met een bezem de boel bij elkaar. Naarmate ze ouder worden, leren ze het allemaal vanzelf wel.

  5. Inmiddels minder bravoure 

    Ik werkte al sinds mijn achttiende, maar meende na de bevalling de studieboot helemaal niet gemist te hebben. Terwijl mijn collega’s me destijds bewonderden om de dappere keus die ik hiermee maakte, raadde ik ze gewoon aan in ook het diepe te springen als ze ontevreden waren met hun baan. Ik zou het allemaal wel redden, ondanks dat ik moeder was. Als niet dan toch. En eerlijk is eerlijk, ik haalde die universitaire graad wel, maar dat ging zeker niet zonder slag of stoot. Nu ik ouder ben, denk ik ook niet dat ik zo’n sprong nog zou wagen.

  6. Tien jaar ervaring levert zelfvertrouwen op

    Ik herinner nog goed dat oudere vrouwen altijd zeiden: “Als je richting de veertig gaat, voel je je zoveel relaxter en zelfverzekerder. Dan snap je niet waar je je vroeger druk om maakte.” En wat hadden ze gelijk. Natuurlijk voel ik me weleens onzeker – niks menselijks is mij vreemd – maar echt niet meer zoals vroeger. Ik hoop dat dankzij mijn goede voorbeeld het onze meisjes wel bespaard blijft trouwens, elke seconde onzekerheid is weggegooide tijd.

  7. Ervaring brengt nederigheid

    Misschien een beetje vreemde term, maar ik kon geen betere vertaling bedenken van het Engelse humble, dat wel precies omschrijft wat ik bedoel. Ik dacht het wiel én de fiets te hebben uitgevonden toen ik jonger was. Al die goedbedoelde adviezen van ouderen konden mijn rug op, ik kwam toch zeker niet uit een ei? En dus bewandelde ik mijn eigen pad om me vervolgens een aantal keer te stoten aan stenen waarvoor anderen me hadden willen behoeden. Het leerde me nederiger te zijn, vaker advies te vragen én aan te nemen van mensen die al meer ervaring hebben. Want die bleken toch best vaak gelijk te hebben…

 Hoe ben jij veranderd als mens of ouder na pakweg tien jaar moederschap?

De foto bij dit blog is afkomstig van Shutterstock

Author: Merel

Ik ben Merel. Samen met Ro zorg ik voor onze drie meisjes (11, 3 en 2 jaar): kleine eigengereide dametjes, die ons veel leren. Ik blog bijna dagelijks over ons leven, het ouderschap en de liefde. En omdat we hier in optima forma van een temperamentvol gezin genieten, ligt de inspiratie regelmatig letterlijk voor mijn voeten – al dan niet dramatisch schreeuwend omdat we de eierkoek verkeerd sneden. Dat maakt het bij ons thuis in elk geval nooit saai. Al zal onze bijna-puberende oudste daar wel een andere mening over hebben…

12 Replies to “Tien jaar moederschap: tijd om de balans op te maken

  1. Heel erg herkenbaar! Puntje over eten haha ik denk dat ik mijn hart moet vasthouden als mijn kind straks zelf gaat eten. Ik ben er dus zo’n 1 die alles netjes wil hebben etc haha. Ben benieuwd 🙂 is het geestelijk ook heel anders voor jou met die 2 leeftijden? Ik denk zelf namelijk dat het ook met groei te maken heeft en ontwikkeling. Logisch dat het dan anders is toch? Ik ga zelf vooral met mensen om die een stuk ouder zijn dan ik en denk dat ik er wat dat betreft in mijn omgeving geen last van heb gehad dat ik zo jong ben. ‘Zo jong’ vind ik het eigenlijk ook niet, haha!

  2. Heel erg mooi geschreven. Zo waar ook. Ik ben nog maar 27 maar met mijn bagage ben ik gerust wat ouder te noemen. En niet te vergeten mijn man die 33 is.

    Ik merk ook sinds ik moeder ben, nu anders in het leven sta. Meer hardop durven te spreken, gaan voor wat ik belangrijk vind en tja die rust, heerlijk! In het begin kon ik nog veel naar anderen luisteren maar nu doe ik eigenlijk maar wat, om het zo maar te zeggen. Ik moet zeggen dat het erg goed werkt en als ik val nou ja dan staan wij toch gewoon weer op?!

    Ik ben nog wel eens onzeker hoor maar ik ben denk ik eindelijk ontpopt als de ware ik. En daar heb ik vrede mee.

    1. Wat heb je dat mooi gezegd! Je hebt gelijk, durven vertrouwen op wie je bent en ook weten welke mensen in je omgeving het goed met je menen etc, dat komt echt met de jaren.

  3. Ik werd pas moeder toen ik 32 jaar was. Ik herken jou verhaal heel goed, ik zou het zo geschreven kunnen hebben, zeker als ik het vergelijk met jongere moeders. Fysiek zou ik wel graag 22 jaar willen zijn :), want dat merk ik wel.
    Maar ik zou niet willen ruilen, het is goed zo.

    1. Ja die rust vooral hè? Niet iedereen is hetzelfde natuurlijk, maar als je begin twintig bent dan ben je ook vaak nog op zoek naar jezelf. Maar idd fysiek zou ik ook wel terug willen in de tijd haha

  4. Ik herken veel dingen die je schrijft!
    Ik wilde vroeger ook overal aan mee doen en lekker op stap.
    Ik was 23 toen mijn oudste geboren Werd en eigenlijk is dat toen allemaal veranderd.
    Ik vind het een voordeel zo vroeg moeder te zijn geworden…
    Straks als ik 35 ben heb ik al mijn kids op school zitten zijn ze al een heel eind zelfstandig en krijg ik weer een beetje vrijheid
    En ook dan ben ik nog steeds jong toch?! 😀

    1. Ja dat vind ik ook hoor, hartstikke jong. En dat heeft echt wel zijn voordelen. Jammer dat mn oudste mij alsnog soms stokoud vindt 😄 heb jij dat ook?

  5. Haha dat eten, zo grappig. Zo gaat het hier ook af en toe, met de bezem nadien.
    Ik las voor mijn eerste kind (7 jaar geleden) heel veel babyboeken en websites. En alle adviezen nam ik met een korreltje zout, gelukkig maar. Daarna heb ik me nooit meer echt verdiept in babyzaken. Aan de ene kant misschien relaxt, maar soms ook slordig. Zo gaf ik laatst de kleine een zetpil die voor kinderen vanaf 1 jaar bedoeld zijn. Niet goed gelezen. Maar verder denk ik weinig nadelen te ondervinden, meer voordelen 😉

    1. Haha ja ik ben gestopt met consequent wegvegen. Met die middelste van ons blijf je ook bezig, die lijkt wel een gat in haar kin te hebben…

      Ook herkenbaar. Je wordt relaxter en maakt je gewoon niet meer zo snel druk om dingen. Over het algemeen is er niet veel aan de hand.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge