surprise

Surprise, surprise – dit jaar zal alles anders gaan…

Bijna sinterklaas!

Anderhalve maand geleden zat ik bijna te trappelen van ongeduld. “Binnenkort ga ik de lootjes voor de surprise doen hoor,” zei ik glunderend tegen Ro. Die zag de bui al hangen en reageerde met onverholen sarcasme in zijn stem: “Oftewel jij gaat weer drie surprises maken?” Hoofdschuddend lachte ik. Hoe kom je erbij? Ik pareerde hem zelfverzekerd: “Nee joh, dit jaar gaat ze echt zelf knutselen.” Maar echt, volkomen overtuigd.

Herhaling van het verleden?

Naarmate de dagen de afgelopen weken langzaamaan steeds iets korter werden, de tijd een uurtje terugging en de overvloed aan Sinterklaassnoep niet meer te ontkennen werd, temperde iets mijn enthousiasme. Dat ‘iets’ was mijn geheugen. Ik zag mezelf weer zitten, vorig jaar. De geurkaarsjes in de vensterbank schenen hun flakkerend licht door de huiskamer, terwijl ik met zwarte inktvingers kranten aan stukjes en repen scheurde. Ik was behoorlijk vermoeid door de zwangerschap, maar toch vastbesloten om op zijn minst vijftien kilo papier handmatig te versnipperen voor in de enorme surprise. Het cadeautje moest immers goed verstopt worden. Aan het eind van die avond deed alles zeer en bovendien was ik wel klaar met het papier, maar het schoolbord dat we gingen maken, moest ook nog in elkaar gezet worden.

Ook nog een surprise voor op school

Het kostte uiteindelijk al met al zoveel tijd dat de surprise voor school per ongeluk in de vergetelheid raakte. Mopperend ontdekte ik dat een paar dagen voor de grote dag. Met alle hobby’s en speelafspraken die week, was het voor mijn oudste onmogelijk om nog iets te doen. Ik knutselde een paardenpuzzel met – als hij goed in elkaar gelegd was – aan de achterkant het gedicht. Creatief voor mijn doen en hij leek nog ook! Gelukkig was het een succes, maar ik nam mezelf stellig voor dat dit eens maar nooit meer was.

Zelfstandig een oplossing

En nu zitten we dus in dezelfde periode. Ik voelde aan mijn water dat we zomaar eens in dezelfde situatie zouden verzanden als ik nu niet heel snel aan de surprisebel zou trekken. Met minder dan twee weken op de klok was het tijd voor actie. Gisteravond stond ik daarom op het punt het te gaan bespreken, toen de oudste trots haar agenda toonde. Ze heeft maar liefst twee middagen ingepland voor surprises en gedichten. Ik sloot mijn mond weer, gaf haar een dikke kus en liep trots naar beneden. Over surprises gesproken..

Wil je weten hoe dit afliep? Lees dan hier deel 2!

 

Author: Merel

Ik ben Merel. Samen met Ro zorg ik voor onze drie meisjes (11, 3 en 2 jaar): kleine eigengereide dametjes, die ons veel leren. Ik blog bijna dagelijks over ons leven, het ouderschap en de liefde. En omdat we hier in optima forma van een temperamentvol gezin genieten, ligt de inspiratie regelmatig letterlijk voor mijn voeten – al dan niet dramatisch schreeuwend omdat we de eierkoek verkeerd sneden. Dat maakt het bij ons thuis in elk geval nooit saai. Al zal onze bijna-puberende oudste daar wel een andere mening over hebben…

3 Replies to “Surprise, surprise – dit jaar zal alles anders gaan…

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge